Muziek / Muziekgames / Super Tip-Topper
zoeken in:
0
geplaatst: 10 april 2016, 15:57 uur
Je blankheid hoeft je er natuurlijk helemaal niet van te weerhouden zwarte muziek te waarderen. Ik ben zo blank als maar kan en een enorme liefhebber van zwarte muziek (R&B, hiphop, funk, soul, etc.). Het is eigenlijk best gek dat ik daar tegenwoordig misschien wel meer naartoe trek dan naar blanke muziek. Hoe dan ook, leuk dat je er toch nog wat goede nummers uit hebt kunnen halen.
0
geplaatst: 10 april 2016, 17:20 uur
Klopt helemaal Arrie. Huidskleur en muzieksmaak hoeven niets met elkaar te maken te hebben, maar in veel gevallen (mijn geval bijvoorbeeld) is er wel een duidelijk verband. Zal ook wel te maken hebben met de muziek waarmee je voornamelijk opgroeit. Mijn smaak is nu eenmaal ontzettend blank en westers, maar af en toe kom ik leuke uitzonderingen tegen. 

0
geplaatst: 10 april 2016, 18:16 uur
Delia Gonzalez & Gavin Russom - The Days of Mars (2005) [Ward]
Ongelofelijk dromerige, hypnotiserende plaat vol repetitieve synthesizerlagen en incidentele pianomelodieën. Probleem is dat ik ws. niet in de juiste termen spreek (daarvoor ken ik te weinig van ambient(?)-jargon), maar de muziek heeft iets vloeiends, pulserends. Het lijkt nergens heen te gaan, haast alsof het zich ontworsteld aan tijd (zo iets past ook wel in het ruimtelijke thema: The Days of Mars), en tóch is er sprake van een opbouw en een climax (zeker in 'Rise). Zeer sterke plaat! Ward is mijn supertiptopper van deze editie: 4,5*.
Albert Ayler Trio - Spiritual Unity (1964) [niels94]
Van niels94 had ik eigenlijk hip-hop verwacht, geen freejazz (dat had ik van een ander verwacht, die vervolgens ook niet aan die verwachtingen voldeed). Echter, met deze tip heb ik zeker niet te klagen gehad: ik wist niet dat freejazz zó catchy (niet slecht bedoeld!) kon zijn. Zeker het thema uit de Ghost-stukken heeft het meermaals geflikt om de hele dag in mijn hoofd te zitten. Tegelijkertijd kent het album genoeg vrijheid en spanning. Toffe plaat: 4.0*
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,00 / 03 / 05 - niels94
3,82* - 19,1 / 05 / 03 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,60* - 03,6 / 01 / 07 - Arrie
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - Ward
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,80* - 11,4 / 03 / 05 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0,00* - 00,0 / 00 / 08 - catdog
Ongelofelijk dromerige, hypnotiserende plaat vol repetitieve synthesizerlagen en incidentele pianomelodieën. Probleem is dat ik ws. niet in de juiste termen spreek (daarvoor ken ik te weinig van ambient(?)-jargon), maar de muziek heeft iets vloeiends, pulserends. Het lijkt nergens heen te gaan, haast alsof het zich ontworsteld aan tijd (zo iets past ook wel in het ruimtelijke thema: The Days of Mars), en tóch is er sprake van een opbouw en een climax (zeker in 'Rise). Zeer sterke plaat! Ward is mijn supertiptopper van deze editie: 4,5*.
Albert Ayler Trio - Spiritual Unity (1964) [niels94]
Van niels94 had ik eigenlijk hip-hop verwacht, geen freejazz (dat had ik van een ander verwacht, die vervolgens ook niet aan die verwachtingen voldeed). Echter, met deze tip heb ik zeker niet te klagen gehad: ik wist niet dat freejazz zó catchy (niet slecht bedoeld!) kon zijn. Zeker het thema uit de Ghost-stukken heeft het meermaals geflikt om de hele dag in mijn hoofd te zitten. Tegelijkertijd kent het album genoeg vrijheid en spanning. Toffe plaat: 4.0*
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,00 / 03 / 05 - niels94
3,82* - 19,1 / 05 / 03 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,60* - 03,6 / 01 / 07 - Arrie
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - Ward
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,80* - 11,4 / 03 / 05 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0,00* - 00,0 / 00 / 08 - catdog
0
geplaatst: 10 april 2016, 18:42 uur
Wauw, The Days of Mars, dat die nog eens door iemand anders dan mij getipt is! Een prachtplaat is het. 

0
geplaatst: 10 april 2016, 19:52 uur
Mooi om te lezen dat Albert Ayler bevalt, Masimo ! En met name die Ghost-motiefjes zijn inderdaad redelijk legendarisch, volgens mij, en terecht. Zou je zeker pakkend kunnen noemen. Overigens zou ik het totaalplaatje niet bepaald zo omschrijven... 
Verder had ik je net een paar hiphoptips gegeven, dus het was eens tijd voor wat anders. Als je meer tips wil weet je natuurlijk waar je moet aankloppen

Verder had ik je net een paar hiphoptips gegeven, dus het was eens tijd voor wat anders. Als je meer tips wil weet je natuurlijk waar je moet aankloppen

0
geplaatst: 11 april 2016, 20:34 uur
Mount Eerie - Wind's Poem (2009) [getipt door Ward]
De tweede plaat van Phil Elverum die me deze tiptopronde aangeraden werd. Waar het met die andere, onder de naam The Microphones, bijna direct raak was, vond ik deze een flink stuk lastiger te doorgronden. De liedjes liggen hier min of meer verstopt achter lagen gruizige ambient en zachte drones, en ik heb heel wat luisterbeurten het gevoel gehad dat dat de muziek echt in de weg stond. Tot uiteindelijk toch het kwartje viel en ik deze muziek ineens goed kon waarderen. Wind's Poem is een sterke, breekbare en vooral sfeervolle plaat. Het haalt het wat mij betreft niet bij Microphones, Pt. 2, maar dat was dan ook een klapper van jewelste. Een heel enkele keer is het net iets te langdradig, maar over het algemeen vind ik dit dus een prima album, met de prachtig gevoelige afsluiter Stone's Ode als hoogtepunt.
3,7*
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,82* - 19,1 / 05 / 03 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,60* - 03,6 / 01 / 07 - Arrie
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,80* - 11,4 / 03 / 05 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0,00* - 00,0 / 00 / 08 - catdog
Nog eentje
De tweede plaat van Phil Elverum die me deze tiptopronde aangeraden werd. Waar het met die andere, onder de naam The Microphones, bijna direct raak was, vond ik deze een flink stuk lastiger te doorgronden. De liedjes liggen hier min of meer verstopt achter lagen gruizige ambient en zachte drones, en ik heb heel wat luisterbeurten het gevoel gehad dat dat de muziek echt in de weg stond. Tot uiteindelijk toch het kwartje viel en ik deze muziek ineens goed kon waarderen. Wind's Poem is een sterke, breekbare en vooral sfeervolle plaat. Het haalt het wat mij betreft niet bij Microphones, Pt. 2, maar dat was dan ook een klapper van jewelste. Een heel enkele keer is het net iets te langdradig, maar over het algemeen vind ik dit dus een prima album, met de prachtig gevoelige afsluiter Stone's Ode als hoogtepunt.
3,7*
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,82* - 19,1 / 05 / 03 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,60* - 03,6 / 01 / 07 - Arrie
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,80* - 11,4 / 03 / 05 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0,00* - 00,0 / 00 / 08 - catdog
Nog eentje

0
geplaatst: 11 april 2016, 21:27 uur
Mijn volgende beoordeling is voor Arrie's tip, FKA Twigs - LP1, die ik zelf behoorlijk gewaagd vond om mij te geven. En als ik eerlijk ben was ie ook behoorlijk laag beoordeeld, als t laatste nummer me niet zo gepakt had. Niet dat dat zó goed is dat het de hele beoordeling ophoogt, maar wel goed genoeg om me nog enkele keren naar het album als geheel te laten luisteren... en die latere keren hielpen wel voor de waardering. De meeste nummers hebben wel hun eigen charme, maar vooral de vocalen maken dat het mijn favoriete plaat niet zaln worden....
De link die ik ergens hoorde met Björk's Vulnicura, een van de platen die rond mijn top10 bivakkeert, blijkt niet helemaal toevallig te zijn... Maar waar op dat album de geweldige productie wordt ondersteund door intense arrangementen en sfeer gaat het hier om vocale trucjes die toch meer afleiden dan charmeren... Daarbij heb ik bij veel nummers het gevoel dat ze vooral niet catchy mochten zijn en dat alles gedaan moest worden om dit te voorkomen. Waarom ik het laatste nummer, Kicks, dan wel ontzettend vet vind zou ik ook eerlijk gezegd niet weten. Daar zit toch net een wat ander sfeertje in ofzo, maar ik heb vaak genoeg aangegeven dat het ergens een gevoelskwestie is en ik er wel nooit de vinger op zal kunnen leggen..
En toch heb ik in de verte het gevoel dat deze plaat nog best ooit eens flink in beoordeling zou kunnen stijgen, of juist dalen... wellicht zullen we het merken.
3.3
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,82* - 19,1 / 05 / 03 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0,00* - 00,0 / 00 / 08 - catdog
De link die ik ergens hoorde met Björk's Vulnicura, een van de platen die rond mijn top10 bivakkeert, blijkt niet helemaal toevallig te zijn... Maar waar op dat album de geweldige productie wordt ondersteund door intense arrangementen en sfeer gaat het hier om vocale trucjes die toch meer afleiden dan charmeren... Daarbij heb ik bij veel nummers het gevoel dat ze vooral niet catchy mochten zijn en dat alles gedaan moest worden om dit te voorkomen. Waarom ik het laatste nummer, Kicks, dan wel ontzettend vet vind zou ik ook eerlijk gezegd niet weten. Daar zit toch net een wat ander sfeertje in ofzo, maar ik heb vaak genoeg aangegeven dat het ergens een gevoelskwestie is en ik er wel nooit de vinger op zal kunnen leggen..
En toch heb ik in de verte het gevoel dat deze plaat nog best ooit eens flink in beoordeling zou kunnen stijgen, of juist dalen... wellicht zullen we het merken.
3.3
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,82* - 19,1 / 05 / 03 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0,00* - 00,0 / 00 / 08 - catdog
0
geplaatst: 11 april 2016, 21:41 uur
Gewaagd, dat zeker. Maar als ik dit verhaal lees, vind ik het eigenlijk best een geslaagde tip. 

0
geplaatst: 11 april 2016, 21:53 uur
Ik ben er ook wel blij mee, toch een plaat die ik anders niet echt snel opgepikt zou hebben.
0
geplaatst: 12 april 2016, 12:56 uur
0
geplaatst: 12 april 2016, 14:23 uur
Laat er dan ook eens een beoordeling van mijn kant komen! Het zou eens tijd worden... Mijn eerste beoordeling komt van de tip van Snoeperd, Janelle Monáe - The Electric Lady.
Janelle was bij mij natuurlijk niet onbekend en haar debuutalbum heb ik veel voorbij laten komen destijds. Ik heb echter nooit gesnapt waarom ik me nooit aan het vervolg heb gewaagd, die minstens zulke goede recensies ontving als de voorganger. Nu kwam de tip van Snoeperd daar dus goed bij van pas. De singles waren bij mij bekend en die zijn stuk voor stuk genieten, nog steeds. In het geheel van het album vallen die perfect op z'n plaats. De kracht van Monáe is hoe ze van haar album een feestje der stijlen maakt, alles komt voorbij: Jazz, Funk, Soul, R&B, Hip-Hop. En toch drukt Monáe overal heel duidelijk haar eigen stempel op. Alles wordt één geheel. En dat is genieten tijdens het beluisteren van dit album. Ik hoor de bekende stijlen op z'n Monáe's langskomen. Een groter compliment kun je haast niet geven aan een artieste.
De stem van Monáe duikelt nergens in en kan alles aan. Er zit onwijs veel kleur in haar stem die de verschillende stijlen ondersteunt. Ze kan losgaan waar ze wilt maar wanneer ze het klein houdt is dat net zo prachtig.
Het probleem van The Electric Lady zit hem in de verdeling van het album. Op de eerste helft van de plaat is geen zwakke track tussen te vinden. Sterker nog, alles is daar zowat een hoogtepuntje. Logischerwijs valt dus die tweede helft iets tegen. Het songmateriaal is niet zwak te noemen maar kent minder fratsen en speelsheid dan die eerste helft waardoor het iets meer gaat slepen dan zou moeten. Had een paar nummers van die eerste helft gehusseld in die tweede helft en de aandacht zou minder snel verslappen in die tweede helft, want het album ligt toch over een uur speeltijd dus positionering is van belang. Ook de interludes voegen, naar mijn inziens, niets toe. Ik ben over het algemeen een voorstander van Interludes. Ze scheppen je in de sfeer van het album en het album wordt erdoor meer een soort verhaal en een geheel. Janet Jackson is hier erg goed in. Op dit album zie ik de link alleen niet echt. Waarschijnlijk komt dit door de opzet, waarbij je een DJ op een radio station de gehele tijd hoort babbelen. Het klikt voor mij niet echt met de rest van het album. Wellicht als het album hiermee was begonnen als intro had het voor mij meer in het geheel van het album gepast.
Conclusie: deze gaat de komende tijd zeker nog vaker mee. Schandalig dat ik dit niet eerder heb opgezet. Spijtig van de minpuntjes want er had een échte topper uitgehaald kunnen worden.
Cijfer: 3,7
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,70* - 03,1 / 01 / 07 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
Janelle was bij mij natuurlijk niet onbekend en haar debuutalbum heb ik veel voorbij laten komen destijds. Ik heb echter nooit gesnapt waarom ik me nooit aan het vervolg heb gewaagd, die minstens zulke goede recensies ontving als de voorganger. Nu kwam de tip van Snoeperd daar dus goed bij van pas. De singles waren bij mij bekend en die zijn stuk voor stuk genieten, nog steeds. In het geheel van het album vallen die perfect op z'n plaats. De kracht van Monáe is hoe ze van haar album een feestje der stijlen maakt, alles komt voorbij: Jazz, Funk, Soul, R&B, Hip-Hop. En toch drukt Monáe overal heel duidelijk haar eigen stempel op. Alles wordt één geheel. En dat is genieten tijdens het beluisteren van dit album. Ik hoor de bekende stijlen op z'n Monáe's langskomen. Een groter compliment kun je haast niet geven aan een artieste.
De stem van Monáe duikelt nergens in en kan alles aan. Er zit onwijs veel kleur in haar stem die de verschillende stijlen ondersteunt. Ze kan losgaan waar ze wilt maar wanneer ze het klein houdt is dat net zo prachtig.
Het probleem van The Electric Lady zit hem in de verdeling van het album. Op de eerste helft van de plaat is geen zwakke track tussen te vinden. Sterker nog, alles is daar zowat een hoogtepuntje. Logischerwijs valt dus die tweede helft iets tegen. Het songmateriaal is niet zwak te noemen maar kent minder fratsen en speelsheid dan die eerste helft waardoor het iets meer gaat slepen dan zou moeten. Had een paar nummers van die eerste helft gehusseld in die tweede helft en de aandacht zou minder snel verslappen in die tweede helft, want het album ligt toch over een uur speeltijd dus positionering is van belang. Ook de interludes voegen, naar mijn inziens, niets toe. Ik ben over het algemeen een voorstander van Interludes. Ze scheppen je in de sfeer van het album en het album wordt erdoor meer een soort verhaal en een geheel. Janet Jackson is hier erg goed in. Op dit album zie ik de link alleen niet echt. Waarschijnlijk komt dit door de opzet, waarbij je een DJ op een radio station de gehele tijd hoort babbelen. Het klikt voor mij niet echt met de rest van het album. Wellicht als het album hiermee was begonnen als intro had het voor mij meer in het geheel van het album gepast.
Conclusie: deze gaat de komende tijd zeker nog vaker mee. Schandalig dat ik dit niet eerder heb opgezet. Spijtig van de minpuntjes want er had een échte topper uitgehaald kunnen worden.
Cijfer: 3,7
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,70* - 07,4 / 02 / 06 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,70* - 03,1 / 01 / 07 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 20,7 / 06 / 02 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0
geplaatst: 12 april 2016, 17:22 uur
Kieran Hebden/Steve Reid/Mats Gustaffson - Live At the South Bank, tip van The Scientist, krijgt een 2,8.
Eigenlijk niet eens meer een gewaagde tip te noemen, dit: jazz is één van de genres waar ik het minst mee kan (op die MuMefavoriet van Charles Mingus na) en dan is dit niet de toegankelijke late night-versie, maar eerder een compleet amelodieuze en vaak aritmische chaos van drie mannen die totaal onafhankelijk van elkaar hun gang begaan. Het feit dat Kieran Hebden aka Four Tet hierbij betrokken is maakt het allemaal ook nauwelijks meer in-mijn-straatje-materiaal, aangezien hij (naast het feit dat hij de kleinste input lijkt te hebben) een totaal anders geluid neerzet dan solo - het gaat meer de dronekant op en zelfs in zijn deel is nauwelijks melodie te herkennen. Het verrast me dan eigenlijk ook best wel dat ik hier uiteindelijk nog dit cijfer aan kwijt kan, al moet ik toegeven dat dit vooral aan het eerste en tweede "nummer" ligt. De eerste wordt gekenmerkt door een best wel coole, majesteuze drone van Hebden en in de tweede is het Gustaffson die met zijn trompetpartij wel een beetje de show steelt - stervende olifanten zijn er niets bij. Verder is zijn partij in 25th street op een goede manier zo magnifiek irritant dat ik er ook nog wel wat waardering aan kwijt kan, en daar houdt het een beetje op aan specifieke elementen die me echt bekoren aan deze plaat. Ik merk dat het soms leuk is om m'n hoofd ermee op hol te brengen, maar zelfs dan word ik na de eerste paar nummers wat wanhopig van de tracklengte van de nummers die nog volgen; bovendien zijn de drumpartijen van Steve Reid een schoolvoorbeeld van machtig virtuoos, maar buiten technisch opzicht weinig interessant, precies wat me vaak zo tegenstaat aan jazz, zeg maar. Iets meer interessante ritmes, sfeer in de drones of melodieën om die amelodieusheid te contrasteren had die chaos beter uit de verf kunnen komen, is de conclusie van de freejazzleek.
En nu maar weer aan de lekker makkelijke Mingus.
De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,40* - 10,2/ 03 / 05 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,70* - 03,1 / 01 / 07 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
Eigenlijk niet eens meer een gewaagde tip te noemen, dit: jazz is één van de genres waar ik het minst mee kan (op die MuMefavoriet van Charles Mingus na) en dan is dit niet de toegankelijke late night-versie, maar eerder een compleet amelodieuze en vaak aritmische chaos van drie mannen die totaal onafhankelijk van elkaar hun gang begaan. Het feit dat Kieran Hebden aka Four Tet hierbij betrokken is maakt het allemaal ook nauwelijks meer in-mijn-straatje-materiaal, aangezien hij (naast het feit dat hij de kleinste input lijkt te hebben) een totaal anders geluid neerzet dan solo - het gaat meer de dronekant op en zelfs in zijn deel is nauwelijks melodie te herkennen. Het verrast me dan eigenlijk ook best wel dat ik hier uiteindelijk nog dit cijfer aan kwijt kan, al moet ik toegeven dat dit vooral aan het eerste en tweede "nummer" ligt. De eerste wordt gekenmerkt door een best wel coole, majesteuze drone van Hebden en in de tweede is het Gustaffson die met zijn trompetpartij wel een beetje de show steelt - stervende olifanten zijn er niets bij. Verder is zijn partij in 25th street op een goede manier zo magnifiek irritant dat ik er ook nog wel wat waardering aan kwijt kan, en daar houdt het een beetje op aan specifieke elementen die me echt bekoren aan deze plaat. Ik merk dat het soms leuk is om m'n hoofd ermee op hol te brengen, maar zelfs dan word ik na de eerste paar nummers wat wanhopig van de tracklengte van de nummers die nog volgen; bovendien zijn de drumpartijen van Steve Reid een schoolvoorbeeld van machtig virtuoos, maar buiten technisch opzicht weinig interessant, precies wat me vaak zo tegenstaat aan jazz, zeg maar. Iets meer interessante ritmes, sfeer in de drones of melodieën om die amelodieusheid te contrasteren had die chaos beter uit de verf kunnen komen, is de conclusie van de freejazzleek.
En nu maar weer aan de lekker makkelijke Mingus.

De tipper beoordeling:
4,13* - 12,4 / 03 / 05 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,40* - 10,2/ 03 / 05 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
3,70* - 03,1 / 01 / 07 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0
geplaatst: 15 april 2016, 13:52 uur
Van hoi123 kreeg ik de soul-klassieker Bill Withers - Just as I Am getipt.
En een soul klassieker is het zeker. Het vakmanschap druipt ervan af. De stijl van het album doet me op verschillende plaatsen denken aan die andere klassieker "What's Going On", een plaat die al jarenlang in mijn Top 10 te vinden is. Een uitstekende tip dus eigenlijk.
Ook bij deze plaat vroeg ik me af waarom ik dit nog niet eerder een kans had gegeven. Ik ben niet al te onbekend met het soul-werk uit die tijd en die ene prijshit "Ain't No Sunshine" moet toch aanzetten om het geheel eens te beluisteren.
Het fijne aan "Just as I Am" is dat het hoogtepunt helemaal niet gevormd wordt met "Ain't No Sunshine". Elke song beschikt over genoeg kwaliteiten om het gehele album van een hoogtepunt te voorzien. Elke song bezit zijn eigen smoel en Bill weet soms verassend vocaal uit de hoek te komen. Dat hij een fantastische sound heeft was mij al bekend maar soms laat hij je letterlijk aan zijn lippen hangen en neemt hij je helemaal mee in zijn verhaal. Een mooi voorbeeld hiervan was bij het prachtige "In My Heart".
Nooit geweten ook dat "No Diggity" heeft geleend van "Grandma's Hands". Leuk om dit dus terug te horen. Een andere persoonlijke favoriet van het album. Het album kent hier en daar wat minpuntjes, maar die zijn klein. De cover van "Let It Be" is bijv. leuk bedacht en een frisse kijk op de bekende Beatles track maar krijgt te weinig tijd om zich echt uit te bouwen. Voor mij persoonlijk had ik ook nog wel een grotere rol willen horen voor de band. Het album is echt onwijs lekker ingespeeld ("Do It Good" is voor mij hierbij een hoogtepuntje) en ik had nog wel meer van dit soort momentjes willen zien waar de band kon schitteren. Een uitbundigere instrumentatie of solo hier en daar had het album nog net iets meer om het lijf kunnen geven. Bill zelf blijft de focus op dit album en dat is geen slechte keuze, maar qua persoonlijke voorkeur had ik graag een iets grotere ondersteuning van de band willen horen.
De bluesy stijl die Withers toch eigen maakt in dit soul genre is verfrissend en dit album zal de komende tijd nog vaker meegaan.
Cijfer: 4,3
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,40* - 10,2/ 03 / 05 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
En een soul klassieker is het zeker. Het vakmanschap druipt ervan af. De stijl van het album doet me op verschillende plaatsen denken aan die andere klassieker "What's Going On", een plaat die al jarenlang in mijn Top 10 te vinden is. Een uitstekende tip dus eigenlijk.
Ook bij deze plaat vroeg ik me af waarom ik dit nog niet eerder een kans had gegeven. Ik ben niet al te onbekend met het soul-werk uit die tijd en die ene prijshit "Ain't No Sunshine" moet toch aanzetten om het geheel eens te beluisteren.
Het fijne aan "Just as I Am" is dat het hoogtepunt helemaal niet gevormd wordt met "Ain't No Sunshine". Elke song beschikt over genoeg kwaliteiten om het gehele album van een hoogtepunt te voorzien. Elke song bezit zijn eigen smoel en Bill weet soms verassend vocaal uit de hoek te komen. Dat hij een fantastische sound heeft was mij al bekend maar soms laat hij je letterlijk aan zijn lippen hangen en neemt hij je helemaal mee in zijn verhaal. Een mooi voorbeeld hiervan was bij het prachtige "In My Heart".
Nooit geweten ook dat "No Diggity" heeft geleend van "Grandma's Hands". Leuk om dit dus terug te horen. Een andere persoonlijke favoriet van het album. Het album kent hier en daar wat minpuntjes, maar die zijn klein. De cover van "Let It Be" is bijv. leuk bedacht en een frisse kijk op de bekende Beatles track maar krijgt te weinig tijd om zich echt uit te bouwen. Voor mij persoonlijk had ik ook nog wel een grotere rol willen horen voor de band. Het album is echt onwijs lekker ingespeeld ("Do It Good" is voor mij hierbij een hoogtepuntje) en ik had nog wel meer van dit soort momentjes willen zien waar de band kon schitteren. Een uitbundigere instrumentatie of solo hier en daar had het album nog net iets meer om het lijf kunnen geven. Bill zelf blijft de focus op dit album en dat is geen slechte keuze, maar qua persoonlijke voorkeur had ik graag een iets grotere ondersteuning van de band willen horen.
De bluesy stijl die Withers toch eigen maakt in dit soul genre is verfrissend en dit album zal de komende tijd nog vaker meegaan.
Cijfer: 4,3
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,40* - 10,2/ 03 / 05 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,60* - 10,8 / 03 / 05 - Arrie
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0
geplaatst: 15 april 2016, 21:31 uur
Sarah Neufeld - Hero Brother werd me getipt door The Scientist
Ik ben natuurlijk bekend met Neufeld's bijdrage als violiste bij Arcade Fire, maar toevallig heb ik de laatste tijd ook haar nieuwe single The Ridge regelmatig gedraaid. Een fijne single, sfeervol, maar écht grijpen heeft ie me uiteindelijk toch niet gedaan.
Dat geldt echter nog minder voor Hero Brother, haar debuutalbum. Het is een heel sober, minimalistisch album. Spaarzaam gearrangeerd, met naast haar strijkinstrument alleen wat veldopnames en af en toe wat zang of een drone.
Gelukkig hou ik wel van strijkers. Op Hero Brother lijkt ze haast een ambient-album neer te willen zetten en dat werkt dan weer minder. Het probleem met het album is voor mij: het voelt aan als aanzetten tot nummers, schetsen die nog verder uitgewerkt moeten worden. Er gebeurt weinig in de muziek, die bovendien erg kaal is, en dat hoeft niet erg te zijn maar zorgt er in dit geval voor dat het me niet erg weet te boeien. Wat er moet gebeuren, is dat je in wordt gepakt door de sfeer (vermoed ik). Die vind ik weliswaar aangenaam, maar ik word er niet in meegesleept.
Er zijn slechts een paar flarden die daarop een uitzondering vormen. Ergens op het album combineert ze haar vioolspel met wat achtergrondzang en een drone. Dit is het enige moment dat de muziek voor mij daadwerkelijk spannend wordt. En het einde, ook in combinatie met achtergrondzang, raakt me in zijn desolaatheid. Ook de nieuwe single The Ridge is wat voller en heeft zang, en dat werkt toch beter voor me. Ze hoeft heus geen hele liedjes te zingen, het mag allemaal erg subtiel, maar nu heeft de muziek voor mij te weinig te bieden.
Een voldoende krijgt het echter wel, omdat het verder best aangenaam is om naar te luisteren. Voor mij persoonlijk neigt het echter wat naar muzak. Dat vind ik jammer, want ik weet dat het veel artistieker en oprechter bedoeld is dan dat. Zo af en toe hoor je de potentie, en ik denk ook dat de opvolger me beter zou bevallen.
3,0*
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,30* - 13,2/ 04 / 04 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 13,8 / 04 / 04 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
Ik ben natuurlijk bekend met Neufeld's bijdrage als violiste bij Arcade Fire, maar toevallig heb ik de laatste tijd ook haar nieuwe single The Ridge regelmatig gedraaid. Een fijne single, sfeervol, maar écht grijpen heeft ie me uiteindelijk toch niet gedaan.
Dat geldt echter nog minder voor Hero Brother, haar debuutalbum. Het is een heel sober, minimalistisch album. Spaarzaam gearrangeerd, met naast haar strijkinstrument alleen wat veldopnames en af en toe wat zang of een drone.
Gelukkig hou ik wel van strijkers. Op Hero Brother lijkt ze haast een ambient-album neer te willen zetten en dat werkt dan weer minder. Het probleem met het album is voor mij: het voelt aan als aanzetten tot nummers, schetsen die nog verder uitgewerkt moeten worden. Er gebeurt weinig in de muziek, die bovendien erg kaal is, en dat hoeft niet erg te zijn maar zorgt er in dit geval voor dat het me niet erg weet te boeien. Wat er moet gebeuren, is dat je in wordt gepakt door de sfeer (vermoed ik). Die vind ik weliswaar aangenaam, maar ik word er niet in meegesleept.
Er zijn slechts een paar flarden die daarop een uitzondering vormen. Ergens op het album combineert ze haar vioolspel met wat achtergrondzang en een drone. Dit is het enige moment dat de muziek voor mij daadwerkelijk spannend wordt. En het einde, ook in combinatie met achtergrondzang, raakt me in zijn desolaatheid. Ook de nieuwe single The Ridge is wat voller en heeft zang, en dat werkt toch beter voor me. Ze hoeft heus geen hele liedjes te zingen, het mag allemaal erg subtiel, maar nu heeft de muziek voor mij te weinig te bieden.
Een voldoende krijgt het echter wel, omdat het verder best aangenaam is om naar te luisteren. Voor mij persoonlijk neigt het echter wat naar muzak. Dat vind ik jammer, want ik weet dat het veel artistieker en oprechter bedoeld is dan dat. Zo af en toe hoor je de potentie, en ik denk ook dat de opvolger me beter zou bevallen.
3,0*
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 7,00 / 02 / 06 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,30* - 13,2/ 04 / 04 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,45* - 13,8 / 04 / 04 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0
geplaatst: 15 april 2016, 21:53 uur
Selda - Selda werd mij getipt door Masimo.
Een zeer geëngageerde zangeres uit Turkije die later ineens massaal herontdekt werd, als ik het goed heb. Een interessante tip, al is het maar omdat ik weinig uit Turkije ken. Veel verder dan Tarkan kom ik niet, vrees ik.
Selda is daarmee in die zin vergelijkbaar dat het in beide gevallen duidelijk te horen is dat het om een Turkse artiest gaat, maar in beide gevallen ook niet van westerse popmuziek afstaat. Selda bracht dit debuutalbum uit in '76 en het doet me dan ook vaak denken aan de Westerse popmuziek van de jaren '70. Het onderscheidt zich voornamelijk in Selda's manier van zingen en in het gebruik van bepaalde instrumenten.
Het is een gevarieerd album, waarop ze op het ene moment enorm gepassioneerd klinkt (het engagement, vermoedelijk), terwijl ze op het andere moment juist voor lekker vlotte, aanstekelijke popmuziek zorgt. Wat rock, wat folk, wat exotische invloeden, het komt allemaal voorbij. Het ene nummer doet het me denken aan zoetsappige Franse chansons die toentertijd in onze hitlijsten te vinden waren (Nasirli Eller), terwijl het andere nummer juist heel intens en emotioneel is (Gine Haber Gelmis, prachtig!). Weer een ander nummer klinkt bijzonder fris en zou zo door Major Lazer gesampled kunnen worden (Yaylalar). En hé, dit gitaartje (in Ince Ince) ken ik! Ah, natuurlijk, dat is daadwerkelijk gesampled, vorig jaar nog, door 'nigga with attitude' Dr. Dre (op Issues).
Er is dus van alles te horen zonder dat dat afdoet aan de eenheid van het album. Dat mag ik wel. Sommige nummers voelen vrij uniek aan, maar net zo vaak hoor ik niet echt wat er nou zo bijzonder aan zou moeten zijn. Dat ze streed voor sociale gelijkheid vind ik mooi, maar verandert voor mij weinig aan de muziek. De teksten versta ik toch niet, het gaat om de eerdergenoemde passie waarmee ze het brengt, en die voel ik op sommige nummers wel. Daarvoor maakt het voor mij echter niet uit of dat om sociale gelijkheid ging of om persoonlijk hartezeer. Ze zou voor mijn part kunnen zingen dat ze die verdomde allochtonen het land uitwil.
Over het geheel is het voor mij gewoon een fijn, licht exotisch jaren '70-popplaatje. Vrij consistent, met een paar uitschieters naar boven en naar beneden. Niet zo bijzonder als ik verwacht had dus, maar ik heb er wel wat fraaie nummers door ontdekt!
Cijfer: 3,5*
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,30* - 13,2/ 04 / 04 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
Een zeer geëngageerde zangeres uit Turkije die later ineens massaal herontdekt werd, als ik het goed heb. Een interessante tip, al is het maar omdat ik weinig uit Turkije ken. Veel verder dan Tarkan kom ik niet, vrees ik.
Selda is daarmee in die zin vergelijkbaar dat het in beide gevallen duidelijk te horen is dat het om een Turkse artiest gaat, maar in beide gevallen ook niet van westerse popmuziek afstaat. Selda bracht dit debuutalbum uit in '76 en het doet me dan ook vaak denken aan de Westerse popmuziek van de jaren '70. Het onderscheidt zich voornamelijk in Selda's manier van zingen en in het gebruik van bepaalde instrumenten.
Het is een gevarieerd album, waarop ze op het ene moment enorm gepassioneerd klinkt (het engagement, vermoedelijk), terwijl ze op het andere moment juist voor lekker vlotte, aanstekelijke popmuziek zorgt. Wat rock, wat folk, wat exotische invloeden, het komt allemaal voorbij. Het ene nummer doet het me denken aan zoetsappige Franse chansons die toentertijd in onze hitlijsten te vinden waren (Nasirli Eller), terwijl het andere nummer juist heel intens en emotioneel is (Gine Haber Gelmis, prachtig!). Weer een ander nummer klinkt bijzonder fris en zou zo door Major Lazer gesampled kunnen worden (Yaylalar). En hé, dit gitaartje (in Ince Ince) ken ik! Ah, natuurlijk, dat is daadwerkelijk gesampled, vorig jaar nog, door 'nigga with attitude' Dr. Dre (op Issues).
Er is dus van alles te horen zonder dat dat afdoet aan de eenheid van het album. Dat mag ik wel. Sommige nummers voelen vrij uniek aan, maar net zo vaak hoor ik niet echt wat er nou zo bijzonder aan zou moeten zijn. Dat ze streed voor sociale gelijkheid vind ik mooi, maar verandert voor mij weinig aan de muziek. De teksten versta ik toch niet, het gaat om de eerdergenoemde passie waarmee ze het brengt, en die voel ik op sommige nummers wel. Daarvoor maakt het voor mij echter niet uit of dat om sociale gelijkheid ging of om persoonlijk hartezeer. Ze zou voor mijn part kunnen zingen dat ze die verdomde allochtonen het land uitwil.
Over het geheel is het voor mij gewoon een fijn, licht exotisch jaren '70-popplaatje. Vrij consistent, met een paar uitschieters naar boven en naar beneden. Niet zo bijzonder als ik verwacht had dus, maar ik heb er wel wat fraaie nummers door ontdekt!
Cijfer: 3,5*
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,30* - 13,2/ 04 / 04 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
2,80* - 05,6 / 02 / 06 - Ward
0
geplaatst: 16 april 2016, 15:28 uur
Fairport Convention - Liege & Lieg (1969) door The Scientist
Over het algemeen verkies ik Amerikaanse folk duidelijk boven de Britse variant, maar voor dit album maak ik graag een uitzondering. Het probleem dat ik bij Britse folk soms heb is dat ik het vaak iets te suf vind klinken door de middeleeuwse invloeden. Die invloeden zijn hier duidelijk terug te horen, maar tegelijkertijd klinkt het ook origineel, urgent en modern. Een perfecte mix van oude volksmuziek met jaren '60 rock.
Sterkste troef is hierbij de prachtige stem van Sandy Denny. Ga zeker meer van haar werk opzoeken, zo'n mooi ongenaakbare stem! Maar de nummers zelf steken ook heel sterk in elkaar. Favorieten zijn het dromerige Jefferson Airplane-achtige Reynardine, het ingetogen, kleine Farewell, Farewell en het spannende, meeslepende Tam Lin (schitterend gitaarwerk ook!). Alleen Medley: The Lark in the Morning vind ik wat minder.
Als kers op de taart bleken mijn vaders en moeders deze ook nog in hun bezit te hebben op vinyl. Aangezien zij hun platenspeler niet gebruiken, mocht ik deze schijf dus zo aan mijn collectie toevoegen.
Cijfer: 4,2
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,27* - 09,8 / 03 / 05 - Ward
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
Over het algemeen verkies ik Amerikaanse folk duidelijk boven de Britse variant, maar voor dit album maak ik graag een uitzondering. Het probleem dat ik bij Britse folk soms heb is dat ik het vaak iets te suf vind klinken door de middeleeuwse invloeden. Die invloeden zijn hier duidelijk terug te horen, maar tegelijkertijd klinkt het ook origineel, urgent en modern. Een perfecte mix van oude volksmuziek met jaren '60 rock.
Sterkste troef is hierbij de prachtige stem van Sandy Denny. Ga zeker meer van haar werk opzoeken, zo'n mooi ongenaakbare stem! Maar de nummers zelf steken ook heel sterk in elkaar. Favorieten zijn het dromerige Jefferson Airplane-achtige Reynardine, het ingetogen, kleine Farewell, Farewell en het spannende, meeslepende Tam Lin (schitterend gitaarwerk ook!). Alleen Medley: The Lark in the Morning vind ik wat minder.
Als kers op de taart bleken mijn vaders en moeders deze ook nog in hun bezit te hebben op vinyl. Aangezien zij hun platenspeler niet gebruiken, mocht ik deze schijf dus zo aan mijn collectie toevoegen.

Cijfer: 4,2
De tipper beoordeling:
4,18* - 16,7 / 04 / 04 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,05* - 08,1 / 02 / 06 - Snoeperd
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,27* - 09,8 / 03 / 05 - Ward
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
0
geplaatst: 16 april 2016, 15:58 uur
0
geplaatst: 16 april 2016, 16:30 uur
Van allebei een

Soms druppelt mijn Brabantse achtergrond door.
0
geplaatst: 16 april 2016, 17:12 uur
Ward schreef:
Als kers op de taart bleken mijn vaders en moeders deze ook nog in hun bezit te hebben op vinyl. Aangezien zij hun platenspeler niet gebruiken, mocht ik deze schijf dus zo aan mijn collectie toevoegen
Als kers op de taart bleken mijn vaders en moeders deze ook nog in hun bezit te hebben op vinyl. Aangezien zij hun platenspeler niet gebruiken, mocht ik deze schijf dus zo aan mijn collectie toevoegen
Haha je bent niet de enige ?, moon dat ie beviel
0
geplaatst: 16 april 2016, 17:39 uur
Sparklehorse - Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995), getipt door hoi123
Van alle albums die me getipt waren was dit de grootste bekende. Ik had hem voordat hoi123 hem tipte namelijk al een aantal keer gehoord. Een echt gelukkig huwelijk was dat nog niet helemaal. Het probleem dat ik heb met dit soort emofolkplaten is dat ik het na een half uur wel gehoord heb. Daarom zijn platen zoals die van Nick Drake en Leonard Cohen bijvoorbeeld perfecte lengtes. Dit album klokt toch wel een stuk langer met 50 minuten en de eerste luisterbeurten zette ik hem standaard na Cow ongeveer uit.
Nu gaat het genieten van deze plaat in ieder geval een stuk beter. Heb er inmiddels zo'n 7 a 8 luisterbeurten opzitten en moet concluderen dat het grotendeels een erg mooie plaat is. Het is emotionele muziek waarbij ik vooral vaak moet denken aan Songs: Ohia en Bonnie Prince Billy. Maar waar die platen meer een geheel zijn met een overkoepelende sfeer gaat deze plaat meer verschillende kanten uit. Stevige nummers worden afgewisseld met hele kleintjes. Aan de ene kant een goed teken voor de variatie, maar aan de andere kant mist het de overkoepelende sfeer die voorgenoemde artiesten wel brengen in hun album.
Maar ik moet niet teveel klagen. Want er staan erg veel pareltjes op dit album. Vooral de eerste helft staan er heel wat op, zoals Homecoming Queen, een juweel van een opener, Spirit Ditch, Saturday (waanzinnig nummer) en Cow. Op de tweede helft vind ik vooral Sad & Beautiful World en Most Beautiful Widow in Town zeer mooi.
De up-tempo nummers zoals Rainmaker, Someday I Will Treat You Good en Weird Sisters zijn ook wel te genieten, maar vind ik zoals ik al zei niet helemaal in het album passen. Ik had liever een kant met enkel de uptempo nummers en eentje met de kleingehouden nummers gezien. Al met al dus een mooie plaat die ik nog zeker eens zal opzetten, maar eigenlijk vooral één waarvan ik nog losse nummers als Cow zou opzetten. (maar wie weet valt het kwartje nog wel een keer echt)
3,5*
De tipper beoordeling:
4,04* - 20,2 / 05 / 03 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,87* - 11,6 / 03 / 05 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,27* - 09,8 / 03 / 05 - Ward
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
Trouwens, hoe klinken de andere albums van Sparklehorse?
Van alle albums die me getipt waren was dit de grootste bekende. Ik had hem voordat hoi123 hem tipte namelijk al een aantal keer gehoord. Een echt gelukkig huwelijk was dat nog niet helemaal. Het probleem dat ik heb met dit soort emofolkplaten is dat ik het na een half uur wel gehoord heb. Daarom zijn platen zoals die van Nick Drake en Leonard Cohen bijvoorbeeld perfecte lengtes. Dit album klokt toch wel een stuk langer met 50 minuten en de eerste luisterbeurten zette ik hem standaard na Cow ongeveer uit.
Nu gaat het genieten van deze plaat in ieder geval een stuk beter. Heb er inmiddels zo'n 7 a 8 luisterbeurten opzitten en moet concluderen dat het grotendeels een erg mooie plaat is. Het is emotionele muziek waarbij ik vooral vaak moet denken aan Songs: Ohia en Bonnie Prince Billy. Maar waar die platen meer een geheel zijn met een overkoepelende sfeer gaat deze plaat meer verschillende kanten uit. Stevige nummers worden afgewisseld met hele kleintjes. Aan de ene kant een goed teken voor de variatie, maar aan de andere kant mist het de overkoepelende sfeer die voorgenoemde artiesten wel brengen in hun album.
Maar ik moet niet teveel klagen. Want er staan erg veel pareltjes op dit album. Vooral de eerste helft staan er heel wat op, zoals Homecoming Queen, een juweel van een opener, Spirit Ditch, Saturday (waanzinnig nummer) en Cow. Op de tweede helft vind ik vooral Sad & Beautiful World en Most Beautiful Widow in Town zeer mooi.
De up-tempo nummers zoals Rainmaker, Someday I Will Treat You Good en Weird Sisters zijn ook wel te genieten, maar vind ik zoals ik al zei niet helemaal in het album passen. Ik had liever een kant met enkel de uptempo nummers en eentje met de kleingehouden nummers gezien. Al met al dus een mooie plaat die ik nog zeker eens zal opzetten, maar eigenlijk vooral één waarvan ik nog losse nummers als Cow zou opzetten. (maar wie weet valt het kwartje nog wel een keer echt)
3,5*
De tipper beoordeling:
4,04* - 20,2 / 05 / 03 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,45* - 06,9 / 02 / 06 - Arrie
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,87* - 11,6 / 03 / 05 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,27* - 09,8 / 03 / 05 - Ward
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
Trouwens, hoe klinken de andere albums van Sparklehorse?
0
geplaatst: 23 april 2016, 17:25 uur
Mariee Sioux - Faces in the Rocks (2007) door Arrie
Gezien mijn zwak voor ingetogen folk met dromerige zangeressen (Tiny Vipers, Marissa Nadler, Angel Olsen) een tip waar ik van te voren al een goed gevoel over had. Die verwachtingen worden ook aardig ingelost, maar Mariee Sioux kan voor mij niet tippen aan de eerder genoemde dames.
Heb niet veel aan te merken op dit album. Muzikaal is heel sfeervol, met betoverend gitaarspel, spannende langzaam opbouwende composities en zachte, fluisterende stem. Ik lees bij het album kritiek over het veelvuldig gebruik van de fluit, maar al wordt het instrument misschien iets te vaak van stal gehaald stoor ik me daar eigenlijk niet aan.
Net als bij het werk van Alela Diane, transporteert deze plaat je naar een Amerika uit lang vervlogen tijden. Haar native-american roots hoor je zowel muzikaal als tekstueel terug (het Amerikaanse landschap is een wederkerend thema) en voorziet de plaat van een mysterieus randje. Ondanks al deze complimenten moet ik wel bekennen dat Mariee Sioux me nergens volledig in weet te pakken. Daarvoor mist het album toch wat spanning. Desalniettemin is dit over de gehele linie wel een beklijvend, origineel en bij vlagen wonderschoon album.
Bravitzlana Rubakalva vind ik overigens wel een klein minpunt aan dit album. Al geef ik normaliter niet veel om teksten, stoor ik me op een of andere manier toch erg aan die metafoor van een zelfverzonnen land. Iets te infantiel in mijn ogen.
Cijfer: 3,7
De tipper beoordeling:
4,04* - 20,2 / 05 / 03 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,53* - 10,6 / 03 / 05 - Arrie
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,87* - 11,6 / 03 / 05 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,38* - 13,5 / 04 / 04 - Ward
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
Gezien mijn zwak voor ingetogen folk met dromerige zangeressen (Tiny Vipers, Marissa Nadler, Angel Olsen) een tip waar ik van te voren al een goed gevoel over had. Die verwachtingen worden ook aardig ingelost, maar Mariee Sioux kan voor mij niet tippen aan de eerder genoemde dames.
Heb niet veel aan te merken op dit album. Muzikaal is heel sfeervol, met betoverend gitaarspel, spannende langzaam opbouwende composities en zachte, fluisterende stem. Ik lees bij het album kritiek over het veelvuldig gebruik van de fluit, maar al wordt het instrument misschien iets te vaak van stal gehaald stoor ik me daar eigenlijk niet aan.
Net als bij het werk van Alela Diane, transporteert deze plaat je naar een Amerika uit lang vervlogen tijden. Haar native-american roots hoor je zowel muzikaal als tekstueel terug (het Amerikaanse landschap is een wederkerend thema) en voorziet de plaat van een mysterieus randje. Ondanks al deze complimenten moet ik wel bekennen dat Mariee Sioux me nergens volledig in weet te pakken. Daarvoor mist het album toch wat spanning. Desalniettemin is dit over de gehele linie wel een beklijvend, origineel en bij vlagen wonderschoon album.
Bravitzlana Rubakalva vind ik overigens wel een klein minpunt aan dit album. Al geef ik normaliter niet veel om teksten, stoor ik me op een of andere manier toch erg aan die metafoor van een zelfverzonnen land. Iets te infantiel in mijn ogen.
Cijfer: 3,7
De tipper beoordeling:
4,04* - 20,2 / 05 / 03 - hoi123
4,00* - 12,0 / 03 / 05 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,53* - 10,6 / 03 / 05 - Arrie
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,87* - 11,6 / 03 / 05 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,46* - 17,3 / 05 / 03 - Arrie
3,38* - 13,5 / 04 / 04 - Ward
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
0
geplaatst: 24 april 2016, 13:36 uur
Van niels94 kreeg ik de tip Mighty Joseph - Empire State.
Dat gaat om een samenwerking van de rappers Vast Aire en Karniege. Vast Aire was ik een klein beetje mee bekend als de helft van Cannibal Ox, Karniege kende ik nog helemaal niet.
Voor mij is Empire State gewoon een vermakelijk album gebeleken, niets meer en niets minder. De beats zijn over het algemeen prima, met een enkele uitschieter naar boven of beneden, en scheppen een fijne, ietwat donkere sfeer. De rappers doen ook lekker hun ding, waarbij Vast Aire voor mij duidelijk de uitblinker is. Erg leuke teksten, en een toffe, expressieve rapstijl. Gelukkig heeft hij ook de grootste rol op het album.
Zonder Vast Aire had ik het waarschijnlijk ook niet zo bijzonder gevonden. Maar dat doet niet ter zake, want hij rapt wel mee. Op sommige nummers komt alles heel mooi samen, zoals op de erg gave opener Uprising. Maar de beats zijn voor mij veelal net geen echte topbeats , en de raps van Karniege komen ook nooit aan het hoge niveau van Vast Aire. Daardoor blijft het toch gewoon een typisch 3,5*-plaatje: vermakelijk dus. En daar is verder niks mis mee.
3,5*
De tipper beoordeling:
4,04* - 20,2 / 05 / 03 - hoi123
3,88* - 15,5 / 04 / 04 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,53* - 10,6 / 03 / 05 - Arrie
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,87* - 11,6 / 03 / 05 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,47* - 20,8 / 06 / 02 - Arrie
3,38* - 13,5 / 04 / 04 - Ward
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
Dat gaat om een samenwerking van de rappers Vast Aire en Karniege. Vast Aire was ik een klein beetje mee bekend als de helft van Cannibal Ox, Karniege kende ik nog helemaal niet.
Voor mij is Empire State gewoon een vermakelijk album gebeleken, niets meer en niets minder. De beats zijn over het algemeen prima, met een enkele uitschieter naar boven of beneden, en scheppen een fijne, ietwat donkere sfeer. De rappers doen ook lekker hun ding, waarbij Vast Aire voor mij duidelijk de uitblinker is. Erg leuke teksten, en een toffe, expressieve rapstijl. Gelukkig heeft hij ook de grootste rol op het album.
Zonder Vast Aire had ik het waarschijnlijk ook niet zo bijzonder gevonden. Maar dat doet niet ter zake, want hij rapt wel mee. Op sommige nummers komt alles heel mooi samen, zoals op de erg gave opener Uprising. Maar de beats zijn voor mij veelal net geen echte topbeats , en de raps van Karniege komen ook nooit aan het hoge niveau van Vast Aire. Daardoor blijft het toch gewoon een typisch 3,5*-plaatje: vermakelijk dus. En daar is verder niks mis mee.
3,5*
De tipper beoordeling:
4,04* - 20,2 / 05 / 03 - hoi123
3,88* - 15,5 / 04 / 04 - niels94
3,80* - 22,8 / 06 / 02 - Snoeperd
3,54* - 17,7 / 05 / 03 - Ward
3,53* - 10,6 / 03 / 05 - Arrie
3,50* - 10,5 / 03 / 05 - Masimo
3,48* - 17,4/ 05 / 03 - The Scientist
3,13* - 18,8 / 06 / 02 - stoepkrijt
3,10* - 9,30 / 03 / 05 - catdog
De gebruiker beoordeling:
4,10* - 12,3 / 03 / 05 - Masimo
4,00* - 08,0 / 02 / 06 - catdog
3,87* - 11,6 / 03 / 05 - Snoeperd
3,68* - 14,7 / 04 / 04 - The Scientist
3,49* - 24,4 / 07 / 01 - niels94
3,47* - 20,8 / 06 / 02 - Arrie
3,38* - 13,5 / 04 / 04 - Ward
3,36* - 23,5 / 07 / 01 - hoi123
3,25* - 13,0 / 04 / 04 - stoepkrijt
0
geplaatst: 24 april 2016, 13:44 uur
Ik sla het album wellicht net iets hoger aan dankzij een aantal nummers dat ik echt geweldig vind (Legend!!), maar ik ben het voor een groot deel wel met je eens hoor. Ik sla dit ook niet aan als een undergroundklassieker of iets dergelijks. Wel als een, inderdaad, bijzonder vermakelijke plaat waar ik vrijwel altijd met veel plezier naar kan luisteren - de passie voor hiphop spat hier vanaf. Ik was benieuwd wat jij ermee kon, aangezien het wat betreft de sound zeker geen standaardproject is, zowel qua raps (vooral vanwege Vast Aire) als qua beats.
Overigens vraag ik me af of Vast Aire wel de grootste rol op dit album heeft. Veel zal het vermoedelijk niet schelen. Wellicht komt dat idee van hoezeer hij als rapper opvalt
Wat betreft raps vind ik het fascinerend hoezeer het niveau van Vast Aire gedaald is, van zo'n beetje de beste rapper die ik ooit gehoord heb op The Cold Vein naar nogal hit or miss (maar nog steeds tof en af en toe behoorlijk inventief) vanaf zijn eerste soloproject in 2004. Maar goed, dat is heel wat anders. Dit album was wat mij betreft voornamelijk 'hit'.
Overigens vraag ik me af of Vast Aire wel de grootste rol op dit album heeft. Veel zal het vermoedelijk niet schelen. Wellicht komt dat idee van hoezeer hij als rapper opvalt

Wat betreft raps vind ik het fascinerend hoezeer het niveau van Vast Aire gedaald is, van zo'n beetje de beste rapper die ik ooit gehoord heb op The Cold Vein naar nogal hit or miss (maar nog steeds tof en af en toe behoorlijk inventief) vanaf zijn eerste soloproject in 2004. Maar goed, dat is heel wat anders. Dit album was wat mij betreft voornamelijk 'hit'.
0
geplaatst: 24 april 2016, 13:51 uur
Ja, gevoelsmatig hoor ik Vast Aire veel vaker langskomen dan Karniege, maar zal er inderdaad mee tr maken hebben dat Vast Aire meer opvalt.
Ik zou het inderdaad ook geen standaardproject noemen, alhoewel ook weer niet heel eigenzinnig. Gewoon wat gasten die lekker hun eigen ding doen, dat mag ik wel.
Waarom heb je me trouwens dan geen Cannibal Ox getipt? Die zal ik binnenkort zelf maar eens gaan draaien dan.
Ik zou het inderdaad ook geen standaardproject noemen, alhoewel ook weer niet heel eigenzinnig. Gewoon wat gasten die lekker hun eigen ding doen, dat mag ik wel.
Waarom heb je me trouwens dan geen Cannibal Ox getipt? Die zal ik binnenkort zelf maar eens gaan draaien dan.

0
geplaatst: 24 april 2016, 14:32 uur
* denotes required fields.

