Au Suivant *
Ces Gens-là
J'Arrive
La Mort *
La Valse à Mille Temps
Les Bonbons
Les Marquises *
Orly
Pourquoi Faut-Il Que les Hommes s'Ennuient *
Vesoul

Natuurlijk zet Brel een stemmetje op.
Hij brengt een onwaarschijnlijk treffend portret van een ouwe snoeper.
Door die rake typering van het mannelijke hoofdpersonage alleen al om duimen en vingers
bij af te likken. En zeg nu zelf, wie kan er weerstaan aan doos Belgische pralines?
Madame Germaine niet, en ik ook niet. Daar gaat mijn top 5 kandidaat.

Au Suivant *
J'Arrive
La Bière *
La Chanson de Jacky
Les Bonbons
Les Paumés du Petit Matin (De Nuttelozen van de Nacht) *
Les Vieux *
Mathilde
On n'Oublie Rien * (Men Vergeet Niets)
Pourquoi Faut-Il Que les Hommes s'Ennuient *

Tja, dazzler, het is kiezen tussen Jef en Les Bonbons.

Ik heb ondertussen een shortlist van 14 top 10 kandidaten.
Daarvan is er momenteel eentje virtueel uitgeschakeld (Les Bonbons)
en er dobberen er twee in de tie-break zone. Da's dus nog een meevaller.



Een toneelstukje met piano en een zanger die één wordt met het lied en zijn personages.
Aan het einde krijg je zowaar medelijden met die ouwe snoeper.

Bruxelles
J'arrive
La Chanson de Jacky
Les Flamandes
Les Marquises
Marieke
Mathilde
Pourquoi Faut-Il Que les Hommes s'Ennuient
Rosa
Vesoul

Kan er nog iemand Jacky en Vesoul van de ondergang redden?

Jij, door de spelregels te veranderen.

Mijn aanbod staat nog steeds .

Ik weet het, en het is vriendelijk, El Ninjo.

Maar als spelleider (met voorkennis) doe ik dat in deze fase van de tweede ronde beter niet.
Zoals het er nu voor staat kunnen Jacky OF Vesoul gered worden (tie-break zone), maar niet samen.

We zeggen adieu aan deze 7 nummers.

8 La Bière *
8 J'Arrive
8 Les Marquises *
8 Pourquoi Faut-Il Que les Hommes s'Ennuient *
6 Les Bonbons
6 Les Vieux *
6 Orly

En zoeken de 3 andere afvallers uit deze 4 tie-breakers.

5 La Chanson de Jacky
5 On n'Oublie Rien * (Men Vergeet Niets)
5 Rosa
5 Vesoul

Duid de 3 laatste afvallers aan uit deze tie-break lijst.

5 On n'Oublie Rien
5 La Chanson de Jacky
5 Rosa
5 Vesoul

Deadline tie-break is vanavond om 23.00u.

Ik stem als laatste want ik kan niet kiezen tussen Jacky en Vesoul.

Les Marquises en Orly (top 10 materiaal bij mij) gesneuveld

Ook in deze tie-break is het moeilijk kiezen.

Duid de 3 laatste afvallers aan uit deze tie-break lijst.

On n'Oublie Rien (1)*
La Chanson de Jacky (1*)
Rosa (1*)
Vesoul

Deadline tie-break is vanavond om 23.00u.

Eenvoudig

Duid de 3 laatste afvallers aan uit deze tie-break lijst.

2 On n'Oublie Rien *
2 La Chanson de Jacky *
1 Rosa
1 Vesoul *

Deadline tie-break is vanavond om 23.00u.

Duid de 3 laatste afvallers aan uit deze tie-break lijst.

3 On n'Oublie Rien *
3 La Chanson de Jacky *
2 Rosa *
1 Vesoul

Deadline tie-break is vanavond om 23.00u.

Waarom duiden we niet gewoon het nummer aan wat niet moet afvallen, das een stuk minder werk

Dat is nooit in de eliminatieronde. Bij het nomineren altijd positieve vraagstelling, bij het elimineren negatief.

Duid de 3 laatste afvallers aan uit deze tie-break lijst.

4 On n'Oublie Rien *
4 La Chanson de Jacky *
3 Rosa *
1 Vesoul

Deadline tie-break is vanavond om 23.00u.

GREATEST HITS OF JACQUES BREL !

3de RONDE finale

Meer dan ooit ben ik nieuwsgierig naar jullie commentaren.

Amsterdam
Au Suivant *
Bruxelles
Ces Gens-là
Il Neige sur Liège *
Jef
La Chanson des Vieux Amants
La Mort *
La Valse à Mille Temps
Le Moribond
Le Plat Pays (Mijn Vlakke Land)
Les Bourgeois (De Burgerij)
Les Flamandes *
Marieke
Mathilde
Ne Me Quitte Pas (Laat Me Niet Alleen)
Pourquoi Faut-Il Que les Hommes s'Ennuient *
Quand On n'A Que l'Amour
Vesoul
Voir un Ami Pleurer

Je bepaalt zelf welke versie (Franstalig of Nederlandstalig) je voor ogen houdt.

Deadline 3de ronde is vrijdagavond om 20.00u.

Jacques Brel was zonder twijfel één van de grootste chansonniers, zelden iemand gekend die zoveel passie in zijn muziek legt. Vooral de eerste 2 nummers vind ik buitengewoon.

1. La Chanson des Vieux Amants
2. Ne Me Quitte Pas (Laat Me Niet Alleen)
3. Quand On n'A Que l'Amour
4. Les Bourgeois (De Burgerij)
5. Amsterdam
6. Le Plat Pays (Mijn Vlakke Land)
7. Voir un Ami Pleurer
8. Bruxelles
9. Le Moribond
10. Marieke

1. La Chanson des Vieux Amants

Weergaloos mooi nummer. Jacques Brel is wat mij betreft één van de grootste zangers ooit. Niemand kon met een unieke timing zo veel emotie en gevoel in zijn liedjes brengen als Brel. Wat ook zo bijzonder is dat als je naar hem luistert dat je er allerlei beelden en gevoelens, ook wat betreft je eigen leven, bij krijgt.

2. Amsterdam
3. Le Plat Pays (Mijn Vlakke Land)
4. Bruxelles
5. Il Neige sur Liège *
6. Mathilde
7. Marieke
8. Les Bourgeois (De Burgerij)
9. La Mort *
10. Jef

Tja, dazzler is nieuwsgierig naar onze commentaren. Jammer genoeg heb ik bij de nummers van Brel de grootste moeite om mijn waardering in passende bewoordingen te gieten. Ik heb het speciaal voor jou nog geprobeerd bij mijn nummer 1, al ben ik er niet echt 100 procent tevreden over

Verder nog even aangeven dat Les Marquises en Orly vreselijk gemist worden in mijn top 10

1. Amsterdam

Als ik ooit een ‘top 100 favoriete nummers aller tijden’ zou maken, dan zou dit nummer zeker in de top tien prijken. Jacques zingt dit nummer dan ook bloedstollend goed: hoe langer het nummer duurt, hoe intenser het wordt, tot je de spanning gewoon met een mesje kan snijden. Verder vind ik dit tekstueel ook zijn mooiste.

2. Au Suivant *
3. Le Moribond
4. Vesoul
5. La Valse à Mille Temps
6. Les Flamandes *
7. Ne Me Quitte Pas (Laat Me Niet Alleen)
8. Mathilde
9. La Chanson des Vieux Amants
10. Marieke

Ik ben al de hele tijd mijn top10 aan het wijzigen, ik stop er nu maar mee, anders wordt ik helemaal gek. Morgen zal ik wel weer spijt krijgen, maar ach, ze zijn alle 20 mooi.

1. Le Plat Pays (Mijn Vlakke Land)

Geen twijfel over mijn nummer één. De meesten gaan hier blijkbaar voor de Franse versie, maar voor mij staat het Nederlandstalige Mijn Vlakke Land bovenaan mijn Jacques Brel top10. Vooral de tekst vind ik schitterend en door de nadrukkelijke wijze waarop Brel altijd in het Nederlands zingt wordt mijn aandacht nog meer op de tekst gevestigd. Hier past dat helemaal perfect.

2. Ne Me Quitte Pas (Laat Me Niet Alleen)

Ook mijn nummer twee ligt vast, maar hier kies ik juist voor de Franse versie. Bij dit nummer wil ik juist niet teveel met de tekst bezig zijn, maar wil ik de emotie voelen en dan moet Brel in het Frans zingen. Ne Me Quitte Pas gaat door merg en been en ook al kan ik de tekst in het Frans niet volgen, ik voel de pijn en twijfel.

Hierna wordt de volgorde van de nummers voor mij veel minder duidelijk.

3. Amsterdam
4. Voir un Ami Pleurer
5. Il Neige sur Liège *
6. Le Moribond
7. Bruxelles
8. La Chanson des Vieux Amants
9. Les Flamandes *
10. Les Bourgeois (De Burgerij)

Goed om te zien dat Vesoul gered is en in ieder geval in de top 20 terecht is gekomen. En dat zonder mijn hulp. Nu nog even een top 10 maken.

1. Vesoul
Gelukkig deze is er in gebleven. Mijn nummer 1. Kippenvel en tranen in mijn ogen krijg ik van dit nummer. Misschien wel het nummer dat het meeste rockt van Brel. Het draait natuurlijk om de accordeon. Een instrument dat ik ook vaak als vervelend ervaren heb. Maar niet bij Brel. Wat een heerlijke opgefokte muziek zeg. Daar hou ik van. In zuiderlijke hip hop zie je dat ook vaak. En daar kan ik dit ook wel mee vergelijken. Niet alleen wat muziek betreft maar ook de zang. Scherp, snel en recht op het doel af. Het wordt ook steeds heftiger. Niet te geloven er kan steeds een stukje bovenop om tot een climax te komen waar ik u tegen zeg. En dan het standpunt van Brel. Leren nee zeggen is een proces dat ook Brel moest ondergaan. Shout Shout Let It All Out, nu is het genoeg!

2. Le Plat Pay (Mijn Vlakke Land).
3. La Chanson des Vieux Amants
4. Mathilde
5. Le Moribond
6. La Valse à Mille Temps
7. Marieke
8. Les Bourgeois (De Burgerij)
9. La Mort
10. Bruxelles

01. Le Plat Pays (Mijn Vlakke Land)
02. La Chanson des Vieux Amants
03. Quand On n'A Que l'Amour
04. Marieke
05. Le Moribond
06. Ne Me Quitte Pas (Laat Me Niet Alleen)
07. Amsterdam
08. Voir un Ami Pleurer
09. Au Suivant *
10. Jef

En meer plaats is er niet bij de eerste 10. Met name nummer 10 vind ik een ontdekking

01. Jef
Er zijn zo van die nummers waarbij ik het nooit droog houd.
Jacques troost zijn grote vriend Jef wiens hart in duizend scherven ligt.
Hij stelt hem voor om samen een avondje te gaan stappen en hoewel ik zelf
geen zuiplap of hoerenloper ben, begrijp ik volkomen wat deze heren van plan zijn.

In de strofes pijnigt een ijzige wind je verbeten gelaat: de pijn van het gebroken zijn.
Maar in het refrein mag je alles loslaten: een kolken van emoties. En het mooiste is
dat de emoties vertolkt worden door de vriend van Jef. Empathie ten top gedreven.

Of beter ... de protagonist zoekt zelf troost bij Jef, want hij herkent het verdriet.
Je bent niet alleen, Jef, echoot dooreen het lied. Wat een psychologie.

Nooit werd verdriet mooier gestelpt als in Jef. Brel verlaat ook voortdurend
het ritme van de melodie, maar valt telkens weer tijdig in de plooi. Als het kolken
van de zee zo grillig, maar steeds trouw aan het tij. Na eb wordt het weer vloed Jef.

Dit is het kolkend decor waarin Jef zich afspeelt:



Mosselen met frieten en een stevig pint bier.
Jongens, wat krijg ik goesting als ik dit nummer hoor.

02. Bruxelles
Een lied dat ik leerde kennen via de hommages van Liesbeth List,
maar me toen nogal theatraal overkwam. En dat is het nummer natuurlijk ook.
Cabaret in drie minuten. De versie van Brel vind ik geniaal. De tempowisselingen
en uiteraard de rake beschrijvingen van het bruisende Brussel. Als student in Leuven
bezocht ik vaak Brussel om daar vooral te gaan snuisteren tussen strips en platen.

Brussel, een totaal ander lied, van Johan Verminnen is minstens even mooi.

03. Ne Me Quitte Pas
Hier kan niemand omheen natuurlijk. Brels absolute meesterwerk.
Maar het doet de man onrecht aan om zijn werk tot dit nummer te herleiden.
Er bestaan twee studioversies en de latere met de piano tref je het vaakst aan
op compilaties. De oudste vind ik de mooiste. Je voelt veel beter de pijn.

Dat maakt het nummer zo geniaal. De intense pijn vormt de ondertoon.
Daarboven probeert de protagonist nog een laatste, vergeefse maal zalvend,
teder en poëtische uit de hoek te komen. Ne Me Quitte Pas lijkt me voor Brel
wat Je Veux de l'Amour voor Raymond van het Groenewoud is: de ziel uit het lijf.

Les Bonbons
Het nummer dat tot mijn spijt de finale niet mocht halen.
Een ouwe snoeper holt als een hond achter een dame van stand.
Hij koos niet voor een geurige ruiker, maar voor een doos Belgische pralines.
Want chocolade is zinnenprikkelend.

De denigrerende blikken van de passanten in zijn rug kunnen hem niet deren.
En als de vis niet bijt, is er altijd nog madame Germaine. In zijn voordracht wordt Brel
helemaal één met zijn personages. Dat maakt het lied voor mij zo ongemeen sterk.
In 1967 schreef Brel een enigszins bitter vervolg op het nummer.

04. Vesoul
Ah, de wervelende musette. Brel laat zich inspireren door Parijs.
De Belg met Vlaamse wortels die wereldberoemd zou worden als ... Fransman.
We malen er niet om. Van alle supersonisch ingezongen Brel klassiekers vind ik dit
de mooiste. Met dat aansporen van de accordeonist. Johan Verminnen deed het hem
nadien na op zijn In de Rue des Bouchers. Ook De Musette van Johan is erg mooi.

05. Mijn Vlakke Land
Ik ga net als Kees-Jan voor de Nederlandstalige versie waarin je goed kan horen
dat Brel met een dubbele tong zingt. Je hoort dat hij als Franstalige door het leven gaat,
maar soms betrap je hem toch op enkele Vlaamse klanken. Het lied wint zo aan authenticiteit.

Brel kreeg tijdens zijn leven meermaals de wind van voren vanuit Vlaanderen.
Niet enkel omdat hij zijn Vlaamse wortels verloochende door resoluut voor het Frans te keizen,
maar natuurlijk ook omwille van zijn sneer in Les Flamandes. Mijn Vlakke Land maakte veel goed.

06. Les Bourgeois
Het etiket protestzanger kende opmars in de jaren 60.
Denken we maar aan Boudewijn de Groot die in zijn debuutjaren maatschappijkritisch
uit de hoek durfde komen. Jacques Brel was een meesterlijk portretschilder die als het lied
daar aanleiding toe gaf bijzonder snerend uit de hoek kon komen. En de waarheid kwetst altijd.
Want elk deftig zwijn dat gestudeerd heeft, moet bekennen dat zijn typering pijnlijk raak is.

07. Marieke
Ziehier de gespletenheid van Brel. Wie zijn wortels loochent kan niet groeien.
Ooit zijn hart verloren tussen Brugge en Gent. Nu een ster tot in het mondaine Parijs.
Brel zingt ook nooit, hij slingert zijn hele ziel de zaal in. Let op de climax naar het einde.
Vlaamser kon ze niet heten: Marieke. De mooiste regels zijn die waarin hij zingt dat dit land
zonder ware liefde ten onder zal gaan. Laat elke separatist daar een voorbeeld aan nemen.

La Chanson de Jacky
Een top 10 nummer dat de tie-break niet overleefde.
Nog op single gezet door de Brel van de popmuziek, Marc Almond,
die zelfs de toelating kreeg om enkele Brel songs naar het Engels te vertalen.
En wie vertrouwt is met het werk van deze Brit hoort Brel in menig nummer doorklinken.
Toreador in the Rain is een goed voorbeeld. Almond is onze artiest van volgende week.

08. La Chanson des Vieux Amants
Hoewel ik toch de versie van Brel verkies, zit die van Herman van Veen steeds in de weg.
Nu druk ik het oneerbiedig uit, want van Veen maakt zich het nummer op uitstekende manier eigen.
In de latere jaren 60 speelt het orkest wat minder venijnig en durft Brel als eens een blik violen.
Een zoals steeds een tekst waarin elk woord precies werd afgewogen om je te treffen.

09. Mathilde
Beter dan Le Moribond, waar het nummer wat aan doet denken.
Want Seasons in the Sun van Terry Jacks monopoliseert daar de luisterervaring.
Mathilde vertelt ook het verhaal van dood en opstanding. Mathilde is immers teruggekomen.
Een thema in de muziek dat steevast zorgt voor een catharsis, zoals dit nummer is opgebouwd.

10. Quand On n'A Que l'Amour
Gewoon een intens mooi lied. Meer moet je niet horen om weer op te fleuren.
Ik hoor Het Dorp van Wim Sonneveld of een nummer van Robert Long doorschemeren.
Brel kan het zelden laten om dan toch weer een climax in te bouwen. Een perfecte afsluiter.

Mosselen met friet en bier?

Verrassend. Dat is niet iets dat ik me voorstel bij de (zuid-)Franse keuken.

Ik heb het dan ook over de Belgische keuken,
ergens aan een tafeltje in Brussel of aan de kust.

Het gaat me niet om de plaats waar van Gogh zijn terras schilderde,
maar om de expressie van het schilderij zelf. Misschien mag ik zelfs suggereren
dat Brel zijn nummers heel expressief brengt. Laat ik hem een expressionist noemen.

Eigenlijk vind ik dat nu plots wel een rake typering: Brel, de muzikale expressionist.
Van Brels bezwete, articulerende gezicht had Munch een hele reeks portretten kunnen maken.

Bedankt voor de aanzet, Aquila.

Maar Van Gogh was een impressionist (een late), de expressionisten volgden later
Maar ik begrijp wat je bedoelt.

Het is dat ik op het terras van Van Gogh zelf heb gezeten (en gegeten). Geen mosselen en geen friet.