HammerHead schreef:
Algemene indruk: een erg eenzijdige finale met veel inwisselbare te lang uitgesmeerde doom-, sfeer black en post-metal nummers (uiteraard met enkele uitzonderingen).

AOVV schreef:
Gallowbraid al zeker in de top 10!

Suggestie: een eventuele volgende editie doen met nummer uit de 20ste eeuw? Die vinden we weinig terug, waar ikzelf natuurlijk ook wel voor iets tussen zit. Toch is er ook voor het jaar 2000 heel goeie metal gemaakt, dat spreekt voor zich.

odi schreef:
Fantastische, ondergewaardeerde, band. Ze hadden met de helaas overleden Gus Chambers een charismatische zanger en op drums natuurlijk Dave Lombardo. Er gaan weer geruchten over een doorstart van de band. De hele plaat is overigens de meer dan de moeite waard.

HammerHead schreef:
Top jaren '90 thrash met typerende staccato riffs en dito drum attack. En dan is dit nog niet eens het sterkste nummer van de plaat (Power of Inner Strenght).

jasper1991 schreef:
Lekkere beuker met een goede riff.

Dieter schreef:
Op en top Dave Lombardo sound! Toch al weer bijna 20 jaar oud. Staan trouwens weinig oudere nummers in de lijst.

Joy4ever schreef:
Voor mij eigenlijk een vreemde eend in de bijt. Maar toch Top 3 materiaal. Reden: Ik word er vrolijk van. Nummer zit verder goed in elkaar. Verfrissend.

HammerHead schreef:
Omslagpunt van deze finale, vanaf hier heb ik echt het idee m'n tijd te verdoen met het luisteren van de nummers. Technisch onderlegde band, die dit veel te nadrukkelijk wil bewijzen. Werkt bij momenten erg op de zenuwen.

Dieter schreef:
Ook al zo'n mooi ontdekking van vorig jaar. Heerlijke complexe muziek. Hun beste nummer.

arcade monkeys schreef:
Het was alweer een tijdje geleden dat ik het nummer gehoord had. Zo lang al dat ik de kwaliteit ervan wat vergeten was. En wat voor een kwaliteit. Pimeä is echt een fe-no-me-naal nummer, zo'n buitencategorie kom je niet vaak tegen. Overklast alles in deze finale.

HammerHead schreef:
Net als Drudkh erg bombastisch, maar dan wat beter uitgevoerd. Gitaar staat goed in de mix, vet riffwerk.

Don Cappuccino schreef:
Dat black metal naargeestiger klinkt als je het tempo flink omlaag schroeft bewijst het Duitse Secrets Of The Moon. Nyx is een 13 minuten durende monoliet die je de krochten van de hel laat zien en aan het eind het licht. Het sleept enorm en de zang is zeer intens. Alsof een getergde ziel uit de hel om hulp schreeuwt. Aan het eind komt er een prachtig stuk met orgel dat je uit de duisternis trekt en even laat zweven.

HammerHead schreef:
Sterke black metal, toch nog een ontdekking in deze finale. Kennelijk de eerdere ladders met deze band gemist. Haalt z'n kracht niet uit een moordend tempo, maar voedt zich met uit de diepste krochten van de hel opgeworpen oerschreeuwen.

Joy4ever schreef:
Dit is echt een heel strak nummer. Alles zit er zo een beetje in wat voor mij zo een hoge plek rechtvaardigt. Ik kan er prima mee leven als deze wint. Ik was wel bekend met de band maar me er nog niet echt in verdiept. Dat gaat veranderen. Topnummer.

odi schreef:
Ken ik pas sinds hun laatste plaat. In de rotatielijst van anderen (o.a. Don Cappuccino) kijken levert soms mooie nieuwe muziek op. Niet alle nummers kunnen mij zo bekoren als deze, dit is het hoogtepunt van hun laatste plaat.

AOVV schreef:
‘Nyx’ begint rustig, met een dreigende intro op gitaar, en de drums die wat losjes meespelen. Dan komt het nummer op gang, met geweldige, donkere gitaarsalvo’s. Om de titel te begrijpen, moet je wel wat kennis van de Griekse en Romeinse mythologie hebben. Nyx was namelijk de Griekse oergodin van de nacht (‘Nox’ bij de Romeinen), geboren uit Chaos. Net als Erebus, alias de duisternis. Als men dan ook nog de thematiek van de slang erbij haalt in de tekst (“Rise, o my snake, into brilliance of bloom; from the corpse of Nyx, afloat in the tomb”), is de cirkel weer rond. ‘Nyx’ (de song) is een monster, dat de luisteraar dreigt te verzwelgen, en de getormenteerde vocalen zingen een lied over dood en verderf.

Don Cappuccino schreef:
En die recensie van AOVV is nog steeds de beste die ik over Seven Bells gelezen heb.

AOVV schreef:
De titeltrack van Light Bearer's debuut staat op 3. Tweemaal dezelfde band in de top 3, teveel van het goede? Als je het mij vraagt, zeker niet! Niet van die allure als 'Primum Movens', maar toch ook wel pure klasse. De opbouw van het nummer, het heeft allemaal iets grandioos.

Don Cappuccino schreef:
Deze band neemt de tijd voor zijn composities, Lapsus laat dat het beste horen. Het nummer wisselt vaak van dynamiek. De zachtere stukken bevatten soms prachtige vioolpartijen en de hardere stukken hebben een lekker gruizig geluid dat het oog voor detail niet verliest.

Joy4ever schreef:
Zeker niet het beste van Light Bearer maar voor mij absoluut goed genoeg voor een Top 5 notering hier.

HammerHead schreef:
Al eerder gememoreerd dat ik dit bovengemiddeld vind, alleen is de 17 minuten hier behoorlijk wat te lang om er overal een interessant nummer van te maken.

aslan schreef:
prima

Don Cappuccino schreef:
Ik hoop natuurlijk als fanboy dat Deafheaven heel hoog staat.

andnino schreef:
Ik heb het wel eens aan iemand laten horen onder de noemer 'Sigur Ros speelt metal', en zo klinkt Solstafir ook wel een beetje. Het metalgedeelte kennen we op zich al wel, maar wat Solstafir op Kold deed met de fantastische gitaarlijnen was al van ongebruikelijke kwaliteit, en de zang, die was al helemaal uniek. Zo vol overtuiging, zo perfect in aansluiting op de muziek. En merk dan ook op dat het nummer zo'n negen minuten duurt en niet saai wordt. Het zachte middenstuk doet denken aan de betere momenten van Sigur Ros, en dan die ontlading, daar kan natuurlijk geen Sigur Ros-nummer tegenop. Solstafir was met dit album, en voor een groot gedeelde vanwege dit nummer, in een klap de favoriete band uit IJsland. En met reden.

odi schreef:
Dit is wel de meest gedraaide band van de laatste twee jaar voor mij. Dit jaar nog naar Munster, Siegen (beide Duitsland) en Rotterdam geweest om ze live te zien, ook dat was geweldig. Dit nummer vormt samen met Goddes of the Ages het hoogtepunt van de plaat.

arcade monkeys schreef:
Ik ben Sólstafir de laatste tijd volop aan het ontdekken. Svartir Sandar is mijn favoriete plaat van hun, en na Þín Orð is deze topper mijn favoriet van hun. Köld zit gewoon perfect in elkaar. Instrumentaal een meesterwerk, maar de zang is nog beter. Dat geschreeuw is zo krachtig en zo goed dat er bij mij bepaalde lichaamsdelen rechtop gaan staan, een klus die maar weinig mannen kunnnen klaren.

HammerHead schreef:
Instrumentaal dik in orde (hoewel ietwat langdradig), maar sodeknetters wat een ontzettend zeikende KUTzang.

aslan schreef:
schitterende muzikanten, heb je Svartir Sandar gehoord? de rust die dat uitstraalt... en dan weer die taal, bij mij is taal/lyrics/... altijd belangrijk geweest, ik kom uit de grindcore met z'n onverstaanbare pigsqueals en growls, maar de lyrics waren daar altijd zéér belangrijk! (zie ook punk, de échte dan: Crass, Conflict, Dead Kennedys)

The_CrY schreef:
Mijn relatie met Sólstafir tijdens deze ladder was haat-liefde. Ik kon het ergens wel waarderen, maar ik wilde gewoon niet dat het doorging. Sommige dingen gaan omdat ze zo moeten gaan. Zo ging ook Köld steeds maar door en opeens had het me te pakken. Wanhopige zang vol emotie over een mistig landschap vol prachtige melodieën, en voor je het weet... zijn de negen minuten om.

Don Cappuccino schreef:
Violet begint met een prachtige opbouw waar Mogwai zich niet voor zou schamen. Wanneer het black metal-salvo begint hoor je prachtige cirkelende en melodieuze gitaren in de trant van My Bloody Valentine in combinatie met furieuze blast beats en de ijzingwekkende schreeuwen van George Clarke. Aan het eind zit een geweldige climax waarbij ik het moeilijk droog hou. Deafheaven is de meest verfrissende black metal band in jaren en met Violet bewezen ze het gelijk.

odi schreef:
Ontdekt via dit spel, daardoor ook hun nieuwe plaat gaan beluisteren. De combinatie tussen hard en zacht bevalt me erg goed. Niet muziek om de hele dag te luisteren maar t komt toch zeer regelmatig langs hier.

AOVV schreef:
Op 4 hebben we dan 'Violet' van de band die me de laatste tijd het meest begeesterd: Deafheaven. Black metal, wordt dit door eenieder benoemd, maar de waarheid is dat dit enorm genreoverschrijdend is. De wortels liggen echter wel in het eerder vernoemde genre. 'Violet' is het prijsnummer van hun langspeeldebuut; maar opvolger 'Sunbather' is eigenlijk gewoon nog beter!

HammerHead schreef:
Een erg origineel geluid, aangeduid als een shoegaze-black metal kruising. Op voorhand geen flauw idee hoe dat zou moeten klinken, maar het is uiteindelijk precies wat ik er in hoor. Goed is het zeker; de nieuwe plaat is waarschijnlijk zelfs top-10 materiaal voor 2013.

wizard schreef:
Ik heb helaas geen lijstje meer kunnen indienen, ben niet verder gekomen dan 13 van de 20 nummers. Daarna geen tijd meer gehad (heb me vrijdag en zaterdag vermaakt met Down, Testament, In Flames, Alice in Chains en Accept ), en ook niet zoveel motivatie eigenlijk. Ik kan me wel vinden in wat HammerHead schreef:


Een van de uitzonderingen was in mijn ogen Grip Inc, maar volgens mij had ik die zelf ook genomineerd.

jasper1991 schreef:
Fraai sfeervol episch blackmetalnummer. Ik moest wel wennen aan de lengte, maar inmiddels vind ik het gewoon een kwartier lang smullen. Vooral het gitaarloopje vind ik sterk.

Dieter schreef:
Voor mij de ontdekking door dit topic. Fantastisch nummer, al lijkt het wel erg op Agalloch (en daar is niets mis mee).

AOVV schreef:
Gallowbraid is dan de hoogst genoteerde eigen nominatie, en is doorheen het spel zelfs nog gestegen in mijn achting. Het nummer heeft veel weg van Agalloch, maar ontstijgt deze veel bekendere band. De groove is groots, onnavolgbaar en heeft ook wel iets herkenbaars. Signature sound, maar dan anders. Het is ook geen song die zich, ondanks de lengte, naar het einde toe sleept. Ik blijf gewoon een klein kwartier lang begeesterd luisteren, een klein kwartier waarin de wereld lijkt stil te staan.

HammerHead schreef:
Nog een bombastisch aangezette sfeer black band. Vermoeiend en inwisselbaar net als de helft van de overige nummers in deze finale.

Dieter schreef:
Vorig jaar een tip gekregen om In Mourning eens te gaan luisteren. Was in het begin enthousiaster dan dat ik nu ben over de laatste plaat, maar er staan een paar echte knallers op, waaronder deze. De eerste plaat heb ik sinds kort ontdekt en vind ik nog beter.

jasper1991 schreef:
Sterke melancholische melodeath, mooi opgebouwd nummer.

HammerHead schreef:
Mwah, steekt op geen enkele manier boven het gemiddelde uit. Geen band waar ik op basis van dit nummer achteraan zou gaan.