Een knaller pur sang inderdaad.

8,5

8,5

8

Toen dit nummer uitkwam was ik nog niet helemaal overtuigd, maar inmiddels vind ik het een fantastisch nummer; mooie dreinende beat, vette zang en het moment dat de synthesizers erin knallen na 'It kicks like a sleep twitch' is geniaal.

9,3

Overigens nog een 9 voor Brown Paper Bag en een 9,8 voor Heliosphan. Lekker rijtje!

5

is me wat te makkelijk (klinkt ook net als de Interpol zanger)

7,5

7,0

Was wel gecharmeerd van dit nummer toen het uitkwam, maar het is nooit een favoriet geworden.

Een beetje in de stijl van Depeche Mode, ik vind de synthesizers overigens beter bij de stem van Tom Smith passen dan gitaren. Sterke beklijvende popsong en één van de betere van Editors.
Cijfer: 8,5

5,5

Nooit zo'n liefhebber van dat theatrale drama van Editors geweest.

8,0

Wel lekker, zoals Luc terecht aangeeft is Depeche Mode niet ver weg.

Niet zo spannend. Wel aardig. 6,5

7,8

He he, eindelijk echte instrumenten.

7,5, maar ik ben meer van het album dat hierop volgde.

Waarom niet?

8,5 voor Editors trouwens. Heeft een soort drive in zich die ik erg geslaagd vind, en de stem van Tom Smith (zo heet ie toch?) past er ook erg mooi bij.

7,5

Onlangs herontdekt, in de ladder geloof ik, nadat ik het album een tijdje in de ban heb gedaan uit teleurstelling.

Vond het opmerkelijk goed.

7,0

Lekker opzwepend nummer (op een verder tegenvallend album overigens)

9

7

Ik vind Editors een stomme jankband zonder eigen smoel.

4

5

Ze hebben wel een aantal leuke songs gemaakt. Deze hoort daar voor mij niet bij.

Waanzinnig goed

10

7

Prima nummer maar ze hebben betere

8

Omdat dat geen echte instrumenten zijn, gekkie.

Papillon behoort tot het beste dat Editors gemaakt heeft. Ze vonden zich met dit nummer (en het hele bijbehorende album) opnieuw uit en die nieuwe richting staat mij erg aan. Dit nummer is de parel van het album. Het is meeslepend en mysterieus en tegelijkertijd een perfecte stadionrocker.

9,5

Het beste wat ze ooit gemaakt hebben wil ik het niet noemen, maar het is zeker het beste nummer op dat album.
8.2

Aardig, maar niet meer dan dat. Zou leuk zijn als Editors zelf eens iets bedacht in plaats van alle jaren '80 bands te plunderen.

6

het is dat er Editors staat, anders had ik blind DM ingevuld ...

4,5

207,3 op 28 stemmers = 7,404 voor Editors. Daarmee komen ze niet in de top-20.

Top 20 :

01. The Beatles - A Day in the Life: 22 stemmen, gemiddeld 8,548 (Etiul)
02. Depeche Mode - Enjoy the Silence: 31 stemmen, gemiddeld 8,387 (aERodynamIC)
03. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out: 15 stemmen, gemiddeld 8,344 (ArthurDZ)
04. The Beach Boys - Good Vibrations: 27 stemmen, gemiddeld 8,315 (Zephyr)
05. The Who - Baba O'Riley: 22 stemmen, gemiddeld 8,239 (Zephyr)
06. R.E.M. - Drive: 27 stemmen, gemiddeld 8,178 (Casartelli)
07. Led Zeppelin - Stairway To Heaven: 24 stemmen, gemiddeld 8,146 (Zephyr)
08. The Stranglers - Golden Brown: 17 stemmen, gemiddeld 8,144 (stoepkrijt)
09. Sigur Rós - Viðrar Vel Til Loftárása, 25 stemmen, gemiddeld 8,072 (aERodynamIC)
10. The Charlatans - The Only One I Know 22 stemmen, gemiddeld 8,039 (herman)

11. David Bowie - Heroes: 23 stemmen, gemiddeld 8,004 (aERodynamIC)
12. The Rolling Stones - Gimme Shelter: 22 stemmen, gemiddeld 8,0000 (Zephyr)
13. New Order - Blue Monday: 19 stemmen, gemiddeld 7,828 (herman)
14. Queen - Bohemian Rhapsody: 29 stemmen, gemiddeld 7.794 (herman)
15. Pearl Jam - Alive: 21 stemmen, gemiddeld 7,714 (Dieter)
16. Alice Cooper - Halo of Flies: 14 stemmen, gemiddeld 7,711 (Etiul)
17. Massive Attack Unfinished Sympathy: 16 stemmen, gemiddeld 7,663 (stoepkrijt)
18. dEUS - Roses: 23 stemmen, gemiddeld 7,657 (ArthurDZ)
19. Prince - When Doves Cry: 24 stemmen, gemiddeld 7,604 (aERodynamIC)
20. Tasmin Archer - Sleeping Satellite: 23 stemmen, gemiddeld 7,602 (deric raven)

Wie wil de volgende plaatsen ?

Ik wil wel




Animal Nitrate van Suede dus, voor mij een van de beste nummers ooit. Een ongelooflijk intens en hartstochtelijk gezongen nummer. Het lijkt wel alsof Bret Anderson alle demonen uit zijn lijf probeert te zingen, maar tegelijkertijd weet dat hem dat nooit gaat lukken. Ondertussen zorgen de melodie en (speciaal voor de vele fans van het instrument hier aanwezig) de spetterende gitaarsolo voor een soort poppy aanstekelijkheid.

10 dus