10

6,5

10

Ik ga mee met Sunderland, 6,5. Ik hou op zich wel van dat opzwepende ritme, maar dat experimentele randje had er van mij af gemogen. Ik hou meer van het eenvoudigere debuut.

6,5

10

Absoluut het beste van Kate Bush

Prachtnummer, ooit hopeloos verkracht door de Wilde Horde van achter de Noordelijke muur (Game of Thrones), beauty & beasts Queen Sharon en haar wilde mensen .a.k.a. Within Temptation.

8,5

8,5

Wel indringend, sterke tekst, krachtige synth-lijn, geweldige clip, zoals altijd intens gezongen, haar op een na grootste hit, maar toch niet behorend tot de Kate Bush-top 10 (vind ik dan)

7,25

8

8,5

Cloudbusting is zeker beter, Arthur, Babooshka had een 10 gekregen.

8,25

9

9

Nooit iets speciaals met dit nummer gehad, maar het is wel erg goed. Cloudbusting had wel iets hoger gehad.

Er zijn gelukkig ook goede covers van dit nummer:

8,8

3 een van haar betere dat dan weer wel

Dat is precies wat mij zo aantrekt in dit nummer. Ook zonder die synthesizer blijft er overigens nog een prima nummer over, maar dan had er geen

8,5

ingezeten.

10

En Cloudbusting ook. Volmaakte popsingles.

9,5

Ik heb het idee dat de meeste mensen óf fan zijn van Hounds of Love óf van The Kick Inside. Ben jij de uitzondering op de regel of is mijn veronderstelling veel te kort door de bocht?

7

Beide albums zijn 5* albums voor mij.

Ik denk dat je redenering een beetje kort door de bocht is. *

Ooit speelden we hier Greatest Hits (Albums) of 1978 en Greatest Hits (Albums) of 1985
en in beide gevallen kwam Kate Bush als overwinnaar uit de bus. Dus ik ben zeker niet de enige.

Lionheart kwam veel te snel na het debuut (en bestaat voor een deel uit leftovers).

Op Never for Ever probeert Bush zichzelf muzikaal te vernieuwen,
op The Dreaming verdiept ze zich in de arrangementen (en schuwt de synths daarbij niet).

Hounds of Love is in mijn "oren" de sublematie van die dubbele ontwikkeling.
Zelden een artieste gezien die met zo'n verschillend geluid twee classic albums realiseerde.

* Al zijn er nog altijd rockpuristen die allergisch blijven aan alles wat "synth"etisch is.

Wat in principe de theorie natuurlijk nog niet ontkracht. Het kan in theorie zo zijn dat beide kampen het album naar de overwinning geleid hebben.

Hoewel ik wel denk dat je gelijk hebt. Er zijn te veel voorbeelden van mensen die ze beiden geweldig vinden, of beiden compleet ruk, om echt te spreken van twee kampen.

Als we het hebben over twee kampen vermoed ik toch dat je eerder bij Pink Floyd, Marillion of Coldplay uit komt. Het beste voorbeeld is misschien wel Radiohead.

Muziek >> Muziekgames >> Greatest Hits of (Genesis) !

Ah, dat is ook een goed voorbeeld, ja.

Overigens hebben zowel Pink Floyd, Marillion en Genesis te maken met het wisselen van bandleden.

Ik vraag me af of er ook veel solo-artiesten zijn die twee of meer gezichten hebben. Ik zit te denken aan Michael Jackson (soul/funk vs. gladde pophits), Neil Young (folk vs. rock) en David Bowie (jaren '70 vs. jaren '80).

Zelfde hier, ook beide op 5*.

8

7,5

6

Aparte song van Kate Bush met krachtige synths, opzwepende drums en natuurlijk haar zang.
Cijfer: 9