Sorry Casartelli maar dit zit ik met moeite uit, vreselijk saai, het mist elke vorm van spanning, sfeer en gevoel.

3

Nee, dit

klinkt inderdaad volkomen anders.

Niet alleen Genesis' beste nummer*, maar sowieso een van de ultieme werkstukken uit de begin- en hoogtijdagen van de prog. Groots en meeslepend.

* nagenoeg gelijkwaardig met The Fountain of Salmacis, maar we schijnen het hier toch overwegend bij de gangbare klassiekers te moeten houden

9,8

Je hoeft je voor mij niet te verontschuldigen; 't is jouw gemis, niet het mijne . Verder ben ik het met alles wat je hier zegt 100% oneens, maar dat was al duidelijk geloof ik.

De tien minuten zonder problemen uitgezeten, maar het werd al snel achtergrondmuziek. Ik merk wel dat er meer aan de hand is, maar het beklijft hier helemaal niet.

5

Het is trouwens niet zo dat ik prog rock niet leuk vind, luister alleen veel liever naar bijvoorbeeld een King Crimson.

6

Van het album dat ik het laagst heb gewaardeerd van alle albums die van mij sterren hebben gekregen. En een proggie ben ik al helemaal niet. Geef mij dan maar een mooi stukkie klassieke muziek, als het echt moet.

3

6

4,5

...die hier ook nog niet aan bod geweest zijn. Daar zullen we op niet al te lange termijn eens verandering in brengen.

8.5 Ben niet echt een groot prog liefhebber maar dit is wel mooi

Leuk dat muziek echt iets met je doet. Van melodie en ritme word ik blij; of dat nu hiphop, rock of folk is. Dit nummer (en het genre) bevat geen van beide en dat liet mijn lijf al snel weten door de stroeve tanden, gekrulde tenen, verhoogde hartslag en het zweet op mijn rug.

Kortom, een 3.

Fenomenaal nummer, al staan er op 'Selling England' een paar die hier nog overheen gaan.

9,5

Grappig om te zien dat sommigen bij deze muziek dezelfde soort gevoelens hebben die ik zo koester voor hiphop...

7.5

Behoort voor mij niet tot de eredivisie der Genesisnummers, toch kan ik er met gemak een 7.5 aan kwijt. Vooral het rockende stuk rond minuut zes is sterk.

9

inderdaad geinig om te zien dat de 'progressieven' onder ons regelmatig/vaker een 'aparte' groep zijn qua muziekbeleving (het is overigens een stroming, geen genre dus, zoals wel eens door non-proggies wordt gezegd of door enkele die-hard proggies)

8

D'r zijn van die dagen dat ik denk te dromen: back to the 70s when life was simple, sex, dirty, are clean and we all were wearing flowers in our hair. Dan wou ik ook dat ik the power had om sommige van die hedendaagse progrockers (gelukkig zit de "s" ver weg van de "r") als Scotty terug te zonken naar de 70s.

My god, wat is dit booooring - als je dit beluistert weet je ook meteen waarom PG opstapte en waarom een paar jaar later de punk zich roerde. Nou nou, dit deed het altijd goed bij het theekransje van Auntie. Ja de muzikale scheidslijn is klip-en-klaar alhier. De dissers van de hiphop moeten gewoon hun theemuts eens afzetten en zich open durven stellen voor andere geluiden. Ik krijg complete visioenen van eindeloze OH-sessies, met "weet je man, wat hier zo goed aan is ...."

De moderne mens is neoromanticus én postmodern - bij de proggers is dat laatste veel minder aanwezig. Een veel gehoord term alhier, is op deze song uitmuntend van toepassing: GEDATEERD! Gek genoek klinkt Southern Man van Neil Young, een jaar ouder n.b opeens veel frisser en actueler.

Ik ben aardig, en geef - mede vanwege respect voor PG: 5

@Cas: blijkbaar ontging de 'pun' je ("still haven't found" = de weg nog niet gevonden)

Die pun ontging me inderdaad, maar dat mag de pret niet drukken. Het gebeurt mij ook wel eens dat ik alleen zelf lol heb van een woordspeling.

Verder vraag ik me bij jou ook wel eens af (voornamelijk op grond van een aantal bijdragen in dit topic) of je de laatste tijd nog wel eens met een open vizier naar muziek luistert of dat je je voortdurend door beelden en andere associaties laat hinderen, al dan niet met theemuts. Afijn, dat was wel weer genoeg gejijbak.

Propaganda helemaal gemist, een keurige 8,25 had ik daar wel voor over. Overigens lees ik her en der over de productie van Trevor Horn. Dit klopt niet. Uiteraard is dit album op het label van Horn uitgebracht en was hij uiteindelijk ook eindverantwoordelijke maar de productie is gedaan door Stephen Lipson. Horn zelf had het in die periode iets te druk met al de activiteiten rond FGTH

Genesis dan...Een parel voor de zwijnen blijkbaar.

Cijfer 9,5

@Vigil: Altijd gedacht dat Horn wél een bijdrage had geleverd - zal eens op de hoes kijken. Qua geluid past het wel: ABC, FGTH en deze

@Cas: muziekbeleving = M3; oftewel: mens, moment, mood. Ik ga geen hoger cijfer geven omdat ik wellicht deze track op een ander moment beter zou kunnen waarderen. Ben altijd duidelijk in mijn waarderingen, pos. en neg.

Het gebeurt me vaak genoeg dat ik iets opzet en het na 5 minuten (of zo) toch weer afzet; omdat ik niet in de stemming ervoor ben - simple as that. En verder, zie ook de opmerking van Trebrimmet.

Het past perfect, dat zal ook de opdracht geweest zijn van Horn richting Lipson

Ah, The Musical Box, wat mij betreft een betere keus dan de eeuwige progklassieker Fifth of Firth, een nummer dat ik, hoewel nog steeds een dikke 7 waard, niet eens bij de 10 beste Genesis-nummers zou zetten.

The Musical Box is daarentegen mijn favoriete Genesis-nummer (Nursery Cryme ook mijn favoriete Genesis-album, hoewel ik ze niet allemaal ken).

9

Gelukkig stapte Peter Gabriel pas een paar albums later op. Om vervolgens regelmatig de meest saaie muziek ooit te maken, vind ik dan.

Genesis trekt een bescheiden 15 stemmers en, eerlijk is eerlijk, het gemiddelde van 6,75 is ook niet echt om over naar huis te schrijven; de scheding der geesten is echter duidelijk

01. The Cure - A Forest: 33 stemmen, gemiddeld 8,739 (Zephyr)
02. The Beatles - A Day in the Life: 22 stemmen, gemiddeld 8,548 (Etiul)
03. Depeche Mode - Enjoy the Silence: 31 stemmen, gemiddeld 8,387 (aERodynamIC)
04. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out: 15 stemmen, gemiddeld 8,344 (ArthurDZ)
05. The Beach Boys - Good Vibrations: 27 stemmen, gemiddeld 8,315 (Zephyr)
06. The Who - Baba O'Riley: 22 stemmen, gemiddeld 8,239 (Zephyr)
07. Talking Heads - Once in a Lifetime: 35 stemmen, gemiddeld 8,230 (Zephyr)
08. OMD – Maid of Orleans: 31 stemmen, gemiddeld 8,200 (Vigil)
09. Radiohead - Fake Plastic Trees: 32 stemmen, gemiddelde 8,181 (Etiul)
10. Portishead - Glory Box: 35 stemmen, gemiddeld 8,178 (Sunderland)

11. R.E.M. - Drive: 27 stemmen, gemiddeld 8,178 (Casartelli)
12. Led Zeppelin - Stairway To Heaven: 24 stemmen, gemiddeld 8,146 (Zephyr)
13. The Stranglers - Golden Brown: 17 stemmen, gemiddeld 8,144 (stoepkrijt)
14. Black Sabbath - Paranoid: 32 stemmen, gemiddeld 8,075 (Sandokan-veld)
15. Sigur Rós - Viðrar Vel Til Loftárása, 25 stemmen, gemiddeld 8,072 (aERodynamIC)
16. The Jimi Hendrix Experience - All Along the Watchtower, 29 stemmen, gemiddeld 8,041 (Zephyr)
17. The Charlatans - The Only One I Know 22 stemmen, gemiddeld 8,039 (herman)
18. Smashing Pumpkins - 1979: 30 stemmen, gemiddeld 8,015 (stoepkrijt)
19. David Bowie - Heroes: 23 stemmen, gemiddeld 8,004 (aERodynamIC)
20. The Rolling Stones - Gimme Shelter: 22 stemmen, gemiddeld 8,0000 (Zephyr)

Nog even een 9 voor Genesis, het gaat hier wel hard de laatste tijd.

Hoe je kan zeggen dat hier geen spanning in zit is mij een groot raadsel, de song barst van de spanning, en gelukkig wordt die op het eind magnifiek ontladen (als dat Nederlands is).

Nee, dit kan me niet bekoren. 't Is niet slecht, maar verders

5

Ik vind Marvin vaak wel okay maar dit nummer boeit me nooit zo.

6,5

6

Altijd die ouwe meuk in dit topic...

Afijn, volgens een ruwe schatting verhouden rock en soul zich in mijn luisterwereld grofweg als 99:1. Maar dit is zeker 'wel okay' en bovendien een verademing ten opzichte van de Creedence Clearwater Revivalversie.

7,0

Behoorlijk onontgonnen gebied voor mij, dit soort soul, maar het klinkt erg lekker door de goede groove en zang.

6,5