Mee eens - dat geldt ook voor mij. Xerrox vol. 1 en 2 zijn precies twee platen die direct raak waren bij mijn eerste beluistering en waar ik op meerdere momenten kippenvel krijg alleen al door de klankkleur en diepe bassen.

Ohja. Ik ben dit topic een beetje uit het oog verloren. Ik zal proberen voor het eind van de week iets te bedenken.

En, heb je al wat?

En ik was het alweer vergeten...

Ik heb gekozen voor een plaat die mijn vriendin, totaal niet thuis in de elektronische muziek, ook erg kan waarderen. Een ambientklassieker uit Noorwegen:

Substrata van Biosphere.

Ik heb er eerlijk gezegd weinig toelichting bij, behalve dat ik (en mijn vriendin) er heerlijk in kan wegdromen. Lijkt me een toegankelijke plaat maar wel ontzettend mooi. Veel luisterplezier!

Dankjewel Arrie, mijn gedachte/gedroomde bijdrage kan ik dus doorhalen. Ik had er nl een mooi verhaal bij hoe Biosphere de geest in een altered state kan brengen. Biosphere is een goed voorbeeld van: vermoeid een album opzetten, wegkruipen in de bank, ontspannen, afdraaien en verzinken in de muziek. Ideale onthaastmuziek.

Sandokan, doe er je voordeel mee!

Om Patashnik aan te halen: "We had a dream last night, we had the same dream"

Dat is wel gaaf als je dat hebt bij een plaat. Hopelijk was het niet al te ergerlijk dat mijn enthousiasme als leek wat minder groot was . Wellicht in de toekomst nog inderdaad.

Wel, de nominatie van Arrie kan in ieder geval op bijval rekenen. Ik ben benieuwd!

Bedankt voor de mooie toevoeging.

Je mag dat mooie verhaal natuurlijk alsnog wel plaatsen.

Nou Sandokan-veld, vertel eens wat je van Substrata vindt

Ja, ik ben ook wel benieuwd!

Excuse me, gentlemen, het is vooral de jaarlijstjes-gekte die me een beetje heeft afgeleid. Ik heb wel een mening inmiddels en zal deze ronde vanavond afsluiten.

Ik verwacht minimaal de zin dat dit album "een sterk hypnotiserende werking heeft"

Na enige weken luisteren heb ik besloten de een na hoogste sterrenwaardering aan de plaat van Biosphere toe te kennen. Betekent het dan dat dit zo'n vermaledijde 'groeiplaat' is? Nee, eigenlijk niet. De eerste keer dat ik dit hoorde vond ik dit al behoorlijk goed, en mijn waardering is niet bepaald gezakt of heel erg gestegen in die weken. Behalve door de decemberdrukte, kwam de vertraging in dit topic dan ook vooral omdat ik geen idee had wat ik over deze plaat moest schrijven.

Nu wil ik niet zo arrogant zijn om hele genres bij voorbaat af te schrijven, maar als ik een lijstje zou moeten maken van genreaanduidingen die me van platen weghouden, tags die aangeven dat het muziek betreft die me niet interesseert en waarschijnlijk nooit gaat interesseren, dan zou de aanduiding 'ambient' daar wel ergens tussenstaan.

Dus of het nou komt omdat ik me heb vergist in het genre of dat Biosphere hier de regel bevestigt, is een vraag die ik zo niet kan beantwoorden. In ieder geval is deze plaat zowel griezelig intelligent als eindeloos boeiend. Aan de ene kant is het typische ambient, dromerige muziek met, eh, een sterk hypnotiserende werking, aan de andere kant zijn de bouwstenen op zichzelf behoorlijk intens. Achter, tussen en met alle dromerigheid is er altijd een bepaalde dreiging, een bepaald voyeuristisch gevoel zelfs, alsof je als een spook door als ongenode gast door werelden heen zweeft die zich helemaal niets van jouw bestaan aantrekken.

Puike plaat, moet ik zeggen.

Waarmee we zijn aangekomen bij (tromgeroffel)...

X 2MY
X Grafgantz
X Inquestos
X herman
X itchy
X Arrie
- De-noir
- thelion
- Titmeister
- Dance Lover
- mjuman
- Poa
- DjFrankie
- Gyzzz

Tof. Ik ga er even over nadenken. Neem niet aan dat je tijdens de kerstdagen per se een prioriteit van dit topic wil maken

Heb je nou al eens iets anders geluisterd dan electronic binnen de lijntjes? Of was dat juist de bedoeling?

Lekker suggestieve Orbit-vraag weer

Wellicht ben ik als het proefkonijn van dienst niet de juiste persoon om je vraag te beantwoorden. Zelf ben ik redelijk tevreden over het niveau en de variatie tot dusver, zonder dat ik per se al iets heb gehoord waarvan ik echt noooit gedacht had dat dit soort muziek bestond, of denk dat ik al de hele breedte van de electronische muziek heb bestreken. Als je vindt dat er spannendere keuzes zijn te maken, zie ik je naam graag onderaan het lijstje verschijnen.

De-noir: prima, ik zie je nominatie wel verschijnen!

Ik ben er uit. Toen Sandokan-veld van de zomer dit topic startte dacht ik meteen aan een lekker subtiel maar toegankelijk IDM plaatje als tip. Hoewel het een mooie tegenpool zou zijn zo na Substrata, ben ik toch naar iets anders op zoek gegaan.

Ook nog even iets uit de LA beat scene of een minimal topper van Hawtin overwogen, maar uiteindelijk is de keuze gevallen op een morderne klassieker van Burial. De man die zo ongeveer eigenhandig de hele dubstep en (future)-garage scene van de laatste jaren heeft aangezwengeld.

Een van de invloedrijkste artiesten van de laatste jaren, een van mijn all-time favorieten, en bovendien uiterst geschikt luistervoer voor nachtelijke sessies in deze donkere dagen.

Zag dat je er nog niet op had gestemd. Benieuwd wat je er van vindt!




PS: hoop dat je een premium account hebt - luisteren zonder reclames tussendoor is aan te raden!

De-noir, was nog niet eraan toegekomen te reageren maar bedankt voor de toevoeging. Ik ken Burial uiteraard al wel een beetje, maar ik zal me er de komende dagen/weken eens goed in verdiepen.

En ik kan zonder reclame streamen, dus dat komt goed!

Al wat kunnen beluisteren Sandokan-veld?

Ja, hij is al wel een keer of wat voorbij gekomen, al kan ik er nog niet echt een zinnig oordeel over vellen buiten dat het een voorbeeld van een plaat is die wel beter wordt naarmate je hem langer aan hebt staan, if that makes any sense... snel meer!

Het heeft me een ruime maand gekost om de knoop door te hakken, maar ik had het dan ook redelijk moeilijk met deze LP van Burial. Allereerst vindt je in ongeveer de helft van de omschrijvingen van deze plaat hoe goed deze plaat wel niet is om 's nachts onderweg te luisteren, omdat de sfeer uitermate goed naar voren komt in het licht van verlaten McDonalds restaurants waar het knisperen van de voorbij waaiende snoeppapiertjes een metafoor is van de eenzaamheid in de volle stad, etc etc.

Nou, niet echt dus. Ik woon toch in een redelijk stadse omgeving (meer een conglomeratie van aan elkaar plakkende dorpen, maar soit) en er zijn duisternis en winkelruiten genoeg om me heen, maar bij het onderweg luisteren, over de smartphone, wist de plaat mij hoegenaamd niet te raken. Het was juist thuis, in mijn comfortabele warme woonkamer, over mijn koptelefoon zonder bijgeluid van knisperende snoeppapiertjes die eenzaamheid verbeelden, dat de schetsen van Burial een beetje tot mij door begonnen te dringen.

Schetsen lijkt misschien niet helemaal goed gekozen, maar hoe druk je dit anders uit? Het is niet zozeer dat deze plaat draait om wat er gebeurt, of juist wordt weggelaten. 'Untrue' is een plaat die lijkt te draaien om wat er allemaal bijna gebeurt, wat er op de achtergrond even de kop opsteekt en dan weer verdwijnt, kleine fragmenten en prikkels die bijna verloren gaan in de rusteloze boem-tsjak, boem-tsjak van de dubstep (ik ben erg gaan twijfelen aan de genrenaam, 'urban industrial' lijkt mij een preciezere, zij het wat pleonastische omschrijving).

Ik heb deze plaat een flink aantal draaibeurten gegund, meer dan de meeste andere nominaties in het topic tot dusver. Dit ook om de reden dat het vanuit alle hoeken als een moderne klassieker wordt bejubeld. In dat opzicht moet ik bekennen dat mijn genot bij deze plaat een beetje achterblijft bij de reputatie ervan. Hoewel er een paar tracks zijn die ik erg tof ben gaan vinden ('Shell of Light', de afsluiter) vind ik het bij veel andere stukken lastig er een sterke mening over te vormen. Zeker heb ik niet de indruk gehad dat ik heb geluisterd (en nu ga ik Mjumanparafraseren, altijd een gevaarlijke onderneming) naar de belangrijkste artiest van de laatste vijf jaar.

Ik moet dan eerlijk zijn en zeggen dat ik de 3,5 sterren die ik aan de plaat heb toegekend nog aan de royale kant zijn puur vanuit de beleving die ik bij deze muziek heb. Voor wat betreft hoe knap de muziek in elkaar zit kun je ook niet lager gaan zitten, lijkt me. Maar goed, de volgende keer dat ik uitgeput in een ochtendbus naar huis zit en de snoeppapiertjes die knisperen in de wind mijn eenzaamheid lijken te verbeelden, zal ik de plaat nog eens een kans gunnen.

De-noir in ieder geval bedankt voor de deelname, en daarmee gaat de toorts naar... ehm?

Aha, thelion is de volgende op het lijstje.

X 2MY
X Grafgantz
X Inquestos
X herman
X Snoeperd
X itchy
X Arrie
X De-noir
- thelion
- Titmeister
- Dance Lover
- mjuman
- Poa
- DjFrankie
- Gyzzz

Nu Sandokan-veld mij genoemd heeft, wil ik er wel wat over kwijt. Op de eerste plaats is zoiets natuurlijk een persoonlijke observatie, gebaseerd op kennis en voorkeur - en stel nou 'n s dat ik maar 100 albums en/of artiesten ken

De tweede is dat mijn waardering voor Burial dateert uit m'n pre-MuMe days toen ik het nog moest doen met eigen auditieve en visuele inputs en stimuli - GEEN tips, 'meningen', lijsten etc. Bij mij werkt het nl zo dat als iets gaandeweg veel genoemd, getipt of gewaardeerd wordt, bij mij de scepsis
toeneemt - zo van: "ja ja, maag ik dat eerst even zelf ervaren" Misschien is dat bij jou Sandokan-veld ook zo? Ik hoorde Burial voor het eerst begin 2006 in een platenzaak in Kentish Town; de eigenaar draaide de 12" van South London Boroughs, niet meer te koop, maar hij tipte me wel dat het album eraan zat te komen, op Hyperdub - blind gekocht, 1 -2 mnd later.

Het bijzondere van Burial is en blijft (ook met Rival Dealers) het geheel eigen geluid - the guy is really pushing the enveloppe zei die Engelsman en zo is het maar net: grensverleggend voor mij iig - film noire, Cul de Sac (Polanski), Chien Andalou (Bunuel) waren zo maar wat beelden die in me opkwamen. Nou heb ik altijd al een vrij associatieve geest gehad en dat helpt regelmatig (maar soms ook niet). Niet alleen het geluid is bijzonder, ook de neerslag van de Zeitgeist: weinig hedendaagse muziek roept zo direct de 'ennui' de onbestemde zoektocht op. Burial is de soundtrack voor de hedendaagse hunkeraar, de zieldragende zoeker zonder kompas - het is uitermate solitaire muziek, net als Unknown Pleasures of Blue Train; i.t.t. Blue Monday da's eveneens de neerslag van de Zeitgeist, ook solitaire muziek, maar van hedonistische aard.

- thelion
X 2MY
X Grafgantz
X Inquestos
X herman
X Snoeperd
X itchy
X Arrie
X De-noir
- Titmeister
- Dance Lover
- mjuman
- Poa
- DjFrankie
- Gyzz
- gli|-t0_ch

Well put. Inderdaad solitaire muziek die ik het liefst alleen luister . Achter de heerlijke lagen breakbeats en soulvolle samples klinkt het hedonisme van de rave cultuur echter duidelijk door. Voor mij althans een onlosmakelijke associatie; weet niet of je nog wel eens op dat soort feestjes komt Tegelijkertijd heeft de plaat ook weer iets heel melancholisch en filmisch. Mijn mentale bioscoop gaat er altijd wel van draaien.

Wellicht had ik de verwachtingen iets moeten temperen in mijn intro over deze plaat, maar voor mij blijft deze een mijlpaal en absoluut onmisbaar voor de tijdsgeest van de late jaren ''00 / begin jaren "10.

Nou, ik vind niet dat je je verwachtingen moet temperen voor wat dan ook, als je ziet hoeveel doorgewinterde liefhebbers weglopen met deze plaat zal het ongetwijfeld vooral aan mij liggen (ik neem aan dat je begrijpt dat hoe graag ik ook wil dat mensen aan het topic deelnemen, ik niet ga liegen als de klik met een plaat wat minder is).

Wellicht heeft Mjuman gelijk (die mogelijkheid tot users noemen dreigt snel verslavend te worden) dat een opgeblazen reputatie net zo goed scepsis kan oproepen als nieuwsgierige zieltjes kan winnen, al denk ik dat ik daar redelijk open in sta. Het probleem met Burial is eerder dat ik een soort afstand voel tussen de leefwereld die hij schetst en het soort sfeer dat ik op dit moment zoek. Wellicht een muur van onbegrip tussen de dwalende tiener die door Untrue heen schemert, en de gedreven dertiger die ik intussen (meestal) ben?

Mjuman houdt verder een sterk betoog, daar niet van. Ik vind het lastig om te reageren op jullie analyse over de zeitgeist, ik ben het soort moderne luisteraar dat dwars door alle genres en decennia heenluistert en ik heb al jaren niet echt meer dat muziek me heel snel echt aan één periode of gebeurtenis doet denken. Maar jullie analyses bieden evenwel nieuwe perspectieven, die een volgende luisterbeurt alleen maar verdiepend kunnen werken.

Ik zie trouwens nu pas dat ik een nieuwe inschrijving heb, welkom gli|-t0_ch

Nog maar even thelion taggen voor de reminder

Mijn bijdrage komt donderdag.........

Prima