Nu gaan we het beleven. In elk geval wat roering in het rechterrijtje bij de komende update.

De Paardenband heeft ook een bijzonder stroeve start....

En ook namens mij de complimenten voor de presentatie weer Onweerwolf. Erg leuk om zo de gehele dag de uitslag te volgen.

Zo de finalelijst van de Mumeladder in z'n geheel luisteren + de Witte Trui volgen, kan het nog beter

Haha, je mag niet meer de screenshotjes van eerdere edities verplaatsen of verwijderen Onweerwolf! Ik kan mijn uitslag van 2014 niet meer vinden.

http://puu.sh/sLCfQ/0f5bb1343e.png
Coming up next: Maartenn!

Helaas. Ik gebruik Puu.sh om screenshots up te loaden en die flikkeren alles na een half jaar weg.

Als ik de optie had om daar een betaald account te nemen dan zou ik het doen.

En een beter alternatief heb ik nog niet gevonden.

Band Of Horses voorlaatste... Nu had ik niet gedacht dat ze hun plek van vorig jaar konden evenaren, maar dit is wel helemaal het andere uiterste :O

De opmars van de K3RKEN is begonnen ?

Muse komt nu in de buurt van de plek waar ik ze op voorhand had ingeschat..

123poetertjes calling out loud: ik zou mezelf niet zijn als ik niet weer een veel te lang en eigenlijk totaal overbodig stukje zou schrijven.

Mijn eerste deelname aan De Witte Trui, wel pas laat in het seizoen dus ik heb nog het één en ander in te halen (binnenkort de eindlijst maar weer luisteren) maar ik heb al best wat nieuw heerlijks opgedaan. Even vluchtig een overzicht (naja, vluchtig…).

De verrassing:
Een minuut onderweg in het twaalf minuten lange nummer wist ik het al: of Montreal zou verantwoordelijk worden voor één mijn grootste muzikale ontdekkingen in 2016. En gaandeweg werd het alleen maar beter: de instrumentatie werd opgestuwd, de zang werd venijnig, paniekerig zelfs, we kregen ooooooooooooooooooooooooo en als klap op de vuurpijl kwamen er nog wat enorme synthgolven overheen. The Past is a Grotesque Animal. Wauw. Wauw Wauw. Wat een teksten. Wat een opbouw. Wat een zang. Wat een totaalplaatje.

Verder nog leuks?
Zat. Meer dan zat. Een paar nieuwe ontdekkingen schopten het tot de finale, anderen helaas net niet. Bij nummers die ik al globaal kende als Wings en 23 is het kwartje nu ook gevallen, verder hebben Laura, Riverside en Odessa mijn aandacht getrokken.

De Grote Boze Helaas
Eerst de nummers waarvan ik het erg jammer vind dat ze het iet gered hebben. Te beginnen met de Aapjes, met twee ijzers in het vuur die ik beiden dolgraag op 1 had gezet in de finale. Voor de ondergang van IBYLGOTD was ik zelf verantwoordelijk, ik hoopte dat dit voorval voordelig zou uitpakken voor die andere en nog wat betere track When The Sun Goes Down. Helaas, het mocht niet zo zijn. Verder had ik het Courtney zo gegund nadat ze makkelijk door haar eerste ladders denderde, is met Reflektor de sterkste Arcade Fire gesneuveld en moeten Kendrick en Eefje zo snel mogelijk weer terug de finale in. Dus ik heb een taak volgend jaar.

De lijst
Even semisnel door alle nummers heen scrollen en mijn keuzes te verklaren.

1. CHVRCHES - The Mother We Share
Redden de Aapjes het niet, dan was het rap duidelijk wie hun plek moest innemen. Dit nummer is mijn introductie in het synthpopgenre geweest en staat daar nog altijd op eenzame hoogte. Ik weet nog dat ik behoorlijk overdonderd was toen ik deze voor het eerst op de radio voorbij hoorde komen. Dat krachtige begin, een nog eens uitspringend refrein en dan die mooie, lieve stem die Lauren toch heeft.

2. The Knife - Silent Shout
Donker, gelaagd, bij vlagen zelfs catchy nummer dat zo ontzettend veel in die vijf minuten weet te stoppen dat het me telkens weer verbaast. De bliepjes gaan alle kanten op maar toch voelt het nummer uniform door de onderliggende melodie wel intact te houden. Ik heb het idee dat dit sowieso een genre is waar nog veel pareltjes in ontdekt kunnen worden.

3. M83 - Midnight City
Eén van de redenen om mijn rijbewijs een keer te halen, dit is echt een nummer dat je in de auto moet draaien als je ’s nachts op een lege snelweg in stedelijk gebied rijdt. Ik ben de reclamewereld dankbaar voor deze ontdekking.

4. Muse - Knights of Cydonia
Over autoritten gesproken: in dit geval is het maar goed dat ik geen rijbewijs heb want het zou me nog boetes kunnen kosten. Knights of Cydonia raast, briest, stuwt. Alle kanten op. Hoppa, weer een schreeuw, dan weer een paar grove gitaren. Wat een power. Bij vlagen zelfs fout maar wat kan fout toch gruwelijk heerlijk zijn.

5. Tame Impala - let It Happen
Best wel geinig dat dit nummer pakweg een half jaar terug niet min toptwaalf gehaald zou hebben. Eind vorig jaar werd het nummer een enorme hype en bestormde het de semi-alternatieve hitlijsten. Ik begreep het zeker, maar het lukte mij niet om dat beetje extra erin te zien wat anderen erin zagen. Daarom het afgelopen jaar nog best een paar keer gedraaid en inmiddels valt alles op zijn plek. Een inventief nummer dat spot met de huidige wetten van de popmuziek en daarmee het genre een nieuwe wending geeft. En dus is de fuzz eromheen in mijn ogen ook echt meer dan terecht.

6. Nick Cave & The Bad Seeds - Jubilee Street
De traagplaat in deze finale is er ook één die met elke luisterbeurt sterker wordt. Je merkt het gevoel waarmee Cave zingt, en ook wat hij nog voor zichzelf lijkt te houden. Ik moet eigenlijk eens op teksten gaan letten, want ik denk dat ie dan nog wat beter op zijn plek gaat vallen.

7. First Aid Kit - Emmylou
Uitgestrekte weide, zomerzonnetje, appelboompje en twee meisjes in witte sprookjesjurkjes die door de koren huppelen en paardenbloemen uitblazen. Dat is het beeld dat ik voor me heb als ik dit duo hoor en het is een vrolijk beeld. Wat een ongelooflijk lief liedje.

8. The War on Drugs - Red Eyes
Tame Impala in reverse: na het uitkomen van Lost in the Dream was ik helemaal waus van deze band en stapte ik ook graag op de reeds rijdende bandwagon. Inmiddels is het enthousiasme iets geminderd (zeker bij prijsnummer Under the Pressure) maar nog altijd een rpima band met prima nummers. Red Eyes nestelt zich daarmee wel al onder Let It Happen, maar toptien mag nog wel een keertje imo

9. David Bowie - Blackstar en 19. David Bowie - Lazarus
De laatste bewezen eer van Bowie kwam in een pakketje van twee waarvan de eerste er de komende tien jaar nog absoluut bij moet zijn. Zelfs zonder context te kennen is het een ontzettend ongemakkelijk, zelfs bij vlagen angstaanjagend nummer, zeker de eerste paar minuten. Het moment van Something happened on the day he died heeft dan weer zeldzame opklaring, een soort voldoening dat het er op zit. Bowie speelt met zijn lot op grandioze wijze.

10. Editors - Smokers Outside the Hospital Doors, 12. Band of Horses - The Funeral, 13. The National - Fake Empire, 14. Radiohead - Jigsaw Falling Into Place en 17. The National - Bloodbuzz Ohio
Aangekomen bij de MuMemiddenmoot, het MuMemeubilair. Stuk voor stuk prachtige nummers van topbands (BoH ken ik dan nog niet zo goed verder) die prima staan in een finale en die ik allemaal meer dan graag hoor maar wel een beetje extra missen om ze hoger te rangschikken. Ietwat veilig laten we maar zeggen, voor het alternatieve circuit dan. An End had a Start en Slow Show zouden trouwens flink hogere ogen gescoord hebben.

11. Fuck Buttons - Surf Solar
De grote groeier in deze finale: had ik mijn lijstje twee weken later opgestuurd dan had ie nog plekken gewonnen. Laten we dat maar bewaren tot volgend jaar, want dit nummer moet gewoon in de finale. In het begin het ik wat moeite met de lengte, maar voor de lange termijn geeft het het nummer toch net dat beetje extra (al kan de outro mijns inziens nog korter).

15. Arcade Fire - Sprawl (Mountains Beyond Mountains), 20. Arcade Fire - Intervention en 22. Arcade fire - No Cars Go
Had ik ook bij het andere grut kunnen stoppen maar als hofleverancier verdien je even een eigen vermelding. Met Arcade Fire heb ik een soort haat-liefdeverhouding daar ik soms wat problemen heb met de bombast (en ja, ik weet dat ik Muse op vier heb) en de moeizame uitspraak. Zeker bij No Cars Go staat de zang me een beetje tegen, al blijft het mooi rijk geïnstrumenteerd. Sprawl, die ik tot nog toe enkel globaal kende, is wel de grootste groeier gebleken en zal vermoedelijk volgend jaar wel in de punten komen. Intervention doet me ook niet zo veel. Zonde van Reflektor though.

16. Phosphorescent - Song for Zula en 21. Midlake - Roscoe
Begonnen de finale met een flinke achterstand want ik kende ze beiden nog niet toen ik met dit spellerje begon. Bovendien zijn dit in tegenstelling tot Grotesque Animal en Surf Solar niet dermate uitspringende nummers dat je ze snel herinnert. Ik geef ze het komende jaar nog wat luisterbeurten en dan zullen we wel zien.

18. Spinvis - Oostende
Ook hier iets aan de zang waar ik nog in moet komen. Een Eefje met meer hormonen zullen we maar zeggen. En Eefje heb ik inmiddels in mijn hart gesloten dus misschien ondergaat Spinvis wel hetzelfde lot. Wat Oostende is een mooi nummer, en als Eefje het had gezongen zou het ook een stuk hoger geëindigd zijn.

23. Portishead - The Rip en 24. PJ Harvey - The Glorious Land
De enige twee nummers die me nagenoeg koud laten. In het geval van Portishead niet heel verrassend, want die zal ik nooit in een gloriedoos meenemen. Van PJ Harvey ken ik dan wel weer enkele sterke nummers, dus zonde dat uitgerekend het finalenummer mij dan weer totaal niet ligt.

Het oordeel:
Het is een prachtige finale geworden, en hoewel enkele scherpe randjes ontbreken is hetwel vet dat nummers als niet alledaagse nummers als Surf Solar en Silent Shout hier een plekje krijgen. Verder een podium waar ik zielsveel van hou en 22 nummers die ik graag hoor. Volgend jaar ben ik vanaf het begin erbij, honderd procent. En nog een dankjewel naar Onweerwolf.

Ik had even schrik dat ik met War On Drugs wel een hele domme voorspelling had gedaan, maar ik zie dat ze weer aan een opmars begonnen zijn en dat ze zelfs alsnog de eerste kunnen zijn die de 100-puntengrens slecht.

edit: 3e plek, ach.

http://puu.sh/sLCBg/ef253abc9c.png
Coming up next: Co Jackso!

toch de Puzzel die als eerste door de 100-punten grens gaat...

Erg fijn om je stukje te lezen 123poetertjes! Top!

En inderdaad is het de titelverdediger die als eerste de 100 grens weet te slechten. Op naar de 200.

Mijn prono! Wat win ik, dubbele punten?

Heel veel eer!

Jammer, Sprawl II had wel een boost kunnen gebruiken

Met Co Jackso als volgende gaat Red Eyes sowieso de tweede worden die door de 100 punten heen gaat. Tenminste, als ik hem een beetje goed kan inschatten.

Verrek, vandaag is de finale! Helemaal vergeten. Ik heb er zin in!

Joe. Goedmiddag :

Te veel mensen met oren zal je bedoelen

http://puu.sh/sLCXj/b5fc76aec7.png
Coming up next: Koenr!

Guess not.

Aangezien mijn lijstje al voorbij is gekomen, hier het complete verdict.

(01) (02) (01) Radiohead - Jigsaw Falling Into Place
(02) (---) (---) David Bowie - Blackstar
(03) (03) (04) The National - Bloodbuzz Ohio
(04) (08) (06) Fuck Buttons - Surf Solar
(05) (---) (---) David Bowie - Lazarus
(06) (---) (---) Muse - Knights of Cydonia
(07) (---) (---) Arcade Fire - Intervention
(08) (12) (---) Arcade Fire - Sprawl II (Mountains Beyond Mountains)
(09) (10) (12) The National - Fake Empire
(10) (---) (---) Portishead - The Rip
(11) (---) (---) Editors - Smokers Outside The Hospital Doors
(12) (---) (---) First Aid Kit - Emmylou

(13) (---) (---) Tame Impala - Let It Happen
(14) (13) (18) Arcade Fire - No Cars Go
(15 )(15) (---) The War On Drugs - Red Eyes
(16) (16) (16) Nick Cave And The Bad Seeds - Jubilee Street
(17) (18) (17) The Knife - Silent Shout
(18) (24) (---) CHVRCHES - The Mother We Share
(19) (---) (---) M83 - Midnight City
(20) (---) (23) Spinvis - Oostende
(21) (---) (---) Phosphorescent - Song For Zula
(22) (14) (15) Band Of Horses - The Funeral
(23) (---) (20) Midlake - Roscoe
(24) (---) (---) PJ Harvey - The Glorious Land

Al met al geen al te beste finale. De top drie vind ik erg sterk en scoort een 9+. Vervolgens drie nummers die in de buurt van de 8,5 uitkomen.
Daarna zien we Intervention, misschien wel mijn doorbraakplaat deze finale. Ik vond dit altijd één van de mindere Arcade Fire nummers maar langzaam aan begint het kwartje te vallen. Vanaf Intervention tot aan Silent Shout vind ik het eigenlijk allemaal min of meer gelijkwaardig, het is maar net hoe mijn pet staat hoe ik deze nummers rank. Best kans als ik het vandaag opnieuw zou doen dat Red Eyes en Silent Shout opeens plek zeven of acht scoort.
CHVRCHES was vorig jaar nog mijn nummer laatst maar dit jaar zijn er vijf platen nieuw in de finale die ik allemaal minder sterk vind. En dan die paardenbegrafenis, afgelopen jaren nog goed voor een plek onderin de middenmoot maar inmiddels ben ik dit nummer echt beu. Het is zo saai en er gebeurt zo weinig! Als dit zo doorgaat staat ie volgend jaar zelfs één na laatste, want dit nummer van PJ Harvey is nog net een tandje slechter. Onbegrijpelijk dat juist dit de finale gehaald heeft.

Ik zou dan toch eerder voor Sous le Ciel de Paris gaan van Zaz (origineel van Edith Piaf geloof ik). Denk dat dit nummer jou ook wel zal liggen. Misschien je nieuwe nummer 2 over Parijs.

Ik vind dat Surf Solar en No Cars Go trouwens ook wel een 'winnaarssound' heb. Die eerste dendert sowieso het hele nummer door als een stoomwals en die tweede heeft een sublieme finale waar ik altijd een kilometer kippenvel van krijg. Zou ook een waanzinnige finale van de hele Witte Trui zijn.

http://puu.sh/sLDkD/2dd20ce773.png
Coming up next: JoaMuse!

Goh, dit is echt leuk! Waarom ontdek ik deze lijst - althans, de manier waarop de finale gedeeld wordt - dit jaar pas voor het eerst? Persoonlijk heb ik met deze lijst veel met dan met de ladder top32, die, en nu zal ik ook hier wel tegen een zooi schenen schoppen, in mijn ogen vooral uitblinkt in eenzijdigheid en middelmaat... ?

Ik blijf me ieder jaar verbazen dat zo'n nummer als Oostende niet kansloos ergens onderaan eindigt, maar altijd keurig middenmoot scoort. Lijkt me bij uitstek zo'n nummer dat weinig mensen écht goed vinden en tegelijkertijd veel haters heeft.