Je gaat me echt niet overtuigen. Het blijft belachelijk in mijn ogen.

Ik heb al jaren een No Bell sticker op mijn voordeur.
Vanwege mijn nachtdiensten slaap ik namelijk tot 2 uur in de middag.

Ik heb niet voldoende kennis van poëzie of literatuur om te bepalen of Bob Dylan deze prijs verdient. Desondanks ken ik maar weinig songwriters die zulke mooie teksten hebben geschreven . Zelf zonder de muziek erbij raken ze me. Alleen al een retorische vraag als: "How many roads must a man walk down before you call him a man?" is zelfs nu nog relevant. Dan zal er toch iets heel kunstigs zijn aan Dylan's lyrics.
Om vervolgens geen argumenten te geven, tsss

Maar of het antwoord op die vraag pijpen in de buitenlucht is, daar heb ik wel mijn vraagtekens bij.

Wel met je eens, zo heb ik een zwak voor Hurricane, maar dat komt niet alleen door de tekst, maar juist door de combinatie van tekst en muziek.
Zo ben ik er zeker van overtuigd dat mooie gedichten aan kracht kunnen winnen als er muziek onder gezet wordt.
Het zou zelfs goed mogelijk kunnen zijn dat ze dan zelfs een grotere doelgroep aanspreken.
Maar andersom is natuurlijk ook mogelijk, doordat er bij songs al vanaf het uitbrengen daarvan muziek bij zit, kan het schrijverstalent hierdoor ondersneeuwd worden.
Ik ben wel over het algemeen meer een liefhebber van de combinatie hiervan.
Muziek versterkt vaak bij mij de emotie die een tekst kan oproepen, en om dat te bereiken, hoeft het niet eens een geweldige tekst te zijn.

Dat is inderdaad wat tekst en muziek samen kunnen doen. Lees je alleen de tekst, dan is het een flauw rijmpje, maar op muziek kan het je ineens raken.

Bij Dylan is er meer aan de hand, volgens mij. Het is ook de voordracht. Hij zet een tekst neer met een bepaalde kracht en richting, zet komma's en uitroeptekens, lispelt of brult waar dat nodig is. Frasering, daar draait het om. Literatuur hoeft niet vastgeplakt te zitten aan letters op een stuk papier. Het is de hele context die meedoet. En daarbij voelde Dylan jarenlang de tijd heel goed aan, wist precies op het juiste moment te zeggen of te zwijgen. Een tekstboek lezen om de literaire kracht van Dylan te vangen, dat lukt dus niet. Het gaat om het geheel. Zo was het in de oudheid ook. Het ging om de voordracht. Boeken waren er nog niet. Nobel ook nog niet.

Lang niet alles van Dylan is literair van waarde. Complete albums kun je moeiteloos terzijde leggen.
Literair interessant zijn vooral Highway 61 Revisited, Blonde on Blonde, John Wesley Harding,
Blood on the Tracks, Street Legal en Oh Mercy. Maar daar kan iemand anders een hele andere keuze in maken. Het blijft allemaal zo subjectief als de pest.

Je snapt zelf toch wel dat je nu klinkt als een stampvoetende peuter - zie verder de reactie van Misterfool

De media snappen er nog minder van. Gisteren om half 8 het rtl-journaal gekeken. Bob Dylan was de protestzanger van eind jaren '60, sprak de lezeres ernstig, om er vervolgens een filmpje bij te vertonen van Adèle die Make You Feel my Love zong. De geschiedvervalsing draait weer op volle toeren. Bob Dylan wordt zo in de hoek van het studentenprotest gezet van 1968. Maar daar had hij juist niks mee. Was toen bezig een countryplaat op te nemen met Johnny Cash. En dat nummer, ach, dat was bepaald geen literair hoogstandje.

Prettig zo'n bescheiden opstelling. Ik kan me er wel in vinden als iemand die heus wel eens een boek leest, maar ook niet thuis is in elke hoek van de literatuur. Ik vind het een dappere keuze en het moet ook gezegd dat Dylan de muziekwereld tekstueel heeft veranderd als je ziet wat er verder voor songteksten werden geschreven in 64/65. Ik zie hier Cohen genoemd worden, maar dat is toch meer een navolger van Dylan uiteindelijk (wel een hooggewaardeerde, ook door mij).

Voor de boekdrukkunst werd literatuur overigens standaard mondeling overgebracht, dus waarom zou dat nu niet meer het geval kunnen zijn?

Mainstream media heb ik al lang opgegeven wat betreft betrouwbaar, onafhankelijk en diepgravende verslaggeving.
Gelukkig weten wij goed geinformeerde fanboys wel beter

Een ding is zeker, Dylan schrijft geen literatuur.

Vergeet zijn Chronicles niet.

Ik vind het een bekrompen denkwijze dat literatuur synoniem is van lectuur maw. dat literatuur persé op papier moet staan. Bob Dylan zette zijn literaire teksten op muziek en bereikte daarmee ook een groot publiek. In de toekomst zal literatuur steeds meer digitaal worden (op internet), al niet tegen betaling te downloaden. Kan die dan ook geen nobelprijs winnen?

Leuk geprobeerd, maar door semantische slingerpartij tegen de wand geknald: lectuur = verre van identiek aan literatuur. Lectuur = leesvoer, licht spul - ideale begeleiding voor de grote boodschap, de zittocht naar Pottistan, de queeste naar nr 100; ander woord ervoor: triviaalliteratuur. Bob Dylan zien als protagonist van lectuur is onhandig. Literatuur die digitaal is, is het volgende probleem in de zgn 'download-bestrijding'.

Overigens geeft het lezen van een E-book imho een heel andere beleving dan het lezen van een papieren boek.

Leuke polemiek vandaag in NRC-next: pro en con tegenover elkaar.

the guardian

Leonard Cohen uber alles

Hmm... interresant, ik ben echter nog niet iemand tegengekomen die mij vertelde: ik heb nu toch zo'n geweldig boek gelezen! ... Ohh ... welk boek? ... Chronicles! ... Chronicles? ... Ja Chronicles... van Dylan!.

Hokjes zijn belangrijk: als het er niet in zit, dan is het het niet.

Heerlijk, ben jaloers op zo'n wereldbeeld.

Zo lust ik er nog wel een paar, dan kun je volgend jaar de TELETUBBIES een nobelprijs geven voor de vrede!

Dit. Meer woorden hoef je niet vuil te maken aan deze onzinverkiezing.

M.i. volkomen terecht. Alleen over de timing valt te discussiëren: 40 jaar eerder had beter gepast. In 1975 had his holy bobness de hoogste toppen van de Parnassus wel bereikt. Ik had het Philip Roth dit jaar ook van harte gegund.

40 jaar geleden werd ome Bob al afgeserveerd als 'angry young man' hij is zijn imago nooit helemaal ontstegen, plus dat hij nog steeds vals zingt en z'n harmonica niet gestemd krijgt.

Tinky Winky en Lala hebben onlangs wel een succesvolle missie in Noord Korea afgerond, dus ja, waarom niet? (I know, don't feed the troll)

Jammer dat je 40 jaar geleden bent gestopt met luisteren naar Dylan.

Volgens mij geloof je dat zelf niet ... maar zalig zijn de onwetenden, de armen, c.q. eenvoudigen van geest.

Door wie en wanneer werd hij 'afgeserveerd als angry young man'? Ik heb dat nog nooit in dit verband gehoord. En hoe stem je een harmonica?
Los van deze kletskoek, het was toch geen muziekprijs die hij gewonnen heeft?

Man, man, man wat zijn jullie toch weer heerlijk onbenullig bezig, Dylan is een muzikant en geen schrijver en kan dus nooit een prijs krijgen voor literatuur, zo simpel kan het leven zijn hè, een kwestie van redeneren, logisch denken en je boeren verstand gebruiken.

Voorbeeld 1: The times they are a changin' (kan een kind van drie verzinnen)
Voorbeeld 2: Blowin' in the wind (hoe dom kan je zijn)

Zo kan ik ook lukraak zinnetjes uit literaire meesterwerken plukken om een punt te maken.

Ik snap ook wel dat de Dylan fans blij zijn dat de ouwe man zijn prijs krijgt, maar Bob zelf ligt daar vast niet wakker van, hij doet gewoon zijn kunstje meer niet, ik persoonlijk vind zijn muziek niet om aan te horen en 'dichterlijke teksten' zijn aan mij niet besteed, ik lees liever een goed boek zoals van Mario Vargas Llosa: La casa verde, lees dat eerst en dan praten we verder...

Toevallig gelezen. Waarover zullen we het nu hebben?

Dat is snel, ik zal je op je woord geloven, maar het is een boek als een oerwoud, je moet je eerst door hondervijftig pagina's heen worstelen om te kunnen begrijpen wat ik bedoel.