Dat ongemakkelijke gevoel herken ik wel. Dat kan 'part of the experience' zijn, maar het is subjectief of je daar iets uit kan halen. In mijn geval is het zo dat ik al heel lang heel erg goed weet waar ik voor sta en waar ik niet voor sta en dat kan ik ook verantwoorden, zeker aan mezelf. Dat geeft me de vrijheid om kennis te kunnen nemen van zaken die me willen beïnvloeden zonder dat ik ze dat ook daadwerkelijk laat doen.

Sandokan-veld. Een verdomd sterk bericht dat de discussie hier wel zo'n beetje samenvat. Ook nog bedankt voor de leestip

Ik denk dat de teksten van sommige Metal bands iets vaker over wat er ten zuiden van de hemel zich afspeelt of er een spiegel wordt voorgehouden van wat een religie nou precies inhoudt. En dat vooral is tegen het zere been van de CU meneer. In dat opzicht heeft hij natuurlijk gelijk en is op zoek naar een zondebok voor de ontkerkelijking en raadt hij af om de kindertjes hier naar te luisteren. Want, God verbiede, dat mensen zelf na gaan denken en een keuze mogen maken.
Dat was in de jaren 80 ook al zo en juist nu zie je een trend van die makers zelf (inmiddels de 50 gepasseerd) om juist de religie weer te omarmen. Zo deelt de drummer van Iron Maiden bijbels uit na een concert, Alice Cooper heeft een bijbelstudie clubje en zijn er heel wat born again christians die het verkondigen van duivelse onheil hebben afgezworen, maar de muziek nog niet.

Ik vind het godgeklaagd dat hij zich uitschrijft nota bene op een zondag, de dag des heren.