Je kent het misschien: je had misschien in je jeugd een artiest(en) waar je helemaal gek van was. Maar nu of later terugkijkend kan het je niet meer boeien.

Voor mij:
Dire Straits.

Ik was leip van die gasten, mijn eerste bandje, toen ik 14 was, was in een dire straits cover bandje op school. Grijsgedraait al die platen, zelfs on every street.
Nu draai ik het NOOIT meer. Beyond saai vind ik het, mark knopfler kan ik eigenlijk niet eens meer goed horen.

Telegraph Road, Romeo & Juliet en Brothers in Arms blijven schitterende songs. Dat dan weer wel.

Zijn veel dingen uit die tijd die ik bijna niet meer draai, maar echt helemaal niet meer de kast komt Queen. Van ongeveer mijn 10de tot 13de behoorlijk gek van, maar kan er nu amper nog naar luisteren.

Typisch, ik begin juist net een beetje into Queen te raken helemaal weg van het nummer You Don't Fool Me. Maar ehm ik heb het vrij vaak dat ik dingen uit mijn "jeugd" Terughoor en dan denk: Jezus heb ik daar naar geluisterd?! Goed voorbeeld is: Emerson Lake and Palmer - Peter gun theme. Vond ik vroeger helemaal te gek en ik kwam het laatst weer tegen, verschrikkelijk geen kraak of smaak aan.

Ik weet nog dat ik op mijn 12e/13e erg van techno en hardcore house hield, ik was destijds een groot liefhebber van dj-gizmo, en ook kocht ik alle Rave The City cd's ik na me echter niet herrineren dat ik het de afgelopen 10 jaar nog gedraaid heb.

Net als Herman heb ik nu helemaal niks meer met Queen.

Ik zal proberen om een schaamteloze opsomming te geven:

- Bon Jovi
- Queen
- Hardcore/beuken/zagen/klappen/toeten/boingen

Laat maar, ik hou het hier wel bij. Het is tenslotten bijna weekend...

Napalm Death, Filthy Christians, Carcass, Entombed, Morbid Angel, Death Angel, Obituary ......

Wow was jij zo'n Deatmetal dude?

onvoorstelbaar, toch?
maar... voltooid verleden tijd

Die namen vaak van bepaalde metal bands..niet om iemand te beledigen maar vind het wel iets triests hebben....moet er ook wel om lachen maar toch..

klopt, past dan ook bij de muziek die ze maken
eigenlijk zijn andere soort namen in dit genre ondenkbaar

Maar waarom (ja offtopic) is die muziek vaak zo haatdragend als ik zo vrij mag zijn om te vragen. Ik heb een vooroordeel over die gasten (hoe generaliserend) dat ze agressief zijn enz..is niet eerlijk i know. Maar vraag het me serieus af. En vraag mij ook af wat mensen serieus mooi vinden aan dat geschreeuw..dat echte braaahhhhhhhhh achtige gebeuren. En vat het niet op als belediging, mensen die ervan houden. Ik vraag het serieus.

ik denk dat ik niet de aangewezen persoon ben om hier een goed antwoord op te geven;
dat braaahhhhhhhh is verdraaid moeilijk en klinkt als instrument bij de bijpassende muziek (denk ik)

wat de teksten betreft....
ik ben geen man van de teksten, nooit geweest
(vind teksten in nummers niet/minder belangrijk) en heb me er dus nooit in verdiept
ik geloof dat over het algemeen de teksten uiteindelijk wel meevallen

Ik ben het enigszins met je eens HiLL maar het vreemde, vind ik zelf, dat er een enorm contrast is tussen de agressieve muziek en zachtaardige karakters van de luisteraars en zelfs sommige artiesten. Neem het schoolvoorbeeld: Slipknot, die mensen schijnen echt "lieve jochies" te zijn ondanks hun gegrunch (hoe je dat ook spelt) en hun tattoo's. Maar ik vind het moeilijk om over dit onderwerp te praten zonder mensen tegen t zere been te schoppen.

Zo vreemd is het ook niet. Muziek als uitlaatklep toch ?

Daarbij denk ik dat er ook een groot verschil is tussen aggressief en energiek, en dat humor ook een belangrijke rol speelt.

Ik heb juist vaak het idee dat zulke bands zichzelf veels te serieus nemen. Laatst was er nog die enorme ophef over dat nummer 'Gothic meisje'.

Queen is ook de eerste naam die bij me opkomt in dit topic. Ik had vroeger op de basisschool een vriendje die fan was en luisterde bij hem naar Queen platen. Nu is het niet meer dan jeugdsentiment

Wij houden van De Kevers

Heb ik me ook altijd wel afgevraagd, maar ik denk dat het net zoiets is als met die hardcore gabbers. Is meer een soort way of life.

Van Halen

Ik ben hier eerder al op ingegaan bij een album van Cryptopsy, duidelijk een band waar jij je twijfels bij hebt.

Ik kan het me ook wel voorstellen. Sommige grunters zijn tamelijk onverstaanbaar, en wat er dan overblijft is een laag grommend brulgeluid, die eigenlijk alleen te ontcijferen valt door de teksten in het CD-boekje. Daarnaast heb je er ook een stel krijsers bij, dat is weer een heel andere orde, en die worden soms in combinatie met elkaar gebruikt.

Ik zal nu proberen duidelijk te maken wat me aantrekt in de muziek, en hoe ik langzaam aan ben gaan houden van de zang-vorm grunten.

Dit soort agressieve muziek is, voor mij persoonlijk, pure stemmingsmuziek. Vooral als ik alleen ben, een beetje opgefokt van het werk en de stress, en wanneer ik op zoek ben naar een soort uitlaatklep. Op zulke momenten zit je niet te wachten op jengelende zoetsappige R&B. Ik zal dit soort geraas dan ook niet opzetten wanneer mijn huis vol verjaardags-bezoek zit, om maar een voorbeeld te noemen.

Zoals bijna iedereen ben ik ook begonnen met wat populairdere muziek, zoals Metallica en Nirvana. Maar op een gegeven moment ga je op zoek naar iets dat een trapje harder is. Ook omdat je voorgenoemde bands nu wel hebt gehoord. Zo grijp je dan geleidelijk naar bands met een duistere sfeer, stevig gitaargeluid, een zangeresje en een grunter. Door die combinatie is het wel te behapstukken, en leer je het te waarderen. Voor mij was dit Within Temptation met haar debuut, en Tristania, Sins of thy beloved.

In het begin hield ik vooral van goedverstaanbare lage grunts, daarna werd het hoe lager, grommender hoe beter, pas later kon ik de voor Black Metal kenmerkende hoge screams waarderen. Met als letterlijk en figuurlijk 'hoogte'punt de screams van Danii van Cradle of Filth, waar ik heel lang aan heb moeten wennen.

Zoals je ziet is het luisteren naar een grunt zoiets als het leren drinken van wijn. Met de jaren leer je het waarderen, en is het deel van je leven, en vraag je je af hoe je ooit zonder hebt gekund.

Ok dank je voor de uitleg. Is mij wat duidelijker.

Mariah Carey is de naam die me het eerste te binnen schiet. Voor de rest zijn er artiesten die ik niet meer 'volg' zoals Jamiroquai en Red Hot Chili Peppers, maar die vind ik nog steeds niet echt slecht ofzo.

Voor mij ook.
On-topic: Queen? Denk ik. Misschien door Radio Veronica.

Misschien? Als je te lang naar Radio Veronica luisterd vind je iedere artiest irritant worden. Ze konden daar wel bandjes afspelen iedere dag precies de zelfde nummers. (luisteren we op mijn werk/stage)

Zijn niet echt artiesten die ik niet meer leuk vind van ''vroeger'' (ben nog jong kan nog komen )
Misschien Manowar die draai ik bijna nooit meer. Maar dat is niet omdat ik ze slecht vind weet eigenlijk niet waarom maar de cdtjes blijven in de kast liggen.

Ja! Dáár schrijf ik niet zo'n enorm stuk voor!
Schrijf ik een naar mijn mening boeiende uitleg over grunten, krijg je zo'n belabberd kort antwoordje.

Ik pak Mortician er even bij denk ik.

Vooral Nu-metalbandjes; denk ik aan KoRn, Limp Bizkit, Linkin Park... Ik luister er soms nog wel naar, maar heb geen nu-metalbands meer in mijn top 10 staan, terwijl er vroeger 8/10 waren!

Wahaha ja sorry!

Limp Bizzkit
Wat een klotemuziek is het eigenlijk... (zeer triest)
Ging waarschijnlijk mee met de grote meerderheid (commercieel gezien!)

Metallica, slayer,korn.. de meeste metalbands. Vroeger iedere dag kapotgeluisterd, nu saai.
De meeste hiphop idem dito, luisterde er vroeger veel naar, nu boeit het me niet meer.

Pearl Jam, nirvana, AIC.. de meeste grunge, kan er echt niet meer voor warmlopen, terwijl ik naar concerten ben geweest van iedere band uit die tijd en de ceedees nog steeds heb.