Bij Slayer - Christ Illusion (2006):

Op de hoezen van cd's let ik nog erg veel, aangezien het véél leuker is te sparen, fietsen naar de winkel 20 kilometer verder op, en éindelijk de nieuwe Slayer, Obituary of whatever aan te schaffen.

Vervolgens vol verwachting thuis aankomen, eindeloos pielen met het plastic wat er maar niet af wil, snel de tracklist doorspitten, neer settelen op de bank, terugrennen naar de cd-speler om de cd aan te zetten, boekje open klappen, teksten meelezen...

Maar het kan natuurlijk ook: Open je downloadprogramma, typ de album naam in, klikjes, kopieren naar afspeellijst en luisteren.

Nee, de charme van 'ouderwets' cd's kopen en vol spanning de eerste luisterbeurt over je heen te laten komen overwint LimeWire, KaZaa etc.

Edit: erg offtopic?

Op 1 ding na is dit net zoals bij mij. Ik neem de bus en de tram naar de winkel, want ik ben te lui voor de fiets.
Maar dan maak ik op de tram en wanneer ik in de regen een uur zit te wachten op de bus het omhulsel al open en begin ik de lyrics al te lezen en de extra notities door te nemen. Vol ongedult hoe de CD zou zijn.

Voor dit soort dingen zou ik inderdaad wel naar de winkel gaan, alleen zijn er heel veel bands die niet te vinden zijn in de winkel (ook niet op de meeste downloadprogramma's trouwens(geen tips )). Slayer vond ik vroeger wel goed, alleen nu niet meer zo erg. Vind thrash metal niet meer zo leuk, ik heb wel Slayers vroegere werk (reign in blood, seasons in the abyss, etc.), maar deze niet... Toch een luisterbeurtje gunnen?

We zien wel...

kun je nagaan hoe orgastisch men vroeger op de fiets terug ging (niet te houden) in het tijdperk van het vinyl

Nu nog altijd, als je tenminste geld hebt om een fiets/busabbonement en CD's te kopen en als je zo geen hatelijk joch bent die muziek enkel download en te gierig bent om de echte albums aan te schaffen.

als in Nederland de CD's iets minder mongool duur worden, wordt kopen zeker weer een optie.

ieder zijn keus, als jij graag 20 euro betaald voor een cd, dan doe je dat toch lekker? ik neem idd vaak genoegen met mindere kwaliteit in de vorm van een mp3 en bespaar daarmee geld uit, wat ik dan weer uitgeef aan andere interesses, ieder zijn ding

ik betaal daarentegen graag voor vinyl, stuit jou uiteraard tegen de borst want daar verdiend een muzikant ook niks aan want 2e hands

Ah, 20euro betaal ik ook niet graag. Ik denk dat ik niet veel albums heb waar ik echt 20 euro aan gespendeert heb. (Ride the lightning is het eerste wat me binnenschiet).
Master Of Puppets heb ik indertijd zelf gekocht voor 11,45 euro, terwijl het in de muziekwinkel 10 meter verder voor 20,99 ofzo stond !!!.
Nadeel van die goedkope muziekwinkel is dat men er een zeer beperkt aanbod heeft (Slayer en Metallica kent men er, maar Judas Priest of machine head is iets anders).

Na 25 jaar nog steeds €20 voor elke Metallica cd .

Bij maiden is het ook zo hoor.

Bij de Free Record Shop in Alkmaar heb je Piece of Mind, Powerslave, No Prayer for the Dying, The Number of the Beast gewoon voor €10.

Bedoel je Iron Maiden? Seventh son of a Seventh Son heb ik voor maar liefst 7,50 aangeschaft, en er waren meerdere goedkope cd's van hen.

Dat is de winkel die ik bedoel met goedkoop, waar ik op Ride the lightning na alle Metallica CD's gekocht heb omdat ze er zo goedkoop stonden.

In de fnac is het allemaal ietsje duurder, Metallica en maiden 20-24 en slayer zo'n 15 euro.

we lullen dan wel over het downloaden en niet kopen van ceedees en dat muzikanten daar de ddupe van zijn, maar we willen dan wel weer zo weinig mogelijk betalen voor een cd

dubbele moraal als je het mij vraagt

FRS is hier juist erg duur, allemaal 20 tot 22 euro, oud of nieuw. Voor cd's ga ik altijd naar Fame, veel meer aanbod en ook veel interessantere prijzen.

Ik heb bij veel goede albums vaak dat ik ze bijna weer wil kopen. Ik zie van de week en nu weer bij van Leest XO van Elliott Smith liggen voor een schamele €5!! Van de week heb ik die voor een vriend van mij al gekocht en als ik hem zoals vandaag weer zie liggen, dan koop ik hem bijna weer. Dat vind ik heerlijk.

Dat heb ik ook wel eens. Ik moet trouwens zeggen dat mijn exemplaar van XO nog goedkoper was... Heb hem cadeau gehad van een vriendin die hem voor 1 enkele dollar uit een tweedehandsbak heeft geplukt.

Maar wat dit topic betreft: er is inderdaad niets fijners dan een klassiek album kopen en je vervolgens op de bank te nestelen om je vervolgens te verdiepen in het boekje, de teksten, etc. Stukken beter dan even snel iets downloaden en het tijdens het computeren langs te horen komen...

Vroeger ging je inderdaad op je fietsje 15 kilometer fietsen als een nieuw album verscheen. Nu pluk je hem van het internet, en doet het me veel minder.
Ik vind het nog steeds kicken als ik ergens voor een paar Euro een goed album tegen kom, waar ik al jaren naar zocht. Zo veel leuk spul tegen gekomen.

Ik zal nooit, maar dan ook nooit iets downloaden van internet!

Ik gun alle bands en artiesten die muziek maken waar ik van hou zoveel mogelijk iedere eurocent die ze kunnen verdienen. Het is vaak al zuur genoeg om te zien hoeveel er afgetikt moet worden aan belasting, zoals bijvoorbeeld in Engeland, als ze niet buitengaats gaan wonen.

Dat gezeur hoeveel een CD kost vind ik echt een beetje min voor socalled muziekliefhebbers. Er zijn genoeg mensen die er een pakje sigaretten per dag doorheen roken of een eurootje of 30 spenderen aan biertjes als ze uitgaan.

Helaas heeft een puppie mijn vinylverzameling gereduceerd maar wat er nog wel van is overgebleven koester ik als een schat. Verder verzamel ik zoveel mogelijk CD's en geniet van de boekjes, de foto's, de tekeningetjes en de teksten. Nu heb ik wel een aantal zeer goede platenzaken in de buurt dus erg veel moeite hoef ik niet te doen.

Het is super cool, een MP3 speler, je hebt zo 3.000 albums 'geluisterd' waarop je dan ook een stem kan uitbrengen, gossie .

Om met PT te spreken; Fear of a blank planet indeed.

ik mis eigenlijk de tijd van voor de cd.
met je zakgeld op zak naar de platenwinkel fietsen , en dan lekker door de singletjes bakken struinen .
en dan kwam je thuis en het eerste wat je deed was de oude philips pick-up aanzetten ( zoeentje met 1 box ) , endaar legde je dan BLOCK BUSTER van de sweet op of CRAZY HORSES van de osmonds .
dat was een leuke tijd .
maar veel van de mensen op mume hebben dit helaas niet mee mogen maken .

Ik had ook zo'n pick-up met één box en slechts alleen een volumknop. Daar zat overigens best wel veel power in want mijn opa had die set in elkaar geschroefd.

Ik kon er alleen geen LP's op draaien, dat mocht alleen als mijn vader in een goede bui was, op de huiskamerinstallatie.

Ik moest ook wel eens de arm van mijn pick-upje verzwaren met een knijper want bij sommige singletjes vloog hij over de groef heen .

CRAZY HORSES van de osmonds; dat is al oud.
Stond op 1 toen ik geboren werd.

Ik deed dat ook hoor; met mijn zakgeld singletjes kopen. Ik kwam elke week bij de platenboer en luisterde daar de nieuwste singles, en kocht dan altijd wel iets leuks.
Tevens nam ik dan altijd het nieuwste Top 40 blaadje mee natuurlijk. Eens in het jaar deed hij dan de aanbieding 5 singles voor 5 Gulden. Zo is bijvoorbeeld mijn liefde voor Depeche Mode begonnen.

De eerste singles die ik draaide waren Come On, Satisfaction, White Rabbit, Child in Time en dergelijke, de Osmonds waren van later en vond ik een beetje kinderachtig.

Donny & Marie.....

Golden Earring - Twilight Zone
Paul Young - Come Back And Stay
King - Love & Pride
Tears For Fears - Shout
Duran Duran - The Reflex

Dit waren mijn eerste serieuze aankopen.

Amen

als je 12 bent vindt je de osmonds niet kinderachtig ( marie was dit wel ) .
hun debuut was bij mies bouman in het programma 1 van de 8 .

Ik heb een grote stapels singles van The Beatles, The Stones, Twice as Much, Tremeloes, Hollies enz. gekregen van een kennis van mijn vader die naar Australië ging emigreren. Ongelooflijk, wat zullen die mensen daarvan een spijt hebben gekregen!.

Verder deden mijn kleine broertje en ik samen qua singles. Hij had dan weer Whole Lotta Love, Immigrant Song, Radar Love enz. totdat hij een punker werd en aan de Sex Pistols ging en ik het huis uit.

Mijn eerste grote aanschaf was natuurlijk een stereoinstallatie (Pioneer) die toen een klein vermogen kostte!

Vanaf mijn tiende is iedere vorm van zakgeld, rapportgeld en vakantiebaantjesgeld zo goed als opgegaan aan lp's en cd's en apparaten om ze af te kunnen spelen. Nog steeds vind ik muziek kopen de ultieme vorm van spending. Haast niets kan mij een voldaner gevoel geven (in materiele zin dan he) dan een dagje stad afsluiten met een tas vol cd's met boekjes die je allemaal kunt lezen en plaatjes waar je geen tijd voor hebt om te draaien. Maar je hebt ze wel.

Alhoewel, een keer een Porsche kopen zou ook wel leuk zijn.

Ik kan het me nog wel herinneren ja!

Ik geloof dat ik op mijn twaalfde fan was van Procol Harum's A Whiter Shade of Pale en Conquistador. Ik was nooit zo erg op easy listening.

*edit: vergeet ik nog de excellente service en prijsvriendelijkheid van de CD vriend te roemen!

Mijn eerste platenspeler kon nog op 72 toeren (of iets dergelijks). Ik had een stapel Singeltjes van mijn ouders gekregen. Mijn zusje en ik draaiden altijd Give Peace A Chance vanJohn Lennon op 72 toeren; en Vader Abraham en de Smurfen op 33 toeren. Veel lol gehad; de smurfen zingen helemaal niet echt. Zijn gewoon een paar mannen.