Nooit een hit geweest maar het is een prachtig nummer.
YouTube - AHA MANHATTAN SKYLINE

Bis - Eurodisco

E.G. Daily - Say It, Say It

http://www.youtube.com/watc...

Het clipje van dit nummer kwam in 1985 regelmatig op tv voorbij. Alhoewel het verhaaltje splinter dun was kon ik de humor ervan wel inzien. De muziek daarentegen deed het glazuur op de tanden zeker geen goed. Na 1985 hebben we weinig meer gehoord van E.G. Daily, of is het zo dat ze weinig wordt gedraaid op de Nederlandse radio.

The Nolans - I'm in The Mood for Dancing

http://www.youtube.com/watc...

Zo ver ik het weet is dit nummer nooit een hit geweest in Nederland, wel is het een paar keer te horen geweest op de Nederlandse radio. De vier zussen uit Engeland en Ierland hadden wel succes in het Verenigd Koninkrijk, Japan, Ierland en Australië. Wij waren kennelijk niet zo in de stemming om te dansen zo tussen het einde van 1979 en het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw.

Vreemd dat je denkt dat het nooit een hit geweest is in Nederland... Het is hier een heel grote hit geweest, nummer 2 in 1980! Toen heette de groep overigens nog The Nolan Sisters; een jaar later veranderde dat in The Nolans (en scoorden ze nog een top 10 hit: Attention to me).

Ik ken de groep alleen bij de naam The Nolans en niet als The Nolan Sisters, zie daar de verwarring.

YouTube - BUDDY HOLLY - Peggy sue -

YouTube - Crimson & Clover

Absolutely! En ook hun andere hit; Tell Me Your Plans!

Ik dacht toen dat er een nieuwe Blondie opgestaan was.... helaas het bleef bij die 2 ontzettend leuke hits!

The Small Faces - I've got mine (1965)

Tweede single van TSF, kwam niet voor op eerste LP.
Later werd het omgevormd tot een instrumental, waarvan me de titel
even niet te binnen schiet.

Ik vind " I've got mine"een fascinerend nummer, maar het is ook wat onevenwichtig. Het lijkt wel of het nummer geen begin heeft, maar ergens in het midden begint. Heel vreemd. Wel mooi.

Mungo Jerry ging er jaren later mee aan de haal. Er gaat echter niets boven het zo pakkende origineel.
Bij onze Zuiderburen waarschijnlijk bekender dan bij ons :


YouTube - Jacques Dutronc Et moi, et moi, et moi

YouTube - Jacques Dutronc - Et moi et moi et moi - 1967

Jacques Dutronc

Laat ik er ook eens eentje posten:



The Hunters - Russian Spy and I

Ja , The Hunters met een fantastische , later wereldberoemd geworden, gitarist in de gelederen, Een nederpopklassieker van formaat....

Nee....

Failing memory - for sure!

Deze dan:

Ik vind dit zo'n leuk stukje van de eens zo populaire zangeres Bojoura en n.a.v. Everybody's Day :

''1967 was een prachtige zomer, het hoogtepunt van de Flower Power-tijd. We liepen op blote voeten in Londen, in bloemenkleding die we in een boetiek in Carnaby Street hadden gekocht. We zouden 'Looking for that land' gaan opnemen.

We waren uit geweest in the Marquee. Het was laat geworden. George en Freddy waren op hun hotelkamer en ik sliep in de kamer ernaast en hoorde die twee lachen. Ik dacht nog: 'God, die zijn wel lawaaierig'. Ineens het geluid van vallend glas. Ik stond op en zag uit het raam dat de zijvleugel van het hotel in brand stond. Doodse stilte. Alleen dat vallende glas en die brand in die andere vleugel. Verder niets.

Freddy komt de gang op. Ik roep: 'Het, hotel staat in brand!' Het bleek dat de evacuatie in doodse stilte plaats had om geen paniek te maken. Even later stonden we met alle elfhonderd gasten in de hal. We hebben toen zo gelachen - wat daar allemaal naar beneden kwam in ondergoed!

'Looking for that land', mijn tweede single, had ik zelf geschreven. Dat enorme orkest. Het arrangement dat onverwachts zo goed had uitgepakt. Die brand die goed afliep... De volgende dag stonden we in de Londense kranten: 'Nederlandse popsterren aan dood ontsnapt'. En dat we door de rook heen op het nippertje naar buiten zijn gekomen - we hadden helemaal geen rook gezien!

'Bojoura' betekent 'Pioenroos'. Ik ben in Nederland geboren, maar mijn moeder is Bulgaarse. Mijn vader moest na mijn geboorte naar het Bulgaarse consulaat in Brussel om te bewijzen dat het een bestaande naam was.

Als kind was ik toch wel een vreemde eend in de bijt: 'Waarom heet jij zo? "Omdat ik een Bulgaarse moeder heb.' En dan: 'Bulgaarse yoghurt'. Ik kon daar zo kwaad om worden: altijd weer die yoghurt!

Ik ging naar de Kleinkunstacademie. Ik wilde actrice worden. Frans Krassenburg en George Kooymans van de Golden Earrings zaten bij mijn moeder op zangles. Ze waren zo schor van al dat zingen tijdens optredens, ze wilden een beetje training, en mijn moeder kon zoiets goed begeleiden. Die jongens zochten toen eigenlijk iemand zoals ik. 'Kun je zingen?' En ik zei 'ja'. Iemand had afgehaakt en ze hadden een liedje over. Ik kreeg het zo op een presenteerblaadje. Ik was zeventien toen 'It’s everybody's day' uitkwam. Dat ik Bojoura heette kwam ineens goed uit, ik had geen artiestennaam nodig.

Het had succes. Diskjockeys draaiden het allemaal zowat ieder uur in hun radioprogramma's. Een paar jaar lang gold ik als 'de bekendste zangeres van Nederland'. Met die Engelse hits was ik wel baanbrekend. 'De Nederlandse Marianne Faithful - , Marianne Trouwvol' schreven ze in Hitweek.

Ik schrok er erg van dat ik op een gegeven moment bekend bleek te zijn zonder een weg te zijn gegaan. En daarom was ik ook altijd verschrikkelijk nerveus. Je bent iemand voordat je iemand bent, zeg maar.

Ongestoord door Den Haag lopen kon niet meer. Dat werd vervelend, want dan kreeg je opmerkingen van: 'Goh ik dacht dat jij veel groter was.'En vooral meisjes waren razend jaloers: 'We zagen je in de Bijenkorf en we zeiden gedag maar je liep ons straal voorbij.' En dan die roddelpers...



'De bekende zangeres Bojoura deed open, ze deed alsof ze onze afspraak vergeten was', schreef een journalist. 'Wat een kreng ben jij', moesten de mensen dan denken.

Ik was vrij snel afgeknapt op het leven dat daarbij kwam kijken, dat gereis, met die optredens het land door. Na drie maanden was je al weer terug in dezelfde zaal. Na mijn derde singletje liep het een beetje af en toen kwam George met 'Frank Mills' uit de musical 'Hair'. Freddy Haayen, mijn producer, zei: het moet heel sober, met alleen een gitaartje. Het liedje heeft nauwelijks tijd en geld gekost, haast provisorisch, nauwelijks begeleiding. De oorspronkelijke versie liep ook gewoon mee, maar ik had een voorsprong.

Je wordt op handen gedragen. Je vliegt naar Londen, je gaat kleding uitkiezen: alles op kosten van de platenmaatschappij. Je wordt overal naar toe gereden. Toevallig kreeg ik een tijdschrift, onder ogen uit Israël en toen bleek dat ik daar nummer één stond. Voor televisie opnamen ging ik naar België, Duitsland en Frankrijk. Maar gezien heb ik die opnames nooit.

Zingen in de studio, dat is even wennen, maar ik moest in het televisie programma 'Voor de vuist weg' bij een geluidsband gaan zitten! Dat is verschrikkelijk griezelig want er wordt afgeteld en je ziet nieuws en dan weetje dat ieder die op dat moment op Nederland kijkt, jou zal zien ... Je wordt aangekondigd en de floormanager geeft aan 'hier moet geklapt worden’ dan ging dat applaus wat langer door en dan had ik mijn intro niet gehoord. Mijn hart sloeg zes keer over, dus dat moet je zien op te vangen en dan hoor je achteraf 'Dat klinkt niet als op de plaat. Nee, natuurlijk niet! Ik was blij ik het overleefd had!

'Frank Mills' was mijn laatste hit, in 1969. Daarna hield het snel op. Het is leuk dat het is gebeurd maar ik had niet het heilig vuur zo. Men had mij, weetje? Je wordt gewoon geleefd. Ik kreeg ook opgelegd van: 'Je kleedt je zo en je haar zo, niet lachen in de camera.’ Ik droeg kleding voor het blad', -'Mode, Sex en Beat'- een oranje jas met allemaal gespen, zwarte hoed. Ik kon niet zomaar een gewone meid zijn; ik moest zijn wat ik helemaal niet was. Als je dan op een gegeven niet n verkoopt...

In de jaren tachtig, ik had inmiddels al twee kleine kinderen, heb ik nog wel wat folk opgenomen, maar ik had niet meer de support die ik bij Polydor en CBS had. Het was gewoon een van de vele plaatjes die werden uitgebracht.

We hebben hier aan huis een drumschool, dat vergt veel van je tijd. Ik doe nu Latijn. Zodra de kinderen uit huis zijn wil ik gaan studeren. Mijn kinderen noemen mij 'Bo'. Er zijn nu mensen die eens weten van Bojoura... Maar onlangs kreeg ik een kaartje een fan die zijn kindje Bojourna heeft genoemd. Die naam staat tegenwoordig zelfs officieel geregistreerd: 'Naar een zangeres van Bulgaarse origine'. Leuk hè!
Bojoura van Melzen.

Nooit gehoord, dit nummer van Bojoura maar ik vind het wel goed, al doet het mij ook aan de jonge Marianne Faithfull denken.

Ik hoorde gisteren op radio 2 een hele mooie van the Fixx uit 1982: Stand or fall. Geweldig nummer ! You tube: Stand or fall - the Fixx

Nog een paar vergeten hitjes: Fadeaway - Loz Netto's Bzar, een alarmschijf uit 1983. Loz Netto was ook gitarist bij Sniff 'n the Tears.
Fadeaway - Loz Netto's Bzar
In 1981 draaide Frits Spits deze vaak in de avondspits: Gotta have more love - Climax Blues Band
Gotta have more love - Clim...
Uit 1985 en helaas nooit op cd verschenen: 5 minutes - Mainframe.
5 minutes - Mainframe
Een kleine hit uit 1986 van Kissing the Pink - One Step.One step-Kissing the Pink

Tot slot nog een "guilty pleasure" uit 1983: de belgische Nathalie met My love won't let you down.Nathalie - My love won't le...

En over The Fixx gesproken, Red Skies was ook een heerlijk nummer van deze formatie. Ook een vergeten song naar mijn idee. YouTube - The Fixx - Red Skies (Original 1982 Version)

Red Skies is ook erg goed ja. BInnenkort maar eens een verzamelcd van the Fixx aanschaffen

Primeur. De eerste keer namelijk dat ik een ' sixtiespareltje ' plaats , welke ik nog maar kort geleden leerde kennen.
Ik moest gelijk aan Roy Orbison denken , toen ik het nummer voor het eerst hoorde. Het gaat niet om een misplaatste imitatie. Verre van dat !
De opbouw , het orgeltje ...alles is aanwezig voor de rechtgeaarde sixtiesgenieter en voor mij een ontdekking:

YouTube - The Blue Rondos , Little Baby

Nooit eerder gehoord maar prachtig nummer, melancholieke rock'n roll à la Roy Orbison en dat orgeltje ...

Mijn zus had daar een 12" van. Nooit meer gehoord op de radio sindsdien.

Dat nummer van Nathalie heb ik ook lang niet meer gehoord, wel aardig maar gedateerd.

Tekst en publiek gaan hier geweldig samen!

Altijd héél origineel en leuk gevonden deze maffe;
YouTube - Napoleon XIV They're Coming To Take Me Away Ha Haa!! Series

ik denk dat dezelfde beat gebruikt is voor Mouldy Old Dog van Lft. Pigeon, toch? Dus sampling is ook al redelijk oud, toch?
YouTube - #3 - Lieutenant Pigeon - Mouldy Old Dough (Christmas TOTP '72)
die pakken; echt midden in die maffe glamrockperiode, right?

@ George; die van de Blue Rondos kende ik niet, maar het klinkt erg goed, inderdaad een beetje Roy Orbison-achtig zonder een platte imitatie te zijn.

En dit blijft puur kippevel voor me (of is het nu kippenvel, met die nieuwe spelling, het zal wel kippenvel zijn dus...);

YouTube - SLADE - Coz I luv U