Geen.

Elvis Presley. De man moest zelf alles uitvinden. Er was geen voorbeeld om te volgen.Geen enkele muzikant had dat succes in zo'n korte tijd gekend. Elvis moest alle verborgen valkuilen zelf omzeilen, maar trapte er toch in enkele. Hoe kon hij ook niet? Hij zat niet in een band met wie hij de roem kon delen. Alles viel op zijn onervaren schouders. Dat de man er toch nog zo normaal onder is gebleven mag wonderlijk genoemd worden. Hij nam teveel voorgeschreven medicatie, omdat hij dacht het zonder niet te kunnen volhouden. Wie ben ik om daaraan te twijfelen. Niemand voor Elvis stond in zijn schoenen. Achteraf is het makkelijk praten, maar Elvis bevond zich in een onontgonnen situatie. Pas na zijn dood bleek aan hoeveel goede doelen hij geld geschonken had. En er is werkelijk niemand die hem gekend heeft, die iets negatiefs over de mens Elvis in relatie tot diegenen te melden heeft. Elvis was tot op het laatst een warm mens. Bekijk de opnamen voor zijn laatste voor televisie opgenomen concert maar, waar Elvis uit handen van een Sioux meisje een medallion of life uitgereikt krijgt. De man was en is een unicum. Zoals het muziekblad MOJO het ooit zo treffend op de kaft zette: The first and only true star. Daar kun je het mee doen .

De lijst is heel lang, dus begin ik maar met willekeurig (hoewel niet zo willekeurig) 1 naam: Chris Rea

Een aantal redenen:
- bescheiden man zonder sterallures
- heel warme, doorleefde stem
- sterke gitarist
- melancholie, weemoed, verlangen en troost

Jason Becker

Rick van der Linden (1946-2006). Geen gemakkelijke of gezellige man in zijn hoogtijdagen met Ekseption. Bijna bezeten van muziek en ambitie. Terecht de Nederlandse Rick Wakeman genoemd. Leerde de keerzijde van de medaille kennen en zichzelf. Talent, passie en tragiek.

Alle artiesten die live moeten optreden in een ruimte waar sommige mensen het belangrijker vinden om met elkaar te praten en/of met de rug naar het podium staan.

Verkeerde topic, Michiel Cohen:

Ergernissen bij popconcerten

Nee hoor. Het gaat er om dat ik respect en bewondering heb voor bepaalde artiesten ivm hun werkomstandigheden. Niet om mijn ergernis als luisteraar.

Gregg Allman
Chuck Leavell
Ian Anderson
Roger Taylor
Warren Haynes
Andy Latimer
Bill Bruford
Jaimoe
Randall Bramblett
Jon Oliva

Uit mijn hoofd.

John Grant, geweldige stem, quirky humor, tekstuele vindingrijkheid vol popcultuur en bovenal een ontzettend warme persoonlijkheid. Dat laatste liet hij vorig jaar eens te meer blijken in de Pandora-zaal; zelden iemand zo oprecht plezier zien hebben op een podium.