Dat is waar, maar mijn is vraag is dan: Wat wordt er bedoeld met "de geschiedenisboeken"? Zelf zou ik toch niet zozeer kijken naar wat bij de massa het populairste is, maar meer naar wat er door de "kenners" als beste wordt bestempeld. Of is dat een rare gedachte?

Beroemd staat er in de topictitel. Dan lijkt het me toch logisch dat het gaat om algemene bekendheid (dus die onder de massa).

Voordat ik op MuMe belandde wist ik niet eens dat Simple Minds voor Alive & Kicking ook nog muziek had gemaakt.

.... of in de platenbakken bleef liggen, het is maar hoe je het bekijkt.

noem mij gek, maar the seeds of love vind ik werkelijk een meesterlijke plaat, mischien wel de beste van t4f

Vind het maar een flauwe Beatles-pastiche.

Ik had het over het hele album. Het nummer waaraan orbit refereert , sowing the seeds of love, is inderdaad een beatlespastiche, al is het wel een erg sterke. Maar het album is deels een terugkeer van jaren 60 hippiemuziek( ) gespekt met invloeden van soul en wereldmuziek en op het eind zelfs een geniale rocker.

zeg nou zelf:
http://www.youtube.com/watch?v=QP11EuHh7vs
Dit is toch prachtige muziek.

Nee, vink niet.. geef mij The Hurting anytime, veel doordringender en oorspronkelijker plaat!
De plaat die erna kwam was trouwens al matig.

Dit is ook een erg goede van Tears For Fears:

Raoul And The Kings Of Spain

Nee dit is nl niet de zgn Wiedergutmachungsschallplatte van Tears voor Fears - dit is nog zonder Curt Smith en maar een matig product

Die komt daarna pas ... Happy Ending -en die is ietskes beter, maar nog niet om de vlag te hijsen.

Hier zou ik willen noemen : Echo & the Bunnymen - Ocean Rain. Hier op MuME het album met de meeste stemmen en hoogste stemgemiddelde.

Maar DE plaat van E&tB = natuurlijk Heaven Up Here; zeker voor de OW-ers ! En Crocodiles doet er weinig voor onder. OR = van de 1e vier van E&tB veruit de minste i.m.o.

Hmm, Ocean Rain vind ik één van hun beste juist, alles van de konijnenmannen kwam daar prima samen.

Wel een goed voorbeeld vind ik de carrière van Nick Cave & BS, terwijl zeurderige balladplaten als Boatman's Call of No More Shall We Part hier enorm hoog worden aangeschreven, vind ik toch voornamelijk zijn oudere platen interessant. Veel ruiger en origineler.

They called at me through the fence
They were not making any sense
They claimed that I had lost the plot
Kept saying that I was not
The man I used to be
They held their babes aloft
Threw marsh mellows at the Security
And said that I'd grown soft
Call it intuition, call it a creeping suspicion,
But their words of derision
meant they hardly knew me
---------- Nick cave- oh my lord