Wordt de officiele Top 40-site trouwens nog eens ge-update?
We zitten daar nog steeds midden in mei...

Eh, nee hoor. De officiele top 40-site is die van Radio 538 en die is gewoon up to date.

Fijn voor 538 als ze dat willen zijn, maar volgens mij is dit de enige echte.

Ik heb Keep Your Head Up van Ben Howard nog eens beluisterd maar het kan mij niet boeien. The Fear daarentegen (zie nieuw in de afrekening 2012) vind ik prima.

Komt omdat de Top 40 de laatste paar jaren urban probeert te weren. Niggas in Paris stond al wekenlang hoog in iTunes maar kwam gewoon tot enkele weken terug maar niet de tipparade in. Toen het eenmaal gebeurde stond de plaat al wekenlang in iTunes en had al wekenlang airplay van MTV. Iets soortgelijks gebeurde ook met Starships van Nicki Minaj en Mirror van Lil Wayne. 538 draait amper nog urban en dan komt het ook niet meer in de hitlijsten hier terwijl het in het buitenland nog heel hot is. Vroeger was Nederland in zekere zin voorloper op de grote hits. Nu? Of we negeren het of we hollen achter de feiten aan. Rack City? Take Care? How to Love? Look at Me Now? Strange Clouds? Moment 4 Life? Allemaal monsterhits in het buitenland maar platen die buiten SlamFM en MTV geen support krijgen. Waarom? Joost mag het weten. Vroeger was NL heel urban vriendelijk. Herinneren we ons My neck, my back van Khia nog? Of Oops (Oh My)? Dat zijn platen die destijds gewoon Top 40 hits waren maar anno nu denk ik niet eens meer opgemerkt zullen worden. Dat zie je maar met soortgelijke platen.

De waren reden hierachter moet toch echt de bar slechte verkoop in NL zijn. Urban spreekt voornamelijk het jonge publiek aan. Koopt die generatie nog uberhaupt muziek? Nee. Dus ja, dan komt er ook een einde aan het Urban tijdperk in NL, zo ook zonder TMF nu.

Maar koopt de jeugd dan al die dance platen die ze bij 538 draaien dan? Daar geloof ik ook niks van. Ik denk dat alleen jeugd die bovengemiddeld in muziek geïnteresseerd is muziek koopt. De rest die af en en toe een nummer wil horen gaat naar Youtube ofzo, en die plays worden ook niet meegerekend.

Maar ik vraag me sowieso af of de top 40 nu echt de populariteit van nummers aangeeft. Het is gewoon de playlist van 538 lijkt me, alhoewel ik niet precies weet wat ze daar draaien. Daarom gaan youtube views en Spotify plays volgens mij ook meetellen in de toekomst.

Zegt me helemaal niets.
Maar ik vind sowieso dat het hitparadegebeuren en de playlists op de radio steeds identiteitslozer lijken te worden.

Ook amper. Maar door de airplay op 538 krijg je als plaat toch meestal een stabiele verkoop. Nu stelt die verkoop dus totaal niks voor. Een 40e plek op iTunes verkoopt net onder de 50 singles per dag, misschien nog wel nog minder. In combinatie met de vele airplay van 538 is een Top 40 hit al snel gescoord. Het is heel simpel: krijg je airplay op 538, reik je tot meer luisteraars, verkoop je daardoor een paar plaatjes en in combinatie met de airplay en het consumentenonderzoek (wat volgens mij de grootste bullshit ooit is) heb je een Top 40 hit. Hopelijk gaat het er inderdaad op vooruit als Streaming meegeteld gaat worden. De Top 40 is nu gewoon door de huidige factoren voor 90% een 538 lijstje.

Misschien na beluistering? Oops (Oh My) is 1 van Timbaland's puikste producties. Wat ik bedoelde ook hiermee is dat onbekende artiesten gewoon met full-urban platen konden scoren. Die tijd is voorbij in de Top 40 terwijl daar in mijn omgeving nooit een verandering in is geweest.

In dat geval moet je op deze site zijn.

Dank je wel!

Het lijkt wel een vernieuwde versie te zijn van de site die ik altijd gebruik.
Maar ik heb de ballen verstand van dat soort dingen, dus...

En het heeft óók de vroegste Tipparades waarvan ik niet meer handmatig hoef uit te zoeken wat de binnenkomers waren van het 1968-topic.

Het is ook leuk dat ook deze site de originele exemplaren van alle lijsten bevat!

Enig minpuntje is dat bij de Songwiki van de liedjes de chartrun van de Tipparade niet te zien is.
Daar is die andere Top 40-site dan weer voor.

Week 27 - 7 juli 2012

Binnenkomers in de Top 40:

#23: Mr. Polska, Yellow Claw & Sjaak - Krokobil V
#27: Miss Montreal - Wonderful Days V
#32: Major Lazer & Amber - Get Free V
#36: Maroon 5 - One More Night V
#38: R.I.O. & Nicco - Party Shaker V

Eerst even over die Krokobil: Een verschijnsel als de Top 40 is natuurlijk een lijst dat voor iedereen toegankelijk moet klinken, anders had het nooit bestaan. Iedereen, dus dat wil ook zeggen, hele domme mensen met het verstandelijk en primitief vermogen van een doodgemepte strontvlieg.
Voor die specifieke groep is Krokobil volgens mij al een fikse tegenvaller waarbij vergeleken termen als smaak en originaliteit alleen in een utopische wereld kunnen bestaan.
Uto-wat? Precies, ja [1].

In dat perspectief is het natuurlijk interessant dat nou net een cover van Wonderful Days (Charlie Lownoise & Mental Theo?) in de lijst verschijnt. Nostalgie voor dooie strontvliegen?
Wie zal het zeggen. En dan mag Miss Montreal daar even interessant mee doen.
Al draagt een aap een gouden ring... [2].

In de categorie 'artistiek verantwoord' vinden we deze week Major Lazer & Amber.
De muziek vind ik hier de sterkste troef. Absoluut sfeervol gedaan. Maar helaas is er dan die vreselijke zang die het geheel grondig verziekt. 'Laat ik eens heel lang een hoge, ijle toon aanslaan, dan denken de mensen 'wat klinkt dit emotioneel, zeg!'' Ik trap er niet in.
Dit gegier ligt er voor mij te dik bovenop. Ik geloof het niet, het komt niet op me over.
Een in de stijgers zeer aanvaardbaar nummer dat teveel te lijden heeft onder misplaatste pathos [4,5].

Ik vroeg het me gister op m'n werk nog af: Zou Adam Levine (waarom ken ik z'n naam eigenlijk?) een ingebouwde vocoder in z'n strot hebben? Ik heb namelijk het idee nooit z'n echte stem gehoord te hebben, en als dat al zo is, dan is dat wel héél lang geleden.
One More Night is het zoveelste frutseltje, ditmaal in een pseudo-reggaejasje, van een band die grossiert in frutseltjes. Alsof ze onnodig aandacht willen opeisen bij het doornemen van de binnenkomers, zo in de trant van 'he, wij zijn er ook nog!' Yeah well... whatever [3,5].

Als klap op de vuurpijl eindigen we de week ook nog eens met een act waarbij je vooraf al weet dat het nooit wat me ze gaat worden, simpelweg omdat ze het gewoon niet kunnen. Helaas laat de gemiddelde medemens zich teveel verleiden door allerhande productietruukjes en wat dies meer zij om zich te laten foppen. R.I.O. is als de plaatselijke hotdog-verkoper: Men weet dat het rotzooi is en dat men niet wilt weten wat erin verwerkt zit, maar het is er en dus koopt men het [2].

Geen beste week.

PS. Als iemand zich beledigd voelt door het voorafgaande: Ik meende elk woord!

Vind je nou zelfs Major Lazer niet leuk?

Ik heb de populariteit van dat nummer ook nooit begrepen eigenlijk. Major Lazer vind ik best leuk, maar dat saaie Get Free? Ik hoor het niet.

Krokobil daarentegen is nu al een grote guilty pleasure.

Ik ben het 100% eens met kaztor wat betreft Krokobil maar Get Free vind ik juist een leuk en origineel nummer.

Heb helemaal niets met dat gekerm op Get Free, helaas.
Ik dacht gisteren op het werk even dat het brandalarm afging.

Ik heb niets tegen hoge tonen in een zangstem, maar het moet me niet door de strot worden getrokken en dat idee krijg ik bij dit nummer heel erg.

Hoge tonen?

Krokobil draai ik ook stuk sinds ik het ontdekt heb. Blijf het een hilarisch nummer vinden.

SympathYYYYYYYYYYYYYYYYYYYY, DrEEEEEEEEEEEEAAAAAAAAAAAAMS, en dan heel erg schel gezongen.
Ik kan vrij slecht tegen dat soort vocalen.

Okay, ik had me niet eens gerealiseerd dat iemand daarover zou kunnen vallen. Vind de zang juist erg gepassioneerd.

Aanvankelijk struikelde ik ook over de zang maar uiteindelijk vind ik het goed bij passen.

Opmerkelijk dat Happiness van Sam Sparro in België al weken op nr.1 staat (het is hier dé zomerhit geworden) maar in de top-40 is dat nummer in geen wegen of velden te vinden. Wat is de reden waarom dat in Nederland geen hit kan worden?

Dat nummer blijft hier al negen weken lang in de tipparade hangen.

Happiness is nochtans een sterk dance-nummer, onbegrijpelijk dat dit in Nederland geen hit wordt (maar wel een onding als Krokobil).
Terwijl herman en Arrie die ongein van Krokobil nog eens beluisteren draai ik het album van Django Django nog eens, dát is pas muziek (ook weer te goed voor de top-40).

Inderdaad een heel sterk nummer, dat van Sam Sparro [8,5], maar ach, wij hebben nou eenmaal meer met Zuid-Amerikaanse slijmjurken.

Happiness vond ik ook heel erg leuk, maar dat nummer heeft voor mij zijn beste tijd gehad. De laatste twee maanden heb ik het niet veel meer gedraaid.
En Django Django vind ik ook erg leuk hoor: Default is zelfs mijn meest gedraaide nummer van dit jaar. Zover zal Krokobil niet komen, maar ik kan er evengoed van genieten.

Het is niet zo vaak dat ik het heel erg met Luc oneens ben, maar ik vind de onbezonnen humor van ´Krokobil´ een heel stuk beter te verteren dan die overkookte jaren tachtig disco-pastiche van Sparro.

Het lijkt alsof Nederland aan collectieve zinsverbijstering lijdt als zelfs in een serieuze muzieksite als MuMe zulk onding als Krokobil wordt geprezen. Begrijpelijk, na de vroege uitschakeling van Nederland op het EK.

Ach, til er vooral niet te zwaar aan.
Dit soort liedjes komen en gaan. Ik geef het niet meer dan een week of 5.

Die hype is inderdaad over enkele weken voorbij, de kopers en downloaders zullen zich dan afvragen wat hen toen bezielde. Maar ja, ik heb ook eens per ongeluk een album van Nickelback gekocht.

Per ongeluk ?

Kan best, maar dan hebben ze in ieder geval een paar weken plezier beleefd aan het nummer.
Niet alle muziek hoeft voor de eeuwigheid te zijn, alhoewel jij dit 'juweeltje' uit de 60's nog steeds leuk vind geloof ik?
YouTube - Tiptoe Through The Tulips by Tiny Tim