Sharon Doorson kwam verleden jaar in The Voice opvallend goed naar voren, zeker vergeleken met Raffish toen (waar ik het maar een mekkerende geit vond). Ze kán het wel.

Maar ik kan niet bepaald zeggen dat er in dat nummer van haar veel gebruik gemaakt is van haar zangkwaliteiten.

(Of: Het nummer is van origine waarschijnlijk vrij goed ingezongen, maar vervolgens op z'n manier bewerkt dat het alsnog niet meer om aan te horen is...)

Week 39:

11. Swedish House Mafia featuring John Martin - Don't You Worry Child
Dit verdient geen medaille voor originaliteit of muzikaliteit. Vrij simpele tekst ook, twee coupletten en een refreintje. Er wordt wat geneuzeld over z’n kinderjaren en over een bijzonder meisje wat hij vroeger heeft leren kennen, maar inhoudelijk gaat het nergens over. Komt er op neer dat ie zich geen zorgen hoeft te maken: Heaven’s got a plan for you. Als dit soort liedjes bij dat hemelse plan hoort, stuur mij dan maar naar de hel.
Cijfer: 4,0

16. Robbie Williams - Candy
Sluit me helemaal bij LucM aan, lekker pop liedje.
Cijfer: 7,0

27. Sharon Doorson - Fail In Love
Van dit soort plaatjes worden er teveel gemaakt, ze klinken ook bijna allemaal hetzelfde. Op zich vind ik de zang nog niet zo slecht, maar dit is een nummer om snel te vergeten
Cijfer: 3,0

32. Gers Pardoel, Doe Maar - Liever Dan Lief
Week 33 kwam Doe Maar ook al binnen, om helaas na 1 week weer uit de hitparade te verdwijnen. Die plaat met Kraantje Pappie vond en vind ik erg leuk. Het origineel is nog wel te pruimen al vind ik het niet één van Doe Maar’s beste, maar wat ze er samen met Gers Pardoel van hebben gemaakt is niet om aan te horen. Vooral het nasale gemekker van Gers is verschrikkelijk.
Cijfer: 1,5

Week 39.

11. Swedish House Mafia featuring John Martin - Don't You Worry Child
Is die geluidskwaliteit nu expres zo verdomd matig? Ik snap dit niet, dit klinkt veel te lo-fi. O wacht, ik had de plug van m’n oordopjes niet helemaal goed in de laptop geduwd. Heb ik weer. Jammer, lo-fi house lijkt me niet eens zo’n heel slecht idee. Prima, doch clichématige piano, de zang is mwoah. Het nummer heeft wel wat en is in zijn genre heel degelijk, maar dit soort house is niet zo aan mij besteed.

Cijfer: 6

16. Robbie Williams - Candy
Robbie Williams, nee, echt? Ik hoor het ergens in de verte wel in z’n stem, maar die stem klinkt hier wat artificieel. De blazers, vingerknipjes en plagerige ritme zijn wel tof. O, en strijkers. Leuk, die Spielerei. Het refrein is redelijk onnozel, zeker dat begin, maar ik word hier toch best vrolijk van. Dit is denk ik de eerste keer sinds ‘Feel’ dat Robbie Williams weer een guilty pleasure voor me heeft afgeleverd. Of toch ‘Come Undone’ daartussen ergens? Afijn, prettig nummer.

Cijfer: 7

27. Sharon Doorson - Fail In Love
Ondanks dat het zo prefab als My Chemical Romance klinkt, maar dan in een ander genre zo u begrijpt, zit ik toch met m’n been op en neer te bewegen. Dit kan ook wel zijn omdat dit een aanwensel is waar de rest van het gezin zich dood aan ergert, maar ik geef Sharon toch het voordeel van de twijfel. Leuke videoclip ook.

Cijfer: 5,5

32. Gers Pardoel, Doe Maar - Liever Dan Lief
Niets mis mee, al had ik ‘het levensmotto is YOLO’ niet laten rijmen op ‘instagram voor foto’s’, maar ‘ik eet McFlurry Rolo’ en dan 'MicFlurry' zeggen, maar dat terzijde. Gers Pardoel is een beetje een simpele ziel, maar wel sympathiek. Hier heb ik ook weinig tegen en ik ga al helemaal niet lopen haten dat al die rappers met Doe Maar aan de gang gaan, want ik vind dat dat best moet kunnen. En laten we wel zijn, het origineel is ook niet de nieuwe Le Sacre du Printemps en Gers kwalijk gaan nemen dat hij tekstueel simplistisch is is ook enorme quatsch, want het origineel staat nou ook niet bol van briljante tekstuele hoogstandjes.

Cijfer: 7

Als je dat nummer met Gers al goed vindt moet je maar de gehele EP gaan checken.

Heb ik gedaan. Bevalt prima hoor, maar ik waardeer je attentheid etc.

Week 40.

21. Douwe Bob - Multicoloured Angels
Doet mij denken aan de countryrock uit de jaren '70. Degelijk gebracht, ik kan dit veel beter aanhoren de gemiddelde top-40-hit maar het nummer is ook wat eentonig. Misschien dat dit nog kan groeien.
Cijfer: 6

29. Rihanna - Diamonds
Deze dame is met geen stokken uit de top-40 te krijgen. Het nummer zelf kan ermee door maar het grote struikelblok is die gemaakte en monotone zeurstem van Rihanna, wat ziet men toch in haar zang'talenten'?
Cijfer: 4

37. Usher - Numb
Deze zanger kan mij meer bekoren - hier zit wat meer soul in - maar het nummer zelf is mij te doorsnee en de productie is te standaard.
Cijfer: 5

Usher heeft wat meer soul? En wat meer soul dan wie dan? Rihanna? De recente r&b in het algemeen?

Wel over Rihanna's zangtalenten gaan zeuren (iedere keer weer), maar de hits van Madonna zeker wel leuk vinden he?

Ik vind juist dat Rihanna nog nooit zo goed heeft geklonken als in 'Diamonds' (vooral in de coupletten). Tsja, ieder z'n ding. Dat nummer zou van mij in ieder geval een mooie 9 krijgen

Volgende week zit ik zowat aan de andere kant van deze wereldbol (Baltimore, US) met m'n lieve vrouwtje bij m'n schoonfamilie, dus moet ik dan verstek laten gaan .
Maar nu heb ik zeker nog tijd voor...

Week 40 - 6 oktober 2012.

Binnenkomers in de Top 40:

21. Douwe Bob - Multicoloured Angels
29. Rihanna - Diamonds
37. Usher - Numb

Potverdriekoffiepotten, wat lijkt Douwe Bob op Jan Smit!
Bij een naam als Douwe Bob denk je al snel aan een flauwe Nederrapper, maar hier liggen de zaken anders. Ik vind dit wel lekker klinken! Goed gecomponeerd, met gevoel voor stijl en met enthousiasme gespeeld [8].

Ik heb bij Rihanna even een ander clipje toegevoegd want die ene klinkt gepitcht.
Ik heb bij dit liedje echt het idee dat als het een door een andere zangeres was gezongen dat het nog wat leuks had kunnen opleveren. In plaats daarvan krijgen we Rihanna's geconstipeerde gekreun waar ik geen greintje spontaniteit en emotie in terug hoor. Hitparadebehang dat we over een half jaar zijn vergeten [4].

Het liedje van Usher vind ik niks met soul te maken hebben.
Gelukkig blijft z'n gejank hier tot een minimum beperkt en hoor ik hier eigenlijk wel een leuk popliedje in terug. Ik krijg er een blijmoedig gevoel van en dat heeft volgens mij met de house-elementen in het refrein te maken [6,5].

Douwe Bob is wel de winaar van de singer/songwriter contest van dit jaar geworden bij het programma van Giel Beelen. Bij Toppop3 heeft hij ook een goed optreden gedaan en deed ook een nieuw nummer wat hij de dag voor het optreden af had. Multicoloured Angels was vorige week wel de megahit bij 3FM.

De nieuwe Christina Aguilera dreigt te gaan floppen.

Associatie is een bitch, ik moest in eerste aan Friese doorlopersmuzak denken bij die naam...

Week 40:
21. Douwe Bob - Multicoloured Angels
Beetje country, beetje hillbilly, klinkt erg leuk. Lekker tempo zit in dit nummer en het stemgeluid van Douwe Bob is prima. Kortom goeie plaat!
Cijfer: 8,0

29. Rihanna – Diamonds
Misschien best een nummer dat we snel vergeten zijn, maar voor nu vind ik dit een prima song. Sommige nummers van Rihanna vind ik helemaal niks, andere, zoals ‘Man Down’ klinken gewoon erg lekker. Deze mag er wat mij betreft ook best wezen.
Cijfer: 7,0

37. Usher - Numb
Deze plaat doet me wat minder. Op zich prima gezongen en het klinkt allemaal best aardig, maar het doet me niet zo veel. Van dit soort plaatjes zijn er gewoon al te veel.
Cijfer: 5,0

Week 40

21. Douwe Bob - Multicoloured Angels
Gut, countryrock, dat gaat Douwe Bob heel wat punten opleveren bij degenen die vinden dat een liedje pas een liedje is als er een gitaar in zit. Eerlijk is eerlijk, het is een prima nummer en Douwe Bob is een sympathieke vent en terechte winnaar voor De Beste Singer-Songwriter van Nederland (al had ik liever gezien dat Mevrouw Tamara won, want Mevrouw Tamara is ). Hij toont zich een beetje de mannelijke evenknie van Ilse DeLange, die overigens een oogje op hem lijkt te hebben. Een huppelend gitaartje hier, wat gesnik met de stem daar en dan is onze authentieke cuntrysound weer klaar. Hij heeft het geluid wel, al zit het nog veel teveel in de rockhoek (want als het geen rock is, dan vinden we het viessssch), maar het cuntry-gevoel niet echt. Heel degelijk, maar Douwe Bob is echt niet de nieuwe Verlosser hoor.

Cijfer: 7

29. Rihanna - Diamonds
Ik ga niet ouwelullerig lopen doen over Rihanna, want ik vind dat ze toch best een aantal toffe singles uit heeft gebracht, naast materiaal dat mij minder trekt. Dit valt in de goede categorie en dat Rihanna pertinent verkouden klinkt, is ook niet zo’n probleem, want dat geeft haar toch een soort eigenheid. Prima productie, vooral de synthesizer is tof en het is best meeslepend ergens. Niets mis mee.

Cijfer: 7

37. Usher - Numb
Heeft Usher dit door iemand anders laten inzingen of zo? Ik herken z’n stem niet echt, maar dit bevalt wel. Ondanks de wat standaardproductie, is het allemaal vrij catchy. Toch had Usher er net wat meer aandacht in mogen steken, om het allemaal wat minder cliché te laten worden. Wat is dat overigens tegenwoordig toch dat de zwarte muziek en masse bleekneuzendance incorporeert?

Cijfer: 6

Douwe Bob bevalt mij nu beter, verhoog ik naar 7.

Week 41:

19. Adele - Skyfall
Adele zingt James Bond-thema in en dat is een prima keuze gezien haar vocale capaciteiten. Het wat bombastische nummer met de nodige drama in verwerkt geeft ook de sfeer weer van een James Bond-film en past er goed bij.
Cijfer: 7,5

22. One Direction - Live While We're Young
Een plastic en clichématig nummer van een boysband-met-gitaren dat tenslotte leeg aanvoelt. Bovendien gaan vrolijke uitbundigheid en gelikte productie totaal niet samen.
Cijfer: 3

34. Ben Saunders - No Cure
Ook hier is de productie gelikt maar minder storend. Een behoorlijke zanger en een nummer dat rustig voortkabbelt zonder te storen maar hierdoor slaat de verveling na een tijd toe.
Cijfer: 5,5

39. Flo Rida - I Cry
Bij dit nummer zou ik ook huilen maar niet van ontroering. Nietszeggend en vervelend nummer dat het vooral van de productietrucs moet hebben.
Cijfer: 2,5

Ik vind het zoo grappig dat Belgen 'boysband' zeggen en niet gewoon 'boyband'. Nee, echt.

Zie overigens niet wat er mis is met "Live While We're Young". Prima voor de doelgroep en lekker vrolijk. Meer moet je ook niet verwachten.

Week 41:

19. Adele - Skyfall
Ik heb nog nooit een James Bond film in de bioscoop gekeken, misschien wordt het dit jaar wel de eerste keer. Daniel Craig vind ik zeker een prima 007 en deze titelsong is ook erg goed, daar zal het in elk geval niet aan liggen. Adele heeft een krachtige mooie stem en hoewel dit wel zeer herkenbaar een Bond nummer is, is het ook heel Adele. Mooie opbouw, fijn nummer.
Cijfer: 8,0

22. One Direction - Live While We're Young
Het begin doet me even denken aan ‘Should I Stay Or Should I Go’ van The Clash. Helaas! Dit is wellicht leuke muziek voor pubers, maar ik denk dat weinig volwassenen hier met plezier naar luisteren. Het is niet echt heel vervelend, maar gewoon wat kinderlijk.
Cijfer: 4,0

34. Ben Saunders - No Cure
De eerste winnaar van ‘The Voice’ is nog steeds niet vergeten. Ben Saunders komt terug met ‘No Cure’. Wat mij betreft een overbodige plaat. Op zich niet slecht, ook niet slecht gezongen, gewoon een zwijmelplaatje die me helemaal niks doet.
Cijfer: 4,5

39. Flo Rida – I Cry

Pruttelpop van de eerste orde. Flo Rida probeert opnieuw gemakkelijk te scoren. Dit is zeker niet voor mij weggelegd.
Slecht gerapt en een vervelend refreintje wat we van hem gewend zijn. Veruit de minste van de vier binnenkomers.
Cijfer: 2,0

Ik vind No Cure eigenlijk best een aardig nummer.

19. Adele - Skyfall
Erg mooi nummer. Geslaagde opbouw. De climax is voorspelbaar, maar werkt uitstekend. Ik ben zelf overigens helemaal niet zo bekend met de Bondfilms. Heerlijk zeg. Prima!
Cijfer: 9

22. One Direction - Live While We're Young
Het nummer vind ik niet vervelend beginnen, maar bij het refrein haak ik (figuurlijk af). Desondanks; het kan zeker erger.
Cijfer: 5

34. Ben Saunders - No Cure
Het kan veel erger dan dit. Het is niet helemaal mijn ding. Ik heb liever wat meer pit. Iets meer energie. Maar zeker niet slecht. Kan het prima aanhoren. Fijne stem.
Cijfer: 6

39. Flo Rida – I Cry
Dat nummer wat erin verwerkt zit, vind ik eigenlijk wel gaaf. De raps verbreden het publiek misschien wat, maar zijn niet direct een meerwaarde. Toch zou ik er zelf wel lekker op gaan denk ik.
Cijfer: 7,5

Die van Flo Rida is natuurlijk 1 grote rip-off van het hitje van de Bingo Players van vorig jaar.

Week 42.

Slechts 2 nieuwkomers deze week en net de twee artiesten (?) die het vaakst op de hitzone-CD's terug te vinden zijn (samen met Anouk). Laat ik ze maar onmiddellijk beluisteren dan ben ik er snel vanaf.

16. Kane - Come Together
Een vlotte popsong waarbij het refrein blijft hangen maar ook erg doorsnee. Wat mij vooral tegensteekt is de zang van Dinand Woesthoff en de ontzettend clichématige tekst (dit zijn de lyrics).
Cijfer: 3

29. Blof - Zo Stil
Blof staat hoger aangeschreven bij mij hoewel ik niet alles van hen goed vind. Dit nummer kan ik meer waarderen dan dat van Kane - vocaal en tekstueel - maar een hoogvlieger is het niet bepaald en ook wat te doorsnee en overgeproduceerd.
Cijfer: 4,5

Week 42:

16.Kane – Come Together
Als ik naar dit nummer luister, heb ik niet de indruk dat ik naar een nieuwe plaat zit te luisteren. Ik weet niet waar dit een kopie van is, maar voor originaliteit krijgt dit plaatje in elk geval geen punten. Verder is het een vrij matige popsong die ook al niet geweldig ingezongen is. Het verbaast me dat dit zo hoog binnenkomt, terwijl zoveel leuke songs de Top40 niet halen, jammer. Ik verwacht trouwens geen Top10 notering voor dit doorsnee werkje.
Cijfer: 2,5

29. Bløf - Zo Stil
Hier heb ik minder moeite mee. Als song op zich is dit goed te pruimen, Paskal heeft een erg prettige stem, het nummer zit goed in elkaar. Een heel album van deze band trek ik echter niet, maar goed, hier beoordelen we het nummer op zichzelf. Al met al prima radionummer.
Cijfer: 7,0

Verder krijgt Trijntje Oosterhuis met Knocked Out een wat hoger cijfer: 7,2. Hetzelfde geldt voor Major Lazer met Get Free was een acht, krijgt een 8,5.

Hmm, ik moet nog twee weken doen. In elk geval leuk dat er een nieuwe single van Kane is, want ik heb bijna net zo'n hekel aan Kane als aan Dire Straits en vrouwenstemrecht.

Bløfs nieuwe single is een (vrijwel letterlijke) vertaling van een grote Duitse hit uit 2011. Qua compositie daardoor ook een stuk beter te trekken dan hun andere recente werk.

Week 41:

19. Adele - Skyfall
Dit valt me toch wat tegen. Heel klassiek James Bond-sfeertje, dat zeker, maar Adele staat er nogal van in dienst in plaats van andersom. Komt moeilijk op gang en als de climax bereikt is, gaat die nogal lang door, wat het nummer er niet sterker op maakt. Beter doseren en dan had het een sterker nummer kunnen zijn. Vooralsnog ben ik er niet heel enthousiast over.

Cijfer: 6,3

22. One Direction - Live While We're Young
Ook ik had direct een ‘Should I Stay Or Should I Go’-associatie. Ze doen het er ook gewoon om. Beetje stom en het geeft echt geen meerwaarde, een gitaartje erbij. O, en nog zo met die koebel en zo na het refrein, ja, dat is toch wel heel duidelijk The Clash. Wat het precies moet voorstellen, geen idee. Het gaat van The Clash-voor-kleuters naar generieke pop-voor-kleuters. Heel zwak refrein. Beetje plat en ik ben geloof ik ook niet helemaal de doelgroep.

Cijfer: 5

34. Ben Saunders - No Cure
Wat een slecht stemmetje, dat is toch geen soul? Wel een prettige begeleiding en vrij aardig liedje. Slechte tekst en matige zang, maar verder is het heel degelijk. Dit is echt van die muziek die bij de bioscoop vlak voor de reclames voor de film gedraaid wordt en daar kan het nummer nog goed tien jaar mee.

Cijfer: 6

39. Flo Rida - I Cry
O nee, een generieke rapper durft Jimi Hendrix te zeggen. Foei, generieke rapper! Dat niemand daar nog niet over viel. Afijn, het refrein is slapjes en ondanks dat Flo Rida weinig te zeggen heeft, rapt hij best prettig en de productie is ook best snor. Ik kan me hier echt niet aan storen, ik vind dit wel prettig.

Cijfer: 7

Week 42:

16. Kane - Come Together
Dit was een moeilijke beslissing. Eerst de ene domme rockband doen of de ander? Eerst je linkerbeen af laten zetten, of je rechter? Gezien mijn rechterbeen mijn voorkeursbeen is, toch maar met Kane beginnen. Op welk U2-nummer lijkt dit? Help me even, want ik heb een hekel aan U2. Zeer vervelende zang van Dinand, kuttekst ook. Mijn lievelingstekst van Dinand is zijn briljante impressie van een manische depressie: ‘I was up, I was down’. Prachtig. Ik denk dat ik zelfs nog liever naar ‘Sultans of Swing’ zou luisteren dan dit. Ik bedoel maar.

Cijfer: 1

29. Bløf - Zo Stil
Jeetje, wat een drums, tof. Ik was al even bang dat het een youtube-reclame was en dat de nieuwe single van Bløf zo’n typische slappe bedoening zou worden. Pascal is sowieso een vervelende zanger en waar het Kane-simplisme ergerlijk is, is dat semi-diepzinnige van Bløf dat zeer zeker ook. Edoch, alleraardigste muziek, de tekst is gelukkig minder erg dan ‘Hoe ver je gaat, heeft met kosmische oriëntatie en het bidden naar het oosten, niets te maken, hoogstens met Marsmans vroeg-expressionistische en daarom zo radicale werk. Lief, kom toch hier, laten we gaan muilen’, dat dus.

Cijfer: 5,2

Inhaalslagje:

Week 41 - 13 oktober 2012.

Binnenkomers in de Top 40:

#19: Adele - Skyfall V
#22: One Direction - Live While We're Young V
#34: Ben Saunders - No Cure V
#39: Flo Rida - I Cry V

We beginnen met een Bond-tune en Skyfall vind ik zeker een van de beste.
Adele weet precies de juiste toets te raken voor een project als deze met een uitgekiend gevoel voor drama en sensualiteit. Een meer dan terechte #1! [9].

'Tonight we'll get some'. Man, deze jongens zijn nog duidelijk zeiknat achter de oren!
Om even heel eerlijk te zijn vind ik dat dit beter was geweest als er (God forbid!) gitaren waren gebruikt i.p.v. goedkope productietrucs. Hier had een pretentieloos rockertje in kunnen zitten dat misschien een 6-je had gekregen. Nu klinkt het vooral heel tam en vergankelijk [4].

Ben Saunders gaat hier duidelijk op de Jason Mraz-tour. Denderend is anders, het blijft allemaal een beetje dicht bij huis, maar ik krijg hier wel een goed gevoel bij [6,5].

'It wasn't easy gettin' to the top...' Touché kerel, life's a bitch en we nemen er nog één.
Doe toch normaal, man! Deze gesjeesde patjepeeër geloof ik voor geen meter.
Als je iets echt meent doe je het niet op een zesderangs manier als deze. Men neemt een recent hitje, rotzooit er wat mee en poept het zoveelste hitje uit. Lopende-bandwerk van het laagste allooi [1].

--------------------------------

Week 42 - 20 oktober 2012.

Binnenkomers in de Top 40:

#16: Kane - Come Together V
#29: Bløf - Zo Stil V

Daar hebben we Het Opgewonden Standje ook weer. 'I gotta TAING for jeeeeuwwah!'
. Het doet me gelijk aan South Park denken. Helaas voor Kane hebben mijn lieve vrouw en ik geen dinges voor ze. 'It's the lyrics that are thrown together, some guy trying to act cool and the way he sings is nervewrecking!' zegt ze. Omdat het me net iets minder stoort dan Flo Rida en ik een goede dag heb een [1,5].

Ik heb de ø gevonden!
Bløf-bashen, is dat inmiddels al een geldend werkwoord? Gewoon je ding doen, als band zijnde, op je eigen manier is waarschijnlijk niet iedereen gegund. Misschien dat tekstueel niet alles altijd snor zit, maar dit komt bij Bløf altijd gemeend op me over, zonder enige pretenties.
In de muziek hoor je ditmaal ook weer hoe goed ze op elkaar lijken te zijn ingespeeld. Geen noot teveel of te weinig en er zit een natuurlijke flow in. Ben benieuwd naar een eventueel nieuw album! [8].

-------------------------------

Week 43 - 27 oktober 2012

Binnenkomers in de Top 40:

#22: Bruno Mars - Locked Out Of Heaven V
#26: Kinderen Voor Kinderen - Hallo Wereld V
#33: Jake Bugg - Lightning Bolt V
#37: Passenger - Let Her Go V
#39: Yellow Claw, Ronnie Flex, Jebroer & MocroManiac - Nooit Meer Slapen V

Dat ongelofelijk irritante gehinnik tijdens de coupletten had Bruno van mij weg mogen laten.
Maarre... Dit mag er zeker wel zijn, hoor! Lekker vlot, door The Police geïnspireerd nummer.
Mij benieuwen wat dit gaat doen! [7,5].

Ironisch hoe juist Kinderen Voor Kinderen zo'n kleine 30 jaar geleden voor het laatst in de Top 40 stonden .
Ik ben MuMeëer dus moet ik dit ongelofelijk kut, etc. vinden. Maar dat doe ik lekker niet!
Als kinderliedje vind ik dit absoluut geslaagd, met goede zang en ditto arrangement dat de aandacht van de kleine volgens mij wel aanspreekt. Leuk dat zoiets nog de gemoederen bezighoudt [7].

Is dat geen foutje in de nieuwsbrief, een binnenkomer die overduidelijk naar opa Bob luistert?
De coole, onbegrepen, van huis weggelopen halfbroer van Justin Bieber? Zijn dat échte lp's die hij doorbladert in de clip? Wie oh wie zal het zeggen... En oh ja, God forbid: Jengelende gitaren, een onvervalst jaren '60 garage-soundje en catchy ouderwets refreintje dat een glimlachje tevoorschijn tovert! [8].

Zang vind ik überhaupt al een wat overgewaardeerd fenomeen en irriterende zangers vind ik een van de grootste ergernissen die m'n oren tegemoetkomen bij het beluisteren en/of beoordelen van (nieuwe) muziek. Passenger scoort in dat geval behoorlijk hoog. Precies hetzelfde klootloze gestamel dat ik van Marlon Roudette (die James Blunt-volgeling die Saai Radio terstond de hit van het jaar bezorgde) ken. Ik vind het hier dermate storend dat de goede bedoelingen van de muzikanten in kwestie totaal niet opvallen [3,5].

Ik weet niet wat het gezelschap dat deze week afsluit voor ogen had bij het maken van Nooit Meer Slapen, maar ik verlies er geen minuut minder slaap om. Wat een kutplaat! [1].

Week 43.

#22: Bruno Mars - Locked Out Of Heaven
Ik hoor hier ook the Police in en het mag wat betreft er gerust zijn. Vlotte popsong met prima baslijn die ook uitstekend gezongen is.
Cijfer: 7

#26: Kinderen Voor Kinderen - Hallo Wereld
Dit zal ik niet gauw draaien maar - eerlijk is eerlijk - als kinderlied vind ik het wel geslaagd en het klinkt sympathiek.
Cijfer: 6

#33: Jake Bugg - Lightning Bolt
Deze man kwam ook voor in De Afrekening 2012 met Two Fingers en beviel mij goed. Dit vind ik minstens zo sterk, lekkere aanstekelijke popsong die klinkt alsof het uit de jaren '60 komt.
Cijfer: 8

#37: Passenger - Let Her Go
Die stem moet ik nog aan wennen maar hij komt oprecht over in dit pakkend nummer met erg mooie intro en sublieme begeleiding. Doet mij melodisch een beetje denken aan 74-75 van the Connells.
Cijfer: 7,5

#39: Yellow Claw, Ronnie Flex, Jebroer & MocroManiac - Nooit Meer Slapen
Het niveau is deze week blijkbaar te hoog, dus moet deze kutplaat ook nog binnenkomen. Wel ietsje minder erg dan Krokobil maar artistiek waarderloos. Zeker niet draaien voor het slapen!
Cijfer: 1,5

Ik snap er niks van, ik vind Locked Out of Heaven met afstand de matigste single van Bruno Mars tot nu toe.

Ik snap overigens ook niet hoe Luc Krokobil erger kan vinden dan Nooit Meer Slapen.