het klinkt misschien heel dom, maar toen het bij mij uit ging was toevallig James Blunt - Goodbye my Lover, een hit. Wordt ook moeilijk dan...

Dat is niet heel dom, zo'n nummer dekt dan net wat je voelt.

Suede – The Next Life
The Smiths – Asleep

en das nou precies het allemooiste van muziek!! Ongelooflijk dat muziek dat met mensen kan doen. Geweldig!!

In Muziek > Toplijsten en favorieten > Tearjerkers, welke plaat kan me zéér ontroeren ?:

Je hebt zo die platen die je flink bij je ballen grijpen, platen die, vooral wanneer je in een wat weemoedige bui bent, je zelfs makkelijk doen huilen (jà, mannen huilen ook soms!).
Welke zijn jouw TEARJERKERS en wààrom, geef een woordje uitleg.

Ik trap af, want ik bedacht dit topic tenslotte;

1. Slipping Through My Fingers (Abba)

Dit nummer over een moeder die haar kind aan de schoolpoort afzet pakt me keer op keer. Het gaat volgens mij over vergankelijkheid.

2. Shipbuilding (Elvis Costello)

Gewoon de weemoed die uit dit nummer weerklinkt. Het zijn die mooie trompetjes ook, denk ik.

3. For No One (Beatles)

Als ik weemoedig ben, dan komen die traantjes echt, wàt een nummer!

4. God Only Knows (Beach Boys)

Pure schoonheid die me keer op keer pàkt, het is die stem, dat arrangement, denk ik.

5. Le Premier Pas (Claude Michel Schönberg)

Frans chanson zal hier niet zo bekend zijn, vrees ik. Mààr als ik dit nummer hoor over een bedeesde man die blijft hopen dat het onderwerp van zijn verliefdheid zèlf de eerste stap wil zetten... en blijft dromen... ja, dan hou ik het echt niet meer!

6. Jef (Jacques Brel) Brel was passie, niets minder dan passie.

En in dit nummer wil hij zich met zijn vriend Jef bezatten en nog eens naar de hoeren gaan, want de liefde bracht hun beider weinig goeds. Hij moet Jef opbeuren die weer een opdoffer kreeg en heeft het zelf al zo moeilijk. Zo iets. Ik hou de tranen nooit op, als ik weemoedig ben.

7. Zonder Jou (Rob de Nijs).

Raar, die jongen van de nieuwe generatie, Marco Borsato, die doet me absoluut niets, die kan me niet beroeren. Maar toen Robje nog wàt jonger en virieler was, maakte hij het prachtig album De Regen Voorbij (staat hier zelfs niet op de site, dacht ik) en daarop dit mooi en intens nummer dat me keer op keer pàkt!

8. Sebastian (Cockney Rebel). Het is die geweldige orchestratie

die het hem ongetwijfeld doet.

9. Loving You (Minie Riperton) Dàt geweldige "lalalala lalalala..."

dat hoge stemmetje, die soul, dat enorm breekbare, dus dat deed het hem.

10. One (Johnny Cash)

Johnny Cash' versie van U2's One is meesterlijk en tegelijk zéér emotioneel. Je hoort een broze Cash, een màn die niet lang meer heeft, dat kon je er aan horen. De combinatie van zulk mooi lied met die weemoedige Cash... Ik moet dan meestal een grote zakdoek bij me hebben.

eigenlijk maar bij 1 plaat , want ik heb mijn emoties altijd onder controle
op de live aid box ( de eerste ) wordt het nummer DRIVE van de cars voorgeschoteld , je ziet niet de band maar alleen maar beelden van verhongerde kinderen , probeer het dan maar eens droog te houden.
hartverscheurende beelden tijdens drive van the cars

ik had laatst ook zoiets raars. Op me werk had ik een oude cd van Jack Johnson opgezet (Brushfire Fairytales). Het was al laat en me laatste gasten zaten aan de bar (ik ben bartender) en ik was een beetje aan het schoonmaken en toen kwam het nummer F-Stop Blues langs. Wat de titel betekend weet ik niet maar de tranen stonden te dringen om naar buiten te mogen. Terwijl ik niet eens weemoedig was of iets dergelijks.. Zo'n mooi nummer...

tweede huilnummer is Damien Rice - 9 Crimes
Zo'n mooi nummer wat je keihard bij de ballen grijpt en de samenzang met Lisa Hannigan is zooooooo mooi!!

op de derde plaats komt dan Sublime - Ppol Shark, de acoustische versie op het album Robbin' the Hood.
Het nummer gaat over Sublime's lead zanger Brad Nowell's heroine verslaving. Mooiste tekst... I can take it away but then I want some more / One day I'm gonna lose this war
heel mooi geschreven en gezongen... laat je echt even beseffen dat je gelukkig moet zijn met wat je hebt.

The Doors - Love Her Madly

Oftewel, veelste leuke meisjes die emigreren zijn stom...

Eerder genoemd:

Pink Floyd - High Hopes

verder:

Anathema - Are You There?
Bloc Party - On (doet me gewoon wat)
Bryan Ferry - Jealous Guy
Marillion - White Feather (weet niet waarom)

Ik moet altijd huilen van de volgende nummers:

Now we are free - Lisa Gerrard/Enya (wie is het nou) van Gladiator
zo ontroerend mooi!
River lullaby - Amy Grant
prachtig emotioneel
Deliver us - Ofra Haza
krijg ik altijd een brok in mijn keel van en de tranen rollen dan over mn wangen!

en nog een hoop!

Ik denk dat liedje Now We are Free van Lisa Gerrard is, zij maakte de soundtrack van Gladiator samen met een ander.

Er waren maar 2 nummers die mij vroeger altijd ontroerden:
Van der Graaf Generator - House With no Door
Metallica - Fade to Black

Vooral het effect van die laatste was intens,maar ben nou wel die gevoelens ontgroeid.

En een nummer waar ik soms gewoon van de schoonheid bijna moet huilen :
Barber - Adagio for Strings

En een nummer wat het nog het allervreemdste effect heeft:
Can - Peking O
Als Damo moet schreeuwen in het begin raakt me dat op een of andere manier heel erg diep altijd,hij laat je dat heel goed aanvoelen.
Maar een paar minuten later laat hij me met dat 'andere geschreeuw' weer in een deuk lachen, zeer bizar.

Wel vaker ontroerd door nummer. Teveel om op te noemen.

Maar 1 keer echt niet droog gehouden bij Mellow my Mind van Neil young.

Ik huil alleen af en toe bij zwaar trieste klassieke stukken.

Ik vond laatst op zolder een muziekdoosje dat 'Somewhere Over The Rainbow' afspeelde...

Neil Young - Don't let it bring you down
Van der Graaf Generator - House With no Door
The Smiths - I know it's over
Lou Reed - Berlin
Joy Division - Decades

Jan met de Pet huilt om Maco Borsato

Ik moet huilen om dit soort berichten

Mika - Big Girls

Om echt te huilen om een nummer moet er voor mij meer zijn dan het nummer alleen. De context waarin je het voor het eerst hoorde bijvoorbeeld.

Twee weken na de crematie van mijn vader, al weer lang geleden, hoorde ik voor het eerst 'Papa' van Stef Bos.

Nog steeds een brok in mijn keel als ik dat nummer hoor.

fall at your feet-crowded house
danielle-raymond vhgw

Uusitalo - Paskaa Musaa

Geen kind meer van Karin Bloemen, helemaal nadat een meisje het voor haar moeder zong in Mooi! Weer de leeuw.

dEUS- right as rain

dumb van nirvana, wat een tekst

Rootless Tree van Damian Rice.

Een conversatie met mezelf. Niet exact maar komt heel dicht in de buurt.

Zo heb je ook huilen van geluk, al denk ik dat huilen van geluk eigenlijk huilen van verdriet is maar dat is weer een andere discussie

Mijn huilen van geluk nummer is:
Bobje Marley and The Wailers met Trenchtown Rock

Heerlijk wegdralen (is dat een nederlands woord...) op de muziek en tekst, je heerlijk voelen en dan dus kunnen huilen van hoe heerlijk je voelt/hoe blij het nummer me maakt.

Palomine van Bettie serveert: melancholie en tijdsgeest van begin jaren 90.
Alle nummers van Kind of blue van Miles Davis, grijpt je bij de strot en tikkie zwaarmoedig.

Hymn for the Fallen van Dead Can Dance, tijdens het concert van Lisa Gerrard hield ik het niet droog...zo mooi

Ryan Adams - Call me on your way back home
en
John Frusciante - Will to death

De nationale hymnes van de Rugby ploegen van Wales, Schotland en Ierland.