Je begrijpt me inderdaad verkeerd. Ik vind het geen hoogstaand nummer, maar er is weinig mis mee. Ik kan me in ieder geval niet echt storen aan de raps, ook al is dat niet erg sterk gedaan in dit nummer.

Week 4:

#16. Bruno Mars - When I Was Your Man
Bruno Mars vind ik een prima singer/ songwriter. Als zanger vind ik hem wat minder. Het geluid komt er vaak wat geknepen uit en ik voel de emotie niet en dat gaat vaak ten koste van de plaat. Als Bruno dan ook een piano-ballad uitbrengt waarin voornamelijk enkel zijn stem centraal staat is zijn stem dan ook een groter struikelpunt dan normaal. Maar het songmateriaal zelf vind ik interessant genoeg voor een voldoende.

Cijfer: 6,0

#21. Justin Timberlake feat. Jay-Z - Suit and Tie
De knaller van het jaar tot nu toe voor mij. Alles voelt heerlijk op z'n plaats in deze plaat en het swingt gewoon echt de pan uit. Een lekkere mix van de oude en hedendaagse soul met een vleugje pop. Vooral die blazers zijn echt heerlijk. Timbaland en Timberlake blijken weer een gouden duo!

Cijfer: 9,0

#31. Matt Simons - With You
Best aardig pop plaatje maar het nadeel van dit soort plaatjes vind ik altijd de duidelijke poging om zo sentimenteel mogelijk over te komen om maar emotioneel gevonden te worden. Dat komt de plaat niet ten goede.

Cijfer: 6,0

#36. Hardwell feat. Amber Shepherd - Apollo
Middelmatig dance plaatje. Slecht is het niet en ik vind de vocalen in dit nummer ook prima werken maar het beklijft nergens. Na 5 minuten was ik alweer vergeten hoe de plaat ook alweer ging en vooral bij een dance-plaat is dit het laatste wat je moet hebben.

Cijfer: 4,5

Week 5:

#24. One Direction - Kiss You
Ondanks dat deze platen niet zoeter zijn dan hetgeen waar bijv. de Backstreet Boys vroeger mee kwamen vind ik One Direction als groepje toch net even iets minder gelikt overkomen. Niet de clichematige danspasjes of zorgvuldig uitgekozen pakjes en ook in de muziek waait een bepaalde frisheid die ik niet vaker ben tegengekomen in het boyband-genre. De jongens lijken er iig plezier in te hebben en dat is te prijzen. Een vrolijk plaatje wat blijft hangen. Vind het een leuk plaatje.

Cijfer: 6,5

#31. Kane - I Love This City
Ergens in het oeuvre heeft Kane nog wat aardige plaatjes verstopt zitten. Een "Can You Handle Me" bijv., maar wat dit moet voorstellen? Ik weet het niet. Ik irriteer me er iig mateloos aan. Vooral aan de zang stoor ik me ontzettend.

Cijfer: 3,0

#34. Ilse DeLange - We Are One
Saaie plaat van Ilse. En dat heb ik wel vaker met haar. Ben een liefhebber van de hedendaagse country pop rage die zich voordoet in de USA en dit genre heeft Ilse al jaren geleden onder de hoede genomen in Nederland maar het probleem met haar platen is dat het nergens spannend wordt of blijft hangen. De producties zijn karig en met haar stem alleen, die ik overigens wel mooi vind, kan ze toch niet een geheel nummer dragen. Ik wil meer spanning. Meer uitdaging. Ook de key-switch in dit nummer vind ik een beetje misplaatst.

Cijfer: 4,0

#37. Lisa Lois - Silhouette
Mooie plaat van deze ex-XFactor winnares. Haar debuutalbum liet al veel belofte horen en het was dan ook even wachten op het vervolg. Die is er nu dus eindelijk en het is misschien nog wel beter dan het materiaal dat op haar debuut te vinden was. Dat is dus te prijzen. Mooi gezongen. Pakkende melodie en een mooi arrangement onder dat prima bij het nummer past.

Cijfer: 7,5

#39. Gerard Joling - De Nacht Voorbij
Gerard vind ik een leuke persoonlijkheid. Met zijn muziek heb ik niet veel maar ik kan me er ook niet echt aan storen. Deze nieuwe plaat, geschreven door Jan Smit, is eigenlijk ook best wel leuk. Catchy en ligt lekker in het gehoor. Ik vind het prima. Eigenlijk best vreemd dat ik dit best kan prijzen.

Cijfer: 6,0

Week 6:

#26. Macklemore and Ryan Lewis feat. Wanz - Thrift Shop
Heerlijk dit. Heb hier al wat meer over geschreven in dit topic en ik blijf het leuk vinden dat zulke plaatjes in Nederland toch nog een hit kunnen worden. Macklemore flowt lekker over de catchy beat heen en maakt met zijn rhymes leuke uitspattingen naar de cliche's van de Hip-Hop scene. Het refrein van Wanz is het hoogtepunt. Waarschijnlijk omdat zijn stemgeluid wel heel erg op dat van Nate Dogg lijkt en daardoor de hele boodschap achter de song nog meer kracht geeft.

Cijfer: 8,0

#34. Armin van Buuren feat. Fiora - Waiting for the Night
Ik heb meer met Armin als hij full-out Trance muziek maakt. "Shivers" vind ik bijv. een heerlijke plaat van hem. De reden dat dit minder voor me werkt is omdat ik het allemaal iets te sloom vind. Deze plaat had veel leuker geweest als het BPM een aantal maten opgeschroefd was. De productie blijft namelijk best klein en door het slome tempo valt de verveling al gauw toe. Gooi d'r een beetje tempo in Armin en het wordt gelijk een stuk interessanter.

CIjfer: 4,5

#37. Nielson - Zo Kan Het Dus Ook
"Beauty & de Brains" (die overigens nog steeds in de lijst staat) vond ik 1 van de grootste misbaksels van de Top 40 van het afgelopen jaar en met deze plaat doet hij dat nog eens dunnetjes over. Dat vrolijke melodietje, die makkelijke rijmpjes, het rekken van zinnen, de ideale schoonzoon attitude. Bah. Heb hier helemaal niks mee.

Cijfer: 2,5

One Direction die tegelijk twee klassiekers van Blondie en The Undertones aanpakt...

Zal ik deze week maar eens voor m'n lieve gemoedsrust overslaan?

Tegen beter weten in, dan maar...

Week 9 - 2 maart 2013:

Binnenkomers in de Top 40:

#17. One Direction - One Way or Another (Teenage Kicks)
#28. Sharon Doorson - High on Your Love
#33. The Lumineers - Ho Hey
#37. Caro Emerald - Tangled Up
#39. The Script - If You Could See Me Now [/quote]

Tja, hoe begin ik... Sympathiek van de jongens om het voor een goed doel te doen.
Gedane zaken nemen geen keer, dus moet dit gewoon maar lekker in de slaapkamers van onwetende tienermeisjes blijven zodat ik het uit m'n arme hoofd kan zetten en hoop dat de Nederlandse dj's in het bezit van genoeg gezond verstand zijn om dit op de radio te negeren. Iets dat ik zelfs sterk betwijfel, maar goed... [1].

Sharon Doorson (volgens mij gewoon Doorzon, maar dat is vast niet cool) is, als ik het begrepen heb, de zoveelste Voice-dinges waarop weer eens massaal gestemd is en die pakweg een week of drie later weer vergeten is. Volgens mij vergeet ik dit liedje sneller dan dat ik het werkelijk beluister. Kijk, het is nou net afgelopen en het is al het ene oor in, het andere uit gegaan. Dat is ook een gave [3].

The Lumineers zijn natuurlijk het zoveelste commercieel verantwoorde folk/popbandje waar 'kenners' weer even interessant over mogen doen.
Natuurlijk krijgen die Hey Oh's het alomvertegenwoordigde Coldplay-keurmerk mee en weet ik (en de mannen van Lumineers uiteraard) stiekem ook wel dat Of Monsters And Men met iets soortgelijks succes had, maar ik vind het hier wel werken. Ik krijg wel goede zin van dit leuke deuntje [7,5].

Het is volgens mij maar goed dat Caro Emerald een aanzienlijke adempauze heeft ingelast (ik vind 3 jaar al best lang), want als dit te snel na het vorige succes zou zijn gekomen had dit niet veel gedaan. Het heeft iets verwards, alsof ze niet echt weet hoe ze het enorme succes van Deleted Scenes... moet opvolgen. Dus krijgen we een snufje Amy Winehouse hier, een wolkje van haar gepatenteerde retro-50's-pop daar en een extra theelepeltje verantwoorde koffietafel-fähigheid eraan toegevoegd. Moest ik het kort en bondig samenvatten, dan werd het dit: Tegenvallende single [5,5].

The Script en rappen, komaan, dat wisten we toch allemaal al? Ik blijf erbij: Deze band heeft een behoorlijke sprong voorwaarts gemaakt sinds hun emo-gesnotter van een jaar of drie terug.
Als ik er even een gelijkende act bij mag halen; het leuke van The Script is dat ze tenminste niet pretenderen een metal-act te zijn, in tegenstelling tot een Linkin Park. Dat maakt het wat beter te verdragen. Het lijkt echter wel wat veel op Hall Of Fame [7].

Ja, ik ga het doen: Een wekelijkse uiteenzetting van de Amerikaanse binnenkomers!
Let wel dat ik een weekje achterloop, want van de officiële Billboard-site wordt ik vooral heel erg nerveus .

2 maart 2013:

Binnenkomers in de Billboard Hot 100:

#1: Baauer - Harlem Shake
#24: Justin Timberlake - Mirrors
#45: One Direction - One Way Or Another / Teenage Kicks
#77: Ace Hood, Future & Rick Ross - Bugatti V
#83: Adele - Skyfall (re-entry) V
#84: P!nk & Nate Ruess - Just Give Me A Reason
#91: J. Cole & Miguel - Power Trip V
#95: Darius Rucker - Wagon Wheel V
#96: Joe Budden, Lil Wayne & Tank - She Don't Put It Down V
#97: Chris Young - I Can Take It From Here V
#99: Krewella - Alive V
#100: Alabama Shakes - Hold On V

Baauer, Justin Timberlake, One Direction en P!nk heb ik pas nog besproken.

Hiphop zal wel nooit helemaal mijn favoriete genre worden. Ace Hood's nummer gaat me vooral te lang door, al vind ik de gebruikte sample wel aardig [4,5]

Van 24 oktober jl:
Skyfall vind ik zeker een van de beste Bond-tunes.
Adele weet precies de juiste toets te raken voor een project als deze met een uitgekiend gevoel voor drama en sensualiteit. Een meer dan terechte #1! [9].

Met Power Trip belanden we alweer bij het volgende hiphop-liedje. Dit vind ik een stuk leuker en het klinkt een stuk traditioneler dan het vocoder-geklooi dat wél de Top 40 haalt [6,5].

En dan, jawel, onvervalste 'cuntry'! Voor degenen die niet meteen gruwend weghollen is dit best nog wel een leuk deuntje dat ook blijft hangen [7].

Veel leuker in ieder geval dan het brallerige geblaat van Joe Budden waarvan al m'n nekharen zonder pardoes rechtovereind gaan staan. Bestaat er geen celstraf voor dit soort opschepperige ego-boosting zonder enige spoor van kwaliteit, y'all? [2].

De brave country-rock van Chris Young klinkt gepolijst, maar tegelijk ook wat nikserig [5].

Krewella vind ik verrassend uit de hoek komen. Het heeft wel wat, deze mix tussen Katy Perry-pop en dance. Mij benieuwen of dit hier nog wat gaat doen. Leuk nummer! [7,5].

Alabama Shakes, die zag ik ook niet aankomen: Een stoere vrouwenstrot dat als twee druppels water klinkt als Jack White! Dit is echt een heel tof nummer, mensen!
Zo ontdek je eens wat! [8].

Huh, de Alabama Shakes komen nu pas binnen in de Billboard Hot 100? Dat nummer is ondertussen al zeker meer dan een jaar oud. Was hier trouwens een aardige hype, vorig jaar. Blijkbaar langs je heen gegaan, Jan? Wel merkwaardig dat een Amerikaanse band het in eerste instantie veel beter doet in Europa, en pas veel later wat weet te bereiken in hun thuisland.

Edit: Hold On stond iets minder dan een jaar geleden in onze tipparade. Derde plaats van de tipparade, net geen top 40 dus.

Alabama Shakes is volgens mij ook al eerder de Hot 100 ingekomen (maar niet voor lang. 1 of 2 weken ofzo) maar is door de Grammy exposure weer een beetje in de picture gekomen.

#17. One Direction - One Way or Another (Teenage Kicks)
Ook met dit nummer van One Direction is weinig mis. Het is weer een erg gelikt en aanstekelijk nummer geworden, maar One Direction blijft zoals altijd netjes binnen de lijntjes. Geen bijzonder nummer, maar best vermakelijk voor een keertje.
Cijfer: 6

#28. Sharon Doorson - High on Your Love
Ik denk dat alles wel gezegd is over dit nummer. Niet bijzonder, en ik ben het snel vergeten.
Cijfer: 3

#33. The Lumineers - Ho Hey
Dit nummer kende ik al wat langer, en ik vind het een prima nummer. Blijft lekker in je kop hangen, en zal het deze zomer ook wel goed gaan doen. The Lumineers tappen duidelijk uit hetzelfde vaatje als een Mumford & Sons, maar dat is voor mij geen probleem. Fijn nummer!
Cijfer: 8

#37. Caro Emerald - Tangled Up
Caro Emerald brengt weer eens iets uit. Ik had het snel gehad met de single A Night Like This, maar daar stonden een paar andere, wel goede singles tegenover. Gelukkig valt Tangled Up ook in de tweede categorie. Ook op Tangled Up is de makkelijk herkenbare sound van Emerald duidelijk te horen, fijne melodielijnen en een sterk zingende Caro.
Cijfer: 6

#39. The Script - If You Could See Me Now
The Script is een band die ik stiekem best kan waarderen. Veilige, maar toch erg vermakelijke popmuziek die erg makkelijk in het gehoor ligt. Op If You Could See Me Now doen de mannen niets anders, maar zolang ze het goed doen heb ik er weinig problemen mee. De teksten in het nummer zijn misschien niet al te sterk, maar daarvoor ga ik geen onvoldoende geven.
Cijfer: 6,5

Je hebt het hier toch alleen over de uitvoering, hoop ik?

Ja Ik vind het weer erg netjes allemaal, en het origineel van Blondie vind ik stukken beter. Teenage Kicks ken ik eigenlijk nog niet.

Daar zou ik meteen verandering in brengen! Geweldig nummer van The Undertones.

De binnenkomers van deze week zijn geweldig trouwens.

#26: Keane - Sovereign Light Cafe (Afrojack Remix)

Een zeer zwakke remix waarvan ik geen idee heb waarom het scoort.

#31: Mainstreet - Mind Is Blown

Hierbij vergeleken is One Direction een verademing. Een boyband van jochies van een jaar of 12 die op tenenkrommende wijze Nederlands en Engels door elkaar zingen. Verder zijn wij natuurlijk totaal niet de doelgroep. Ik ken echter veel leukere kindermuziek.

Die remix van Afrojack is echt vreselijk. Over Mainstreet wel wat gehoord, maar daar heb ik ook geen hoge verwachtingen van. One Direction is dan inderdaad stukken beter.

Tja, ik vind het zelf ook niet veel. Maar het voldoet wel precies aan de gemiddelde Hollandse smaak, op dancegebied. In dat opzicht was wel te voorspellen dat dit goed zou kunnen verkopen.

Recht-toe-recht-aan, zonder al teveel verfijning, zeg maar.

En dan zit er nog een grote naam achter ook (die dat volgens mij mede geworden is omdat 'ie hetgene hierboven zo goed aanvoelt).

Ik zal nu vast als wereldvreemd weggezet worden maar ik heb nog nooit iets van Afrojack gehoord. Ik heb overigens wel het idee dat ik me hiermee gelukkig mag prijzen dus ik ben niet van plan om hier uit vrije wil verandering in aan te brengen.

Mwah, als ik het niet zelf had opgezocht had ik waarschijnlijk ook nog nooit muziek van hem gehoord. Thuis staat radio 2 op en daar draaien ze zulke dingen echt niet. Met zenders als Slam FM kom ik niet (meer) in aanraking, en op feestjes waar ze dit soort muziek draaien kom ik al helemaal niet. Dus dat is niet zo bijzonder.

Ik heb overigens niet per se problemen met dance die recht-toe-recht-aan zonder al te veel verfijning is. Maar dingen als Afrojack zijn dat net op de verkeerde manier, dat het me juist tegenstaat. Al kan Afrojack heus wel wat en laat ie bij vlagen dat wel horen, maar hij gaat voor de commercie. Ik sla hem bijvoorbeeld hoger aan dan een Hardwell ofzo.

Dat is inderdaad een beetje vreemd ja, want je wordt overal doodgegooid met die vent. Als het niet om z'n muziek is, dan is het wel om z'n contacten met Paris Hilton en dat soort types.

Maar misschien kijk je ook geen Boulevard of Shownieuws (tja, dat doe ik zelf wel veelvuldig).



Het klinkt in m'n eigen oren nogal leeg en overstuurd, misschien ligt het hier bij jou ook aan?

Let op het subtiele verschil tussen "ik heb nog nooit iets van Afrojack gehoord en "ik heb nog nooit van Afrojack gehoord" .

Inderdaad, ik zie nu dat ik half zat te slapen.

Week 10.

#26: Keane - Sovereign Light Cafe (Afrojack Remix)
Fuck remixen, ze verpesten meestal een goed nummer waarvan dit een schoolvoorbeeld is. De essentie en sfeer van het origineel worden teniet gedaan door deze platte en amateuristische remix waarvan ik niet begrijp waarom het wel een hit wordt en het origineel niet. Het origineel zou een 7 hebben gekregen, dit moet het stellen met ...
Cijfer: 3

#31: Mainstreet - Mind Is Blown
Een Nederlandse kloon van One Direction maar dan nog een divisie minder (voor zover dat mogelijk was). Het klinkt erg inspiratieloos en de combinatie van Nederlands en Engels is totaal misplaatst. Het meest erger ik mij nog aan die vervormde, geautotunede stemmen. Tienermuziek kan leuk zijn maar dit mist alle charme en geloofwaardigheid.
Cijfer: 1,5

Week7:

#24. Duke Dumont feat. A*M*E - Need U (100%)
Mijn waardering voor Need U (100%) is inmiddels wel gestabiliseerd. Toen ik het nummer begin januari voor het eerst hoorde was ik meteen om, maar inmiddels vind ik deze toch wat minder dan Streetwalker en The Giver van vorig jaar. Maar het leukst blijven toch zijn oudere platen Hoy en When I Hear Mu'sic. Desalniettemin vind ik Need U toch wel één van de lekkerste commerciële danceplaten van de laatste tijd.
Cijfer: 8

#34. Johannes Rypma - Play Me
Blijkbaar een Nederlandse Voice-artiest. Voor mijn gevoel zit dit een beetje in het straatje van Train e.d. Ietwat stevige popmuziek. Het is voor mij 13-in-een-dozijn-muziek, dit zou ik een keer of 10 moeten horen voordat het enigszins blijft hangen ben ik bang.
Cijfer: 2

#39. Passenger - Holes
Passenger vind ik vreselijk. Onprettige stem en zouteloze deuntjes. Tegenwoordig is er zo'n singersongwritertrend waarbij de muziek weer terug naar de basis gaat. Het levert voornamelijk muziek op die zogenaamd authentiek klinkt, maar eigenlijk niets te bieden heeft. Wat mij betreft waait de trend snel weer over. Het refrein is dan wel weer okay, maar de geforceerde manier waarop hij "we carry on" zingt zorgt dan weer voor een minpunt.
Cijfer: 4,5

Week 10.

#26: Keane - Sovereign Light Cafe (Afrojack Remix)
Ik ken het origineel niet, maar heb ook bar weinig met Keane. Neemt niet weg dat ze een lot als dit ook weer niet verdienen. Want dit is vrij vreselijk. Uiterst platte remix.
Cijfer: 2,5

#31: Mainstreet - Mind Is Blown
Een soort Nederlandse One Direction inderdaad. Natuurlijk wel een stuk minder dan hun Britse tegenhanger. Ik zou dit normaal gesproken nog niet zo vreselijk vinden met het idee in mijn achterhoofd dat ik natuurlijk niet de doelgroep ben, ware het niet dat ze in een totaal misplaatste samensmelting van Nederlands en Engels zingen. Ronduit bizar idee. Ik begrijp niet (net als bij het rappen van The Script), dat er dan niemand opstaat in het productieproces die even uitlegt dat dit een rounduit zwakzinnig idee is.
Cijfer: 3

Dat weet ik zelfs, hoewel ik ook hier nog nooit muziek van gehoord heb

Haha nu je het zegt wist ik het eigenlijk ook wel. En mag ik je hun versie van One Way or Another met een snufje Teenage Kicks van harte aanraden, lijkt me echt een plaatje voor jou

Ik sta te popelen, eerlijk waar.

Week 8:

19. Rihanna feat. Mikky Ekko - Stay
Rihanna gooit het over de serieuze boeg met een gedragen ballad. Wat me opvalt is dat ze niet langer het piepstemmetje heeft van een jaar of 5 geleden, maar ergens klinkt het toch nog wat te statisch en bedacht. Hoor er nog weinig emotie in. Misschien komt dat als ik het vaker hoor. Het kan nu nog alle kanten op eigenlijk.
Cijfer: 6,0

23. Baauer - Harlem Shake
Een paar weken geleden heb ik me kostelijk vermaakt met de filmpjes, maar ik heb wel betere dingen van Baauer gehoord. Toch kan ik een glimlach niet onderdrukken. Eén van de hits van het jaar, onafhankelijk van hoe het in onze top 40 verder gaat scoren.
Cijfer: 7,0

26. Danny de Munk - Tuig van de Richel
Dit kan me dan weer echt gestolen worden. Oh wat had Danny het moeilijk. En oh, wat is hij toch goed terechtgekomen. Ik geloof er geen reet van, Danny.
Cijfer: 1

33. Justin Timberlake - Mirrors
Het laatste stuk is het mooist, maar na een paar keer luisteren is het kwartje toch nog niet gevallen eigenlijk. Slecht is het niet, maar waar zijn vroegere hits tot de beste hitparademuziek uit de 00s behoren, kan ik hier niet enthousiast van worden. En de lengte helpt ook niet echt mee, want je hoort dit nummer ook verder nooit ergens langskomen.
Cijfer: 6

37. The Partysquad feat. Jayh, Reverse and Sjaak - Helemaal naar de Klote
Dit is plat, maar toch vind ik het wel geinig. Gewoon een nietsaandehandfeestplaat. Het valt me trouwens wel op dat Partysquad vaak leent uit oude reggae- en dancehallklassiekers. De manier waarop "helemaal" wordt gezongen is volgens mij een knipoog naar Johnny Osbourne's Buddy Bye. Eerder coverden/sampleden ze al uitgebreid Barrington Levy's Murderer.
Cijfer: 6,5

39. Outlandish - Warrior // Worrier
Outlandish ken ik alleen van hun molestatie van Khaled's Aicha, een nummer dat een karikatuur werd van een prachtig liedje in hun uitvoering. Maar dit valt dan wel weer erg mee. Het bleef niet direct hangen, maar het klinkt in ieder geval als serieuze popmuziek en dat is al heel wat in dit hitlandschap. Verder een beetje hetzelfde verhaal als bij Rihanna: ik moet dit vaker horen om de echte waarde ervan te kunnen bepalen. Vooralsnog houd ik dan ook bij een krappe voldoende, maar het lijkt me wel een nummer met potentie.
Cijfer: 6,0

Ah toch ook meer weer eens wat verdiepen in de Top 40....voordat je het weet gaan Gangnam Style en Harlem Shuffle volslagen langs je heen...

#26: Keane - Sovereign Light Cafe (Afrojack Remix)
Even kijken in al mijn enthousiasme las ik even Kane....dat blijkt dus de Engelse band Keane, waren we na 1 album volledig op uitgekeken, maar voila beter dan onze eigen Kane.
Nogal cliché wat die Afrojack erdoorheen mixt, maar het tuft wel lekker door.
Klinkt als wat eighties-light (Cutting Crew, Red Box, Pet Shop Boys) met wat ik zo nog meekreeg aan jaren negentig dance (Faithless, Dario G.)
Cijfer: 7

#31: Mainstreet - Mind Is Blown
En welke handige producer zit hier achter?
Nou ja, voor de doelgroep: 8-14-jarige meisjes zal dit best voldoen en minder ergelijk dan jaren tachtig voorlopers The Shorts.
De afwisseling van Nederlands en Engels geeft het nog een fijn nationaal tintje....was het alleen in het Engels geweest was ik op 2 volle punten minder uitgekomen, nu zijn we mild.
Cijfer: 6

Mainstreet vind ik nog erger dan The Shorts. Muzikaal stelt dat evenmin niets voor maar ik kan er nog mee lachen vanwege de knulligheid en het is ook niet serieus bedoeld, daardoor heeft het nog enige charme. Terwijl Mainstreet volledig verstoken is van iedere vorm van humor, spontaliteit en eigenheid.

Ik moest in eerste instantie erg lachen om Mainstreet.
Voor wat The Shorts betreft daar behoorde ik destijds tot de doelgroep...Arno & Gradje vind ik prima, maar The Shorts da's echt een wanstalig jeugdtrauma...kwamen ze gdbtrt het nog optreden bij mijn favo-programma "Stuif Es In"