Het is alweer aan het einde van 2013, tijd voor de jaarlijstjes, ik zie dat pretty much amazing er al een uit heeft: 40 Best Albums of 2013 « PMA - Pretty Much Amazing - prettymuchamazing.com .
De vraag is hoe zie jij dit decennium? Welke trends zijn er in muziek, hoe zou jij de muziek van nu omschrijven? Ik heb wel een idee, maar hoor graag eerst wat anderen hiervan denken.

Zelf zie ik veel fragmentatie, enorm veel genres bloeien op dit moment. Maar welke genres bloeien het meest, en welke genres krijgen de meeste buzz? En welke richting gaat bijvoorbeeld indie of hiphop naartoe? en hoe verhoudt de muziek van dit decennium zich ten opzichte van de jaren 00?

Wat mij opvalt is dat de media-aandacht voor metal in tijden niet meer zo groot is geweest. Websites als Pitchfork waren als eerste met de stream van de laatste Deafheaven en er worden veel metalreleases en nummers besproken.

Trends zijn er niet echt in metal maar wat opvalt is dat steeds meer grenzen vervagen. Zo wordt het genre nog steeds bruter en zwaarder maar aan de andere kant ook dromeriger en melodieuzer. Metal met invloeden van shoegaze (Deafheaven, Alcest) is inmiddels al normaal, hetzelfde geldt voor invloeden van new wave en post-punk (In Solitude, Vaura).

Ik durf het zelf het meest open minded genre samen met Electronic van dit moment te noemen.

Ik denk niet dat er sprake is van een bepaalde trend en ik zie ook nog niet een bepaalde koerswijziging in een bepaald genre.

Muziek wordt persoonlijker door media als Facebook: je kunt makkelijker in contact komen met artiesten maar ook artiesten kunnen het gebruiken om naar buiten te treden op wat voor manier ook.
Eigen Beheer is daardoor ook wat beter verkrijgbaar (denk aan b.v. bandcamp) en fans kunnen hun bijdrage leveren aan het bekostigen van een nieuw album of tour.

Streaming is erg populair en de LP komt meer en meer terug.

Verder wordt er veel gevraagd van de creativiteit van de grotere acts om een korte periode flink in de schijnwerpers te staan (denk aan Arcade Fire of Bowie).
Het is misschien nog wel vluchtiger dan ooit: van de één naar de ander. Albums blijven minder lang hangen.

Bij deze post houdt ik het bij indie: ik zie dat een aantal typische jaren 00 artiesten albums hebben uitgebracht in 2013. Een aantal blijven daarbij hangen in hun jaren 00 geluid, zoals the Editors en Franz Ferdinand, misschien ook Yeah Yeah Yeahs en Phoenix. Een aantal bands zijn al over hun levensduur (Kaiser Chiefs, bloc party). Het is duidelijk dat de typerende gang of four indie sound niet meer hip is, en ook de interpol/joy division sound. Franz Ferdinand komt er nog wel net mee weg op right words, right action, maar op hun volgende album zullen ze toch echt met iets anders moeten komen.

Het is net alsof in de indierock steeds een andere kant van postpunk (77-84) wordt belicht. Savages klinkt toch enigszins verfrissend en erg Siouxsie & the banshees. Misschien dat iemand het geluid van James Chance oppikt of Teenage Jesus. Een aantal 00s bands weet in zekere mate vernieuwen; arcade fire, vampire weekend, arctic monkeys met succes en the strokes met wat minder succes.

Die lijst komt niet echt overeen met mijn top 50 lijstje. Precies een overeenkomst : London grammar. Het lijkt bijna op een pitchforklijstje.

Geheimpje: we zitten al een tijdje in het tijdperk van het grote boze internet. Jullie zitten er nu ook allemaal op. Dat fenomeen heeft muziek uit alle tijden en van alle genres zo breed beschikbaar gemaakt dat het überhaupt zinloos is om een decennium te 'duiden' . Ik heb de afgelopen jaren heel veel postpunk uit de periode 77-86 ontdekt en ook best wel veel hiphop. Voor mij is het dus tot nu toe het decennium van de hiphop en de post-punk, ook al bestonden die genres allang. Maar ik ben geen uitzondering; iedereen pikt op wat voor manier dan ook het zijne mee uit het uitermate brede aanbod. Dat (plus het feit dat 'lichte' muziek in een jaar of 50-60 popgeschiedenis sowieso al breed is uitgewaaierd) maakt dat er geen overheersende stroming meer is. En dat hoeft ook helemaal niet.

De jaren '10 is gewoon een voortzetting van de jaren '00 in die zin dat dit decennium vooral beheerst wordt door artiesten die in de jaren '00 al erg actief waren: Arcade Fire, Sigur Ros, Decemberists, Elbow, Arctic Monkeys, The National, Wilco, Editors, Beach House, in België Absynthe Minded en dEUS ... De popveteranen doen het ook nog goed: Bruce Springsteen, Nick Cave, David Bowie, John Hiatt ...
Er zijn wel enkele prima nieuwkomers zoals The Vaccins, Alt-J en Perfume Genius maar nieuwe trends of stijlen hebben de jaren '10 tot nu toe niet opgeleverd.

Er zijn natuurlijk ook nog andere genres dan pop/rock...

Getver, nee toch zeker?

Jij bent bezig de muziek rondom je geboortejaar te herbeleven zeg maar. Ik zag net je top 10 en dat deed oude tijden herleven. Ik noem die periode vaak mijn tweede jeugd omdat de muziek eind jaren 70 en het begin van de jaren 80 ineens weer interessant begon te worden.

Voor mij als, oudere jongere, en wellicht ook voor mijn leeftijdgenoten is die new-new wave van FF of de Editors wel aardig maar haalt het toch niet bij het origineel, en het verbaast me dat het zolang meegaat. De recycling van een oude stroming die een kans krijgt door een jongere generatie. Het is eerder gebeurd maar naar mijn idee niet zo snel na de originele periode.

Trap is toch wel vrji groot geworden in de 10s, één van de populairste genres van dit moment.

Trap wasda?
Een hiphopstijl vermoed ik.

Een mix van dance en hiphop inderdaad. In de pop/rock-wereld gebeurd al 30 jaar niets nieuws meer, maar daarbuiten is nog een hoop te beleven wat nieuwe ontwikkelen betreft.

http://ivnvechtplassen.org/ivn_vogels_dwaalgasten/Grote_Trap_Otis-tarda-th.jpg

Grote trap

http://www.birdphoto.nl/vogelfoto/kleine-trap-6.jpg

Kleine trap




Riff Raff

Jemig, daar durf ik niet eens op te klikken

De kleine trap is op groter formaat inderdaad nóg lelijker.

Trapjas.

En dat waren weer 3:24 minuten van mijn leven die ik nooit meer terug krijg

Ik heb ze nog.

Het lijkt of ik naar de lijst van Pitchfork kijk. Ik zie wel wat dingen die me bekend voorkomen, maar eerlijk gezegd volg ik mijn eigen spoor en dat gaat kris kras door muziekland, zowel wat stijlen als jaren betreft. En soms weet ik niet eens waar ik naar luister.

Over trends in het algemeen, ik heb het idee dat trends vervagen, ze zijn er wel maar worden niet meer zo massaal beleeft. Dat hangt volgens mij samen met het feit dat de tijd van echte grote namen over is. Er zijn naar mijn idee vanaf 2000 geen echt grote artiesten meer opgestaan. Ze zijn er nog wel maar het wordt niet meer als zodanig beleeft door de grote groep luisteraars. De greep van de muziekmarketing is minder stevig, er is minder budget, de industrie richt zich op niches, die weliswaar groot en breed kunnen worden maar die in principe eerst gericht is op een beperkte groep die met een beperkt budget en met hulp van internet goed te bedienen is.

Daardoor zie je heel veel stromingen en trends naast elkaar ontstaan. En vergis je niet in de aantallen die daar achter zitten. Zo verbaasde ik me jaren terug over de enorme following in Metalland, en de verschillende stromingen die daar ontstaan zijn en de crossovers naar andere genres (folk, Jazz, industrial). Ga naar een goed metalfestival en je hoort meer variatie dan op een doorsnee rockfestival. En welke doorsnee rock of popluisteraar weet dat?

Als je naar de Mume lijst voor dit decennium kijkt valt op dat er werkelijk van alles op staat. De diversiteit is duidelijk, de oude mannen en vrouwen doen het nog steeds goed (iemand als Hackett weet opnieuw weer mensen aan zich te binden), en de jongere lichting is vooral aanwezig met lichte, melodieuze muziek (à la Grizzly, Radical Face etc). Maar verder is de eensgezindheid zoek. Het gevaar van al die niches is dat de waarderingen kunstmatig omhoog gaan, het zijn vooral de fans die hun bandje waarderen. Je moet uitkijken voor ghettovorming of tunnelvisie.

Metal is anno 2013 nog steeds populair, dat bewijst het grote aantal toeschouwers op Graspop. Ieder genre heeft zo zijn eigen liefhebbers maar een trendzettende of overheersende genre of stroming is er sinds 2000 niet meer.

Die vind ik scherp opgemerkt.
Je ziet dit nu gebeuren bij de nieuwe Arcade Fire waar hardop afgevraagd wordt hoe dit nu kan dat men zich zo massaal op deze band werpt terwijl er zo veel andere mooie dingen onontdekt blijven. Dan denk ik massaal? Dat valt toch wel mee? Als ik aan willekeurig een collega of familied vraag of zij deze band kennen zullen ze me glazig aankijken.
Ze zijn groot in een beperkte kring. Vroeg begin jaren '90 of mensen Gun's 'N Roses kenden (wat toch minder toegankelijk was dan Madonna of Michael Jackson, de echte jaren '80 megasterren) dan wisten ze dat vaak wel.
Die grote artiesten zijn er toch een heel stuk minder of houden het veel korter vol in de schijnwerpers.

2013 is gewoon een zeer goed popjaar, weinig nieuws maar voornamelijk albums van artiesten die al een tijdje mee draaien.
Eigenlijk allemaal grote namen, waar een Werchter goed mee uit de voeten zou kunnen.
Pinkpop zou van onderstaande namen waarschijnlijk alleen voor Anouk en The Opposites kiezen.

*Verrassende come-backs: Depeche Mode, David Bowie, Nine Inch Nails, Crime & The City Solution.
*Artiesten met een doorstart naar hun come-back: New Model Army, Alice In Chains, Claw Boys Claw.
*Prima albums, maar niet geheel voldaan aan de verwachtingen: Hurts, The Veils, White Lies, Queens Of The Stone Age.
*Prima albums, die voldoen aan de verwachtingen: The National, Arcade Fire, Arctic Monkeys, Primal Scream, Editors, The Opposites, Anouk, Pearl Jam, Kings Of Leon, Franz Ferdinand
*Artiest die eindelijk omarmt wordt door het grote publiek, maar dan juist met een minder album: Nick Cave.

Elk jaar is ongeveer even goed, er komt elk jaar zo gigantisch veel uit dat het statistisch vrijwel onmogelijk is dat een jaar beter is dan het andere... Ik zie inderdaad geen grootschalige trends, maar dat komt wellicht omdat dat niet mijn hoekje is...

Voor mij zijn er zeker de laatste 10 jaar (misschien zelfs 15 jaar) niet zo grootschalig in een jaar zoveel mooie releases uitgekomen, vond het de laatste tijd aardig aan het dood bloeden.

Tja, dat hangt er net van af hoeveel je hebt beluisterd natuurlijk, als je maar genoeg beluistert zul je altijd wel ongeveer evenveel goed nieuw materiaal vinden... Ik heb ook wel jaren waaruit ik meer goed vind dan uit andere jaren.. Maar als ik dan ga kijken zijn dat ook meestal de jaren waaruit ik gewoon niet zo veel ken.. en dan ben je nogal afhankelijk of de dingen die je kent wel of niet goed zijn...

Voor mensen die jaarlijks de pitchfork/oor/ vul any random instantie in-top20 luisteren (waar ik niet mee op jou doel) en daar hun oordeel over het jaar op baseren is het inderdaad gauw zo dat er nogal variatie in een jaar zit, over 20 platen kun je met statistiek niks zeggen

Dubstep is toch wel heel groot geworden, was een tijdlang wel overheersend.
Verder zijn er genoeg genres die vernieuwend of trendzettend zijn, vooral in de electronica hoek. Check maar eens Oneohtrix Point Never en dingen van het Warp label, om maar iets te noemen.

Rolandobabel vroeg me per pm een mening te geven over dit onderwerp. Bewust heb ik voorgaande bijdragen niet gelezen om zonder beïnvloeding mijn ideeën te kunnen weergeven. Mijn stelling is dat er helemaal geen trends meer zijn. Volgens mij kan ik dit ook nog goed onderbouwen. Het is naar mijn mening het gevolg van de voortschrijdende digitalisering en de gevolgen daarvan, die niet alleen hun invloed hebben op de muziekwereld alleen, maar op de gehele maatschappij. Het aanbod van tv-zenders is groter. Het aanbod op die zenders is groter geworden, waardoor er steeds minder mensen naar hetzelfde gaan kijken. Bij muziek wordt het aanbod ook steeds groter, doordat beginnende artiesten zelf hun muziek kunnen opnemen met protools en oline kunnen verkopen. Ook de mogelijkheden om het te beluisteren worden steeds groter, naast de illegale wegen heb je bijvoorbeeld Spotify, Deezer etc. Thom Yorke van Radiohead kan dan wel zeer ontevreden zijn over het bestaan van Spotify, maar dat is meer uit eigen belang. Vroeger verkocht hij veel cd's nu niet meer. Maar veel onbekende artiesten zijn, denk ik, toch wel blij met Spotify. Het nadeel is wel dat veel artiesten moeilijker normale cd's kunnen uitbrengen. maar daar zijn gelukkig initiatieven als Pledge voor in het leven geroepen. Nadeel is ook dat inkomsten uit de verkoop van muziek steeds minder wordt voor de artiest. Maar dat heeft toch ook een zeer groot voordeel. Artiesten worden meer gedwongen om op te gaan treden om zo aan hun boterhan te komen.

Misschien ben ik wereldvreemd, Herman, want ik heb er nog nooit van gehoord. Misschien komt dat omdat ik geen radio luister en zeer weinig tv kijk.