Ok duidelijk verhaal. Het grote verschuiven zit hem dus in de biznizz en niet zo zeer in de muziek zelf. Hoewel dat zeker van invloed zal blijken te zijn. Dan snap ik je verhaal.
Ik dacht dat je de muziek zelf bedoelde, dat daar iets wezenlijks aan het veranderen was, wat stromingen, etc betreft.
Feitelijk is die structuurverandering een mogelijkheid voor muzikanten om nog meer dan de industrie dat voorheen deed hun eigen markt te maken en te onderhouden. Nog meer versnippering, niches, ghetto's en tunnels.
En daarboven hangen de grote commerciele artiesten die een wederzijdse symbiose aangaan met de industrie om de massa van muziek te voorzien. En af en toe krijgt een nieuweling toegaan tot dat wolkje of besluit er juist uit te stappen.

Om met het laatste te beginnen: er is binnen bestaande (sub)genres een verdere verfijning gekomen, er zijn veel meer cross-overs dan voorheen (d&b met jazz, d&b met wereld, dance/rap met wereldmuziek) - er zijn meer eclectische muzieksoorten gekomen en dat past ook in het culturele tijdbeeld (postmodernisme). Muziek kan overal vandaan komen, een paar voorbeelden: Portugal/Angola - Burala Som Sistema, Mali - Tinariwen, FaerOer - Eivor, IJsland - Emiliana Torrini, Zweden - Anna von Hauswolff.



Zodat iedereen iets van zijn gading kan vinden; ook vele kleintjes maken een grote. Ik las van de week dat 21 van Adele het best verkochte album is in de UK sinds Sgt Peppers en XL is een sublabel van Beggars Banquet (zeker geen major)

Het goedkope worden van apparatuur betekende ook dat acts als en La Roux en Little Boots konden beschikken over synths die klinken als hun grote voorbeelden uit de 80s. Veel synths van vandaag de dag zijn standaard al voorzien (pre-settings) van geluid-samples die bands in de 80s moeizaam bij elkaar harkten (zelf genereerden). Net zoals opname/productie en distributie (internet) veel goedkoper is geworden - door de toename van e-commerce zijn de logistieke diensten daaromheen exponentieel gegroeid en veel goedkoper geworden. Deze gewijzigde randvoorwaarden maken het makkelijker en goedkoper om muziek te maken en bepaalde dingen uit te proberen. Geld hoeft niet altijd meer een voorwaarde voor succes te zijn, dat bewijst het voorbeeld van Adele, The National, en The XX - van die albums weet ik zeker dat ze vele malen goedkoper zijn geweest dan de laatste Coldplay (bijv) of U2.

Wat ook wel met goede marketing te maken heeft. Veel van die Spotify-abonnementen in mijn omgeving komen door acties, de bekendste de koppeling met KPN. Ik ben benieuwd wat de houdbaarheid is van Spotify onder de jongeren. Meestal worden dit soort programma's/sites na een aantal jaar vervangen door een ander programma. En er zijn nogal wat alternatieven in opkomst..

Vanuit marketingtermen gedacht heb ik echt dubbel gelegen om het aangaan van die alliantie (door Spotify), aangezien KPN - o.m. bekend van De Kermit en Greenpoints - nou niet echt bekend staat als fabelhaft in marketing. Als je qua strategie KPN vergelijkt met BT en Vodafone (oa de Beckham mms-campagne) dan is KPN het slome jochie dat echt nog wel wat bijles kan gebruiken.

Spotify kreeg daardoor wel meer penetratie, al blijft de vraag hoe hog de customer loyalty zal zijn.