Zo nu en dan (lees een keer of twee in de maand) rook ik een jointje, zet ik mijn favo muziek op, ga ik op bed liggen en droom ik helemaal weg. Ik merk dat ik dan nog meer van muziek kan genieten, en ook geconcentreerder kan luisteren. Muziek lijkt mooier te klinken na een beetje wiet

Waarom doe jij het wel/niet? Wat vind je er van?

Maakt mij niks wat andere doen. Maar mij niet gezien, van die lucht wordt ik al misselijk

Laatst ook weer es een jointje geprobeerd. Ik dacht, ik zet "Fake Plastic Trees" van Radiohead er bij op. Magoed, heb er weinig van kunnen genieten want ik moest al redelijk snel naar de plee. Zou met een sigaret ook gebeurd zijn, ik kan gewoon niet roken (zeg ik vol trots). Misschien volgende keer proberen terwijl ik helemaal geen bier op heb. Ik ga het gewoon weer proberen, want het lijkt me wel leuk als ik nog meer van muziek kan genieten.

Wiet is gewoon één regelrechte mindfuck, meer nie.

Waarom moet je persé drugs gebruiken om van muziek te genieten..? Je kan toch ook zonder stimulerende middelen van muziek genieten, of niet soms?

Dat zegt toch niemand?

Dat is wel wat ik altijd in het dagelijks leven te horen krijg..

Er is genoeg muziek die een mindfuck op zichzelf is, moet je geen drugs voor nemen. Met al die "om type x muziek goed te vinden moet je type y drugs op hebben" mensen heb ik medelijden.

Verder heb ik met gebruikers geen last, zolang ze er mij maar niet mee lastigvallen. Liever een kerel die stoned is naast me, dan iemand die zat is.

Voor mij liever geen van beiden..

Het zou maar best zielig zijn als je alleen kan genieten van muziek onder invloed van drugs. Maar goed , dat wordt nergens beweerd.

Nee idd, ik kan me ook meer dan prima vermaken met muziek zonder een jointje. Maar ik vind het wel ontspannend zo af en toe. Het is niet zo dat ik type x en y alleen luister onder invloed, ik kan er zonder ook van genieten. Af en toe voegt het gewoon net wat extra's toe, en dat vind ik wel prettig.

Trippen is zeer gaaf, joints zijn echter kut. Een paar jaar geleden heb ik een waterpijp gekocht en een aantal keren succesvol gebruikt. Ik doe het echter heel weinig, maximaal drie keer per jaar ofzo; de laatste tijd zelfs helemaal niet meer.

De laatste keren dat ik het deed was het in combinatie met muziek. Een goede vriend van mij, met wie ik altijd dergelijke activiteiten organiseerde, is in het bezit van muziek die op een bepaalde manier schijnt in te werken op de hersenen, Psychedelic Trance heet het. Muziek die dus speciaal gemaakt is voor bij een trip en deze ook versterkt.
Dat had een erg overweldigende uitwerking. De eerste keer dat ik het hoorde voelde het wel enigszins vreemd, doch niet onaangenaam. Ik kan dat ten zeerste aanraden.

Met reguliere muziek heb ik het nooit gedaan, ik heb geen hasj of andere drugs voor nodig om daar van te genieten. Mij gaat het dan echt om de ervaring zelf, daar had ik altijd wel mijn handen vol aan.

Een reagea muziekje tijdens het blowen doet het altijd wel goed Ik wil niet zeggen dat je het nodig hebt om ervan te genieten, maar kunt er vaak wel intenser naar luisteren.

Ik kan het wel waarderen op verschillende soorten muziek. Ik zeg niet dat ik het nodig heb om de muziek leuk te vinden, het is gewoon een heel andere beleving al luister je de plaat met een drug. Aantal platen die ik wel relaxed vind:
Pink Floyd - Dark Side Of The Moon
Massive Attack - Mezzanine
Bob Marley
Ska muziek
Hip Hop
Outkast
Manu Chao
Cafe del mar vol. 7
etc etc

Ik luisterde Coffee Shop: The Chilling Sessions (of iets dergelijks) terwijl ik paddo's op had en ik vond het helemaal geweldig. Toen ik de CD de volgende dag luisterde bleek het niet zoveel voor te stellen. Daarom luister ik liever muziek terwijl ik nuchter ben, volgens mij vind je alles wel leuk als je onder invloed bent.

hebben we het hier over drugsgebruik bij muzikanten ook, of enkel bij de luisteraar? wat ik echter niet begrijp is het feit dat je drugs zou nodig hebben om naar muziek te luisteren... is het omdat sommige muziek te ondoorgrondbaar is?
het drugsgebruik bij muzikanten is echter iets anders volgens mij. de groep TOOL heeft hierover iets op 1 van hun cd's gezet. ik dacht aenima. volgens mij is drugs niet meer weg te denken in de muziek wereld. wel jammer eigenlijk

Dance-producers Pronti & Kalmani over drugs:

IF DRUGS ARE THE ANSWER THEN WHAT’S THE QUESTION?

Our music is not produced under the influence of any kind of drugs. You do not need drugs to understand our music, or to understand our music better. It was totally designed to give the mind a natural high. A natural high is free and can last as long as you want it to last and you can always remember every part of it. It does not empty your reserves and it will never bring you down afterwards. Instead it will give you new strength and positive energy. We challenge you to discover the esoteric powers of the natural stimulated brain and to experience some of the beautiful forms of consciousness that ultimately awaits us all..

Ai, hippies die zich hijsen in het harnas der moraalridders.





Volgens mij durven ze gewoon niet.

Durven, wat heeft dat ermee te maken?

Die mis ik toch ook ...

ja op papier staat dat allemaal mooi. maar de realiteit bewijst het tegendeel, ga eens binnen in een discotheek? daar zie toch direct het antwoord. the mind is strong the flesh is week.

volgens mij kunnen de artisten de druk gewoon niet meer aan eens ze succes hebben en platen moeten maken ed. er zijn volgens mij maar een klein deel muzikanten die geen drugs gebruiken en toch blijven produceren op een behoorlijk tempo.

Doe niet zo generaliserend, er zijn genoeg producers die geen drugs gebruiken. Promo is er ook een mooi voorbeeld van.

Drugs: ik vind 't een reuze interessante materie.

Heb me er destijds in verdiept - véél woensdagen doorgebracht in onze bib met allerhande artikels en dat soort dingen.

Natuurlijk kan ik nog steeds geen volwassen beeld geven over verdovende middelen. Ik heb er geen enkele ervaring mee - waarom? Omdat ik niet voldoende biochemische kennis heb, blijf ik er af.

Natuurlijk weegt die tweede factor bij mij véél zwaarder door: pure angst. De angst om me zelf te verliezen - da's misschien kleinburgerlijk denken van mij kant. Sorry daarvoor

Misschien openen de "doors of perception" zich wel degelijk voor sommigen, wie weet.

Wat ik wél weet is dat ik op een avond in dronken toestand het begin voor een roman schreef en bij mezelf dacht: "Dit is het! Ik ben geniaal!". De dag erna dacht ik bij mezelf: "Wat is dit voor geouwehoer? Heb ik dit geschreven????"

Tamelijk ontnuchterend

Volgens mij staan creativiteit & innovatie los van verdovende middelen. Perceptie is een ander paar mouwen, denk ik.

But then again: Ik weet het ook niet, hoor

Vroeger regelmatig geblowd. Ach, ik kon toch altijd gratis met iedereen meeblowen, dus waarom niet?

Ik herken dat wel, wat dajando zegt. Alles wordt net wat intenser, je ervaart het net wat beter allemaal.
Je hebt absoluut geen drugs nodig om te genieten van muziek, maar het was soms wel eens lekkerder na een jointje en een drankje (of meer). Liever stoned dan dronken, by the way (dat is echt een rukgevoel).

Mijn absoluut meest gedraaide cd in die toestand was natuurlijk A Deeper Kind of Slumber van Tiamat.
Betere materie voor zo’n toestand was er niet: intens, intiem, enorm introvert. Psychedelisch en hypnotiserend tot op het bot. Ga er maar aan staan, als je stoned bent.
Ook Sigur Ros werd wel eens gedraaid, dan. ( ) had ik helaas nog niet, toen. Zou het ook goed hebben gedaan met een jointje op.

Ik keek graag naar Discovery als ik geblowd had. Zag opeens van al die vreemde ontdekkingen het nut in, zag overal briljante verbanden. De wereld was EEN.

Raarrrr…

Maar daar hoef ik niet voor te blowen hoor

Vroeger (toen ik in het middelbaar onderwijs zat) stapte ik om zes uur in de ochtend uit m'n bed om naar BBC "Open University" te kijken.

Daar kwam zo'n archetypische professor met allerhande krakkemikkige moleculen-modellen (+ bijhorende onverstaanbare schema's) zijn uitleg over het universum doen. Ik keek daar naar met een flesje Cécémel in m'n handen (no kiddin').

Toen dacht ik steeds: "Kijk eens aan - een poging om het universum te verklaren - vlak voor mijn ogen - en ik mag dat allemaal meemaken".

Sjonge: waar is de tijd heen

Pfff, da's natuurlijk geen uitdaging he. Doe het nog eens als je high bent, ik geef je op een briefje mee dat het dan 10 keer intenser is. Wellicht dat je er nog mooie kleurtjes bij gaat zien ook, hoewel het bij Tiamat voornamelijk gitzwart zal zijn .

Stoned zijn is voor mietjes!

okj ik overdrijf misschien, maar ik stel er mij gewoon vragen bij, wat is de link tussen muziek en drugs, volgens mij niks of heb ik iets over het hoofd gezien hey zachary:)

iemand???

High zijn is idd fijner, ik rook af en toe puur wiet uit een pijpje...maar soms heb ik geen zin in gedoe en neem ik gewoon een voorgedraaide joint mee (lazy ass me)

Jointjes? Lekker. Met muziek luisteren is het perfect. Het is intenser. Ik heb dan ook echt alleen oor voor de muziek. En bepaalde geluiden vallen ook iets meer op. ik vin het bv echt heel chill om Pink Floyd te horen of Psycho Realm.

Tuurlijk is het niet zo dat je wiet/hash nodig hebt om ervan te kunnen genieten.

Zo heb ik vorige week vrijdag de nieuwe Slipknot gehoord. De tandjes wat een k*tcd is dat zeg. Ik hoorde um eerst nuchter en toen dacht nah ja weet je dit is wel chill, ging ik um stoned luisteren. Prullebak. Weg met die zooi.

De combinatie van drugs en muziek kan verregaande gevolgen hebben

zie hier