In ieder geval is 'muziek is mijn drug' wel een van de meest corny clichés die je er even tegenaan kan gooien.

Ik kan mij enkele muzikale ondekkingen herinneren waar de grootse staat van naderende perfectie mij tot onvergetelijke euforie kon brengen.

En ja, dit was wel in combinatie met een middeltje.

En dat had ik op die manier absoluut niet willen missen.

In mijn beroepsuitoefening kom ik net iets te veel mensen tegen die door het lint zijn gegaan door middelengebruik, al dan niet blijvend. daarom ben ik er zelf niet enthousiast over. Nu is altijd de vraag of ze ook zonder die middelen niet in de knoei gekomen waren. Het overmatig gebruik is een signaal dat er iets scheef zit in je innerlijk. Je hebt je gevoel verwaarloosd of je kunt een bepaald probleem niet handelen. Drugs en drank kunnen je dat gevoel teruggeven maar lossen je probleem niet voor je op. In ieder geval gaan je creatieve vermogens er niet op vooruit.

Het is niet allemaal hetzelfde natuurlijk. Marihuana is, zoals Stijn terecht opmerkt, niet echt schadelijk. Wel geldt hetzelfde als ik hierboven schreef: waarom heb je het nodig. Cokeverslaving is zo ongeveer het ergste wat je kan gebeuren. Je gaat er aan kapot. Vrijwillig stoppen lukt je niet.

Maar er is meer. Sommige artiesten doen iets met Ritalin. Het geeft je energie voor tien, geeft je dat euforische gevoel de hele wereld aan te kunnen, maar dat komt wel weer op je bordje terug na verloop van tijd. Zelf gebruik ik het gelukshormoon endorfine. Het is heerlijk en je kunt het gratis zelf aanmaken. Druk op de juiste knop en je gaat. Blow Your Mind, Brother!

Geen idee.

Uiteraard. Maar al even zeker is het dat je geen drugs nodig hebt om zintuiglijkheid te ervaren die verder gaat dan wat we in het alledaagse leven onder normale omstandigheden ervaren. Voor zover dat al voor iedereen hetzelfde zou zijn.
"Om zintuiglijkheid te ervaren die verder gaat dan wat de meeste mensen waarschijnlijk in het alledaagse leven onder normale omstandigheden ervaren", is wellicht beter gezegd. Want je eigen ervaring volstaat niet om je op te baseren wat andere mensen ervaren.

Die buitenzintuigelijke ervaring kan al gauw lijken op een psychose. En daar kom je vaak lastig vanaf. Wanen, hallucinaties, het is geen speelgoed. Er is nog zoveel mogelijk met je echte zintuigen. verfijnen, gevoeliger maken. Meer te genieten dus.

Mensen die beweren dat cannabis niet echt schadelijk is, weten eigenlijk niet wat ze zeggen. Ikzelf gebruik cannabis ook af en toe (en heel vaak bij het beluisteren van muziek), maar ik ga niet beweren dat men overdrijft als het komt op de nadelen van cannabis. Ik ken genoeg soorten cannabis die nog steeds worden gezien als 'passief', maar door hun verhoogde THC-gehalte gemakkelijk in de rij van blueberry cheese behoren.

Cannabis is inderdaad lang niet zo onschadelijk als meestal beweerd wordt. Zeker voor jongeren, wier hersenen nog volop in ontwikkeling zijn, is de kans op blijvende gevolgen zeer reëel. Zoals vatbaarder worden voor psychoses bijvoorbeeld.

Om het meteen met een psychose te vergelijken, snijdt niet veel hout. Dat is echt totaal iets anders. Denk meer in de richting van mensen die aan bepaalde vormen van meditatie doen. Koortshallucinaties wellicht? Ik heb ze zelf nooit gehad.

Vergelijk het ook hiermee: er zijn tevens allerlei geluiden en dingen die we niet kunnen zien/horen, maar waarvan wetenschappelijk is bewezen dat ze ook om ons heen zijn.

@ Kronos: en toch ben ik er vrij zeker van dat niemand of misschien 1% van de hele bevolking 'zomaar' in een ervaring valt die vergelijkbaar is met bepaalde harddrugs. Dat gebeurt alleen in bijzondere situaties. Wat naar het schijnt wel vergelijkbaar kan zijn, is een bijna-doodervaring. Volgens mij werkt dat ook in op hetzelfde gebied van de hersenen.

Een vriend van mij heeft me ook eens verteld dat hij flauwviel toen hij als kind moest bloedprikken. Hij was twee seconden weg, maar voor zijn gevoel heeft hij uren in een ander universum vol met Egyptische symbolen rondgezweeft. Dat gebeurt je echt niet aan de koffietafel.

Het gaat hier in dit topic voornamelijk om recreatief gebruik in combinatie met muziek. Dat drugs en alcohol gebruik tot grote sociale problemen kunnen leiden weten we wel. Dan hebben we het over een verslaving. Maar het gebruik brengt altijd wel een dosis verantwoording met zich mee. Zeker als je weinig ervaring hebt met bepaalde middelen. Ik werk zelf als, laten we zeggen, ervaringsdeskundige in de verslavingszorg en ik ga hier niet schijnheilig lopen doen maar heb zelf ervaren dat het gebruik van verdovende middelen een meerwaarde geeft/gaf aan de muziek die ik op dat moment luisterde. Maar helemaal met Fedde eens: het is zeker geen speelgoed en enige voorkennis is wel nodig. Nogmaals, ik heb het nu over recreatief gebruik en niet over verslavingsproblematiek.

Daar ben ik ook wel zeker van. Zelfs niet 1% van de bevolking volgens mij. Maar het ging mij enkel over zintuiglijk meer ervaren dan wat aan te nemen valt als dagdagelijks.

Dat heeft te maken met diepere aandacht en daar is geen drugs voor nodig. Sterker nog, drugsgebruik op langere termijn maakt dat natuurlijke potentieel van de geest kapot volgens mij.

Dat zou je ook kunnen zeggen van een gebrek aan onderwijs, opgroeien in een kansarme omgeving, een kindertijd vol geweld, of een ongunstige economische positie. Niet geheel ontoevallig dingen die vaak samengaan met langdurig gebruik van harddrugs.

Ik weet niet over welke drugs je het dan hebt. Ikzelf heb ervaring met muziek beluisteren en het gebruik van cannabis. Dat leek me toen ook een meerwaarde aan de muziekbeleving te geven. Maar achteraf bekeken lijkt het meer op zelfbedrog. Wat is de meerwaarde ervan? Muziek heeft mij nooit dieper ontroerd dan wanneer ik volkomen nuchter was.

Naar mijn mening kan cannabis hooguit de grens tussen jezelf als luisteraar en de muziek doen vervagen, maar dat kan de nodige oefening in aandacht in combinatie met een helder inzicht ook. En dat verkrijg je niet via cannabis. Daar ga je alleen maar wartaal van spreken, hoe briljant je ideëen op dat moment zelf ook kunnen lijken.

Nog even over die psychose, Stijn. Zaken zien, denken of voelen die onder invloed te voorschijn komen kunnen wel degelijk leiden tot psychose. En ik zie dagelijks de mensen die hier in gebleven zijn. Die mag ik dan begeleiden. Daarbij zeg ik wel: drugs zijn nooit het enige probleem. Het gaat om de persoon zelf: wat heeft er geleid tot dat gebruik. Recreatief gebruik, zo af en toe, het zal wel kunnen, maar dat is dan voor 'de sterken'. Er zijn er ook mensen die denken dat een krat pils per dag geen probleem voor hen is omdat ze 'er tegen kunnen'. Ik zou het niet proberen. Overigens, alcohol is veel slechter voor je lijf dan af en toe een blowtje.
De combinatie met muziek is trouwens vrij goed te testen. Laat iemand onder invloed maar eens een lied nazingen. Dan hoor je hoe muzikaal gevoelig je daar van wordt.

Dat is waar. Niet voor niets vallen mensen die veel te veel XTC hebben gebruikt vaak in een depressie. Zij hebben hun serotoninereceptoren compleet naar de filistijnen geholpen. Nou, succes om dan nog vrolijk te worden. Speed, coke e.d. hebben ook negatieve effecten op o.a. de concentratie.

Wat betreft cannabis zijn er wel serieuze theorieën die over de genezende werking van hennep tegen kanker berichten. Voor stress of slaapproblemen kan het ook een (tijdelijke) oplossing bieden. Aan de andere kant houdt het je wel uit je REM-slaap, al veroorzaakt stress ook weer kanker. Heb er tegenwoordig niet meer zo'n interesse in, maar een beetje plezier ga ik mezelf niet ontzeggen. Als je er een bepaalde ervaring mee wilt versterken, vind ik dat ook best waardevol.


Is inderdaad algemeen bekend, maar aanleg speelt hier wel een hele belangrijkste rol. Als er gevallen bekend zijn in de familie moet je eigenlijk geen drugs gebruiken.

Kronos

Ik heb het dan over marihuana gebruik tijdens het luisteren naar reggae. Het gaf mij een ontspannen gevoel en ik beleefde de muziek intenser. Heb nogal wat reggae-concerten bezocht en steevast hoorde daar enkele joints bij. Het klinkt misschien absurd maar ben een jaar geleden gestopt met blowen na langdurig gebruik en ik draai amper nog reggae. Ik was zo gewend aan die combinatie. Je word er misschien niet slimmer van maar de meerwaarde lag meer in de ontspanning die marihuana met zich meebrengt. Maar had beter hier niet kunnen reageren want ik ben een problematische gebruiker (verslaafd dus) van verschillende verdovende middelen. Het ging hier eigenlijk om recreatief gebruik. De soft en harddrugs was er eigenlijk altijd wel met alles wat ik deed. Bij het gebruik van speed ben ik meer geneigd om electro-house/techno te draaien. Het gaat haast vanzelf dat ik die muziek dan opzet. Dus er zit wel iets van waarheid in dat bij bepaalde gemoedstoestanden een passend muziekje hoort.

Volgens mij gaat dit topic niet alleen over recreatief gebruikt, sheep67. De openingsvraag over drugs gebruiken bij het beluisteren van muziek luidde:

Ja maar drugsgebruik is bij mij toch meer gelinkt aan problematiek dan dat ik doelbewust mijn gebruik combineert met het beluisteren van bepaalde muziek. Maar goed, ik heb twee voorbeeldjes genoemd en hou het hierbij. Maar ik vind het heel interessant om de reacties te lezen en tegelijk ook confronterend. De problematiek die het met zich meebrengt op o.a. het sociale leven, daar zijn andere forums voor.

Ja, uiteraard. Maar daar heb je niet over uitgeweid. Ik vind het waardevolle bijdragen hier. Vooral het gegeven over reggae. Volgens mij moet die muziek het vooral van het gevoel en de vibe hebben en cannabis kan inderdaad helpen om daar in te komen. Maar voor muziek waarbij de opbouw erg belangrijk is kan cannabis zelfs storend werken denk ik. Misschien werkt het ontspannend en komen er minder storende gedachten op, maar muziekbeleving en genot gaan ook gepaard met begrijpen. Hoe muziek is opgebouwd bijvoorbeeld, zowel in lagen als in de lengte. Aangezien de gedachtegang als men high is van cannabis een regelrechte warboel wordt mist men onder invloed daar een en ander van. Een overzicht op het geheel zal heel moeilijk zijn. Er zijn eens testen gedaan en een spin onder invloed bleek niet meer in staat een web te spinnen.

Of ik nu wel of niet onder invloed ben, een web spinnen zal mij nooit lukken.

Spinnen eten misschien wel, meneer raaf.

Onder invloed wel, denk ik.

Dat komt voor, maar is niet standaard het geval. Het kan je ook helpen om juist veel dieper op iets in te gaan. Of helpen om iets gewoon te ondergaan, zonder het kapot te analyseren. Mijn ervaring is dat het je hoofd eerder helemaal leegmaakt dan dat het een chaos wordt, al heb ik ook wel eens een compleet nutteloze gedachtegang gevolgd.

Ik vind dit een beetje beperkt topic volgens deze heer YouTube - Ian Dury and the Blockheads - Sex & Drugs & Rock & Roll is er toch echt sprake van een heilige drie-eenheid

Oh ja onze nationale muziekknuffeljunk vindt: YouTube - Herman Brood (Rockpalast 1990) [08]. Dope Sucks

In ieder geval is dat meestal het beoogde effect, denk ik. Maar heel geschikt vind ik cannabis daarvoor niet. Voor mij toch niet. Lang duurde die beleving nooit. Soms was ik dan niet stoned genoeg of dan weer te stoned. Of ging ik op in 'briljante ideeën'. Een keer heb ik ze opgeschreven en ze bleken achteraf gezien allesbehalve briljant.

Ik zeg altijd: het grootste gevaar ten aanzien van de gezondheid, is de maatschappij zelf. Neemt niet weg dat bepaalde drugs nogal wat gevolgen (kunnen) hebben.
Cannabis is een prachtig product van de natuur. Het plantje is niet schuldig aan het gegeven dat psychosegevoelige mensen er door in de problemen komen.
Ik heb in mijn eigen omgeving gezien dat 'tig andere omstandigheden namelijk ook een psychose veroorzaken. Helaas krijgt cannabis vaak de schuld. Ten onrechte wat mij betreft.

Sommige mensen willen ten koste van alles 'nuchter' door het leven gaan. Waarom? Een goede vraag. Ik respecteer het, maar snap het niet. Behalve zoiets als coke, zijn er genoeg opties waarbij er nieuwe werelden te ontdekken vallen. Het leven is vrij zinloos, dus geef het kleur.
Muziek en drugs zijn een prachtige combi, mits sprake is van verantwoordelijk gebruik. Het feit dat sommige mensen zich letterlijk het ziekenhuis in eten, wil niet zeggen dat het nuttigen van voedsel per definitie slecht is of verboden zou moeten worden.

Inderdaad. Dat is ook wat ik hiermee bedoelde.

Drugs de schuld geven van maatschappelijke problemen werkt een enorm versimpeld wereldbeeld in de hand, een wereldbeeld waarin één ding aan te wijzen is als bron van het kwaad.

Dat had je dan beter niet gedaan in reactie op mijn uitspraak, want ik heb het daar helemaal niet over maatschappelijke problemen, maar over lange termijn effecten op de menselijke geest van regelmatig cannabis gebruik.


Waaruit meteen duidelijk wordt waarom je niet snapt dat sommige mensen liever nuchter door het leven gaan. Volgens jou is het leven blijkbaar vrij zinloos en volgens jou heb je blijkbaar drugs nodig om het kleur te geven.

Klopt, maar dat is juist mijn punt: dat je "langetermijneffecten op de menselijke geest van regelmatig cannabisgebruik" niet los kunt zien van de maatschappelijke omstandigheden waarin de mensen in kwestie zich bevinden.

Wat die quote van Marjet die je aanhaalt betreft: dit is niet de plek voor zo'n algemene discussie over de zin van het leven, maar zo hoef je die zin ook niet te interpreteren. Ik had de zin "het leven is vrij zinloos" op een hele andere manier opgevat. Ik las niet "het leven zou een zin moeten hebben, maar dat heeft het niet", maar "het leven op zich heeft geen zin, behalve de zin die wij er zelf aan geven" - en drugs en muziek zijn twee dingen die daarbij een rol kunnen spelen.

Wat ons mooi weer terugbrengt bij het onderwerp van dit topic: de combinatie van die twee dingen.

Niet zozeer drugs alleen (en dan heb ik niet over coke/heroïne en dergelijke). Ik kan mij niet voorstellen hoe het is om te leven zonder af en toe te ontsnappen aan de realiteit. Genieten van een vredige (muzikale) wereld.
De realiteit is dat ik elke dag moet vechten. Jij wellicht niet. De urgentie/situatie bestaat bij jou dus niet om 'te moeten vluchten'. In mijn leven en in mijn omgeving is dat veelal wel het geval.
Nogmaals, ik zie meer gevaar in de manier waarop onze samenleving is ingericht. De huidige situatie is pas slecht voor de gezondheid (het milieu, soclaal - economische verbanden, persoonlijke onderdrukking etc.). Daaraan willen ontvluchten is een hele logische en vaak ook gezonde handeling. Het zijn de daders die over het algemeen de slachtoffers verwijten dat ze zich onderdompelen in escapisme. Of dit nu in positieve of in negatieve zin gebeurt. De psychiatrie propt patiënten vol met medicatie. Diverse wetenschappers waarschuwen voor de effecten, die zelfs veel heftiger zijn dan een beetje THC.
Om over de permanente schade aan het lichaam maar te zwijgen. Kijk alleen al naar de diverse soorten antidepressiva en antipsychoticum.

Naar een goede psychedelische plaat luisteren en tegelijkertijd een spacecake eten is echter 'not done'. Wat mij betreft de wereld op z'n kop.

Is ook heel erg afhankelijk van de persoon en de stemming. Niet iedereen kan het goed controleren/sturen. Veel mensen worden ook onrustig i.p.v. relaxt van wiet. Ik herken die ideeën wel. Heb eens de hele gedachte achter een tandenstoker geanalyseerd. 'Hmmm, waarom zijn ze eigenlijk precies zo lang?' Duurde een tijdje voor ik erachter kwam dat het toch echt een zinloze analyse was. Merkte toen ook dat ik tien minuten van de film had gemist.

Je merkt niet direct dat die gedachtesprong je steeds iets verder meeneemt. Levert ook wel eens nuttige inzichten op.

Om de combi drugs en muziek nog even vast te houden: ik kan me moeilijk artiesten voor de geest halen die dankzij hun gebruik van drugs (ik noem het maar even algemeen zo) een positieve wending aan hun loopbaan wisten te geven, in de zin van : verrijkend, verdiepend, muzikaal interessanter. Het omgekeerde zie ik namelijk wel. Eric Clapton, Elton John, Joe Cocker, en dat rijtje kan zo nog even doorgaan, hebben daar flink last van gehad en hebben een flinke strijd geleverd om uiteindelijk drugsvrij te leven. Lees het boek Love is the cure van Elton John maar eens.

De gedachtengang van Marjet kan ik niet helemaal volgen. De maatschappij is ziek en daarom kan drugs een legitieme vlucht uit die maatschappij bieden naar een vredige wereld. Ik kan niet oordelen over de persoonlijke omstandigheden en wil dat ook niet, maar één van de kerngedachten in een therapeutisch proces is wel dat je zelf verantwoordelijkheid gaat nemen voor je leven. Niet de maatschappij heeft het gedaan, maar je bent vrij om je eigen keuzes daarin te maken. En dat mensen medicatie gebruiken om uit hun psychose te komen (wat helaas niet altijd lukt), daarvan kan ik, als professional weliswaar, alleen maar zeggen: daar zijn veel mensen enorm mee geholpen. Blij dat het bestaat, ook al is het vaak troep voor je lichaam.

Om nog even terug te komen op muziek. Ik geniet daar ook dagelijks van, maar soms ook niet. Voor alles is een tijd. En mijn zin komt vaak terug als ik me erin ga verdiepen, m'n best ga doen iets te begrijpen van de tekst, hoe het muzikaal is opgebouwd, de productietechnieken enz. Daarvoor schakel ik mijn brein niet uit, maar in. Volle aandacht erbij, let eens alleen op de baslijn in een nummer en je ontdekt dat er meer in zit. Om met een sigarettenslogan te spreken:

U geniet zoveel meer!