Daarmee kan je even goed een enorm versimpeld wereldbeeld in de hand te werken, waarin de maatschappij de grote boosdoener is van alles. Maar het gaat in dit topic inderdaad over de werking van drugs in combinatie met het beluisteren van muziek. Je reactie op wat ik schreef vond ik dan ook niet relevant. Vandaar dat ik er aanvankelijk niet op inging.


Genieten van een vredige (muzikale) wereld vind ik niet minder realiteit. Maar ik begrijp wat je bedoelt. Alleen zie ik niet waarom jij er van uit blijkt te gaan dat je daar drugs voor nodig zou hebben. Niet dat ik er een probleem mee heb als iemand daar bewust voor kiest. Maar vaak is drugs/drank het eerste/enige wat men als jongere heeft gebruikt om even te ontsnappen aan 'de realiteit', waaruit dan het idee ontstaat dat men het daarvoor nodig heeft. Een afhankelijkheid die ongemerkt geleidelijk in verslaving kan overgaan. Een duidelijke grens is er niet.


De voorstelling van de grote boze maatschappij tegenover de onschuldige spacecake gaat dan ook niet op. Het doet denken aan wanneer je iets over de risico's van roken zegt. Dan is daar ook altijd wel een roker die meent te moeten wijzen op nog veel groter gevaren.

Een beetje gevaarlijk zonder biografische gegevens bij de hand, dus ik beperk me even tot mijn paradepaardjes. Neil Young heeft bijna ál zijn nummers stoned geschreven. Nadat hij in 2010 gestopt was met blowen had hij moeite om inspiratie te vinden. Cannabis vind ik in ieder geval wel helpen bij het componeren, niet bij het spelen. Je reactievermogen wordt minder en dat merk je ook bij het spelen. Je komt wel op dingen die je anders minder snel zou bedenken.

Psychedelische rock had zonder drugs niet eens bestaan. Het punt is dat veel artiesten doorslaan en de drugs maken ze het functioneren dan onmogelijk. Zie Crosby en Stills, die eerst vlamden mede dankzij drugsgebruik en daarna geen fatsoenlijk nummer meer konden schrijven.

Neil Young is misschien wel een uitzondering inderdaad. Moeilijk te zeggen hoe zijn muziek had geklonken zonder cannabis-gebruik. Een groot muzikant of zanger kan ik hem niet noemen, technisch gezien dan. Maar wat is inspiratie? dat krijg je niet door logisch nadenken, maar door invallen. Je raakt verhoogd associatief door bepaalde middelen, kunt grotere sprongen maken met de geest, maar de terugslag is onvermijdelijk. Hoe ver is het met de psychedelische rock gekomen?

Afgaand op hedendaagse band als o.m. Animal Collective, Tame Impala en het Zweedse Goat zou ik willen zeggen: "die is weer helemaal terug".

Overigens is het imo weinig zinvol om te kijken naar de productieomstandigheden van de oorspronkelijke creatie/artiest. Dat is net zo'n fallacy als the biographical fallacy: maximaal is zoiets "circumstancial" en het draagt niet bij tot verder begrip van het artefact. Dit in weerwil wat van "duiders van een album" alhier beweren bij een recensie (mume-speak: mening) ervan.

De ergste voorbeelden daarvan vinden we bijv bij Joy Division waar tekens weer de nieuwe ontdekker op het tragisch lot van zanger (en tekstschrijver) wil wijzen aan de hand van de teksten. Kan het bij de productie van een (autonome) creatie al weinig schelen hoe iets tot stand komt - mits binnen de kaders van de wet en het menselijk ethisch handelen, bij de receptie is een individu zelf bepalend, binnen de door Fedde geschetste kaders.

Waarmee gezegd is dat je ook zonder enige informatie vooraf over artiest en productie kunt genieten van een plaat. Natuurlijk is dat zo! Maar er is ook de mogelijkheid tot 'duiden' van een plaat in de lijn van de historie en popcultuur. Dat levert soms interessante ontdekkingen op.

Zijn levenslange gebruik is ook niet zonder schadelijke gevolgen. Het is niet voor niets dat hij nu toch gestopt is. Zijn arts zag symptomen van een bepaalde ontwikkeling in de hersens van Neil Young en raadde hem aan te stoppen met blowen. Staat te lezen in zijn boek Waging Heavy Peace.

Volgens mij is het zo dat mensen met een gevoeligheid voor psychoses medicatie gebruiken om een (nieuwe) psychose te voorkomen/behandelen.
Welnu, is het toedienen van bijvoorbeeld medicinale cannabis voor mensen met PTSS of chronisch zieken niet hetzelfde?
Het beteugelen en/of verminderen van klachten, zodanig dat het leven voor de persoon in kwestie te dragen is.
Tuurlijk is een product als cannabis (zeker bij roken) niet in andere opzichten gezond. Maar is antipsychoticum 'gezond'? Zoals Fedde zelf heeft aangegeven: nee.

Ik heb geen drugs of alcohol nodig om van muziek te genieten, Kronos. Soms kan het echter een extra dimensie geven aan een luisterervaring. Daar is niets mis mee.
Met mijn reacties heb ik willen aangeven dat het soms heel makkelijk is om één aspect in het dagelijks leven overal de schuld van te geven.
Waarom willen mensen vluchten? Mensen in vinexwijken zullen deze vraag wellicht veelvuldig stellen. Maar wij leven niet allemaal in een gespreid bedje en hebben soms andere zorgen dan het bepalen van de aankomende vakantiebestemming.

Escapisme is legitiem, maar de verantwoordelijkheid is in handen van jezelf. Muziek is ook een vorm van ontsnappen. Niet altijd, soms wel. Het geeft kleur aan ons leven, zoals andere zaken dat ook doen.

Ik heb hier niemand gezien die drugs overal de schuld van geeft. Jij wel?


Drugsgebruik en - verslaving komen in alle lagen van de bevolking voor.


Natuurlijk is een verantwoorde vorm van escapisme legitiem. Maar ter herhaling, daar heb je dus geen drugs voor nodig. Er bestaan veiligere en gezondere middelen. Voor iedereen.

Marjet, eigenlijk was dat voor mij de aanleiding te reageren. Ik ben blij dat je het nu wat meer genuanceerd stelt. Ik deel met jou dat de maatschappij daders en slachtoffers kent en dat het altijd makkelijk is om de zwakke partij dan te beschuldigen van escapisme. Er zijn zoveel manieren om te vluchten. Ik denk even aan dat ware lied van Annie M.G. Schmidt:
Vluchten kan niet meer, heeft geen enkele zin
Vluchten kan niet meer, 'k zou niet weten waarin
Hoe ver moet je gaan
In zaken of werk, of in discipline
In Yin of in Yang of in heroine
In status en auto en geldverdienen
Hoever moet je gaan
Vluchten kan niet meer
Ook onze muziekhobby kan inderdaad een vorm van escapisme zijn. Maar kan er ook er iets tegenover stellen, tegenover het rotte in de wereld. Cultuur is als zout dat bederf van de samenleving voorkomt.

Maar dat mensen die in een psychose of depressie leven geholpen kunnen worden met medicatie, daar ben ik van overtuigd.

Allemaal heel boeiend, maar het topic gaat volgens mij niet over medicinaal gebruik van cannabis.

Daar heb je gelijk in.

Maar niet als oorzaak-gevolg. Afgaande op de dementie van zijn vader wordt hem sterk afgeraden nog wiet te gebruiken.

Oh ja, juist Stijn. Het staat in het boek niet als gevolg en die context van de dementie van zijn vader hoort er natuurlijk bij.

Voor jongeren en jongvolwassenen zou wel bewezen zijn dat veelvuldig gebruik een negatief effect heeft op hun IQ en blijvende vergeetachtigheid veroorzaakt. Het onmiddellijke gevolg op het kortetermijngeheugen kan waarschijnlijk iedereen wel bevestigen die al eens stoned geweest is.

Inderdaad. Hun emotionele ontwikkeling stagneert en op latere leeftijd ontstaan veelal gedragsproblemen. Het omgaan met emoties/gevoelens gaat voor problemen zorgen. Was van plan niet meer te reageren hier maar vind het uiterst interessant om de reacties te lezen. Dus kon het niet laten. Zie het om me heen gebeuren....volwassenen (met verslavingsproblematiek) die totaal niet hun gevoelswereld onder controle hebben en het vooruit plannen bijvoorbeeld is een groot probleem voor ze. Ze lopen vast in hun eigen gedrag. Maar het is een zeer complex onderwerp. Natuurlijk kan het aangenaam zijn met verdovende middelen muziek te ervaren maar vind best moeilijk om dit te promoten want een verslaving ligt al snel op de loer. Alsof het bij je hoort en dan word het listig.

Een wietverslaving loop je niet zo heel erg snel op, niet zoals sigaretten. Dan moet je wel echt verslavingsgevoelig zijn, veel problemen hebben en/of er een gewoonte van maken om met grote regelmaat meerdere joints per dag te roken. Je leest wel eens artikelen over mensen met wietverslavingen, die rookten dan minstens een tientje per dag weg.

Tja...een tientje per dag. De vrije sterke wiet is tegenwoordig al een tientje per gram. Een avondje doorhalen en het is op. Dan kom je ook niet meer uit je stoel en kan je beter de repeat-functie gebruiken voor de muziek die je eventueel aan het luisteren bent. Maar diagnose marihuana-afhankelijk bestaat wel degelijk en is toch wel een vaak voorkomende verslaving. Het heeft een vrij onschuldig image maar het kan leiden tot grote problemen. Zowel sociaal als financieel.

Heb hier ook het één en ander of psychoses gelezen. Naar mijn mening komt het vaak voor tijdens de afkick van de drugs. Het is een aanslag op je geestelijke gesteldheid als men abrupt stopt met gebruik. In klinieken word dit direct opgevangen maar besluit men thuis af te kicken kan dit tot gevaarlijke situaties lijden. Geldt niet voor iedereen natuurlijk maar het gevaar is aanwezig. Anti-psychotica (haldol) en anti-depressiva is dan toch wel noodzakelijk.

Maar ik wijk nu wel erg af van de stelling van dit topic

In dit artikeltje van de druglijn is toch sprake van 10% volwassenen die verslaafd raken en voor adolescenten is dat zelfs 15%.
Ik zou dus niet zo algemeen stellen dat je het niet heel erg snel oploopt, maar dat voorzichtigheid geboden is omdat verslaving/afhankelijkheid er sneller kan zijn dan je het beseft.
En wat sigaretten betreft, niet-rokers die jointjes beginnen roken waarin ook tabak gebruikt wordt, lopen nog veel kans om inderdaad snel verslaafd aan nicotine te raken.

Ja, maar je maakt het er dan wel semi-bewust naar en er gaat ook wel flink wat tijd overheen. Als je incidenteel gebruikt, word je niet op een dag wakker met de drang naar een joint. Dat gebeurt pas als je met vaste regelmaat gebruikt/gaat gebruiken.

Bij adolescenten heb je groepsdruk en noem alle clichés maar op die een rol spelen. Eerlijke voorlichting lijkt me een betere bestrijding dan de bekrompen, normatieve houding die je nu vaak ziet.

En niet-rokers die alleen blowen, hebben doorgaans geen interesse in shag. Ervan uitgaande dat ze rond de 16-18 zijn, waren ze anders ook al wel begonnen met roken.

Helemaal mee eens. Anderzijds zie je het ook vaak onschuldiger voorgesteld dan het is.


De meest voorkomende vaste regelmaat zal elk weekend zijn. Daar lijkt niks mis mee, maar het kan volstaan om verslaafd te raken.

In principe is alchohol ook drugs, met het andere heb ik weinig ervaring, dus ik blijf hopelijk on-topic. Ik bemerk wel eens na het nuttigen van een lekker zwaar biertje, dat ik beter in de muziek kom. Misschien omdat normaal een stuk zelfbewustzijn me tegenhoudt. Misschien wel omdat ik normaal te veel nadenk over de beslommeringen van alledag en daardoor me niet op de muziek concentreer Ik weet het niet. Ik weet enkel dat de combinatie wel eens wil werken.

In principe doe ik weinig of geen drugs (alcohol niet meegeteld) maar ik had een aantal maanden geleden xtc gebruikt en ik had de rustigste en mooiste muziek opgezet (Led Zep, Pink Floyd, Dire Straits), ik heb het nog nooit zó ontzettend prachtig gevonden.
Dit betekent natuurlijk niet dat ik het vaker ga gebruiken maar het was het wel waard in mijn ogen.

Veel drugs maken de al zo prachtige ervaring van muziek nóg mooier en intenser. XTC, paddo's, LSD, zelfs lachgas en soms blowen. Af en toe eens, mag best.

Ga geen preek houden hier. Geef je groot gelijk Marcel. Nog een tip voor je: neem een bommetje speed en zet iets van trance/electro-house op. Een aangename combinatie maar let op: zo af en toe maar! Onderschat het niet en behoud controle over jezelf! Voor je het weet is het 4-5 uur s'nachts. Nou veel plezier!

Speed kills, sheep67, zou het nooit iemand adviseren. En het is ook lekker goedkoop zodat de kans dat je 'hooked' raakt nog groter is. Heb er een aantal mensen helemaal kapot aan zien gaan, zij begonnen ook met een 'onschuldig' eerste bommetje.

Love Is The Drug, but Music Too. Overigens heb ik ook wel tot de pillenpot gezeten, maar daar ben ik gelukkig van 'genezen' .

Ook speed-luisteren naar electro is meermaals voorgekomen. Ook over slechte ervaringen kan ik (helaas) meepraten. Inderdaad een keer 4 dagen en nachten wakker geweest, waarna ik volledig ingestort ben. Heeft toch wel een jaar nare nasleep tot gevolg gehad. Reden voor mij om te stoppen met alle drugs, al komt het ongeveer 1 keer in het jaar nog voorbij. Wel ben ik blij dat ik vele soorten heb geprobeerd. Unieke ervaringen, MDMA en voor het eerst Burial luisteren, hemels. Laatste keer was Pitch '14, Darkside met een klein beetje XTC (halfje) op. Belachelijk, wat een genot. Mate houden en naar je lichaam luisteren is essentieel. Ik zou graag nog eens ketamine 'doen', moet een intense ervaring zijn. Ik heb geleerd om me eerst goed in te lezen en goede voorbereidingen te treffen (water, suiker, juiste mensen, goed slapen, volgende dag(en) vrij zijn etc.).

Pfff, wat een gedoe.

In zoverre gedoe....de positieve kant van drugsgebruik gecombineerd met muziek wordt nu toegelicht. Wat mijn ervaringen betreft ervaar ik muziek intenser en kan er helemaal in opgaan. Geen tijd en ruimte meer om te piekeren/doemdenken en andere negatieve gevoelens/gedachten. Natuurlijk, ik weet dat ook wel, het is vluchten voor de hedendaagse sores,maatschappelijk gezien.
Ik ga het allemaal niet goedpraten en dat is mijn bedoeling ook niet. Dus, maar dat zei ik al eerder in dit topic, ga ik het ook hierbij laten met reacties te plaatsen. Een aangenaam probleem, drugs

Maar buizen heeft natuurlijk gelijk met zijn reactie. Speed is ook een gemeen goedje. Moet ik wel zeggen dat er ook iets positiefs valt te melden. Bij gevallen van ADHD (volwassenen uiteraard) wordt vaak ritalin voorgeschreven. Maar in ritalin zit eenzelfde bestanddeel als in speed. En natuurlijk is speed "sterker" maar heeft een aantal overeenkomsten/effect met eerder genoemd medicijn (beide ingeschaald bij de amfetaminen). Dus met andere woorden kan je juist rustig worden van speed mits je diagnose ADHD hebt. Gasten zonder deze diagnose gaan stuiteren en onhandelbaar druk doen. Wat Marcel zegt is heel belangrijk: luister naar je eigen lichaam, hou het onder controle met goede voorlichting. En heel belangrijk: besef dat iedere drug ( XTC en paddos in iets mindere mate) een verslavende werking heeft. Dus wil absoluut geen reclame maken voor het gebruik van wat dan ook want ik zie ook dus dag in dag uit veel ellende!

Vanuit mijn beperkte ervaring roept dat wel wat herkenning op. Maar ik vind dat het alle belevingen die door wat voor drugs dan ook in de hand gewerkt worden aan authenticiteit ontbreekt. En zoals je al schrijft riskeer je er afhankelijk van te worden. Heb je er weer een probleem bij om over te piekeren.

Als ik een bijzondere muziekervaring wil, dan doe ik eens alle lichten uit. Ik oefen mijn concentratie en aandacht verder. Ik verdiep me extra in een bepaalde passage of in de teksten. No way dat ik mezelf met een of andere 'natuurlijke' of chemische troep ga vergiftigen.

Muziek en drugs, tegen het eerste zeg ik ja, tegen het tweede, nee bedankt.