Wat fijn dat de maestro mij opnieuw weet te verrassen! Met zoveel muzikale bagage en geweldige muzikanten kan het bijna niet misgaan, maar kwaliteit is natuurlijk nooit vanzelfsprekend.

Het album klinkt vertrouwd, zonder dat het oubollig wordt. Daar zijn de meeste composities veel te goed voor. Love Can Heal en And Still zijn op dit moment mijn favorieten.

Dit is typische jaren neo-prog, een feest van herkenning voor liefhebbers van bands als Marillion en Pendragon uit de beginjaren 80. Verwacht dus geen vernieuwende muziek. Als je daar doorheen kunt luisteren, acht ik de kans groot, dat je dit werkje kunt waarderen.

De muziek en teksten zijn over het algemeen erg toegankelijk, en er zijn geen complexe passages en/of tempowisselingen. Omdat de composities prima in orde zijn, ervaar ik dit hier absoluut niet als een gemis.

Alleen al voor het titelnummer is Mask de moeite van het aanschaffen waard. Dit is 12 minuten lang genieten geblazen van een prachtig opgebouwde en meeslepende prog ballad, een van de mooiste die ik in lange tijd heb gehoord. Het is smullen van basloopjes à la Trewavas en Kelly-achtige toetsensolo's, en - nu we toch bezig zijn - sommige gitaarpartijen zouden ene Steve R. niet misstaan. Ik waan mij weer zo'n 35 jaar terug in de tijd. Wat een weelde, kippenvel gegarandeerd!
Ook de afsluiter Future verdient een eervolle vermelding. Opnamekwaliteit en het artwork zijn eveneens om door een ringetje te halen. Mask is in alle opzichten een beauty!