Wat blijft dit toch een geweldige soundtrack. Reden heb ik hierboven al gegeven.
Een album dat voor de helft (tracks 1-4) bestaat uit gezongen tracks en vier instrumentale nummers.
De titeltrack is inmiddels wel voorbij gestreefd door het ruim 9 minuten durende City of the Angels, al had dit wel iets ingekort mogen worden) en het puntige Black-Blue-White, wat mij betreft het hoogtepunt van het album. Deze is dan misschien weer iets te kort, qua duur.
City of Angels lijkt na ongeveer 1 minuut speeltijd wel op een track die door Billy Idol uitgegeven had kunnen worden. Voor Every Big City geldt zo ongeveer hetzelfde, alleen denk ik dan meer aan Yello. The Red Stare is het rustpunt van het album, hoe vaker ik deze beluister, hoe mooier die wordt. Gevolgd dus door het hoogtepunt Black-Blue-White. Wat een retestrakke, typische 80's productie. De titeltrack To Live and Die in L.A. blijft simpelweg tof, evenals Wake Up, Stop Dreaming wat neigt naar Human League. Wait is ook uitstekend. Een nummer afkomstig van hun Points on the Curve (1983) album. Enige iets mindere track blijft voor mij Lullaby.
De 4,5 sterren zijn dikverdiend.
