Ik lees hierboven veel dat men vindt dat Bloodless Coup tot hun mindere platen behoord, en ik ervaar dat niet zo. Op al hun eerdere platen stonden wat mij betreft meer nummers op die ik wel skip, en Bloodless Coup en deze vind ik compleet goed, zonder fillers/skipbare nummers. Ik moet wel toegeven dat ik deze zo mogelijk nog wel mooier vind dan de vorige. Ik hou het op 4,5* en hij komt in mijn eindlijstje zeker terug! Hoogtepunten: Starlings, Diorama, I Will Follow You en Motorcades
Gek (maar niet zo erg) dat zo weinig mensen dit ontdekken, blijven ze tenminste in zalen als Paradiso (2 dec'13) spelen! ...

Ik blijf het gevoel hebben dat als Damien Rice net als bijvoorbeeld Ane Brun een "Sketches" van deze zou uitbrengen (Sketches is een uitgeklede "demo"/akoestische/kale versie van haar studio-geproduceerde (incl strijkers) "Changing of the Seasons") ik die zonder twijfel 5* zou geven. Uitzonderlijk mooie, goede en lekker lange nummers (melodie, emotie, tekst etc), maar toch niet de volle mep vanwege de wat voorspelbare opbouw en wat te nadrukkelijk aanwezige strijkers. It takes a lot to know a man wordt dikwijls de hemel in geprezen, maar ik vind dat refrein niet van hetzelfde niveau als de rest van het nummer (oorstrelend vs mwoah). De live-versie van Trusty and True met DeKoor in Carré benadrukt mijn negatieve gevoel mbt de strijkers (en dat terwijl dat nummer niet het ergst is mbt de strijkeropbouw).
Al met al een klassieker in wording wat mij betreft, en smaakt zeker naar meer! (geloof dat meneer de smaak van muziek schrijven weer te pakken heeft gekregen) Wellicht dat ik toch naar de volle mep ga naarmate ik hem vaker heb geluisterd.
En mbt Rick Rubin: doe maar een standbeeld, eerst Angus en Julia Stone weer samen gebracht en nu Damien Rice na 8 jaar weer een album laten maken, hulde!

Ik deel de mening van de meesten hier: Try! en Where The Light Is zijn briljant, en de oude albums t/m Continuum ook, maar daarna heb ik het oevre amper gedraaid. Deze zal hetzelfde lot ondergaan, aangezien het allemaal wel weer prima wegkabbelt, maar niks viel mij op: achtergrondmuziek. Wel kwalitatief goede achtergrondmuziek, dus 3*.
Toen ik deze gehad had en de volgende nieuw te beluisteren plaat opzette had ik een sterk gevoel van "John Mayer had dit kunnen (en moeten) maken": Tedeschi Trucks Band - Made Up Mind (2013)

Beter en (want?) minder gepolijst dan het nieuwe album.