stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem geplaatst

Goeiemiddag wat een belachelijk album is dit weer geworden zeg. GOLLIWOG mag netjes naast Aethiopes en Hiding Places staan in de top drie beste albums van woods en komt daarmee binnen tussen absolute crème de la crème van het lopende muzikale millennium. Het is zware kost, dat zeker, zowel inhoudelijk als emotioneel als productioneel gezien is het allemaal niet makkelijk te verteren, en daarmee niet voor iedereen weggelegd, maar voor de liefhebber van abstracte en politiek geëngageerde hiphop is er simpelweg niets beters te vinden dan de discografie van woods. Met als één van de tekstuele hoogtepunten de volgende bars op Corinthians:
(reactie op ander bericht)


Zijn er nog meer mensen bij op 12 oktober in Tolhuistuin?

Ik ben sinds jaar en dag de grootste Kanye-scepticus, maar iedere keer als ik nieuw werk van hem uitprobeer word ik weer in mijn skepticisme bevestigd. Mensen die na de laatste paar jaar nog steeds denken dat hij een generationele artiest is moeten toch wel enorme oogkleppen (oorkleppen?) op hebben. Er komen ook weinig serieuze argumenten bij kijken, zijn status als muzikaal genie lijkt altijd een vage culturele consensus zonder onderbouwing. En dat terwijl zijn producties, zeker de laatste tien jaar, rommelig zijn en onaf klinken, de sampling vernieuwend noch origineel is, en de raps om te janken zijn.

Waar doet hij op Bully nou iets dat we niet elders beter kunnen horen? Wat voegt Circles nou toe aan de flip van dezelfde Cortex sample die Madlib in 2004 deed? Ook de andere samples (o.a. van The Supremes en The Moments) zijn maar zo-zo, ik begrijp dat hij hier ten tijde van Graduation, toen ik hem ook al overgewaardeerd vond trouwens, hoge ogen mee gooide, maar anno 2025 overtuigt hij hier al helemaal niet meer mee. Het inmiddels van de tracklist verwijderde Losing Your Mind was nog erger: dat was gewoon een belabberde AI-cover van Cans Vitamin C... En dan heb ik het nog niet over de matige mastering, de cringey autotune vocalen, het niveau van de teksten - laat staan de manier waarop Ye zich publiek heeft geuit de afgelopen jaren.

Uiteindelijk is de beleving van muzikale kwaliteit natuurlijk subjectief, maar ik zou een stuk meer begrip hebben voor de verafgoding van Ye als de liefhebbers van zijn muziek een betere uitleg hadden waarom ze het zo goed vinden. Voor mij is dit vooral interessant als het zoveelste bewijs dat we met de opkomst van AI luier en minder creatief worden, en dat ons vermogen om te reflecteren steeds meer fundamenteel overbodig wordt.

stem geplaatst

stem geplaatst

Op het eerste gehoor best een vermakelijke mixplaat! Ik vind de meer dancey tracks van Quantic altijd een beetje gekunsteld en oppervlakkig, maar op deze DJ-Kicks leunt hij gelukkig wat meer richting de funk, jazz, cumbia, etc. die ook op zijn betere eigen werk te horen is. Hij had dat wegleunen van 'dance' nog wel iets meer mogen doen, trouwens, want zijn eigen houseachtige tracks vind ik zelf de zwakste punten in de tracklist, en de meer baile funk nummers aan het einde doen mij persoonlijk ook niet veel. Al is die duistere cumbiatrack waarmee hij afsluit (van zijn eigen alias Sobredosis) wel weer gaaf. Ik waardeer trouwens ook wel dat hij geen poging doet om als een serieuze club-DJ over te komen met al te fancy mixtechnieken, het pakt in mijn ervaring meestal slecht uit als een artiest die het niet is dat wel pretendeert.

Al met al had dit niet per se een officiële albumrelease hoeven zijn, maar het is wel een leuk luchtig mixje dat een ander geluid representeert dan wat we van de DJ-Kicks serie gewend zijn.