Van begin tot eind weet The Approbation mij te boeien.
Vanaf vrijdag spookt het Østerdalen's gitaartje richting het boodschappen doen in mijn hoofd. Drie kwartier verder en ik hoor hetzelfde gitaarloopje terugkomen in het wat vertraagde tempo van het titelnummer. Met grote bombastische, dromerige tracks hoor ik waar Avkrvst zo verdomde goed in is.

De grunts van Pale Moon en Great White River zetten de toon perfect en zo maak ik bij laatst genoemd sterke vergelijkingen richting Paperwings (Oak).
Als single kon Arcane Clouds me niet veel overtuigen, echter klinkt het tussen nrs 4 en 6 als gegoten.

Anodyne en The Approbation zijn misschien wel de 2 beste nummers die ik sinds lange tijd gehoord heb. Ze verschillen enorm van elkaar, maar tegelijkertijd voelt het alsof ik naar 1 nummer van 24 minuten luister.
Denk aan Anesthetize, Blackwater Park, Goodbye Sweet Innocence, Graves en voor de Blizzard fans zelfs New Tristram.

Avkrvst, ik ben fan.

Geweldig nieuwe album van James Labrie! Ik vind de 'screams' wel bij de stem van James passen! Goed!

Hmm.. ik vond de voorganger (Cosmogenesis) niet heel spectaculair om het zo te noemen.
Deze is echt goed! De rustige delen bevallen mij prima! Openingsnummer Septuagint begint mooi rustig en komt in met wat we gewend zijn, kneiterharde Death Metal! Hah geweldig gewoon.

Voor nu mijn topper op dit album : Vortex Omnivium, geniaal gewoon.

Trouwens, mist het op Musicmeter niet het 10e nummer 'Concerto'?