Ik heb de cd nu iets langer dan een week en ondanks de aanhoudende luisterbeurten, overheerst de groeiende drang naar 'nog, en meer'.

Dit album is echt wel de 'te kloppen kandidaat' voor het hoogste schavot in de categorie 'beste album van'.

Voor mij persoonlijk is de aftrap 'Mag ik je voelen' wat minder geslaagd wat verklaart waarom de eerste luisterbeurten minder overtuigend klinken.

Ondanks de staat van dienst van de groep, klinkt deze plaat 'lentefris en hongerig'.

En alsof het eigenlijk nog wel bewezen moest worden:
- de ritme-sectie bestaande uit drummer Ben en bas Axl staat als een huis en bewijst de meerwaarde van Axl;
- het gitarenduo Jan (1ste) en Erik (2e) staaft nog maar eens het gezegde 'never change a winning team';
- en Walter is en blijft gelukkig Walter: 'you like it or you don't' maar al even onmisbaar als frontman én als de toch wel, betere zanger.

Wat is het juiste woord weer 'Blokken' Ben ?
Inderdaad: KLASBAKKEN !!!

Alweer een 'sterke bal' van Vos en zijn mannen.
Er is altijd een verfrissende toets terug te vinden bij elke nieuwe plaat.
En altijd een 'spécialeke' zoals bij deze: 'United Kashmir'.
Voor de kritikaster is het nooit goed: ofwel te weinig variatie, ofwel zichzelf verloochenen.
Men moet gewoon zelf kiezen waarvoor men gaat.
Dat niet elk nummer 'een voltreffer' kan zijn, geldt voor elke cd: 'So what?'.
Jammer dat volgens, de laatste officiële berichten, de groep er 'eventjes' de stekker uittrekt.
Hopelijk geen voorbode van een 'open einde' want ook dat, is een einde...
Dit zou, afgaande op hun laatste schijf en hun altijd beresterke optredens, toch wel zeer jammer zijn !
Onze Gentse Luc mag nog zo'n ijzersterke gitarist zijn, altijd zorgen voor de 'vrolijke noot' en meer dan zijn mannetje kunnen staan:
Ook hier geldt de leuze: 'Enkel samen, sterk' !
Tot weerziens dus?

'You like it or hate it' dergelijke uitvoeringen van gekende songs.
Vooral de mensen die kiezen voor de uitvoering met bonuscd, lijken volgens mij het 'grote lot' gewonnen te hebben.
De bewerking van 'Waterloo Sunset' van The Kinks is ronduit 'WEER-GA-LOOS'.
Tijdens het één keer 'af te haspelen' van de plaat, kan inderdaad de verveling de kop op steken.
Gedurfd maar zeker geslaagd project.
'Heroes' is de gepaste blauwdruk om te weten hoe de ganse plaat klinkt.
'Sterke bal, Peter, maar bij je volgende werk toch maar weer het 'getrouwe'!