Peter Gabriel - Scratch My Back (2010)

Vind het na twee keer draaien eigenlijk een erg mooi en sfeervol album.

De nummers zijn welliswaar rustig maar nergens onherkenbaar Peter Gabriel, integendeel. Ik vind er juist veel van zijn oudere werk in terug. Ik neem er eerlijk gezegd mijn petje voor af (My body is a cage!), hij blijft geweldig bij stem.

Een beetje jammer van de eerste twee nummers, het overbekende Heroes en Boy in the bubble zijn niet alleen de bekendste maar gelijk ook de mindere nummers van deze cd.

Ja, het is een cover cd, maar veel originelen ken ik er niet van. Dat maakt het voor mij dan weer eigenlijk een interessante nieuwe cd en of Peter Gabriel de nummers dan wel of niet zelf heeft geschreven, maakt dan niet zoveel meer uit.

Het is sterk in de mode, dat coveren. Crosby, Stills & Nash zitten momenteel ook in de studio een cd vol met covers te maken. Ik heb er wel veel waardering voor als er wordt gecoverd van nieuwere of onbekendere artiesten i.p.v. de eeuwige geijkte paden.

Wie had ooit in 1977 kunnen vermoeden dat Peter Gabriel ooit nog eens een andere versie van Heroes zou maken?

Ik hoorde dat oud Genesis-maatje Phil Collins ook met een cover-album op de proppen gaat komen (Motown-nummers). Is inderdaad in de mode.

Het enige nummer wat ik echt een beetje té bombastisch vind, is Mirrorball. Dat komt ook omdat ik het origineel een beetje dromerig en droevig vind.

sjah,wat moeten we hier van denken

allemaal rustig gespeelde nummers, op zijn gabriels, maar het begint wel erg snel te vervelen en wordt nergens spannend

of moet ik het 40 keer draaien om het licht te zien?

Ik schat de kans dat die plaat beter wordt dan deze niet erg hoog in.

Ik ook niet. You can't hurry love! Dat Motown gecover is precies wat ik bedoel met vreselijke platgetreden paden.

Ik heb er al een paar, onder andere één van Michael McDonald. Het niveau komt niet boven de anderhalve ster.

Laat die Collins zich eens wat verdiepen in mooie, onbekende en eventueel nieuwe covers. Gedurfd, smaakvol en toch een duidelijk Phil Collins album als Face value.

En misschien kan hij dan die drummer van Paul McCartney huren.

Veel succes! By the way, ik dacht dat hij z'n carriére in de wilgen had gehangen en vanaf heden achter de geraniums zou plaatsnemen?

Ik zag na 4 keer draaien al het licht, Joy!
En dat mag best nog even rustig verder schijnen.
Flume & The Book of Love zijn errrrrg lekker!

Ik zie het wat anders, dan weer een cover cd. Dit sluit veel meer aan bij de American Recordings van Johnny Cash. Ook Gabriel wordt een jaartje ouder en kiest ervoor om rustig en intens hele mooie muziek, zorgvuldig uitgekozen, te zingen. Het levert een fraai album op.

Dat vind ik dus heel wat anders dan die verschrikkelijke Phil Collins die inderdaad het vreselijk platgetreden pad van de Motown cover kiest. Alleen al hun stemmen vergelijken doe je wat mij betreft niet.

waarom Collins er steevast bij wordt gehaald bij soloplaten van Gabriel is me een raadsel

we draaien hem nog maar eens, wie weet

Wat een VERSCHRIKKELIJKE Radiohead-cover

Echt totaal niet mee eens. Heb je het hele album beluisterd. het past prima als afsluiter in de context van het album. Op zich zelfstaand komt het ellicht niet uit de verf.

Heel prima origineel, bijan net zo goede cover wat mij betreft.

Ik moet mij echter ook aansluiten ( persoonlijke smaak ) dat ik Street Spirit een slechte versie vind. Let wel : mr. Gabriel is heilig bij mij, maar hier slaat hij de plank volledig mis.

De rest is zeker goed, maar voor mij wordt het pas de aankomende zomer dat hij op de repeat gaat. Sfeer, weet je..

Misschien nog andere heiligschennis, maar mr. Gabriel gaat hier Mark Hollis achterna op zijn laatste solo " Mark Hollis ". Qua sfeer dan...


Wat heerlijk toch dat je zo van muziek kan genieten !

Mr. Collins ? Kunnen we pas beoordelen als de plaat uit is, toch ?

Nee, niet in het geval Collins zingt Motown

prachtig luister album, waarbij sommige nr's wat minder uit de verf komen, maar een aantal zoals het pG betaamt subliem zijn. enfin ik ga het live aanschouwen in london over 2 weken

'You like it or hate it' dergelijke uitvoeringen van gekende songs.
Vooral de mensen die kiezen voor de uitvoering met bonuscd, lijken volgens mij het 'grote lot' gewonnen te hebben.
De bewerking van 'Waterloo Sunset' van The Kinks is ronduit 'WEER-GA-LOOS'.
Tijdens het één keer 'af te haspelen' van de plaat, kan inderdaad de verveling de kop op steken.
Gedurfd maar zeker geslaagd project.
'Heroes' is de gepaste blauwdruk om te weten hoe de ganse plaat klinkt.
'Sterke bal, Peter, maar bij je volgende werk toch maar weer het 'getrouwe'!

Ik heb de tweede CD nog niet gedraaid eigenlijk. Gauw eens doen dan!

Ik krijg juiste kromme tenen van Waterloo Sunset. Bijna net zo erg als bij Street Spirit waar ik me aansluit bij Victor Jan.

Bij de andere nrs op de bonus zijn de verschillen met cd behoorlijk minimaal. De meerwaarde ontgaat me.

ik was bang voor deze , maar het is een meesterwerkje geworden.
er zijn slecht 2 nummers die ik wat minder vind.

nu uitkijken naar de gecoverden

Ik lees wel uit de score af dat met 92 stemmers onderweg en een gemiddelde van 3,39 een groot deel van de kopers de plaat blijkbaar toch enigszins ondermaats vinden.

Ligt dat aan het coveren of aan de uitvoering? Ik moet toegeven, voorganger Up ook beter te vinden.

Ik kreeg deze plaat cadeau bij een abbonoment op het OOR, leek me wel interresant vanwege al die covers. tevergeefs heb ik hem slechts 1 keer gedraaid en vond ik het maar een saai en eentonige cd. Maar dat komt waarschijnlijk omdat ik dit genre niet mijn smaak is. Ik zal niet stemmen want ik heb hem slechts 1 keer gedraaid en daar blijft het ook bij denk ik.

Dat is bij mij na 40 keer niet echt gelukt. Het blijft nogal donker in de tunnel.

Prachtig concert gezien met orkest in Londen. Voor de pauze het hele album en na de pauze een aantal klassiekers. Het orkest past uiteraard het best bij deel 1.
Het is mijn meest gedraaide album op dit moment: 'The power of the heart' / 'my body is a cage' / 'Mirrorball' ik kan er geen genoeg van krijgen.
T zal zeer hoog in mijn jaarlijstje eindigen

Vind het een errruugg saaie plaat.....

Ik vind ook dat de muziekwereld niet armer zou zijn zonder deze plaat. Er staan een paar aardige interpretaties van een overigens wel goed samengestelde lijst met songs: 'Heroes', 'The Boy In The Bubble' en vooral 'My Body Is A Cage', waar strijkers en blazers een mooi duel uitvechten. Maar verder wil het niet zo spannend worden. En ik houd van de artiest Peter Gabriel. Lovenswaardig streven, maar niet echt geslaagd in z'n uitvoering.

ik heb zo het id dat velen denken dat gabriel automatisch garant staat voor briljante muziek

niet dus

doodvervelend dit

Alle respect voor dit interessante project van Gabriel. Nummers als 'Mirrorball' en 'My Body is a Cage' zijn knap georkestreerd. Toch zal ik dit album niet vaak in zijn geheel beluisteren. Het is allemaal erg traag inderdaad, en sommige nummers kunnen me nauwelijks boeien, zoals 'I Think Its Going to Rain Today' en 'The Boy in the Bubble'.

Tegenvaller en zeker niet van het niveau Up - Us - So. Ik ken de meeste orginelen niet, maar ik denk dat ze in de meeste gevallen veel beter zijn dan dat wat hier op de plaat staat.

's Avonds, wat later en in een laidback mood wil dit nog wel. Ondanks het feit dat dit album vrij recent is, is het al in mijn geheugen weggezakt. Het laat gewoon geen blijvende indruk achter, is eerder gewoon een sfeerondersteuner dan een sfeerbouwer, eerder een trendvolger dan een trendsetter.

Met 3,5* - tot nu mijn eerste waardering - vind ik het nog altijd goed beloond. Had zelf verwacht dat ik 'em op zou trekken, maar neig eerder naar verlagen. Het album blijft gewoon niet echt hangen - en da's gewoon jammer.

dit album is ook een echte daler. begon ik met mijn waardering op een vrij neutrale 2,5 ster. beetje bij beetje is dit afgezakt naar het absolute minimum. Een enorme koffievlek op het euvre van aartsengel gabriel.

Dus net zo goed als Mariah Carey, Nas en Rihanna....