Een van mijn favoriete albums. Het hele plaatje zit gewoon zo goed in mekaar: geluid kraakhelder, geweldige songs, sterke opbouw van de nummers, goed gebruik van fillers, supergoeie afwisseling tussen trage meeslepende gedeelten en brute uitbarstingen van de instrumenten. Dat alles retestrak uitgevoerd door topmuzikanten. Het is alsof
bijna elke noot op dit album, en dat zijn er nogal wat

, raak is. Bijna? Ja, het nummer
The Patient vind ik toch duidelijk wat minder dan de rest. Daartegenover behoren
Parabol/Parabola (wat een overgang!),
Schism en
Lateralus (heerlijke climaxes in dit nummer), en
Ticks & Leeches (vooral de gitaar-, drum- en baspartijen) tot de meest vette stukken muziek die ik ken.
Tel hierbij nog even het artwork van Alex Grey op, dat ook nog eens supergoed past bij de sfeer van dit album, en je hebt een van de beste albums allertijden - in mijn ogen
De voorgangers vind ik wat rommeliger, en bij de opvolger vind ik de nummers toch wat minder sterk. Ik begreep dat de heren met een nieuw album bezig zijn, ik ben heel benieuwd.