MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Hier kun je zien welke berichten wisselstroom als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Daft Punk - Alive 2007 (2007)

poster
4,5
Na tijden deze cd weer eens opgezet, toch weer genieten. Ik weet nog wel hoe blij ik was toen deze cd uit kwam, een paar maanden na hun concert in de HMH wat tot een van de beste concerten behoort die ik bezocht heb. Uiteraard ging ik voor de luxe editie incl. boekje met een boel foto's: een mooie herinnering van een geweldige avond.

Deze live-plaat is meer dan een mooi overzicht van het werk van Daft Punk, wat door het live-effect nog extra bruisend wordt. Het vette is vooral hoe de nummers van de 3 cd's samenkomen tot een geheel dat de losse cd's overtreft. De 'electropop' (of hoe je het ook wilt noemen) van Discovery wordt subliem afgewisseld met of juist ondersteund door de housebeats van Homework. De (in mijn ogen wat te kale en dus mindere) nummers van Human After All worden prima gebruikt om het geheel aan elkaar te mixen en komen op die manier veel beter uit de verf dan de reguliere versies. Alles komt samen en dat pakt verrassend goed uit.

Hoe de setlist wordt opgebouwd is ook gewoon zo vet, telkens weer golvend van rustig naar hoogtepunt, om uiteindelijk tot een geweldige climax te komen. Het is dan niet moeilijk om de bijbehorende lichtshow voor de geest te halen: startend van gloeiende neonbuizen, steeds verder uitgebreid tot het moment dat de mannen hun verlichte robotpakken in een pyramide van licht de toegift staan te spelen. Episch!

Minpuntje op de cd is Prime Time Of Your Life/Brainwasher/..., duurt me wat te lang. Misschien komt het ook omdat het Discovery-materiaal niet vertegenwoordigd is in dit stuk, waardoor het bij mij een beetje overkomt als een lang intermezzo. Liefhebbers van Homework zullen hier ongetwijfeld anders over denken.

Samengevat 4,5*; deze cd brengt nog steeds dat gevoel van totale euforie in mij naar boven...

Depeche Mode - Playing the Angel (2005)

poster
3,5
Normaal gesproken heb ik het niet zo op artiesten die meer dan 15 jaar geleden groot waren. Ik ga er dan gemakshalve vanuit dat ze al voorbij hun artistieke hoogtepunt zijn. De cd's die nog uitgebracht worden, lijken vaak meer een excuus om weer eens te toeren met de oude hits dan dat het nieuwe materiaal daadwerkelijk iets toevoegt aan het oeuvre.

Van Depeche Mode kende ik alleen de 2 singles-cd's (81-85 en 86-98). Dit cd'tje belandde toch een keer op m'n pc en heb hem na een aantal beurten ergens goedkoop op de kop weten te tikken.

Playing the Angel begint sterk met 5 prima nummers: best catchy nummers, fijne synthesizersound, mooie bijpassende zang, en het klinkt gedreven. De tweede helft is voor mij duidelijk minder, alhoewel de nummers afzonderlijk best oké zijn. Toch kakt het wat in, de liedjes zijn wat slomer en ik mis in de tweede helft een positieve uitschieter die m'n aandacht er weer even bij grijpt. Een negatieve uitschieter bevat dit album wel in de vorm van I want it all, wat helaas ook nog eens veel te lang duurt.

Overall ben ik blij met dit plaatje. De sound is fijn en vernieuwd t.o.v. het andere werk dat ik van Depeche Mode ken, en de nummers zitten prima in elkaar. Vooral het eerste gedeelte bevat een aantal liedjes die ik wel tot de fijnste nummers van deze band reken.

Tool - Lateralus (2001)

poster
5,0
Een van mijn favoriete albums. Het hele plaatje zit gewoon zo goed in mekaar: geluid kraakhelder, geweldige songs, sterke opbouw van de nummers, goed gebruik van fillers, supergoeie afwisseling tussen trage meeslepende gedeelten en brute uitbarstingen van de instrumenten. Dat alles retestrak uitgevoerd door topmuzikanten. Het is alsof bijna elke noot op dit album, en dat zijn er nogal wat , raak is. Bijna? Ja, het nummer The Patient vind ik toch duidelijk wat minder dan de rest. Daartegenover behoren Parabol/Parabola (wat een overgang!), Schism en Lateralus (heerlijke climaxes in dit nummer), en Ticks & Leeches (vooral de gitaar-, drum- en baspartijen) tot de meest vette stukken muziek die ik ken.

Tel hierbij nog even het artwork van Alex Grey op, dat ook nog eens supergoed past bij de sfeer van dit album, en je hebt een van de beste albums allertijden - in mijn ogen

De voorgangers vind ik wat rommeliger, en bij de opvolger vind ik de nummers toch wat minder sterk. Ik begreep dat de heren met een nieuw album bezig zijn, ik ben heel benieuwd.