Tool - Lateralus (2001)

Nou, nou, het is niet zo dat ik er aanstoot van neem ofzo. En ik ben ook heus wel wat gewend. Ik vind her gewoon niet zo mooi. That's all.

Ach, een paar goed geplaatste fucks kunnen prima werken. Zolang het maar geen goedkoop effectbejag is.

Tja, als je dat leest buiten de context van de muziek, lijkt het natuurlijk nergens naar, maar als je die uitspraak hoort in het knallende tweeluik Parabol/Parabola, valt alles gewoonweg op zijn plaats. Daarin gaat de meerderheid hier met me akkoord als ik zie dat meer dan de helft van de stemmen voor dit album 4,5 of 5 sterren zijn.

Dat is het in Tool's geval niet.

Daar zou ik niet van uitgaan. Lang niet iedereen leest de teksten. Men is er niet in geïnteresseerd, neemt het niet mee in rekening enz...

Maar ik heb daarstraks nog eens even beluisterd en de muziek doet me eigenlijk ook weinig of niks. Ik vind het maar saai pretentieus geneuzel. Gebakken lucht. Dat 10,000 Days beter is zou ik niet zeggen, maar dat album heeft toch een wat minder bedompte sfeer. Ik ga beiden maar eens in de vuilbak mikken.

Maar vooral, er over zwijgen nu. Weer over naar de Tool-adepten.

Bij Tool - en dan zeker bij Lateralus - wordt er door de fans net wel vaak ingegaan op de teksten. Haters gonna hate, maar de quasi esoterische beeldspraak van Maynard James Keenan nodigt nu eenmaal uit om geanalyseerd te worden. Als er dan nog wat met de fibonnaci-reeks geflirt wordt, krijg je al heel wat mensen mee (en zeker ook heel wat mensen tegen). Maar ik denk niet dat de lyrics de sterkste kant van Tool zijn, dat is gewoon de muziek. Iemand zei ooit:

En waarom niet dan? Als ik steeds Shove this and that up your fuckin ass in een nummer hoor, vraag ik mij echt af of dat niet inventiever had gekund.

Jij doet het er ook gewoon om hè? ³³³³

als nu het hele album vol stond met zuiver dit soort teksten, had je een punt ,nu niet

in enkele nummers gaat keenan zwaar loos, oprechte kwaadheid en frustratie, das de vraag natuurlijk, maar iig komt het gemeend over en past het bij de muziek die gespeeld wordt

Misschien ga ik dit album wel beter vinden dan Ænigma. Schisms is in ieder geval een geweldig nummer. Die bass riff.

Geweldig album dit. Alhoewel ik het misschien al wel 3 jaar niet gedraaid heb. Te zwaarmoedig voor mij. De absolute uitschieter is voor mij het nummer lateralus. Wat een opbouw en einde! The patient en reflection vind ik ook uitstekend.

alleen al de drums zijn ongelooflijk mooi, creatief, bijpassend, niveauverhogend en geil

Ja, de drums zijn erg geil (ik wist niet dat drums dat konden zijn)?!

Van 3 naar 4,5 gegaan. Ik ben Tool helemaal op waarde gaan schatten, en wat een fantastisch goed album is dit toch!

Lekker plaatje maar niet zo goed als Aenima. 4*

Voor albums als deze zijn 5 sterren gewoon te weinig.

****** dan maar zo!

zwaarmoedig,duister en ontoegankelijk maar ook verrassend, boeiend en zelfs een tikje exotisch.

een album dat de moeite waard is maar zich niet gemakkelijk laat doorgronden. Dit album hoe meesterlijk het ook mag zijn, is beslist niet geschikt voor elke stemming.

Klopt...

Lateralus is nog beter

Prachtig album. Het is wel heel duister en niet echt geschikt voor elke stemming.
Prachtige baslijn in Schism.

Dit krijgt toch 4.5*

De baspartijen op dit album zijn sowieso niet normaal! De bas is op dit album af en toe belangrijker dan de gitaar, dat zou eens vaker moeten gebeuren!

Geweldig album, maar Aenima spreekt mij toch iets meer aan.

Na een lange tijd dit album geluisterd te hebben kies ik Lateralus toch nét boven Aenima. Die laatstgenoemde is misschien net iets toegankelijker met meer pakkende songs maar als totaalbeeld is Lateralus toch nog nét iets beter. Het begint met één van de mooiste openingsnummers ooit: The Grudge, nummer dat goed begint en op de helft compleet losgaat. (die schreeuw ) Ik ga niet elk nummer apart bespreken maar op deze plaat staat geen één slecht nummer op. Hoogtepunten?.... De hele plaat is één groot hoogtepunt. Wil eigenlijk alle tracks wel als favoriet aanvinken.

5/5

Toen ik de eerste keer The Grudge hoorde werd ik compleet overdonderd. Ik kreeg een kopietje van mijn oom en toen ik thuis kwam had ik hem gelijk aangezet. Zo had ik muziek nog nooit gehoord. Ik was toen nog een klein gastje van 8. Die hypnotiserende drums en bas en dan de zang, die schreeuw die eigenlijk toen best angstaanjagend was. Nog steeds mijn favoriete nummer van dit album, dat nummer kan niet hard genoeg staan. Paar jaar later de kopie helemaal kapot gedraaid en een origineel exemplaar gekocht. Tool wakkerde ook mijn interesse aan om basgitaar te gaan spelen. Zo mooi! Dit album gaat op nummer 1!

The Grudge had bij mij dan weer wat langer nodig om echt te bezinken, maar staat nu ook aangeduid als favoriete track.

The Grudge vond ik eerst juist het enige goede nummer van dit album, hoewel ik toen nog qua muzieksmaak niet veel verder kwam dan nu-metal.

De drum bij Ticks & Leeches Geweldig!

Ticks & Leeches Dat einde van dat nummer, zo wreed, geen woorden voor

Een van mijn favoriete albums. Het hele plaatje zit gewoon zo goed in mekaar: geluid kraakhelder, geweldige songs, sterke opbouw van de nummers, goed gebruik van fillers, supergoeie afwisseling tussen trage meeslepende gedeelten en brute uitbarstingen van de instrumenten. Dat alles retestrak uitgevoerd door topmuzikanten. Het is alsof bijna elke noot op dit album, en dat zijn er nogal wat , raak is. Bijna? Ja, het nummer The Patient vind ik toch duidelijk wat minder dan de rest. Daartegenover behoren Parabol/Parabola (wat een overgang!), Schism en Lateralus (heerlijke climaxes in dit nummer), en Ticks & Leeches (vooral de gitaar-, drum- en baspartijen) tot de meest vette stukken muziek die ik ken.

Tel hierbij nog even het artwork van Alex Grey op, dat ook nog eens supergoed past bij de sfeer van dit album, en je hebt een van de beste albums allertijden - in mijn ogen

De voorgangers vind ik wat rommeliger, en bij de opvolger vind ik de nummers toch wat minder sterk. Ik begreep dat de heren met een nieuw album bezig zijn, ik ben heel benieuwd.

Dat vind ik nu ook, iedereen is altijd weg van Aenima maar persoonlijk vind ik deze veel beter. Aenima is van zeer hoog niveau, begrijp me niet verkeerd, maar waaiert alle kanten uit. Dit album is van begin tot het eind kloppend.
Maar laat die nieuwe plaat maar doorkomen!

Dat einde geeft me altijd koppijn - van het headbangen

Ik sluit me volledig aan bij wat hierboven werd gezegd door en Musico Pinjo en wisselstroom; dit is ook voor mij het enige album van Tool dat als geheel op geen enkel moment inzakt en tevens de enige die de volle mep scoort.