Oef. Lang geleden dat ik zo ben weggeblazen door een plaat. Persoonlijke favorieten: the boy..., loveless..., forces..., raised eyebrows en crazy rythms. En dat zijn erg veel favorieten voor zo'n kort plaatje.

Lekker wegdromen op psychedelische gitaarstromen terwijl de ritmes ondertussen alle kanten op vliegen...zeldzaam goed.

Na Crazy Rythms (dé ontdekking van 2010 voor mij, haha) deze plaat blind gekocht en hij valt me eerlijk gezegd een beetje tegen. Deze plaat is meer geschikt voor de achtergrond op een zondagmiddag na de kater van de vorige knotsgekke avond waar crazy rythms de boventoon voerde.

Veel ritmegitaren, veel velvet underground revival, wel lekker hoor, maar waarom deze draaien met zo'n briljante debuutplaat?