Het eerste album wat ik uitcheck van Fat Joe. Eerder had ik 'Aloha' gehoord waat mijn vrienden gek op waren. Deze track wil ik duidelijk bij het grof vuil zetten zeer pijnlijk

Maar goed dat ik dit absoluut niet over zijn oude werk kan zeggen. Het album is toch wel een 'classic' te noemen. Joe rapt goed en is is hier niet commercieel op.
Lyrics is het dus allemaal prima voor elkaar, net als de beats.
Fat Joe rapt over het geheel agressief en dit heeft ook zijn werking.

De skit van The Warriors hoor ik nu voor de 2e x (dit was ook al te horen op 'This or That'.

Nummers als:
- Bronx Tale
- Succes (niet de remix)
- Envy
- The Shit Is Real (Dit is echt ongelofelijk krachtig)
- Respect Mine
- Say Word
- Bronx Keeps Creating It

Maken het album

jammer van de matige skits

Ook jammer van: Dedication, bijna alleen maar props.

Helaas te weinig stemmen! Verdient meer.

(Overdreven gansta thema?)

Joe's Classic

- 4.0* (als Dedication of de remix was vervangen door een classic, was het een 4.5 geworden)

Sterk album!
Natuurlijk door Chris Jericho begon ik te luisteren naar Fozzy.

een lekker sterk, stabiel album van Fozzy, jammer dat Fozzy niet populairder is.
toch zijn er ietsjes betere albums van Fozzy

Fozzy heeft een eigen styl wat ik echt kan onderscheiden van anderen, daarom is Fozzy bijna echt één van de enige rock/metal groups wat ik luister.

Nummers als: Enemy - The way i am & Lazarus zijn echt heerlijk gevormt, wat al jaren tegen mijn trommelvliezen word geblazen!

Frozen voice singing winter's song
I live through life at the will of the wind

* 4.0

Misschien wel het beste album tot nu toe. Fozzy is hier op zijn best en vanaf dit album is er echt verandering te merken. Het klinkt als één geheel, en toch zo verschillend. Geen nummers vervelen, en ook de eerste keer dat er een wat treurig nummer is gemaakt (Broken soul) wat zeer goed klinkt. Persoonlijk vind ik het vanaf nummer 10 maar matig worden, vele zullen juist gek op die nummers zijn.

Zeer tof album, beste tot nu toe.

*4

Fozzy's debut album!

Begint sterk met Stand up and Shout
En daarna komt: Eat the rich


I've been down, I've been beat
I've been tossed into the street
Making nickels, begging dimes
Just to get my bottle of wine
Some say Life, she's a lady
Kind of soft, kind of shady
I can't tell you Life is rich
She's no lady, she's a bitch

daarna komt: Stay Hungry wat ook een lekkere track is, en houd het niveau hoog

The Prisoner komt met in het begin met een leuke skit.

I am not a number, i'm a free man!! Whaaaaahaaaa haaaa *kuch kuch*

Livewire houd krachtig, en is lekker snel!
Chris Jericho (moongoose MCqueen ) is bijna alleen maar te horen als 'lead singer of the band' met enekel afwisselingen

End of Days start, een gevoel van een beetje herhaling van de eerdere nummers, maar is wel entertainent!

Over the mountain lijkt weer wat op live wire kwa energie en snelheid. maar varieert weer toch officiële nummer van ozzy osbourne

Blackout komt, erg aanstekelijk. maakte er altijd: black goat van i really had a black goat

Feel the burn valt wel wat in een andere styl dan dit album in het geheel.
De lichte bewerking van Moongoose is wel leuk. Het nummer varieert in gehele styl steeds anders. enekel keren rustig en dan weer wat ruiger

Als laatste komt: Riding on the wind Past ook niet helemaal in hetFozzy straatje. komt wel dichterbij dan Feel the burn. wel aardig nummer

veel covers, maar zeker leuk album! up to go voor fozzy!!

*4.0

Het 2e album van Fozzy en ik kan nu al zeggen (zonder het laatste album te hebben geluisterd, is dit het beste album samen van Fozzy)

Whitechapel 1888 start op, en krijg meteen een blairwitch project gevoel

het word al spannend, klinkt nu al alsof de styl anders gaat worden, dan in vergelijk met hun vorige cd.

Wanneer: To kill a stranger & Happenstance zijn afgelopen (wat wel aardige nummers waren) komt opeens langzaam aan eeen freewheel burning opstarten

Wat een zalig nummer zeg, met een van de beste riffs die ik ooit heb gehoord

bij 2:50 begint dit, en start op echt geweldig dan bij: 3:25 knalt het uit me speakers!

en meteen na dat ge-bang komt het bekende Fozzy gevoel weer met: The mob rules. Voor mij!
geweldig nummer ook wat zijn kracht heeft.

Close the city and tell the people that something's coming to call
Death and darkness are rushing forward to take a bite from the wall, oh
You've nothing to say
They're breaking away
If you listen to fools...
The mob rules
The mob rules
Kill the spirit and you'll be blinded, the end is always the same
Play with fire, you'll burn your fingers, and loose your hold of the flame, oh
It's over, it's done
The end is begun
If you listen to fools...

Big city nights begint rustig, en je hebt ook echt echt het gevoel dat je in een big city bent door dit nummer

Crucify yourself is een van de harde nummers, wel lekkere hoor maar niet veel energie (wat niet altijd erg is, ligt eraan wat voor zone je in bent)

L.O.V.E Machine komt en begint meteen goed. bouwt op, begint daarna rustig.
Echt lekker nummer van fozzy, ook de lyrics zijn goed.

Als L.O.V.E machine is afgelopen, komt het volgende GE-WEL-DI-GE nummer
Balls to the wall!! het begin klinkt niet zo helemaal geweldig, maar al snel word het leuk. met elke seconden word het nummer beter
zeker lekkere riffs in dit nummer

Dan komt: with the fire! Klinkt alsof we een rustig nummer krijgen, maar dan peens word ik van mijn stoel afgeblazen. Fozzy's eigen nummer, geen cover.
Erg leuk! ook de video clip is erg netjes.

You said that I'd never make it but here I am
And it don't take long to figure out who's the man
And it's hard to believe that a man like me
Has the courage to take a stand
I hear the roar of the crowd as I reach for my crown
Tonight I am the king
Can't take me down

en als laatste: Where eagles dare. een lang nummer!
Lang, maar netjes!Het nummer is in 1 geheel gelijk en stabiel wat knap ik voor bijna 9 minuten lang! je zou het neit door hebben dat het zo lang duurt!

Echt geweldig album!

To kill a stanger & happenstance zijn toffe nummers! maar de nummes daarna zijn helemaal geweldig! (Whitechapel 1888 is slechts een intro)

Fozzy 4 the win

*5.0

Net als bij chasing the grail heeft Fozzy een sirieuze kant laten zien. Fozzy is een uiterst goede metal band met een eigen stijl. De laatste jaren doet fozzy geen covers meer, en de muziek wordt alleen maar harder. Ook dit keer is het weer raak. Wat op zich zelf niet erg is hoor, maar bij een nummer als 'Blood Happens' is dat voor mij minder aantrekkelijk. Maar dat is ook het enige nummer wat ik skip (door dat geschreeuw). Er zijn totaal twee edities uitgekomen, de standaard en de deluxe editie. Bij het laatst genoemde zijn er twee extra tracks bijgekomen.

Maar laten we maar even bij het begin beginnen. Het album start op met: Spider in my mouth. Net als bij het album 'Happenstance' begint het album met een 'scary' intro. Uiteindelijk begint het nummer en het klinkt weer typisch Fozzy. gewoon een vermakelijke nummer, een duidelijk articulerende Chris Jericho en altijd met een goed refrein. Toch vind ik het eerste nummer niet het top nummer van het album. Sandpaper, het volgend nummer scoort goed. inside my head is een rustig nummer wat steeds opbouwend en afbouwend is. een echt geweldig nummer. Sin and Bones is een aardig nummer, niet geweldig maar aardig, wel weer goed refrein. Dan komt misschien wel mijn lievelings nummer van het album: 'A passed Life'. Wat een geweldig nummer is dat zeg, de lyrics, de spanning het doet het hem gewoon. Het lijkt op Inside my head, de zelfde structuur maar uiteindelijk word het nummer zo heerlijk opgebouwd met de tekst die Jericho screeuwt:

'Into the casket I go
Debt has been paid seeds have been sown
End of the line all that I know'

Vanaf dan is het toch echt geweldig. She's my addiction is een aardig nummer, vrolijk met een leuk refrein. Shine forever heeft een geweldig gitaarwerk. Ongelooflijk geweldig bruut Dark passenger is een aardig nummer, niet al te geweldig. Dan komt het meesterwerk: Storm the beaches. Een zeer creatief lang nummer over de 2e wereldoorlog. Zoveel geluiden, geweldige teksten. Ik was er helemaal in verdiept met mijn gedacht.

Bij de special edition zijn 2 extra nummers: Walk amongst the dead, een nummer wat het absoluut waard maakt! Een geweldig vermakelijk nummer!. Faries wear boots is alleen wel wat matig.

Goed album, fozzy groeit! Zeer goed album!

*4

Ik deel echt precies de zelfde mening als 'Ernie'. Het doet me niet echt heel veel, de MC's zijn echt te zwak, hoewel de instrumentels soms nog wel boeiend zijn. De lyrics zijn nog wel aardig, maar bij een nummer als 'Mista Mista' is dit echt verschrikkelijk.

Well no motherfucka
What can a quarter get you?
Nothing motherfucka.
You are just fucked up.
Off them fucked up drugs.
You know you need to leave alone
But you keep telling me that you're drug free,
Motherfucka

Hoewel er nog lekker tracks op staan als:

'Ready or Not'
'Zealots'
'Fu-Gee-La' (geen van remix'jes)

4 nummers kunnen er nog door heen:

'Family Business''
'The Score'
'Killing me softly'
'The beast'

Er zit verder weinig motivatie of niveau in, zo erger ik mij echt heel erg aan de eerste verses als op 'Killing me softly' het klinkt zo slecht.

Toch is het geworden van wat ik had gedacht, na de singles blijft het matig. Al is 'Killing me softly' toch echt overrated en 'Fu-Gee-La' underrated die echt het album maakt voor mij

Het had allemaal potentsie, al moet Laurin Hill het album echt omhoog trekken aangezien de heren toch echt zwakke MC's zijn. Dit zorgt dan ook voor net een onvoldoende.

*3.0