Ik kwam dit schijfje op het spoor door een aanbeveling in het magazine "Het Bladje" behorende bij popkwis Connecties. Hoofdredacteur Leo Koot vond het een prima cd. Hij had het zelfs over het halfbroertje van Beck (of zoiets) en dat triggerde mij. Daar wilde ik best wel eens naar gaan luisteren. Laat Dodax het plaatje nou nog kunnen leveren. Voor een vriendenprijsje. Het was volgens mij wel een in hun ogen onverkoopbaar plaatje geworden. Het was niet eens geseald. Maar meteen vanaf het eerste nummer genoten van deze prima output van Bobby. Zou Bobby nog actief zijn in de muziekscene ? Ik vrees van niet. Soms zit het mee (bij Beck) maar meestal zit het tegen.

Tot vandaag aan toe heb ik vele malen enorm genoten van Gilberts laatste album "Driven". Ik ben een fan, dat geeft ik toe, ik heb alles van de man en kan alleen maar vast stellen dat hij iedere keer weer fantastische melodieën uit zijn hoofd weet te krijgen. Ik leef dan ook enorm toe naar het concert van hem aanstaande maandag in Eindhoven. Daar zal hij ongetwijfeld Nothing Rhymed, Clair, Matrimony en al die andere hits spelen maar Gilbert is meer dan dat. Wat mij betreft brengt hij zijn laatste album integraal ten gehore. Er staat geen slecht nummer op. Zo melodieus als de pest allemaal. Mannetje van 75. Springt nog zo van zijn piano. Ik hou van Gilbert. Gilbert houdt van Nederland.

Bij het plegen van achterstallig onderhoud stuitte ik weer op nog niet in de kast opgeborgen cd's van Luke Sital Singh. Ik vond de cd's destijds al prachtig, voorzien van schitterende melodieën en was zeer nieuwsgierig naar de recensies in muziekkrant Oor. Die waren op z'n zachtst gezegd vernietigend. Een goede reden om mijn waardering als nog achter te laten op de site van musicmeter. En laten we hopen dat zijn vierde standaard album er gauw aan gaat komen. Ik geef deze plaat het maximale aantal sterren. En ben ook benieuwd naar Old Sea Brigade, de artiest waar Luke tegenwoordig mee samen schijnt te werken. Moet ook een mooie plaat zijn.

19 december ontving ik McCartney 111. Inmiddels meer dan 100 keer beluisterd. Heeft me geen seconde verveeld. Maar het is nu wel tijd om mijn andere 2020 cd's te gaan beluisteren. Zojuist Taylor Swift voor de zesde keer gehoord. Flaming Lips mogen er ook zijn. Eveneals Chuck Prophet en Bill Fay. Maar mijn definitieve lijstje over 2020 zal nog wel een tijdje op zich laten wachten. Ik wil iedere schijf toch minimaal 5 keer gehoord hebben, Weet inmiddels wel hoeveel sterren ik Paul toeken. Het maximale aantal: 5 dus. Hoop dat Mac het nog een tijdje volhoudt. Kijk uit naar McCartney 1111

Blij werd ik van deze release. Omdat ik in 1972 aanwezig was bij het concert van Wings in de Doelen Rotterdam. De opnamen -zonder geklap, gejoel en gefluit duidelijk maken hoe goed de muzikanten op elkaar ingespeeld waren. En McCartney met zijn stem alles bepalend is. De aanwezigheid van Linda is onopvallend. Ze stond niet bekend als een geweldige muzikante. Heb Linda later -tijdens een Ahoy concert- nog wel over me heen zien vliegen. Dat kunnen toch weinig mensen zeggen,ha ha

Mijn mening is enigszins gekleurd. Ik geniet al vele jaren van de out put van Willie Nelson. Ook 2024 is weer een jaar dat ik op mijn wenken ben bediend. Twee albums maar liefst. Waar van "The Border " van mij in ieder geval 5 sterren krijgt. Deze plaat klinkt heerlijk. Vraagt om gehoord te worden. Blij dat ook Uncut ( of Mojo) de schijf in het jaaroverzicht een plekje heeft gegeven. Mogelijk durven anderen het nu ook aan om Willoie Nelson een kans te geven