De beste persiflages zijn niet van echt te onderscheiden, en deze is ontzettend goed...
Briljante tekst ook natuurlijk waarin alle hardrockers en eigenlijk alle platenmaatschappijen belachelijk worden gemaakt.

3 covers op deze cd-single, behoorlijk ver-leveller-st maar zeker nog herkenbaar als Everly Brothers, Beach Boys en X-ray Spex.

De band Liines bracht vorig jaar al wat singles uit die me erg deden uitkijken naar het debuutalbum. Dat kwam er dit jaar en valt niks tegen. De band is engels maar is meert vergelijkbaar met een Amerikaanse band als Sleater-Kinney.

Linda live in 1980 - na bijna 40 jaar op plaat gezet. En wat een kwaliteit, zowel het geluid als de uitvoeringen. Een zeer sterke band die ook de ruimte krijgen om hun eigen geluid te laten horen (luister maar naar de solo's in You're No Good) maar ook en vooral de stem van Linda.
Best bijzonder dat dit de eerste officiële live plaat van Linda is - tegenwoordig kan ze niet meer zingen vanwege Parkinson - blijkbaar is dat nooit eerder bedacht terwijl in de 70s toch veel bands wel live albums tussen hun reguliere albums uitbrachten...

Debuut van de destijds 19 jarige Louise Goffin. Als dochter van een van de succesvolste songschrijvers-duo's is het niet zo gek dat hier ook al vooral eigen werk staat, soms samen maar ook vaak allen geschreven.
Qua muzikanten een bekend rijtje sessie muzikanten opengetrokken, zoals op wel veel meer albums eind 70s/begin 80s doen op veel nummer 1 of meerdere leden van Toto mee; David Paich, Steve Lukather en Mike Porcaro zijn op een aantal nummers te horen, tegelijk of apart. Prima eerste album.