In 2013 en 2014 bracht Tanya 5 EP's uit als Swan Song series. Deze waren echter alleen digitaal te krijgen. In 2016 besloot American Landromat er een mooie 3cd uitgave van te maken. De EP's niet helemaal integraal, vanaf deel 3 mist een paar keer het laatste nummer maar als extraatje dan wel 7 extra nummers die nog niet op een EP stonden. Een deel VI eigenlijk al is die niet als zodanig uitgebracht.

De uitzondering op de regel dat de Breeders' ep's interessanter zijn dan de albums... alleen is het nummer met Mark Lanegan wel een must-have.

De EP is op 10" en 7" verkrijgbaar, met of zonder Saints dan.
Heerlijke ep die eigenlijk beter is dan de meeste van hun albums.
Erg fijne cover van Sebadoh's freed pig ook.

Tip voor iedereen die van c86 houdt.
Ik hoor er ook bands als Primitives en Darling Buds in en zeker ook Shop Assistants. Heerlijk.

Ik wist dat ik dit album wilde toen ik zag dat de single van George Kooymans er op stond, die is in z'n eentje als je'm al vindt al duurder dan deze collectie op cd.
Nadeel van de opzet van deze cd is wel dat je zowel a- als b-kant krijgt. Die b-kanten zijn lang niet altijd een aanwinst. Zo staat er zelfs een instrumentale versie van de a-kant op en ook bij bv The Thought vind ik de b-kant echt iets waarvoor ik het vinyl echt nooit zou omdraaien.

Verder wel prima namen, naast Kooymans ook Weekend at Waikiki met hun beste single, Tambourine en Eton Crop.

Heerlijke punkpop van de Halo Friendlies, meer alt.rock dan bv de Donna's, het past wat dat betreft ook wel bij de meest uptempo nummers van bv Letters to Cleo of de Josie & The Pussycats soundtrack.

Destijds aangekondigd als 'de Rumours van de nederlandse indie', vanwege de breuk van de zangeres en vorige drummer. Er moet een hoop (oud) zeer uit maar dat gebeurt wel met een geweldige muzikale begeleiding. Heerlijk album.

Absoluut, Back of My Hand vind ik een geweldige single, de lp een keer gekocht op een beurs, zonder al teveel verwachting eigenlijk en die vond ik ook verrassend goed.
Binnenkort weer eens opzetten om een rating te geven

Als The Pipettes het niet meer (op deze manier) doen, dan is daar gelukkig The Like. En meteen ook maar die Pipettes overtreffen dan. Heerlijk 60s girlgroup geluid... helaas is The Like er na dit album ook mee opgehouden.

Ik kwam deze single een keer tegen op een beurs of zo, kocht 't en dat was het begin van de herontdekking van een van de beste Nederlandse bands ooit. Gelukkig snapte de UK wat beter waar ze mee bezig waren, in eigen land was het succes wel heel beperkt.

Hey Mickey is een fijne cover maar tegelijk ook een nummer wat je op het verkeerde been kan zetten, verreweg het meest pop. De rest van het album past vrijwel naadloos achter het debuut, veel uptempo songs en natuurlijk nog steeds die fijne zoemgitaar.

Met het vertrek van LA Sun terug naar de US en de komst van Elle Bandita (toen nog Ryan Riplet) op gitaar veranderde het geluid van de band zo'n 180 graden, van punkpop'n'roll naar standaard hardrock met (veel) gitaarsolo's... mochten ze hierna nog doorgegaan zijn dan was ik denk ik helemaal afgehaakt.

Ik weet nog dat ik deze cd zag staan in de winkel, volgens mij Velvet in Rotterdam. Ik dacht: volgens mij vind ik dit wel leuk'. Onder de koptelefoon gegaan en binnen een nummer was ik overtuigd.
Lekkere punkrock met de heerlijke zoemgitaar van LA Sun (Allison). Ik heb ze in de jaren hierna misschien wel 10x live gezien al werd het na het 2e album en het vertrek van Allison wel veel minder.

Lekker album, weliswaar maar 1 kant van de lp gevuld met muziek, de andere zo glad als een (witte) spiegel. Er wordt flink wat noise geproduceerd zo, ja het bestaat nog.

Heerlijk album van Tracey. Allemaal covers behalve het titelnummer, in elk geval die op het orginele album (track 1-11). De orginele vliegen alle kanten op, van 60s (Sandie Shaw), new wave (Blondie), disco (Re-union, Frankie Valli) maar de covers zijn helemaal Tracey.

Weer een album vol met covers, van oa. Shangri la's, Madness, Dusty Springfield, Deborah Allen, Four Tops... over het algemeen wat meer uptempo als haar debuut.
Vroeger had ik dit album op musicassette waar track 7 en 14 als bonus opstonden ten opzichte van de lp. Track 15-20 staan op de cd-versie.