Veel interessanter album dan de laatste self-titled, die m.i. toch vooral volstond met het type popliedjes waar andere bands pakken beter in zijn. Dit album is opnieuw veel spacier en met meer diverse en eclectische instrumentatie, zoals we van vroegere albums gewend zijn. Het blijft weliswaar tam zonder grote uitspattingen, zelfs lieflijk op sommige nummers. De psychedelische songteksten van Cedric zijn nog wel aanwezig maar hebben een andere toon.
Beter en interessanter dan het vorige maar ook niet direct een terugkeer naar de gloriedagen. Dat ambiëren Omar en Cedric wellicht ook niet per se met dit type muziek. Het lijkt er eerder op dat ze hun ding willen blijven doen en zich weinig aantrekken van de mening of de wensen van hun fans. Daar is dan gelukkig niks aan veranderd.
En inderdaad, het album is al vrij gemakkelijk te vinden.