Hier kun je zien welke berichten makwild als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Ben Weaver - Stories Under Nails (2004)
0
geplaatst: 6 mei 2022, 22:37 uur
Soms zit een recensent er dichtbij maar slaat hij de plank toch mis. Ik vind deze plaat vijf sterren waard, hij blijft me telkens weer van begin tot eind boeien. De link naar Johnny Dowd is treffend.
‘Schitterende stukken cowboypoëzie maken nog geen schitterende plaat.
CD, Fargo/PIAS
Tekst: Martÿn ter Haar
Publicatiedatum: 23 maart 2004
Ben Weaver - Stories under Nails : albumrecensie op KindaMuzik
‘Schitterende stukken cowboypoëzie maken nog geen schitterende plaat.
CD, Fargo/PIAS
Tekst: Martÿn ter Haar
Publicatiedatum: 23 maart 2004
Ben Weaver - Stories under Nails : albumrecensie op KindaMuzik
Dan Baker - Sad Song Junkie (2010)
1
geplaatst: 29 januari 2025, 10:14 uur
Met het geweldige Outskirts Of Town vestigde Dan Baker zijn naam al bij hen die een goed debuut op waarde weten te schatten. Dit Sad Song Junkie (Trespass Music) is zelfs nog beter schreef ik bij de verklaring van de vierde positie in mijn top 10 van mooiste platen uit 2010. Sad Song Junkie wordt ten opzichte van het debuut, waar we ook al vijf sterren voor uitdeelden, nog eens extra opgetild door de werkelijk wonderschone arrangementen. Dan Baker schrijft net zulke sterke teksten als naamgenoot Sam Baker en de singer-songwriter uit Boston werkte die deze keer instrumentaal uit met topkrachten uit Nashville. De accordeon van Jeff Taylor (Elvis Costello, Ricky Skaggs) in het schitterende titelnummer en daarna direct opnieuw in 365 Days dat door percussie (Jeff Boggs) en klarinet een Oost-Europese sfeer krijgt. A Little Something doet het met mandoline van Joe Spivey (Merle Haggard, Kris Kristofferson, Joan Baez) en steelgitaar van Steve Hinson (George Jones, Dolly Parton, Randy Travis). De drums van Boggs die achter de melodie lijken aan te hobbelen zouden zo geïnspireerd kunnen zijn door een van de ook al van zulke schitterende arrangementen voorziene vroege platen van Townes Van Zandt. Weak Man is in eerste instantie niet meer dan man met gitaar, totdat dobro en fiddle voor versterking zorgen. Zo hebben werkelijk alle nummers een eigen sfeer. Zelfs de penny whistle op Day’s First Dream is helemaal op zijn plaats, net als klarinet en blazers op enkele andere liedjes. Verkrijgbaar bij CD Baby. (John Galtema, altcountry.nl 2011)
Joe Purdy - Who Will Be Next? (2016)
0
geplaatst: 6 april 2025, 11:04 uur
Hendrik68 schreef:
Sinds vandaag is de vraag in de VS: Wordt de soep werkelijk zo heet gegeten als deze wordt opgediend? Volgens Joe Purdy wel. Dat brengt hij helaas wel een beetje op een manier alsof van Trumpenstein zojuist het laatste scholiertje van LU van Joe heeft afgestolen. Maybe we'll get along someday staat wel heel erg symbool voor de sfeer van deze plaat: Nog voor Trump won werd de handdoek al door Purdy geworpen. Kom op zeg, beetje strijdvaardiger mag best. Er zijn ergere dingen. Over 4 of hooguit 8 jaar is het weer voorbij.
Purdy die heel erg als de jonge Dylan wil klinken en daar goed in slaagt kan beter en heeft dat ook al gedaan. Plaatje is op zich aardig, maar het ligt er gewoon te dik boven op.
Sinds vandaag is de vraag in de VS: Wordt de soep werkelijk zo heet gegeten als deze wordt opgediend? Volgens Joe Purdy wel. Dat brengt hij helaas wel een beetje op een manier alsof van Trumpenstein zojuist het laatste scholiertje van LU van Joe heeft afgestolen. Maybe we'll get along someday staat wel heel erg symbool voor de sfeer van deze plaat: Nog voor Trump won werd de handdoek al door Purdy geworpen. Kom op zeg, beetje strijdvaardiger mag best. Er zijn ergere dingen. Over 4 of hooguit 8 jaar is het weer voorbij.
Purdy die heel erg als de jonge Dylan wil klinken en daar goed in slaagt kan beter en heeft dat ook al gedaan. Plaatje is op zich aardig, maar het ligt er gewoon te dik boven op.
Nog steeds actueel, we zij inmiddels ruim 8 jaar verder en we kunnen niet zeggen dat het weer voorbij is.
