Te weinig rustpunten, nogal een drukke boel ook door Ponty die er zo nu en dan wat doorheen mag fiedelen, knap hoor maar voegt weinig toe, had er meer van verwacht en z'n statische geluids-esthetiek bevalt me ook niet. Op zich leuk om Jon eens in een jazzy context te horen en vooral de toetsenspeler mag zich her en der lekker uitleven maar revolutionair is het allemaal niet meer natuurlijk, gezellig, op z'n best.

Een leuk idee ( heb helaas de oproep gemist:-) Het resultaat is op zich niet veel mis mee en bevat zeker aardige momenten of op z'n minst aanzetjes daartoe maar net iets te veel tracks die netjes maar saai in clichés blijven hangen en me dus niet weten te raken. "Open" ook uit 2011, brengt heel wat meer !