Magnum is hier duidelijk meer in zijn element. De Engelsen klinken gedreven. Goede songs, maar af en toe gaat de “cheese”-factor wel tegenstaan. Soldier In Line is gaaf, maar de melodramatische en oer-Britse manier waarop Catley de tekst “What's that rolling down your face, are you okay?” brengt werkt een beetje op de lachspieren. Wel het beste Magnum album tot nu toe.

Nou, album nummer 1 van Magnum. Ik ben niet echt bekend met Magnum. Dit is een aardig begin. Yes, Kansas en Queen hoor ik er duidelijk in terug. Ik krijg het idee dat de flinke portie prog nog wat geforceerd is en dat Magnum nog zoekende is naar wat het precies wil.

Magnum II heeft ondanks de karige hoes best leuke dingen te bieden. Hoewel ik hem maar net iets beter vind dan het debuut, blijft de aandacht er beter bij. Reborn bijvoorbeeld; prachtig opgezet nummer.

The Prize en Road To Paradise blijven als opener en afsluiter het meest hangen. De rest kan mij niet bekoren. Zelfs na een extra luisterbeurt niet. Nee, ik heb zo mijn twijfels of Magnum mijn band zal worden.