stem geplaatst

stem geplaatst

'Wuthering Heights' was de debuutsingle van de Britse Kate Bush, waarmee zij direct hoge ogen gooide met haar rode gewaad en eigentijdse dansbewegingen. Vele decennia later was daar Charli XCX, die al verder in haar muziekcarrière was en zich juist met een iconische groenkleur en Brat definitief op de kaart wist te zetten. Over contrasten gesproken… Uitgerekend deze ‘365 partygirl’ gaat nu aan de haal met het werk van Emily Jane Brontë, maar zal dit tot hetzelfde succes leiden als dat van de twee andere vrouwen? Of zal het ook uitlopen op een drama, zoals de conflicten tussen Heathcliff en Catherine Earnshaw in Wuthering Heights?

De soundtrack voor de gelijknamige film Wuthering Heights met Margot Robbie leek op het eerste gezicht veelbelovend, met een gesproken feature van John Cale (The Velvet Underground) op ‘House’, waarmee een ijzige sfeer werd neergezet die ook uit de koker had kunnen komen van Trent Reznor’s Nine Inch Nails. En de single ‘Chains of Love’ heeft iets betoverends, misschien omdat het mij terug doet denken aan Charli XCX’ debuutplaat True Romance. Verder heeft dit nummer iets slopends: "The chains of love are cruel / I shouldn't feel like a prisoner / My face is turning blue / Can’t breathe without you here". In dit nummer bezingt Charli XCX hoe Catherine Earnshaw haar destructieve liefdesgevoelens ervaart (het personage in Wuthering Heights trouwt immers niet met haar ware liefde, met alle gevolgen van dien.)

Met ‘Chains of Love’ wordt tevens duidelijk dat de storm een terugkerend motief op Wuthering Heights is, maar wat wil je ook met een product uit de tijd van de romantiek en een turbulent liefdesleven dat in verschillende vormen is weergegeven: "I’d rather watch my skin bleed in the eye of your storm". Of zoals op het sprookjesachtige ‘Always Everywhere’ waarop rustig naar een climax wordt toegewerkt: "I can't escape the storm you gave me". Een zieke obsessie die Catherine nooit met rust laat.

Met het epische ‘Out of Myself’, een van de weinige hoogvliegers van de plaat, weet Charli XCX toch tot woeste hoogten boven zichzelf uit te stijgen. Ook in dit nummer wordt de destructieve relatie tussen de hoofdrolspelers van Wuthering Heights bezongen vanuit het perspectief van Catherine: "Please [Heathcliff] rub the salt in my wounds / I like the person you turn me into". De strijkers vormen hierbij een mooie aanvulling op de elektronica. Daarna stort Wuthering Heights enigszins in met het weinig zeggende ‘Open Up’, dat meer de vorm heeft van een interlude.

Een ander hoogtepunt is ‘Eyes of the World’, waar ook de vergeten popprinses Sky Ferreira met een heser stemgeluid op te horen is. In dit nummer staat niet alleen de zelfdestructie van de liefde centraal, maar ook het feit dat Catherine het in de ogen van anderen én van Heathcliff nooit goed had kunnen doen: "No matter what I do, no matter what I say / You’re gonna think the things you think about me anyway."

‘My Reminder’ fungeert eigenlijk ook als reminder dat deze plaat - Wuthering Heights - in veel facetten een soort grown-up versie is van Charli XCX’ True Romance. ‘My Reminder’ heeft een vergelijkbare elektronische sound als haar debuutplaat en had misschien wel een goede afsluiter daarvan kunnen zijn.

Waarschijnlijk zal de soundtrack van Wuthering Heights positiever de geschiedenisboeken ingaan dan de film met Margot Robbie. Maar ook de soundtrack zal niet voor grote verschuivingen in het muzieklandschap zorgen want daar is deze plaat over de gehele linie niet sterk of vernieuwend genoeg voor. Wel heeft Charli XCX met haar Wuthering Heights aangetoond dat ze meer in huis heeft dan het schrijven van reflectieve dansnummers en de vaandeldrager zijn van de hyperpopbeweging. Maar dit muzikale werk zal niet haar magnum opus zijn. Dan is Brat toch toonaangevender.