Nog altijd uitstekende plaat met een goed sfeertje wat de tand des tijds overleefd heeft. Beter dan de stones platen jaren 80. Hoekige riff rock en blues maar niet te hard op zijn Keiths. Aangevuld met goed drumwerk van Steve Jordan. Hoogtepunt is de jagger diss you dont move me anymore in een tijd dat de heropgestane Richards de motor van de Stones was en Jagger niet mee kreeg door desinteresse en muzikale meningsverschillen. Dan maar zelf dacht Richards.