Ik wacht nog even met punten te geven. Begon pas deze week om me te verdiepen in hun muziek, vind hun debuut Architecture en opvolger The Art of Lying tot nu toe de beste platen. Waarschijnlijk omdat ik ook meer voorliefde heb voor oorspronkelijke postpunk - dus is het behoorlijk wennen aan hun recente lichtvoetiger werk. Het is (inderdaad) vooral een band om live te ervaren: was er vanavond (6 april) bij in 013 Tilburg. Groot compliment aan de techniek van 013: de lichtshow was indrukwekkend en het geluid buitengewoon strak afgesteld; zelfs goed te doen zonder oordopjes, terwijl je de zware bas en drums letterlijk achterin de zaal kon voelen. Veel songs van hun laatste plaat (Ghost was erg mooi) en bij de toegiften o.a.Emily, maar ook nieuw werk met zware electronica (beviel goed). Het blijft voor mij lastig om deze band niet te vergelijken met hun voorbeelden als o.a. Joy Division en The Sound. Ook omdat de zanger - is mijn persoonlijke mening - wat weinig emotie in zijn stem legt. Tsja, want bij de klasse en passie (en lijden) van Ian Curtis en Adrian Borland (R.I.P.) valt natuurlijk bijna alles in het niet. Desondanks: ben erg blij met de post-punk revival de afgelopen jaren (Rats on Rafts, Whispering Sons) waardoor er live weer genoeg valt te genieten.