stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

André Manuel verdient een veel groter publiek. Ik vind hem de Nederlandse Tom Waits, volg hem al sinds 1999 en herrinner me aan zijn (voor mij eerste kennismaking) concert in De Kom in Nieuwegein. Nee, de zaal was verre van vol, achter mij zat een ouder echtpaar: hij kon André's harde humor zeer waarderen, zij niet (uitgestreken smoel) en ze vertrokken al in de pauze, daarmee hét bewijs dat André niet iedereen's kopje thee is. Maar ik genoot met volle teugen, vooral De Kraaien door André in z'n eentje op harmonium kwam 'hard' binnen (kippenvel). Na het concert de wonderschone cd Krang gekocht die door André is gesigneerd incl. zijn persoonlijke vermelding 'dank u'. En nee, in de top2000 zal je hem niet tegenkomen, erg zonde want Kraaien mag zeker in de top 10!, maar ik koester zijn eigenzinnigheid, briljante teksten en 'in your face' humor. De grootste bard van de Achterhoek wat mij betreft, hoop dat hij nog lang prettig eigenwijze en actuele liedjes mag blijven maken.

3Mijn eerste bijdrage aan MusicMeter en bewust voor deze gebruikersnaam gekozen. Het is al 40 jaar mijn favoriete album en dat gaat nooit meer veranderen. Dankzij een buurman die mij in 1985 zijn eerdere meesterwerk Small Change uit 1977 uitleende, was ik verkocht (ik weet nog waar ik was en hoe het voelde toen ik Tom Traubert's Blues hoorde op mijn eerste zelfverdiende muziekinstallatie). Toen ik Swordfishtrombones bij Plato Zwolle in 1985 kocht zei een van de medewerkers 'heel goed concert vorige week'... bleek dat hij daar in de plaatselijke schouwburg was (later hiervan nog een prima audio bootleg kunnen vinden die echt prachtig is). Deze plaat is een ruwe diamant en tevens briljant kunstwerk dat kan worden vergeleken met de Tuin der Lusten van Hiëronimus Bosch: van bijzondere klasse en schoonheid maar bovenal tijdloos en wat mij betreft een ijkpunt in de muziekgeschiedenis. Hoe was het mogelijk dat zijn toenmalige platenlabel het na eerste beluistering meteen heeft afgewezen? Natuurlijk is het een stijlbreuk met wat hij daarvoor had gemaakt (al zijn er eerste tekenen te vinden op Heartattack and Vine uit 1980) en past in geen enkel hokje, maar gelukkig snapte Island het wel: juist dankzij de artistieke lef die Waits hier van zijn palet toverde blijft dit album mij telkens verbazen en (na de laatste tonen van Rainbirds) vol bewondering. Jazz, blues, folk (doedelzak, marimba), pop, ballads, rock en humor met ontroerende, wonderlijke teksten (oom Tom is een prachtige verhalenverteller), hoogtepunten zijn Johnsburg, Illinois (ode aan zijn vrouw Kathleen Brennan), Frank's Wild Years, Swordfishtrombones, Soldier's Things met instrumentale afsluiter Rainbirds waar zoveel gevoel en ontroering in zit dat woorden (letterlijk) te kort schieten. Er is zóveel in te ontdekken, maar je raakt nooit de weg kwijt in dit heerlijke eigenzinnige album.
Overigens las ik een paar jaar later in OOR een interview met Fay Lovsky die dit ook tot haar favorieten rekende. En ze noemde er een die ik nog niet kende: Van Dyke Parks - Discover America welke ik daarna blind heb aangeschaft op vinyl; een plaat als een toverbal met o.a. calypso, pop, folk, crooning en steelpan. Van dit meesterwerk hebben Little Feat en Robert Palmer later enkele prachtige covers opgenomen. Grote dank en hulde aan Fay Luyendijk, want haar 'Christmas was a friend of mine' is wat mij betreft het allermooiste kerstliedje ooit, waarin ze invloeden van Beatles en Beach Boys-koortjes samenbrengt tot een hemeltergende mooie compositie.