menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van pygmydanny. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019, september 2019, oktober 2019, november 2019, december 2019, januari 2020, februari 2020, maart 2020, april 2020

Fra Lippo Lippi - Songs (1985) 3,0

afgelopen donderdag om 21:19 uur

Deze is natuurlijk niet te vergelijken met hun eerste LP In Silence. Van de cold wave is slechts een sprankeltje over in de melodieuze bas van The Distance Between Us en Every Time I See You.

Every Time I See You stond niet op de eerste (Scandinavische) versie met daarop de tracklist zoals hier op de site. Het nummer is nochtans een directe link met hun tweede LP Small Mercies want een bewerking van het nr. A Small Mercy. Met de pianostukken en herkenbare (soms wat geforceerde) zang is er toch wel een link met Small Mercies in nummers als Leaving, Shouldn't Have To Be Like That, Coming Home en Crash Of Light. Tot in dat nummer diezelfde afgrijselijke sax opduikt die van Regrets al eerder het slechtste nummer van de plaat maakte.

Dis sax is slechts 1 minpunt, de clichématige liefdesteksten, het gebruik van synths i.p.v. natuurlijke instrumenten als mondharmonica (Even Tall Trees Bend) en zangeres (The Distance Between Us) de andere mins.

Dat de plaat op een breed publiek mikt, is duidelijk in de prima popnummers Come Summer (doet mij wat The First Picture Of You van The Lotus Eaters denken) en Shouldn't Have To Be Like That. Het gedateerde geluid van sommige synths is gewoon van die tijd.
Meer moois in de sfeervolle pianoballads Leaving en Coming Home als je ervoor in de stemming bent.

Ik las daarnet dat door het grote succes van deze eerst in eigen beheer uitgebrachte plaat, sommige nummers heropgenomen of opnieuw gemixt werden voor de Virgin release. De originele versie werd later dan weer op CD uitgebracht in 2005. Hun singles hadden succes in Europa en zelfs op de Filippijnen wisten ze een paar hits te scoren. Hun succes was er dusdanig dat er een speciaal live-album werd uitgebracht. Debuut In Silence werd daarbovenop ook nog op cassette uitgebracht. Nu had ik graag de verbaasde gezichten gezien als die voor het eerst die cassette opzetten

» details   » naar bericht  » reageer  

Difference Engine - Breadmaker (1994) 3,0

afgelopen donderdag om 20:04 uur

stem geplaatst

» details  

Dreamscape - Cradle (1992) 3,5

afgelopen woensdag om 18:56 uur

Ondanks pogingen door piano en fluit in het instrumentarium te gebruiken, mist Dreamscape op deze EP een eigen gezicht. De vier nummers blijven wat in hetzelfde tempo hangen en door de breed uitwaaierende gitaren en zachte zang doen ze teveel aan de shoegazepop van Lush denken.
De stukjes piano in de tussenstukken in So Far From Belief en Dreamsleep Eternal en de sprankelender stukjes gitaar in Nine Times To Die en Dreamsleep Eternal zijn een mooie afwisseling. Het nummer Cradle duurt te lang om boeiend te blijven.

» details   » naar bericht  » reageer  

Dreamscape - La-Di-Da Recordings (2012) 4,0

afgelopen woensdag om 18:26 uur

Opnames van de periode '91 tot '93, dus na hun debuut Blackflower opgenomen.
De eerste 4 nummers waren bestemd voor een niet uitgebrachte EP (Greater Than God), het laatste nummer is een demo die op een cassettecompilatie in '91 verscheen. Tussenin de nummers die op de Cradle EP verschenen. De muzikanten speelden ook bij Secret Shine,

Die vier Cradle-nummers zijn het minst interessant, niet omdat ze al uitgebracht waren, maar doordat ze daar te zeer als 'gewone' shoegazeband klinken. Een beetje als Lush met de zang laag in de mix.

Bij de andere nummers is de stem duidelijk hoorbaar en is het venijn in de teksten een mooie tegenstelling met de lieflijke zang. 'So there is blood in your eye now, oh what a shame. I think I will finish while you're down' (Seperate Sense), 'I'm dripping in your blood, I am glad' (Soft Fists).
Door het snellere tempo in Greater Than God doen ze me daar eerder aan Pale Saints of Bleach denken.

Op No More But Thought verrassen ze met de Phil Spector-achtige openingsdrums en piano.

Hier staat geen slecht nummer op, de Cradle-nummers missen alleen het randje dat nodig is om het spannend te houden.

» details   » naar bericht  » reageer  

Vibø - One Too Many (1983) 3,0

afgelopen dinsdag om 22:27 uur

One Too Many zou zomaar eens op het aantal songs per plaatkant kunnen slaan op deze enige Vibo plaat. Gelukkig staan die 2 nummers aan het eind van elke kant. De B-film horror Clinical Death Proloog is slecht, Grandma gewoon onbeluisterbaar.

De fijnste nummers staan lekker in het midden en houden de MLP mooi in evenwicht.
The Game drijft op slepende synthtonen, midtempo drums met hier en daar wat effecten erop, een somber gitaarmotief en de weinig verstaanbare zanger. In de overgangsstukjes doen ze denken aan De Brassers en klinkt de gitaar meer punk.
World Is Ours swingt in ware DAF stijl en is het beste nummer van de plaat drums en synth domineren, de gitaar wat meer op de achtergrond.

De twee overige nummers zijn te doen als je niet op de af en toe hoorbare doemteksten let. Fijne drumroffels en gitaarsirenes in Clinical Death en (Leve de) Machine.
Een voorzichtige 3*.

» details   » naar bericht  » reageer  

Shop Assistants - Safety Net (1986) 3,0

afgelopen dinsdag om 20:25 uur

stem geplaatst

» details  

Shop Assistants - Shopping Parade (1985) 3,0

afgelopen dinsdag om 19:54 uur

stem geplaatst

» details  

Daybed - Weird Sailing (2015) 3,0

afgelopen dinsdag om 11:21 uur

stem geplaatst

» details  

Shop Assistants - Shop Assistants (1986) 3,5

afgelopen maandag om 21:21 uur

Een mengeling van Jesus & Mary Chain (drums, feedback light), Buzzcocks (punkpop), Sixties girlgroups en The Velvet Underground (de rustige nummers).
Op zijn zwakst lijken bepaalde nummers te veel op elkaar: I Don’t Wanna Be Friends With You, Caledonian Road, Home Again en All Day Long (de beste van deze 4) zijn onderling inwisselbaar.
Somewhere In China en All Of The Time hebben dan weer een hoog Sunday Morning gehalte.
Maar ook veel leuks op deze plaat: handclaps (Fixed Grin), pistoolschoten (de fijne ’60 cover Train From Kansas City), trompet (All Of The Time en Nature Lover), de gilletjes (What A Way To Die)…
Een echt zwak nummer staat er niet op en vooral op kant 2 spelen ze creatief en met veel jeugdig plezier en charme. De laatste 3 vind ik het leukst: All Of The Time met xylofoon en vertragingen in de refreinen, What A Way To Die met zijn surfrockabilly en op Nature Lover gaat het dak eraf. “I’m so bored, what can I do?”.

» details   » naar bericht  » reageer  

Grauzone - Grauzone (1981) 4,0

afgelopen zondag om 22:07 uur

Als je rekent op een feestplaat van Grauzone, kan je het best bij die Eisbaer-single houden. Nochtans knalt de plaat meteen met Film 2 dat je dansend de trein op sleept naar bergen en stranden, de warmte van Italië en de koude door de muren.
Schlachtet zet eerder de toon van de meeste nummers van de plaat. En die klinkt niet vrolijk, de doem druipt door de muziek. Zwaar rime, een rollende doembas en hakkende gitaren .
Al zijn er tussenin wel lichtpuntjes. In de vorm van het zwakke Hinter Den Bergen zit een simpele orgelmelodie met de te vaak herhaalde titel van het lied. Neemt niet weg dat wat er achter de bergen gebeurt best vermakelijk is (Maggie T. knijpt de Queen in de billen, Eva Braun danst met de Siamese tweeling).
Lichtpuntje (minpuntje?) 2 is de melige ballad Marmelade Und Himbeereis. En ook hier is niet alles zo mooi als het lijkt; het bloed druppelt op het strand, we zijn allemaal hoeren. En om dat laatste venijn bij te staan schakelt Grauzone een tandje bij.
Ook de B-kant kent een rustmoment met het stemmige Kunstgewerbe. De meligheid keert nog 1 keer terug aan het begin van der Weg Zu Zweit. Voor mij een van de hoogtepunten met zijn mooie gitaarmelodieën en ijle synths.
Voor de rest weinig vrolijks te melden. De meikever vliegt zich kapot tegen de machinale ritmes (Meikefer Flieg), stapvoets dringt de kou door de muren (Kalte Kriecht).
Aan het eind (In Der Nacht) loop je dan verloren in de drukte. In de nacht op zoek naar de liefde. Wat overblijft enkel gebroken glas.

» details   » naar bericht  » reageer  

Click Click - Wet Skin and Curious Eye (1987) 2,0

afgelopen zondag om 21:53 uur

Zware ritmes, slepende synths, gesnauwde zang en aardig wat geluidseffecten ertussenin.
De nummers blijven vaak te lang in één idee hangen: een vast, beukend ritme, te weinig afwisseling in melodieën, weinig variatie in de stem.
Het werkt wel in Mercy met zijn stapvoets ritme en waarin laagsgewijs melodIeën en synthgolven toegevoegd worden. En Clang! klinkt in zijn remix slapper dan het origineel van I Rage I Melt, maar met die stukjes melodica toch het tweede beste nummer van de plaat.
Zwakst zijn Party Hate (niet boeiend) en The Sack (de kakofonie aan het eind).

» details   » naar bericht  » reageer  

Velvet Condom - V C (2005) 4,0

afgelopen zondag om 18:14 uur

stem geplaatst

» details  

Mensen Blaffen - Krengen (1986) 3,5

28 maart, 18:09 uur

Deed me al een beetje aan Aroma Di Amore denken, maar zie dat Gerry Vergult (Fred A. Van Aroma) dit geproduced heeft en mogelijk er ook op meegespeeld heeft.
Funky wave met hamerende drums en licht Oosters tintje in de vreemde zangcapriolen van Sylvie Honnay (ex-Isolation Ward) , het orgeltje in Chagrin d'Amour en de sax in Whoem.
Bij herbeluistering valt dit plaatje erg mee al wortelt dat drumgeluid deze plaat stevig in de mid 80's.
'Whoa! Ha! Ik dacht: Die koop je twee venijnen!"

» details   » naar bericht  » reageer  

Red Lorry Yellow Lorry - Nothing Wrong (1988) 3,5

27 maart, 20:04 uur

Mijn stem ligt wat tussen de 3* en 3,5*.
3* vanwege het gebrek aan echt goeie en goed uitgewerkte nummers (Nothing Wrong en Hard-Away uitgezonderd), de te vaak langgerekte zangnoten en vanwege de belabberde geluidsmix.
3,5* voor de voorzichtige experimenten: de mooie basmelodieën op Only Dreaming, het vollere geluid in het instrumentale Sayonara en in World Around, het stukje surf-gitaar in Pushing On.

Best = Nothing Wrong
Zwakst = Never Know

» details   » naar bericht  » reageer  

Led Er Est - Dust on Common (2009) 3,5

22 maart, 18:28 uur

stem geplaatst

» details  

Iron Curtain - Desertion 1982-1988 (2007) 3,5

18 maart, 20:53 uur

stem geplaatst

» details  

New Wave Belgian Class-X (1997) 4,0

16 maart, 20:20 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Dead or Alive - It's Been Hours Now (1982) 3,0

14 maart, 12:04 uur

stem geplaatst

» details  

Joe Crow - Compulsion (2015) 3,5

11 maart, 16:43 uur

stem geplaatst

» details  

Nine Circles - Alice (2014) 3,0

10 maart, 21:37 uur

stem geplaatst

» details  

The Rose of Avalanche - First Avalanche (1985) 2,0

10 maart, 17:23 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Daybed - Preludes (2010) 3,5

8 maart, 20:55 uur

stem geplaatst

» details  

Electroconvulsive Therapy Vol. 1 (2013) 4,0

3 maart, 16:00 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details