menu

Hier kun je zien welke berichten pygmydanny als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Algebra Suicide - The Secret Like Crazy (1987)

3,0
geplaatst:
Twintig nummers op deze verzamelaar, waarvan er vele inwisselbaar zijn. Vaak opgebouwd rond ritmebox, een vage wave-gitaarriff en de stem van Lydia Tomkiw die haar gedichten voordraagt, of eerder met vlakke, licht zeurderige stem brengt.

De ritmes doen in hun simpelheid vaak aan Young Marble Giants (vooral in In Bed With Boys en True Romance At The World’s End) denken. De stem lijkt heel vaak bovenop de muziek geplakt wat een ongelijke geluidsmix oplevert. De muziek verdient beter en de beste nummers zijn dan ook deze waar een beter evenwicht is tussen stem en muziek of waar een betere ritmebox of drumcomputer gebruikt wordt (Tuesday Tastes Good, Heat Wave).

Invloeden zijn hoorbaar van bij voorbeeld The Clean (Tractor Pull), Young Marble Giants (In Bed With Boys), cold wave en The Velvet Underground (True Romance At The World’s Fair). Pogingen tot zang zijn meegenomen op Tuesday Tastes Good en Seasonal Zombies.

Hoogtepunten: Why No Action Is Taken (coldwave met een mooie melodieuze bas), Let’s Transact (prima riff), Seasonal Zombies (broeierig) en Tuesday Tastes Good (met zang). Best spannend klinken Lethargy (met minimal wave stukje), Sinister en No War Bride (beetje jazzy). Zwakst: In Bed With Boys, Little Dead Bodies en Amusing One’s Self (de laatste 2 met overbodige solo’s). Als de stem van Tomkiw je meevalt heb je al bij al een fijne LP.