The Waterboys - This Is the Sea (1985)

Bedankt voor de tip. Ik hou m'n ogen en oren zeker open!

Ik draai overigens nu dit album voor de 2e keer op rij : )

Mooi album.. The Pan within (nr. 4) is een prachtig nummer

Bij de intro van Be My Enemy moest ik meteen denken aan Born Slippy, en dan denk je nu komt het en dan krijg je gewoon een verschrikkelijk deuntje voorgeschoteld.
Verder wel een prima cd, dik in orde.

Soms heb je gewoon behoefte aan een bepaald soort muziek. En ik had van een soort nog niet voldoende muziek. Dit moet je niet zien als een genre, maar meer een soort gevoel dat je bij een album hebt. Daarom kan ik het ook niet meer noemen dan 'een bepaald soort muziek'. The Waterboys was precies wat ik nog nodig had.

Don't Bang the Drum en The Pan Within kende ik al. Twee geweldige nummers. De trompetten op Don't Bang the Drum geven al aan dat dit niet zomaar een jaren '80 album is. De zang is ook zeer overtuigend in dit nummer. The Whole Of The Moon is een aardig nummer. Tekst die makkelijk in je hoofd blijft zitten en ook een herkenbare melodie. Het is niet voor niks de best verkochte single van The Waterboys. Een erg sterk in elkaar stekend popnummer. Helaas stijgt het nergens naar het niveau van genialiteit.

The Pan Within doet dit juist enorm. Het stukje vanaf ongeveer 1:18 is echt geweldig. Vooral als de viool erbij komt. Opnieuw een nummer met een herkenbare melodie en tekst, maar nu met een vleugje genialiteit. The Waterboys onderscheiden zich vooral door het gebruik van ongebruikelijke instrumenten voor die tijd (meest opvallende natuurlijk de trompet). Be My Enemy is het meest 'rockende' nummer. Ik vind hem ook het meest modern klinken.

Al met al een erg leuk album. Dankzij de invloeden van verschillende muziekstijlen klinkt dit in vergelijk met andere jaren '80 albums minder gedateerd, omdat het minder 'eenvormig' klinkt. Maar er ontbreekt iets om dit een meesterwerk te noemen. 4*

Mooie review Teunnis

Na het horen van de fantastische singel ' the whole of the moon' deze ooit (vol verwachting klopte mijn hart) gekocht. Op één of andere wijze viel de plaat nogal tegen. Het klinkt allemaal zo gemaakt, alsof er teveel over de plaat is nagedacht, waardoor er een soort spontaniteit en emotie word gesimuleerd die er niet is. Het zelfde had ik met 'world party' ook zo hoekig en over de top zonder dat er in mij ook maar een snaar word geraakt.

De goede oude tijd van de Waterboys, waarbij de geniale Karl Wallinger (World Party) nog onderdeel van de band uitmaakte. Gelukkig niet zo gospel als zijn later werk.

Ik kende alleen The Whole Of The Moon en This Is The Sea. Maar ook de rest van het album bevalt me wel!

alleen Be My Enemy bevalt me NIET. Ik heb hem op lp gekocht vandaag, en gelukkig is dat nummer bekrast, en geen ander nummer.

Want, ik moet toegeven: prachtig sfeervol album. Mijn vertrouwen in MuMe gebruikers is na jaren nog steeds niet geschaad =)

Zelfs na jaren staat deze Cd stevig in mijn top 10. Het is ook onmogelijk om maar 2 favoriete tracks te kiezen want er staan zoveel heerlijke nummers op. Als ik Don't bang the drum hoor word ik al helemaal blij. Een CD met ongelooflijk veel energie. Een tijdsdocument van een band die volgens mij bij te weinig mensen bekend is, die daar zeker wat mee missen.

Wat een magnifieke schijf is dit toch, zelden een plaat gehoord die zo knalt als deze.
De productie is heel dik en bombastisch en past precies deze songs.

Volume op 11 en knallen maar!

In de jaren '80 had ik the Waterboys niet zo gevolgd hoewel ik The Whole of the Moon een prima single vond (later kocht ik een compilatie). Dit album heb ik nu in geremasterde versie met bonustracks op een tweede CD.

Prima album dat nog steeds staat als een huis vooral vanwege de goed opgebouwde rocksongs (The Pan Within vind ik een juweel) met folky inslag, de passie en de rijke maar gepaste en natuurlijke arrangementen. Geen overheersende synths (al komen die hier soms wel aan de pas) en syndrums maar piano, saxofoon, gitaren, violen en roffelende drums. De nummers op CD 2 vind eveneens interessant.

superplaat heb de 2 disc versie

Dit album luidt in met het uitstekende "Don't Bang the Drum" dat helaas opgevolgd wordt door het zeer overgewaardeerde "The Whole of the Moon", voor mij zonder meer het zwakste nummer op dit verder prima album dat gelukkig afsluit met het weer zeer sterke "This is the Sea".

4,0*

The Whole of the Moon is inderdaad wat overschat. Gelukkig staan Don't Bang the Drum, The Pan Within en This is the Sea erop, waardoor deze plaat alsnog vier sterren van me krijgt. De rest is wel leuk, maar niet zo bijzonder dat er een kans is op stemverhoging.

Ik vind The Whole of the Moon nog steeds de beste plaat van deze cd.

Don't bang the drum knalt en This is the sea golft er heerlijk op los. Lange synergetische nummers zonder inzakmoment.

Dit blijft een klassiek album

Live in Utrecht:

Don't Bang The Drum

The Whole Of The Moon

The Pan Within

Be My Enemy

Vreemd dat deze van alle Waterboys albums de hoogste score krijgt. Van de albums die ik al gehoord heb (toch meer dan de helft) vind ik dit een van de mindere. Nu ja, smaken verschillen.

Deze plaat heeft me juist afgehouden om mezelf meer in de de groep te verdiepen.

Ik heb ze in 2008 live gezien op Bospop. Vond ik tegenvallend en er is me weinig van bijgebleven. Later nog eens e.e.a beluisterd en van de week kwam ik deze en Fisherman's Blues tegen voor maar €5,99. Toch maar meegenomen. Hoewel ik 't een prima plaat vind, vraag ik me ook af waar dat hoge gemiddelde nou vandaan komt. Fisherman's Blues vind ik vanwege de folkinvloeden een stuk beter en kenmerkender/onderscheidender.

Absoluut meesterwerk van The Waterboys dat met kop en schouders uitsteekt boven hun eerdere en latere werk.
Don't bang the Drum is een nummer om kippevel van te krijgen.
Jammer dat hier The whole of the Moon opstaat want anders was dit 5 sterren geweest.

Whole of the Moon is ook een toppertje, alleen te vaak gehoord....

Klopt helemaal. Gewoon een geweldig nummer, alleen te vaak gehoord. Doe mij maar Don't Bang The Drum, en het liefst een paar keer achter elkaar!

Prachtig album - dat wat mij betreft met kop en schouders en hart en longen uitsteekt boven hun andere albums (die ik vaak ook weet te waarderen, maar die me niet zo raken als dit album). Werkelijk ieder nummer is raak, steeds weer op een heel andere manier, maar altijd groots en doorleefd.

helemaal waar, de tweede helft van 1985 was geweldig met The Cult, Tom Waits, Kate Bush en deze plaat.

De eerste helft van de jaren 80 was anders stukken interessanter....meer bands met durf en experiment in de muziek.

Ik heb het over de tweede heflt van 1985.

Zo fijn hoor je ze niet zo vaak.Al 25 jaar een gekoesterde favoriet. Mike is een kunstenaar en Karl doet daar niet veel aan onder. Als U2 uit Schotland zou komen had het 'the Waterboys' geheten.

Volgens mij zit er geen effecten-gitarist met een raar mutsje in The Waterboys en gelukkig ook niet zo'n kwal als zanger.