The Waterboys - This Is the Sea (1985)

Wat een magnifieke schijf is dit toch, zelden een plaat gehoord die zo knalt als deze.
De productie is heel dik en bombastisch en past precies deze songs.

Volume op 11 en knallen maar!

In de jaren '80 had ik the Waterboys niet zo gevolgd hoewel ik The Whole of the Moon een prima single vond (later kocht ik een compilatie). Dit album heb ik nu in geremasterde versie met bonustracks op een tweede CD.

Prima album dat nog steeds staat als een huis vooral vanwege de goed opgebouwde rocksongs (The Pan Within vind ik een juweel) met folky inslag, de passie en de rijke maar gepaste en natuurlijke arrangementen. Geen overheersende synths (al komen die hier soms wel aan de pas) en syndrums maar piano, saxofoon, gitaren, violen en roffelende drums. De nummers op CD 2 vind eveneens interessant.

superplaat heb de 2 disc versie

Dit album luidt in met het uitstekende "Don't Bang the Drum" dat helaas opgevolgd wordt door het zeer overgewaardeerde "The Whole of the Moon", voor mij zonder meer het zwakste nummer op dit verder prima album dat gelukkig afsluit met het weer zeer sterke "This is the Sea".

4,0*

The Whole of the Moon is inderdaad wat overschat. Gelukkig staan Don't Bang the Drum, The Pan Within en This is the Sea erop, waardoor deze plaat alsnog vier sterren van me krijgt. De rest is wel leuk, maar niet zo bijzonder dat er een kans is op stemverhoging.

Ik vind The Whole of the Moon nog steeds de beste plaat van deze cd.

Don't bang the drum knalt en This is the sea golft er heerlijk op los. Lange synergetische nummers zonder inzakmoment.

Dit blijft een klassiek album

Live in Utrecht:

Don't Bang The Drum

The Whole Of The Moon

The Pan Within

Be My Enemy

Vreemd dat deze van alle Waterboys albums de hoogste score krijgt. Van de albums die ik al gehoord heb (toch meer dan de helft) vind ik dit een van de mindere. Nu ja, smaken verschillen.

Deze plaat heeft me juist afgehouden om mezelf meer in de de groep te verdiepen.

Ik heb ze in 2008 live gezien op Bospop. Vond ik tegenvallend en er is me weinig van bijgebleven. Later nog eens e.e.a beluisterd en van de week kwam ik deze en Fisherman's Blues tegen voor maar €5,99. Toch maar meegenomen. Hoewel ik 't een prima plaat vind, vraag ik me ook af waar dat hoge gemiddelde nou vandaan komt. Fisherman's Blues vind ik vanwege de folkinvloeden een stuk beter en kenmerkender/onderscheidender.

Absoluut meesterwerk van The Waterboys dat met kop en schouders uitsteekt boven hun eerdere en latere werk.
Don't bang the Drum is een nummer om kippevel van te krijgen.
Jammer dat hier The whole of the Moon opstaat want anders was dit 5 sterren geweest.

Whole of the Moon is ook een toppertje, alleen te vaak gehoord....

Klopt helemaal. Gewoon een geweldig nummer, alleen te vaak gehoord. Doe mij maar Don't Bang The Drum, en het liefst een paar keer achter elkaar!

Prachtig album - dat wat mij betreft met kop en schouders en hart en longen uitsteekt boven hun andere albums (die ik vaak ook weet te waarderen, maar die me niet zo raken als dit album). Werkelijk ieder nummer is raak, steeds weer op een heel andere manier, maar altijd groots en doorleefd.

helemaal waar, de tweede helft van 1985 was geweldig met The Cult, Tom Waits, Kate Bush en deze plaat.

De eerste helft van de jaren 80 was anders stukken interessanter....meer bands met durf en experiment in de muziek.

Ik heb het over de tweede heflt van 1985.

Zo fijn hoor je ze niet zo vaak.Al 25 jaar een gekoesterde favoriet. Mike is een kunstenaar en Karl doet daar niet veel aan onder. Als U2 uit Schotland zou komen had het 'the Waterboys' geheten.

Volgens mij zit er geen effecten-gitarist met een raar mutsje in The Waterboys en gelukkig ook niet zo'n kwal als zanger.

Zo op het eerste gehoor ook een mooie plaat maar wat dan ook opvalt is dat de productie toch wel een beetje gedateerd klinkt. Op zichzelf natuurlijk niet echt problematisch maar ik heb daar persoonlijk gewoon minder mee deze dagen.

Jij sjeest nu met een recordtempo door alle Waterboys-platen. Tip: Iets meer tijd nemen voor deze geweldige plaat, ongeacht de productie (of gewoon een goede koptelefoon kopen)

Vandaag pas begonnen dus ga er zeker nog meer tijd voor nemen. Vind persoonlijk alleen dat als ik dit geluid vergelijk met die uit 2011 dit wat minder klinkt en ik dat dan ook minder vind. Dat heb ik vaker met meer dingen.

Ook vind ik het vaak mooi hoe een groep of artiest na verloop van tijd een meer volwassen en ontwikkeld geluid laat horen.

Maar verder is het inderdaad voor mij nog te vroeg om een definitief oordeel over deze plaat te vellen, dus dat doe ik dan ook niet vooralsnog.

Je doelt puur op de productie. Daar betrap ik mezelf ook weleens op.

De laatste 15-20 jaar klinkt alles vol en V-shaped. Voldoende bass en vocals, maar weinig "air". Dit album is het voorbeeld van een album met air. Iets harder zetten en genieten.

Nou die productie blijft voor mij wel een dingetje. Maar het is wel een erg sterke plaat inderdaad. Met name het laatste nummer ook is een krachtig stuk.

Een van de beste albums uit de jaren 80, die ik ken. Ik kocht deze plaat ergens in 2008 op vinyl bij een rommelmarkt, op de toenmalige koninginnendag. Toen ik thuis was, zette ik de plaat op, en ik hoorde daarop niks als goede nummers erop.
'Don't bang the drum' is een sowieso een mooie opening. Hun hit 'The Whole of the moon' mag er ook zeker zijn en 'The Pan within' is ook erg mooi, evenals de rest.
Het mooiste nummer van dit album vind ik overigens 'Old England (is dying)'.
En dan nog iets over het nummer 'Trumpets', het voorlaatste nummer. Toen ik dit voor het eerst hoorde herkende ik meteen stukken tekst en melodieën, waar Joost Zweegers van Novastar volgens mij nogal veel naar geluisterd moet hebben. Van hem is op het nummer 'When the lights go down on the broken hearted' naar mijn mening duidelijk wat terug te horen van het Waterboys-nummer 'Trumpets'.

Helemaal mee eens. Erg goede plaat

zou heel goed kunnen, want Joost Zweegers steekt het niet onder stoelen of banken een groot liefhebber te zijn van deze band. Ik heb hem ooit tijdens een optreden in Paard van Troje een geweldige cover zien spelen van Whole of the Moon.

Met ”This Is the Sea” leveren The Waterboys een prachtig en intens album af. Het album begint al fantastisch met ”Don’t Bang the Drum”. Het intro is muzikaal heerlijk en zet direct de toon voor de rest van het album. De grote hit is natuurlijk ”The Whole of the Moon” en verveelt me na al die jaren nog geen moment. Ik ben eigenlijk geen grote fan jaren 80 muziek. Het overdadige gebruik van keyboards en synthesizers gaan me vaak tegenstaan. The Waterboys houden het echter smaakvol en melodieus. Op de tweede helft van het album hoor ik wat meer gitaren en klinkt het geheel ook wat ruiger. Het komt de dynamiek en afwisseling ten goede. Hoogtepunten vind ik ”The Pan Within” en ”Old England”. Maar ook het afsluitende titelnummer is niet te versmaden. ”This Is the Sea” is een tijdloos album, dat eigenlijk bij elke luisterbeurt steeds meer wint aan overtuigingskracht.

Vorige week deze LP in nieuwstaat uit de eurobakken mogen trekken. Beetje op de gok, want ik kende alleen de bekende single!!
Maar weeral een prachtig plaatje voor erg weinig gescoord. Lekkere "volle" productie!